Η κινητοποίηση των ΗΠΑ γύρω από το Ιράν αποδεικνύει μια επικίνδυνη λογική στρατιωτικής υπεροχής που υποκρύπτει επιθετικά σχέδια - Διεθνείς αναλυτές κάνουν λόγο για μία τρομακτική αλυσίδα θανάτου που σχηματίζεται στον Περσικό Κόλπο με καταστροφικές συνέπειες τόσο για την περιοχή, όσο και για τον πλανήτη ολοκληρο
(upd 2) Τις τελευταίες εβδομάδες, οι ΗΠΑ έχουν εντείνει τη στρατιωτική τους παρουσία στη Μέση Ανατολή, με ιδιαίτερη έμφαση στο Ιράν, δημιουργώντας συνθήκες έντασης που θυμίζουν επικίνδυνες στρατηγικές από το παρελθόν.
Παρά τις επίσημες δηλώσεις περί «αμυντικών μέτρων», η κίνηση αμερικανικών δυνάμεων, τεχνολογίας και οπλικών συστημάτων γύρω από το Ιράν εγείρει σοβαρά ερωτήματα για το αν πρόκειται για μια προετοιμασία περιορισμένης ή ακόμα και ευρύτερης επίθεσης κατά της Τεχεράνης στο άμεσο μέλλον.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της στρατιωτικής κινητοποίησης αποτελεί η αποστολή του αεροπλανοφόρου USS Abraham Lincoln στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, συνοδευόμενο από πλοία του πολεμικού ναυτικού.
Το αεροπλανοφόρο αυτό ενισχύει δυνάμεις που έχουν ήδη σταλεί στην περιοχή τις προηγούμενες εβδομάδες, όπως τα συστήματα πυραυλικής άμυνας THAAD και Patriot, καθώς και μαχητικά F-15E Strike Eagle.
Δεν θυμίζει σε τίποτα τον 12ήμερο πόλεμο του 2025 - Θα είναι πραγματική καταστροφή
Επιπλέον, όπως αναφέρθηκε από το ισραηλινό δίκτυο Ynet, η παρουσία αεροσκαφών P-8A Poseidon για ναυτική περιπολία, drones MQ-9 Reaper, αεροσκαφών ανεφοδιασμού και μεταγωγικών C-17 ενισχύει την αίσθηση μιας ολοκληρωμένης στρατιωτικής προετοιμασίας.
Το ίδιο το USS Abraham Lincoln μεταφέρει σημαντικά στρατιωτικά μέσα, όπως τα F/A-18E/F Super Hornets και F-35s, που είναι αεροσκάφη επίθεσης, καθώς και EA-18G Growlers, ικανά να παρεμβαίνουν στην τεχνολογία του αντιπάλου.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν όλη αυτή η κίνηση είναι όντως «αμυντική» όπως υποστηρίζουν οι Αμερικανοί αξιωματούχοι.
Η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου συστήματος αεράμυνας (MEAD-CDOC) στη βάση Al Udeid στο Κατάρ, για την ενίσχυση της ενσωματωμένης αεροπορικής και πυραυλικής άμυνας, μοιάζει να δικαιολογεί τη ρητορική της άμυνας. Ωστόσο, οι αναλυτές είναι πιο σκεπτικοί.
Η Jennifer Kavanagh, ανώτερη ερευνήτρια στο Defense Priorities, επισημαίνει ότι ακόμη και κατά τη διάρκεια του «βραχύβιου πολέμου» του Ισραήλ με το Ιράν το καλοκαίρι, οι Αμερικανοί δεν βασίστηκαν σε μεγάλο βαθμό στις περιφερειακές δυνάμεις για επιθέσεις κατά ιρανικών στόχων, αλλά σε βομβαρδιστικά από τις ΗΠΑ και μαχητικά που εφοδιάστηκαν από την Ευρώπη.
Οι περιφερειακές δυνάμεις χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για αμυντικούς σκοπούς: προστασία βάσεων, δυνάμεων και ενίσχυση του Ισραήλ απέναντι σε πιθανές ιρανικές αντιδράσεις.
Ωστόσο, η ιστορική εμπειρία δείχνει πως ό,τι παρουσιάζεται ως «αμυντική» κίνηση μπορεί να αποτελέσει προετοιμασία επίθεσης.
Κλιμάκωση διαρκείας
Ο Sebastian Bruns, ερευνητής στη Βασιλική Σουηδική Εταιρεία Ναυτικών Επιστημών, σημειώνει ότι η παρουσία αεροπλανοφόρου στην περιοχή δεν είναι πρωτοφανής, αλλά αποτελεί σαφή ένδειξη προβολής δύναμης εκ μέρους των ΗΠΑ. Η στρατιωτική παρουσία δεν περιορίζεται μόνο στο πλοίο, αλλά απαιτεί συνοδευτικά μέσα για την προστασία του, καθώς το Ιράν διαθέτει ένα αξιόλογο σύστημα άμυνας.
Αυτό σημαίνει ότι η κλιμάκωση μπορεί να διαρκέσει, αλλά η παρουσία αυτή δεν μπορεί να είναι μόνιμη• αργά ή γρήγορα θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί επιθετικά ή να αποσυρθεί, προσθέτοντας έναν παράγοντα πίεσης και χρόνου στην εξίσωση.
Παράλληλα, ο Ali Vaez, διευθυντής του Iran Project στο Crisis Group, υπογραμμίζει ότι η συσσώρευση δυνάμεων μπορεί να αποτελεί απλώς μέσο αποτροπής: η απειλή αντίποινων και η προστασία περιουσιακών στοιχείων και συμμάχων μπορεί να αποτρέπει την πρώτη κίνηση από την ιρανική κυβέρνηση, ενώ ταυτόχρονα ενισχύεται η πίεση μέσω κυρώσεων και διπλωματικής απομόνωσης.
Ωστόσο, όπως προσθέτει, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι οι ΗΠΑ εξετάζουν πιο επιθετικά σχέδια, όπως περιορισμένα πλήγματα σε «στόχους υψηλής αξίας» ή ακόμα και εκτεταμένη στρατιωτική εκστρατεία κατά στρατηγικών στόχων στο Ιράν.
Η πιθανότητα επιθετικών επιχειρήσεων υποστηρίζεται και από άλλους αναλυτές.
Ο Jon, αναλυτής του UK Defence Journal, σημειώνει ότι η συνολική στρατιωτική διάταξη υποδηλώνει ότι οι ΗΠΑ μπορεί να επιδιώξουν αρχικό πλήγμα σε βασικούς στόχους, όπως συστήματα αεράμυνας και αεροδρόμια, χρησιμοποιώντας συνδυασμό B-2, F-35C και EA-18G.
Ακολουθούμενες επιθέσεις για αρκετές ημέρες ή εβδομάδες θα μπορούσαν να στηριχθούν σε F-15E και άλλα μέσα, με τα αεροσκάφη ανεφοδιασμού και τα μεταγωγικά να εξασφαλίζουν τη λειτουργικότητα των επιχειρήσεων.
Η πρόβλεψη αυτή δείχνει ξεκάθαρα ότι η φαινομενική «άμυνα» δεν αποκλείει, αλλά ενδεχομένως προετοιμάζει, επιθετικές ενέργειες.
Πλήγματα κατά της ιρανικής ηγεσίας και των πυρηνικών εγκαταστάσεων
Η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο από την προσωπική εμπλοκή του προέδρου των ΗΠΑ, Donald Trump.
Σύμφωνα με πηγές του CNN, ο Trump εξετάζει το ενδεχόμενο ισχυρής στρατιωτικής επίθεσης στο Ιράν, μετά την αποτυχία των διαπραγματεύσεων για τον περιορισμό του πυρηνικού προγράμματος και της παραγωγής βαλλιστικών πυραύλων της Τεχεράνης.
Οι επιλογές που εξετάζονται περιλαμβάνουν αεροπορικές επιδρομές κατά Ιρανών ηγετών και αξιωματούχων ασφαλείας, καθώς και πλήγματα σε πυρηνικές εγκαταστάσεις και κυβερνητικούς φορείς.
Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης δεν απέδωσαν.
Σύμφωνα με το CNN, ο βασικός «σκόπελος» δεν ήταν το πυρηνικό πρόγραμμα, αλλά η απαίτηση των ΗΠΑ να περιοριστεί η εμβέλεια των βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν, την οποία η Τεχεράνη απέρριψε.
Οι New York Times αναφέρει ότι ο Trump προγραμματίζει να λάβει απόφαση για επίθεση μέχρι τις 31 Ιανουαρίου.
Η ρητορική του Trump ήταν απροκάλυπτη.
Στις 28 Ιανουαρίου, σε ανάρτησή του στο Truth Social, απαίτησε από την Τεχεράνη να συμμετάσχει σε «δίκαιες και ίσες διαπραγματεύσεις» για να σταματήσει την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων.
Απειλεί ότι η νέα αμερικανική επίθεση θα είναι «μεγαλύτερη» από αυτήν του Ιουνίου 2025, κατά την οποία οι ΗΠΑ έπληξαν τρεις πυρηνικές εγκαταστάσεις, και υπενθύμισε την αποστολή του αεροπλανοφόρου Abraham Lincoln στη Θάλασσα της Αραβίας.
Η Τεχεράνη, από την πλευρά της, δηλώνει ότι το πυρηνικό της πρόγραμμα είναι ειρηνικό και δεν αναπτύσσει όπλα μαζικής καταστροφής.
Σύμφωνα με πηγές του CNN, ο Trump επιδιώκει ένα «ισχυρό, αποφασιστικό πλήγμα που θα αναγκάσει την Τεχεράνη να δεχτεί τους όρους των ΗΠΑ».
Ταυτόχρονα, επιθυμεί να ανακοινώσει νίκη όσο το δυνατόν γρηγορότερα μετά την εντολή επίθεσης.
Ωστόσο, ειδικοί πολιτικοί αναλυτές εκφράζουν σοβαρές αμφιβολίες για τη σαφήνεια και την αποτελεσματικότητα της στρατηγικής του
. Ο Andrei Klimov, μέλος του Ρωσικού Συμβουλίου για την Εξωτερική και Αμυντική Πολιτική, τονίζει ότι ο Trump δεν έχει ξεκάθαρο σχέδιο για το Ιράν και λειτουργεί με τη λογική ενός επιχειρηματία-επενδυτή, που εκμεταλλεύεται την αβεβαιότητα και την ένταση για προσωπικό πολιτικό κέρδος.
Το Ιράν σχεδιάζει ολικό πόλεμο
Η δήλωση αξιωματούχου του Κόλπου στο Middle East Eye, ότι οι ΗΠΑ εξετάζουν υψηλής ακρίβειας επιθέσεις στο Ιράν ακόμη και αυτή την εβδομάδα, μαζί με την ανακοίνωση της CENTCOM για ασκήσεις ετοιμότητας της αμερικανικής αεροπορίας, δημιουργεί σοβαρή ανησυχία για άμεσο στρατιωτικό επεισόδιο.
Το Ιράν, από την πλευρά του, έχει δηλώσει ότι οποιαδήποτε επίθεση θα θεωρηθεί «ολικός πόλεμος», αναδεικνύοντας τον κίνδυνο μιας αλυσιδωτής σύγκρουσης με απρόβλεπτες συνέπειες για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.
Ο Ali Shamkhani, σύμβουλος του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Ali Khamenei απάντησε στις απειλές του Trump δηλώνοντας: «Η απάντηση θα είναι άμεση, ολοκληρωμένη και πρωτοφανής, με στόχο τον επιτιθέμενο, την καρδιά του Τελ Αβίβ και όσους υποστηρίζουν τον επιτιθέμενο».
Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Abbas Aragchi τόνισε ότι ο στρατός της χώρας είναι έτοιμος για «άμεσα και ισχυρά» αντίποινα.
Αυτό το πολιτικό και στρατιωτικό παιχνίδι αυξάνει τον κίνδυνο σύγκρουσης μεγάλης κλίμακας στη Μέση Ανατολή.
Οι ειδικοί προβλέπουν ότι η κύρια κλιμάκωση μπορεί να συμβεί την άνοιξη, με πιθανές δολοφονίες ηγετών ή χτυπήματα σε στρατιωτικούς στόχους, ενώ οι μαζικές διαδηλώσεις και η κοινωνική αναταραχή στο Ιράν θα μπορούσαν να προσφέρουν στις ΗΠΑ την «ευκαιρία» να επέμβουν.
Ταυτόχρονα, πάνω από το 70% των Αμερικανών φαίνεται να αντιτίθεται σε κλιμάκωση, κάτι που πιθανόν να επηρεάσει τις αποφάσεις του προέδρου.
Η επικριτική διάσταση αυτής της κατάστασης είναι σαφής: οι ΗΠΑ επαναλαμβάνουν ένα μοτίβο στρατιωτικής επιθετικότητας που καλύπτεται πίσω από τη ρητορική της «άμυνας».
Οι ΗΠΑ επαναλαμβάνουν ένα μοτίβο στρατιωτικής επιθετικότητας που συχνά καλύπτεται πίσω από ρητορική περί «προστασίας συμμάχων» ή «αμυντικών μέτρων».
Η μετακίνηση αεροπλανοφόρων, drones, πυραυλικών συστημάτων και στρατιωτικών ειδικών δυνάμεων δεν μπορεί να θεωρηθεί απλώς άμυνα όταν εντάσσεται σε ένα ευρύτερο σχέδιο αποτροπής ή περιορισμένης επίθεσης.
Επιπλέον, η συχνή αναφορά σε «περιορισμένα πλήγματα υψηλής αξίας» δείχνει πως οι ΗΠΑ διατηρούν πάντα την επιλογή στρατιωτικής κλιμάκωσης, εντείνοντας τον κίνδυνο τυχαίας ή σκόπιμης σύγκρουσης.
Ιράν: Ξεκινούν ναυτικές ασκήσεις με πραγματικά πυρά, «θαλάσσιος πέλεκυς» στα Στενά του Hormuz
Το Ιράν προειδοποίησε την Πέμπτη 29/1 τα εμπορικά πλοία ότι σκοπεύει να πραγματοποιήσει ναυτική άσκηση με χρήση πραγματικών πυρών στα Στενά του Hormuz στις αρχές της επόμενης εβδομάδας, σύμφωνα με το αμερικανικό μέσο The Hill.
Η κίνηση αυτή ενδέχεται να επηρεάσει τη ναυσιπλοΐα σε μία από τις πιο κρίσιμες διαδρομές μεταφοράς πετρελαίου παγκοσμίως, όπως ανέφερε στην πλατφόρμα X ο διευθυντής ειδήσεων του AP για τον Κόλπο και το Ιράν, Jon Gambrell.
Η ειδοποίηση, η οποία μεταδόθηκε στα πλοία μέσω ασυρμάτου, ανέφερε ότι η άσκηση θα διεξαχθεί την Κυριακή 31/1 και τη Δευτέρα 1/2 στην στενή θαλάσσια δίοδο από την οποία διέρχεται περίπου το 20% των παγκόσμιων ροών πετρελαίου.
Η στρατηγική αυτή έχει σοβαρές γεωπολιτικές και ανθρωπιστικές συνέπειες.
Η επανάληψη μοτίβων που παρατηρήθηκαν στο Ιράκ, στη Συρία και στη Βενεζουέλα δείχνει ότι οι ΗΠΑ συχνά χρησιμοποιούν τη στρατιωτική υπεροχή για πίεση και εκφοβισμό, αντί για πραγματική διπλωματική επίλυση.
Οι συνέπειες για την περιοχή μπορεί να είναι καταστροφικές: αύξηση της έντασης, πιθανότητα πολέμου με ανυπολόγιστες απώλειες και περαιτέρω διεύρυνση της αστάθειας στη Μέση Ανατολή.
Συνολικά, η πρόσφατη κινητοποίηση των ΗΠΑ γύρω από το Ιράν αποδεικνύει μια επικίνδυνη λογική στρατιωτικής υπεροχής που υποκρύπτει επιθετικά σχέδια.
Παρά την επίφαση άμυνας, η παρουσία αεροπλανοφόρων, μαχητικών, drones και πυραυλικών συστημάτων υποδηλώνει ότι οι ΗΠΑ διατηρούν πάντα στο τραπέζι τη στρατιωτική επίθεση.
Διεθνείς αναλυτές κάνουν λόγο για μία τρομακτική αλυσίδα θανάτου που σχηματίζεται στον Περσικό Κόλπο με καταστροφικές συνέπειες τόσο για την περιοχή, όσο και για τον πλανήτη ολοκληρο.
Η διεθνής κοινότητα οφείλει να παρακολουθεί στενά αυτές τις εξελίξεις, διότι η συνέχιση τέτοιων πρακτικών μπορεί να οδηγήσει σε μια σύγκρουση μεγάλης κλίμακας, με ανυπολόγιστες συνέπειες για την περιοχή και πέραν αυτής.
Η κατάσταση είναι, συνεπώς, ένα σαφές παράδειγμα της επικίνδυνης λογικής της «αμυντικής κλιμάκωσης» των ΗΠΑ: όσο παρουσιάζεται ως προληπτική προστασία, τόσο αυξάνει την πιθανότητα στρατιωτικής εμπλοκής, καθιστώντας την περιοχή της Μέσης Ανατολής περισσότερο επισφαλή από ποτέ.
Και όσο η ρητορική της άμυνας συνεχίζει να συγκαλύπτει τις επιθετικές προθέσεις, τόσο μεγαλώνει η ευθύνη της διεθνούς κοινότητας να απαιτήσει αποκλιμάκωση και πραγματικό διάλογο αντί για στρατιωτική ένταση.
www.bankingnews.gr
Παρά τις επίσημες δηλώσεις περί «αμυντικών μέτρων», η κίνηση αμερικανικών δυνάμεων, τεχνολογίας και οπλικών συστημάτων γύρω από το Ιράν εγείρει σοβαρά ερωτήματα για το αν πρόκειται για μια προετοιμασία περιορισμένης ή ακόμα και ευρύτερης επίθεσης κατά της Τεχεράνης στο άμεσο μέλλον.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της στρατιωτικής κινητοποίησης αποτελεί η αποστολή του αεροπλανοφόρου USS Abraham Lincoln στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, συνοδευόμενο από πλοία του πολεμικού ναυτικού.
Το αεροπλανοφόρο αυτό ενισχύει δυνάμεις που έχουν ήδη σταλεί στην περιοχή τις προηγούμενες εβδομάδες, όπως τα συστήματα πυραυλικής άμυνας THAAD και Patriot, καθώς και μαχητικά F-15E Strike Eagle.
Δεν θυμίζει σε τίποτα τον 12ήμερο πόλεμο του 2025 - Θα είναι πραγματική καταστροφή
Επιπλέον, όπως αναφέρθηκε από το ισραηλινό δίκτυο Ynet, η παρουσία αεροσκαφών P-8A Poseidon για ναυτική περιπολία, drones MQ-9 Reaper, αεροσκαφών ανεφοδιασμού και μεταγωγικών C-17 ενισχύει την αίσθηση μιας ολοκληρωμένης στρατιωτικής προετοιμασίας.
Το ίδιο το USS Abraham Lincoln μεταφέρει σημαντικά στρατιωτικά μέσα, όπως τα F/A-18E/F Super Hornets και F-35s, που είναι αεροσκάφη επίθεσης, καθώς και EA-18G Growlers, ικανά να παρεμβαίνουν στην τεχνολογία του αντιπάλου.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν όλη αυτή η κίνηση είναι όντως «αμυντική» όπως υποστηρίζουν οι Αμερικανοί αξιωματούχοι.
Η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου συστήματος αεράμυνας (MEAD-CDOC) στη βάση Al Udeid στο Κατάρ, για την ενίσχυση της ενσωματωμένης αεροπορικής και πυραυλικής άμυνας, μοιάζει να δικαιολογεί τη ρητορική της άμυνας. Ωστόσο, οι αναλυτές είναι πιο σκεπτικοί.
Η Jennifer Kavanagh, ανώτερη ερευνήτρια στο Defense Priorities, επισημαίνει ότι ακόμη και κατά τη διάρκεια του «βραχύβιου πολέμου» του Ισραήλ με το Ιράν το καλοκαίρι, οι Αμερικανοί δεν βασίστηκαν σε μεγάλο βαθμό στις περιφερειακές δυνάμεις για επιθέσεις κατά ιρανικών στόχων, αλλά σε βομβαρδιστικά από τις ΗΠΑ και μαχητικά που εφοδιάστηκαν από την Ευρώπη.
Οι περιφερειακές δυνάμεις χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για αμυντικούς σκοπούς: προστασία βάσεων, δυνάμεων και ενίσχυση του Ισραήλ απέναντι σε πιθανές ιρανικές αντιδράσεις.
Ωστόσο, η ιστορική εμπειρία δείχνει πως ό,τι παρουσιάζεται ως «αμυντική» κίνηση μπορεί να αποτελέσει προετοιμασία επίθεσης.
Κλιμάκωση διαρκείας
Ο Sebastian Bruns, ερευνητής στη Βασιλική Σουηδική Εταιρεία Ναυτικών Επιστημών, σημειώνει ότι η παρουσία αεροπλανοφόρου στην περιοχή δεν είναι πρωτοφανής, αλλά αποτελεί σαφή ένδειξη προβολής δύναμης εκ μέρους των ΗΠΑ. Η στρατιωτική παρουσία δεν περιορίζεται μόνο στο πλοίο, αλλά απαιτεί συνοδευτικά μέσα για την προστασία του, καθώς το Ιράν διαθέτει ένα αξιόλογο σύστημα άμυνας.
Αυτό σημαίνει ότι η κλιμάκωση μπορεί να διαρκέσει, αλλά η παρουσία αυτή δεν μπορεί να είναι μόνιμη• αργά ή γρήγορα θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί επιθετικά ή να αποσυρθεί, προσθέτοντας έναν παράγοντα πίεσης και χρόνου στην εξίσωση.
Παράλληλα, ο Ali Vaez, διευθυντής του Iran Project στο Crisis Group, υπογραμμίζει ότι η συσσώρευση δυνάμεων μπορεί να αποτελεί απλώς μέσο αποτροπής: η απειλή αντίποινων και η προστασία περιουσιακών στοιχείων και συμμάχων μπορεί να αποτρέπει την πρώτη κίνηση από την ιρανική κυβέρνηση, ενώ ταυτόχρονα ενισχύεται η πίεση μέσω κυρώσεων και διπλωματικής απομόνωσης.
Ωστόσο, όπως προσθέτει, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι οι ΗΠΑ εξετάζουν πιο επιθετικά σχέδια, όπως περιορισμένα πλήγματα σε «στόχους υψηλής αξίας» ή ακόμα και εκτεταμένη στρατιωτική εκστρατεία κατά στρατηγικών στόχων στο Ιράν.
Η πιθανότητα επιθετικών επιχειρήσεων υποστηρίζεται και από άλλους αναλυτές.
Ο Jon, αναλυτής του UK Defence Journal, σημειώνει ότι η συνολική στρατιωτική διάταξη υποδηλώνει ότι οι ΗΠΑ μπορεί να επιδιώξουν αρχικό πλήγμα σε βασικούς στόχους, όπως συστήματα αεράμυνας και αεροδρόμια, χρησιμοποιώντας συνδυασμό B-2, F-35C και EA-18G.
Ακολουθούμενες επιθέσεις για αρκετές ημέρες ή εβδομάδες θα μπορούσαν να στηριχθούν σε F-15E και άλλα μέσα, με τα αεροσκάφη ανεφοδιασμού και τα μεταγωγικά να εξασφαλίζουν τη λειτουργικότητα των επιχειρήσεων.
Η πρόβλεψη αυτή δείχνει ξεκάθαρα ότι η φαινομενική «άμυνα» δεν αποκλείει, αλλά ενδεχομένως προετοιμάζει, επιθετικές ενέργειες.
Πλήγματα κατά της ιρανικής ηγεσίας και των πυρηνικών εγκαταστάσεων
Η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο από την προσωπική εμπλοκή του προέδρου των ΗΠΑ, Donald Trump.
Σύμφωνα με πηγές του CNN, ο Trump εξετάζει το ενδεχόμενο ισχυρής στρατιωτικής επίθεσης στο Ιράν, μετά την αποτυχία των διαπραγματεύσεων για τον περιορισμό του πυρηνικού προγράμματος και της παραγωγής βαλλιστικών πυραύλων της Τεχεράνης.
Οι επιλογές που εξετάζονται περιλαμβάνουν αεροπορικές επιδρομές κατά Ιρανών ηγετών και αξιωματούχων ασφαλείας, καθώς και πλήγματα σε πυρηνικές εγκαταστάσεις και κυβερνητικούς φορείς.
Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης δεν απέδωσαν.
Σύμφωνα με το CNN, ο βασικός «σκόπελος» δεν ήταν το πυρηνικό πρόγραμμα, αλλά η απαίτηση των ΗΠΑ να περιοριστεί η εμβέλεια των βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν, την οποία η Τεχεράνη απέρριψε.
Οι New York Times αναφέρει ότι ο Trump προγραμματίζει να λάβει απόφαση για επίθεση μέχρι τις 31 Ιανουαρίου.
Η ρητορική του Trump ήταν απροκάλυπτη.
Στις 28 Ιανουαρίου, σε ανάρτησή του στο Truth Social, απαίτησε από την Τεχεράνη να συμμετάσχει σε «δίκαιες και ίσες διαπραγματεύσεις» για να σταματήσει την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων.
Απειλεί ότι η νέα αμερικανική επίθεση θα είναι «μεγαλύτερη» από αυτήν του Ιουνίου 2025, κατά την οποία οι ΗΠΑ έπληξαν τρεις πυρηνικές εγκαταστάσεις, και υπενθύμισε την αποστολή του αεροπλανοφόρου Abraham Lincoln στη Θάλασσα της Αραβίας.
Η Τεχεράνη, από την πλευρά της, δηλώνει ότι το πυρηνικό της πρόγραμμα είναι ειρηνικό και δεν αναπτύσσει όπλα μαζικής καταστροφής.
Σύμφωνα με πηγές του CNN, ο Trump επιδιώκει ένα «ισχυρό, αποφασιστικό πλήγμα που θα αναγκάσει την Τεχεράνη να δεχτεί τους όρους των ΗΠΑ».
Ταυτόχρονα, επιθυμεί να ανακοινώσει νίκη όσο το δυνατόν γρηγορότερα μετά την εντολή επίθεσης.
Ωστόσο, ειδικοί πολιτικοί αναλυτές εκφράζουν σοβαρές αμφιβολίες για τη σαφήνεια και την αποτελεσματικότητα της στρατηγικής του
. Ο Andrei Klimov, μέλος του Ρωσικού Συμβουλίου για την Εξωτερική και Αμυντική Πολιτική, τονίζει ότι ο Trump δεν έχει ξεκάθαρο σχέδιο για το Ιράν και λειτουργεί με τη λογική ενός επιχειρηματία-επενδυτή, που εκμεταλλεύεται την αβεβαιότητα και την ένταση για προσωπικό πολιτικό κέρδος.
Το Ιράν σχεδιάζει ολικό πόλεμο
Η δήλωση αξιωματούχου του Κόλπου στο Middle East Eye, ότι οι ΗΠΑ εξετάζουν υψηλής ακρίβειας επιθέσεις στο Ιράν ακόμη και αυτή την εβδομάδα, μαζί με την ανακοίνωση της CENTCOM για ασκήσεις ετοιμότητας της αμερικανικής αεροπορίας, δημιουργεί σοβαρή ανησυχία για άμεσο στρατιωτικό επεισόδιο.
Το Ιράν, από την πλευρά του, έχει δηλώσει ότι οποιαδήποτε επίθεση θα θεωρηθεί «ολικός πόλεμος», αναδεικνύοντας τον κίνδυνο μιας αλυσιδωτής σύγκρουσης με απρόβλεπτες συνέπειες για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.
Ο Ali Shamkhani, σύμβουλος του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Ali Khamenei απάντησε στις απειλές του Trump δηλώνοντας: «Η απάντηση θα είναι άμεση, ολοκληρωμένη και πρωτοφανής, με στόχο τον επιτιθέμενο, την καρδιά του Τελ Αβίβ και όσους υποστηρίζουν τον επιτιθέμενο».
Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Abbas Aragchi τόνισε ότι ο στρατός της χώρας είναι έτοιμος για «άμεσα και ισχυρά» αντίποινα.
Αυτό το πολιτικό και στρατιωτικό παιχνίδι αυξάνει τον κίνδυνο σύγκρουσης μεγάλης κλίμακας στη Μέση Ανατολή.
Οι ειδικοί προβλέπουν ότι η κύρια κλιμάκωση μπορεί να συμβεί την άνοιξη, με πιθανές δολοφονίες ηγετών ή χτυπήματα σε στρατιωτικούς στόχους, ενώ οι μαζικές διαδηλώσεις και η κοινωνική αναταραχή στο Ιράν θα μπορούσαν να προσφέρουν στις ΗΠΑ την «ευκαιρία» να επέμβουν.
Ταυτόχρονα, πάνω από το 70% των Αμερικανών φαίνεται να αντιτίθεται σε κλιμάκωση, κάτι που πιθανόν να επηρεάσει τις αποφάσεις του προέδρου.
Η επικριτική διάσταση αυτής της κατάστασης είναι σαφής: οι ΗΠΑ επαναλαμβάνουν ένα μοτίβο στρατιωτικής επιθετικότητας που καλύπτεται πίσω από τη ρητορική της «άμυνας».
Οι ΗΠΑ επαναλαμβάνουν ένα μοτίβο στρατιωτικής επιθετικότητας που συχνά καλύπτεται πίσω από ρητορική περί «προστασίας συμμάχων» ή «αμυντικών μέτρων».
Η μετακίνηση αεροπλανοφόρων, drones, πυραυλικών συστημάτων και στρατιωτικών ειδικών δυνάμεων δεν μπορεί να θεωρηθεί απλώς άμυνα όταν εντάσσεται σε ένα ευρύτερο σχέδιο αποτροπής ή περιορισμένης επίθεσης.
Επιπλέον, η συχνή αναφορά σε «περιορισμένα πλήγματα υψηλής αξίας» δείχνει πως οι ΗΠΑ διατηρούν πάντα την επιλογή στρατιωτικής κλιμάκωσης, εντείνοντας τον κίνδυνο τυχαίας ή σκόπιμης σύγκρουσης.
Ιράν: Ξεκινούν ναυτικές ασκήσεις με πραγματικά πυρά, «θαλάσσιος πέλεκυς» στα Στενά του Hormuz
Το Ιράν προειδοποίησε την Πέμπτη 29/1 τα εμπορικά πλοία ότι σκοπεύει να πραγματοποιήσει ναυτική άσκηση με χρήση πραγματικών πυρών στα Στενά του Hormuz στις αρχές της επόμενης εβδομάδας, σύμφωνα με το αμερικανικό μέσο The Hill.
Η κίνηση αυτή ενδέχεται να επηρεάσει τη ναυσιπλοΐα σε μία από τις πιο κρίσιμες διαδρομές μεταφοράς πετρελαίου παγκοσμίως, όπως ανέφερε στην πλατφόρμα X ο διευθυντής ειδήσεων του AP για τον Κόλπο και το Ιράν, Jon Gambrell.
Η ειδοποίηση, η οποία μεταδόθηκε στα πλοία μέσω ασυρμάτου, ανέφερε ότι η άσκηση θα διεξαχθεί την Κυριακή 31/1 και τη Δευτέρα 1/2 στην στενή θαλάσσια δίοδο από την οποία διέρχεται περίπου το 20% των παγκόσμιων ροών πετρελαίου.
«Τρομάζει η αλυσίδα του θανάτου»NOTAM (B0051/26) Exposes Upcoming "Naval Ambush": Iran Establishes "Live-Fire Zone" in Mid-Gulf Next Week... While "Jask" NOTAM Enters Final Hours.
— IntelSky (@Intel_Sky) January 29, 2026
— Talal Nahle
Updated Strategic Report (Thursday Afternoon – January 29):
Based on a close examination of the NOTAM file, the… pic.twitter.com/k7Jblwi8wT
Η στρατηγική αυτή έχει σοβαρές γεωπολιτικές και ανθρωπιστικές συνέπειες.
Η επανάληψη μοτίβων που παρατηρήθηκαν στο Ιράκ, στη Συρία και στη Βενεζουέλα δείχνει ότι οι ΗΠΑ συχνά χρησιμοποιούν τη στρατιωτική υπεροχή για πίεση και εκφοβισμό, αντί για πραγματική διπλωματική επίλυση.
Οι συνέπειες για την περιοχή μπορεί να είναι καταστροφικές: αύξηση της έντασης, πιθανότητα πολέμου με ανυπολόγιστες απώλειες και περαιτέρω διεύρυνση της αστάθειας στη Μέση Ανατολή.
Συνολικά, η πρόσφατη κινητοποίηση των ΗΠΑ γύρω από το Ιράν αποδεικνύει μια επικίνδυνη λογική στρατιωτικής υπεροχής που υποκρύπτει επιθετικά σχέδια.
Παρά την επίφαση άμυνας, η παρουσία αεροπλανοφόρων, μαχητικών, drones και πυραυλικών συστημάτων υποδηλώνει ότι οι ΗΠΑ διατηρούν πάντα στο τραπέζι τη στρατιωτική επίθεση.
Διεθνείς αναλυτές κάνουν λόγο για μία τρομακτική αλυσίδα θανάτου που σχηματίζεται στον Περσικό Κόλπο με καταστροφικές συνέπειες τόσο για την περιοχή, όσο και για τον πλανήτη ολοκληρο.
Η διεθνής κοινότητα οφείλει να παρακολουθεί στενά αυτές τις εξελίξεις, διότι η συνέχιση τέτοιων πρακτικών μπορεί να οδηγήσει σε μια σύγκρουση μεγάλης κλίμακας, με ανυπολόγιστες συνέπειες για την περιοχή και πέραν αυτής.
Η κατάσταση είναι, συνεπώς, ένα σαφές παράδειγμα της επικίνδυνης λογικής της «αμυντικής κλιμάκωσης» των ΗΠΑ: όσο παρουσιάζεται ως προληπτική προστασία, τόσο αυξάνει την πιθανότητα στρατιωτικής εμπλοκής, καθιστώντας την περιοχή της Μέσης Ανατολής περισσότερο επισφαλή από ποτέ.
Και όσο η ρητορική της άμυνας συνεχίζει να συγκαλύπτει τις επιθετικές προθέσεις, τόσο μεγαλώνει η ευθύνη της διεθνούς κοινότητας να απαιτήσει αποκλιμάκωση και πραγματικό διάλογο αντί για στρατιωτική ένταση.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών