Γράφει ο πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος και πρώην υφυπουργός – πρώην Βουλευτής επί Νέας Δημοκρατίας, Νίκος Νικολόπουλος
Τις επόμενες ημέρες πάμε σε εξελίξεις που αφορούν την πατρίδα, όχι τα κόμματα.
Η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν «κλείδωσε» για την Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου στην Άγκυρα, στο πλαίσιο του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας.
Και εγώ θα το πω από τώρα:
Κύριε Μητσοτάκη αν πας σε τέτοια συνάντηση ενώ ο άλλος κλιμακώνει εργαλεία αμφισβήτησης, δεν πας για διάλογο. Πας για διαχείριση τετελεσμένων. Πας να «μην χαλάσει το κλίμα».
Και στο Αιγαίο, όποιος πάει να «μην χαλάσει το κλίμα», χαλάει τη χώρα.
Τι βλέπουμε τις τελευταίες ημέρες;
Βλέπουμε μια τουρκική επιμονή στις NAVTEX «μακράς διάρκειας» ή, όπως ειπώθηκε, «επ’ αόριστον» στο Αιγαίο, που δημιουργεί μια εικόνα μονιμότητας στην αμφισβήτηση.
Βλέπουμε δημόσιες τοποθετήσεις και αναλύσεις που προειδοποιούν ότι η Τουρκία δεν κάνει απλώς θόρυβο. Δοκιμάζει να μετακινήσει το status quo.
Η λέξη-παγίδα
Και εδώ είναι η λέξη-παγίδα: «Ήρεμα νερά».
Ποια ήρεμα νερά;
Όταν ο απέναντι σου λέει «αυτό είναι δικό » και το επαναλαμβάνει όχι με μια δήλωση, αλλά με μηχανισμούς που γράφουν καθημερινότητα στο πεδίο;
Η ηρεμία δεν είναι στρατηγική.
Είναι υπνωτικό.
Το παιχνίδι είναι «ποιος χαράζει χώρο»
Ας το πούμε καθαρά:
Στην περιοχή, το παιχνίδι δεν είναι «να μην τσακωθούμε».
Το παιχνίδι είναι «ποιος χαράζει χώρο».
Και όποιος δεν χαράζει, του χαράζουν.
Η Τουρκία κάνει πρόβα ελέγχου
Όταν η Τουρκία επιδιώκει να εμφανίζει μεγάλο κομμάτι του Αιγαίου σαν «ειδική ζώνη», δεν κάνει επικοινωνία.
Κάνει πρόβα ελέγχου.
Και όταν εμείς απαντάμε με γραφειοκρατικές κινήσεις, χωρίς πολιτική γραμμή, χωρίς αποτρεπτικό μήνυμα, χωρίς εθνική ενότητα, τότε δίνουμε αυτό που θέλει η Άγκυρα: χρόνο και αμφιβολία.
Το μεγάλο ερώτημα για Μητσοτάκη
Και τώρα έρχεται το μεγάλο ερώτημα:
Με τι ατζέντα πάει ο κ. Μητσοτάκης στην Άγκυρα στις 11 Φεβρουαρίου; Πάει να πει τι; Ότι «θα τα βρούμε”; Με ποιο τίμημα; Πάει να πει ότι «ο διάλογος είναι μονόδρομος»;
Όταν ο άλλος σου κρατάει την απειλή, ο μονόδρομος λέγεται εκβιασμός, όχι διπλωματία.
Ξέρετε ποια είναι η πιο επικίνδυνη στιγμή στην εξωτερική πολιτική;
Όχι όταν έχεις ένταση.
Αλλά όταν έχεις ένταση και κάνεις ότι δεν την βλέπεις, επειδή φοβάσαι το κόστος.
Γιατί τότε, αντί να στείλεις μήνυμα ισχύος, στέλνεις μήνυμα διάθεσης συμβιβασμού.
Η Τουρκία μετράει δύο πράγματα - Η Ελλάδα επικοινωνεί
Και η Τουρκία, ειδικά η Τουρκία του Ερντογάν, δεν «συγκινείται» από ευγένειες. Μετράει μόνο δύο πράγματα: ισχύ και αποφασιστικότητα.
Και εδώ θέλω να το συνδέσω με την ευρύτερη εικόνα.
Η Τουρκία χτίζει πλέγμα: από το Αιγαίο μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο, από τη Λιβύη μέχρι τις σχέσεις της με μεγάλους παίκτες.
Και η Ελλάδα τι κάνει; Επικοινωνεί. Στήνει αφήγημα. Λέει “έχουμε διπλωματικό ». Αλλά η διπλωματία χωρίς αποτροπή είναι γράμμα χωρίς υπογραφή.
Το παιχνίδι σκληραίνει
Και τώρα, στο «τρίγωνο» διεθνών εξελίξεων, το παιχνίδι σκληραίνει.
Βλέπουμε την πολιτική να γίνεται πιο συναλλακτική, πιο ωμή, πιο «deal».
Σε τέτοιο περιβάλλον, η χώρα που δεν έχει εθνική στρατηγική, οδηγείται σε «συνεκμετάλλευση» ως μονόδρομο, σε «γκριζάρισμα» ως φυσιολογικό, σε «πακέτα» που παρουσιάζονται ως «λύσεις».
Και όταν έρθει το πακέτο, θα μας πουν: «Δεν γίνεται αλλιώς».
Ε, γίνεται αλλιώς.
Γίνεται με εθνικό σχέδιο.
Γίνεται με κόκκινες γραμμές που δεν είναι για τα δελτία ειδήσεων, αλλά για την πράξη.
Γίνεται με σαφή διατύπωση ότι κυριαρχία δεν συζητιέται.
Γίνεται με διπλωματία που δεν είναι δημόσιες σχέσεις, αλλά συμμαχίες με περιεχόμενο, άμυνα με σοβαρότητα, ενημέρωση της κοινωνίας χωρίς υπνωτικά.
Και κάτι ακόμα:
Ο ελληνικός λαός δεν αντέχει άλλη «θολούρα».
Δεν αντέχει να μαθαίνει κρίσιμα πράγματα από διαρροές.
Δεν αντέχει να ακούει «μην ανησυχείτε» όταν βλέπει τους χάρτες να αλλάζουν, τις εντάσεις να γράφονται, τα τετελεσμένα να δοκιμάζονται.
Κρίσιμο τεστ στις 11/2
Γι’ αυτό το λέω:
Η συνάντηση της 11ης Φεβρουαρίου είναι κρίσιμο τεστ.
Ή θα πάει ο Πρωθυπουργός με καθαρή εθνική γραμμή, ή θα πάει να βγει μια φωτογραφία «ηρεμίας».
Και αν πάει για φωτογραφία, την πληρώνει πάντα η Ελλάδα, όχι το Μαξίμου.
Και να κλείσω με το ουσιώδες:
Στο Αιγαίο δεν υπάρχει χώρος για αυταπάτες.
Η πατρίδα δεν είναι project management.
Η εθνική κυριαρχία δεν είναι «διαχείριση ρίσκου». Είναι απόφαση.
www.bankingnews.gr
Η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν «κλείδωσε» για την Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου στην Άγκυρα, στο πλαίσιο του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας.
Και εγώ θα το πω από τώρα:
Κύριε Μητσοτάκη αν πας σε τέτοια συνάντηση ενώ ο άλλος κλιμακώνει εργαλεία αμφισβήτησης, δεν πας για διάλογο. Πας για διαχείριση τετελεσμένων. Πας να «μην χαλάσει το κλίμα».
Και στο Αιγαίο, όποιος πάει να «μην χαλάσει το κλίμα», χαλάει τη χώρα.
Τι βλέπουμε τις τελευταίες ημέρες;
Βλέπουμε μια τουρκική επιμονή στις NAVTEX «μακράς διάρκειας» ή, όπως ειπώθηκε, «επ’ αόριστον» στο Αιγαίο, που δημιουργεί μια εικόνα μονιμότητας στην αμφισβήτηση.
Βλέπουμε δημόσιες τοποθετήσεις και αναλύσεις που προειδοποιούν ότι η Τουρκία δεν κάνει απλώς θόρυβο. Δοκιμάζει να μετακινήσει το status quo.
Η λέξη-παγίδα
Και εδώ είναι η λέξη-παγίδα: «Ήρεμα νερά».
Ποια ήρεμα νερά;
Όταν ο απέναντι σου λέει «αυτό είναι δικό » και το επαναλαμβάνει όχι με μια δήλωση, αλλά με μηχανισμούς που γράφουν καθημερινότητα στο πεδίο;
Η ηρεμία δεν είναι στρατηγική.
Είναι υπνωτικό.
Το παιχνίδι είναι «ποιος χαράζει χώρο»
Ας το πούμε καθαρά:
Στην περιοχή, το παιχνίδι δεν είναι «να μην τσακωθούμε».
Το παιχνίδι είναι «ποιος χαράζει χώρο».
Και όποιος δεν χαράζει, του χαράζουν.
Η Τουρκία κάνει πρόβα ελέγχου
Όταν η Τουρκία επιδιώκει να εμφανίζει μεγάλο κομμάτι του Αιγαίου σαν «ειδική ζώνη», δεν κάνει επικοινωνία.
Κάνει πρόβα ελέγχου.
Και όταν εμείς απαντάμε με γραφειοκρατικές κινήσεις, χωρίς πολιτική γραμμή, χωρίς αποτρεπτικό μήνυμα, χωρίς εθνική ενότητα, τότε δίνουμε αυτό που θέλει η Άγκυρα: χρόνο και αμφιβολία.
Το μεγάλο ερώτημα για Μητσοτάκη
Και τώρα έρχεται το μεγάλο ερώτημα:
Με τι ατζέντα πάει ο κ. Μητσοτάκης στην Άγκυρα στις 11 Φεβρουαρίου; Πάει να πει τι; Ότι «θα τα βρούμε”; Με ποιο τίμημα; Πάει να πει ότι «ο διάλογος είναι μονόδρομος»;
Όταν ο άλλος σου κρατάει την απειλή, ο μονόδρομος λέγεται εκβιασμός, όχι διπλωματία.
Ξέρετε ποια είναι η πιο επικίνδυνη στιγμή στην εξωτερική πολιτική;
Όχι όταν έχεις ένταση.
Αλλά όταν έχεις ένταση και κάνεις ότι δεν την βλέπεις, επειδή φοβάσαι το κόστος.
Γιατί τότε, αντί να στείλεις μήνυμα ισχύος, στέλνεις μήνυμα διάθεσης συμβιβασμού.
Η Τουρκία μετράει δύο πράγματα - Η Ελλάδα επικοινωνεί
Και η Τουρκία, ειδικά η Τουρκία του Ερντογάν, δεν «συγκινείται» από ευγένειες. Μετράει μόνο δύο πράγματα: ισχύ και αποφασιστικότητα.
Και εδώ θέλω να το συνδέσω με την ευρύτερη εικόνα.
Η Τουρκία χτίζει πλέγμα: από το Αιγαίο μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο, από τη Λιβύη μέχρι τις σχέσεις της με μεγάλους παίκτες.
Και η Ελλάδα τι κάνει; Επικοινωνεί. Στήνει αφήγημα. Λέει “έχουμε διπλωματικό ». Αλλά η διπλωματία χωρίς αποτροπή είναι γράμμα χωρίς υπογραφή.
Το παιχνίδι σκληραίνει
Και τώρα, στο «τρίγωνο» διεθνών εξελίξεων, το παιχνίδι σκληραίνει.
Βλέπουμε την πολιτική να γίνεται πιο συναλλακτική, πιο ωμή, πιο «deal».
Σε τέτοιο περιβάλλον, η χώρα που δεν έχει εθνική στρατηγική, οδηγείται σε «συνεκμετάλλευση» ως μονόδρομο, σε «γκριζάρισμα» ως φυσιολογικό, σε «πακέτα» που παρουσιάζονται ως «λύσεις».
Και όταν έρθει το πακέτο, θα μας πουν: «Δεν γίνεται αλλιώς».
Ε, γίνεται αλλιώς.
Γίνεται με εθνικό σχέδιο.
Γίνεται με κόκκινες γραμμές που δεν είναι για τα δελτία ειδήσεων, αλλά για την πράξη.
Γίνεται με σαφή διατύπωση ότι κυριαρχία δεν συζητιέται.
Γίνεται με διπλωματία που δεν είναι δημόσιες σχέσεις, αλλά συμμαχίες με περιεχόμενο, άμυνα με σοβαρότητα, ενημέρωση της κοινωνίας χωρίς υπνωτικά.
Και κάτι ακόμα:
Ο ελληνικός λαός δεν αντέχει άλλη «θολούρα».
Δεν αντέχει να μαθαίνει κρίσιμα πράγματα από διαρροές.
Δεν αντέχει να ακούει «μην ανησυχείτε» όταν βλέπει τους χάρτες να αλλάζουν, τις εντάσεις να γράφονται, τα τετελεσμένα να δοκιμάζονται.
Κρίσιμο τεστ στις 11/2
Γι’ αυτό το λέω:
Η συνάντηση της 11ης Φεβρουαρίου είναι κρίσιμο τεστ.
Ή θα πάει ο Πρωθυπουργός με καθαρή εθνική γραμμή, ή θα πάει να βγει μια φωτογραφία «ηρεμίας».
Και αν πάει για φωτογραφία, την πληρώνει πάντα η Ελλάδα, όχι το Μαξίμου.
Και να κλείσω με το ουσιώδες:
Στο Αιγαίο δεν υπάρχει χώρος για αυταπάτες.
Η πατρίδα δεν είναι project management.
Η εθνική κυριαρχία δεν είναι «διαχείριση ρίσκου». Είναι απόφαση.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών