Η ανακοίνωση του πακέτου πώλησης όπλων της Ουάσιγκτον φαίνεται να έχει κάνει τη θέση της Ταϊβάν πιο ευάλωτη από ποτέ, και η Ουάσιγκτον φέρει εν μέρει την ευθύνη για αυτό
Στις 17 Δεκεμβρίου 2025 ενώ οι ΗΠΑ παρακολουθούσαν την ομιλία του προέδρου Donald Trump για την κατάσταση της χώρας, το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών προέβη σε μια σημαντική ανακοίνωση: την έγκριση ενός πακέτου πωλήσεων όπλων ύψους 11 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την Ταϊβάν.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, αυτή η πώληση θα ενίσχυε τις προσπάθειες της Ταϊβάν να εκσυγχρονίσει τις ένοπλες δυνάμεις της και να διατηρήσει μια αξιόπιστη αμυντική ικανότητα.
Η απόφαση αυτή έγινε δεκτή με ενθουσιασμό στην Ουάσιγκτον, τόσο από τους υποστηρικτές της αμυντικής βιομηχανίας όσο και από τους σκληρούς αντιπάλους της Κίνας, που είδαν την πώληση ως ένα ισχυρό μήνυμα αποτροπής προς το Πεκίνο και ως ένδειξη της δέσμευσης των ΗΠΑ προς την Ταϊβάν.
Ορισμένα μέσα ενημέρωσης, όπως η Washington Post, την παρουσίασαν ως μια θετική αλλαγή στην πολιτική του Trump για την Ταϊβάν, τονίζοντας την καθυστέρηση που είχε προηγουμένως παρατηρηθεί και την ευνοϊκή στάση της Ουάσιγκτον προς το Πεκίνο.
Ωστόσο, όπως θα φανεί, η χαρά ήταν πρόωρη.
Μερικές μέρες αργότερα, τα κινεζικά πολεμικά πλοία περικύκλωσαν την Ταϊβάν στο πλαίσιο της στρατηγικής άσκησης «Justice Mission 2025».
Η ανακοίνωση του πακέτου πώλησης όπλων της Ουάσιγκτον φαίνεται να έχει κάνει τη θέση της Ταϊβάν πιο ευάλωτη από ποτέ, και η Ουάσιγκτον φέρει εν μέρει την ευθύνη για αυτό.
Το πρόβλημα με το χρονοδιάγραμμα της πώλησης όπλων
Το πρώτο πρόβλημα με την πώληση όπλων έχει να κάνει με το πότε ανακοινώθηκε.
Παρά το γεγονός ότι το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ ενέκρινε την πώληση του πακέτου των 11 δισεκατομμυρίων δολαρίων, το κοινοβούλιο της Ταϊβάν έχει μπλοκάρει πέντε φορές τον ειδικό προϋπολογισμό που απαιτείται για την πληρωμή του.
Αυτό σημαίνει ότι, ακόμα και αν η πώληση εγκριθεί από τις ΗΠΑ, δεν μπορεί να ολοκληρωθεί και η παραγωγή των υπεσχημένων όπλων δεν μπορεί να ξεκινήσει.
Η κατάσταση αυτή έχει κάνει την Ταϊβάν να φαίνεται αδύναμη και απροετοίμαστη να υποστηρίξει την ίδια την άμυνά της.
Η αδυναμία της Ταϊβάν να εγκρίνει τον ειδικό προϋπολογισμό και το γεγονός ότι αυτή η πολιτική αποτυχία συνεχίζεται αφού η Ουάσιγκτον ενέκρινε την πώληση, έχει κάνει την κατάσταση ακόμα πιο δυσάρεστη, προκαλώντας την προσοχή στις εσωτερικές διαιρέσεις της χώρας και στην έλλειψη αποφασιστικότητας.
Αν και η Ταϊβάν φέρει μεγάλο μέρος της ευθύνης, η κακή προετοιμασία των ΗΠΑ επιδεινώνει την κατάσταση.
Αν το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ είχε καθυστερήσει την ανακοίνωση της πώλησης μέχρι να εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση της Ταϊβάν, πολλά από τα αρνητικά αποτελέσματα θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, επισημαίνει η Jennifer Kavanagh πολιτική επιστήμονας και αναλύτρια του Rand σε άρθρο της στο Responsible Statecraft.
Προδότης για την Κίνα ο Trump
Εκτός από τα προβλήματα με τη χρηματοδότηση, το χρονοδιάγραμμα της πώλησης προκαλεί ανησυχία λόγω της πολιτικής συγκυρίας.
Η ανακοίνωση έγινε αμέσως μετά από μια θετική συνάντηση του Trump με τον Κινέζο ηγέτη Xi Jinping στο Μπουσάν και ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη μια εκεχειρία στον εμπορικό πόλεμο μεταξύ των δύο χωρών.
Η κίνηση αυτή αιφνιδίασε τις κινεζικές αρχές και θεωρήθηκε ως μια προκλητική ανατροπή στην πολιτική του Trump που μέχρι τότε είχε επιδιώξει την εξομάλυνση των σχέσεων με το Πεκίνο.
Στο Πεκίνο, η απόφαση των ΗΠΑ να προχωρήσουν σε μια τόσο μεγάλη πώληση όπλων στην Ταϊβάν, περιλαμβάνοντας πυραύλους ATACMS και HIMARS, εκλήφθηκε ως μια «προδοσία» του Trump προς τη συμφωνία με τη Κίνα.
Η αντίδραση της Κίνας ήταν άμεση και η διεξαγωγή εκτεταμένων στρατιωτικών ασκήσεων γύρω από την Ταϊβάν αναμενόταν, παρά το γεγονός ότι αυτές δεν είχαν κανένα άμεσο στρατηγικό νόημα.
Ο άλλος σημαντικός παράγοντας που καθιστά τη στρατηγική των ΗΠΑ προβληματική είναι ο χρόνος καθυστέρησης στην παράδοση των όπλων. Ενώ η πώληση όπλων μπορεί να εγκριθεί σήμερα, τα όπλα δεν θα φτάσουν στην Ταϊβάν πριν από το 2030.
Για παράδειγμα, το 2021, η Ταϊβάν αγόρασε 11 HIMARS από τις ΗΠΑ, τα οποία παραδόθηκαν το 2024.
Επιπλέον, η Ταϊβάν αγόρασε 18 HIMARS το 2023, αλλά αναμένεται να παραδοθούν το 2026. Το να περιμένει η Ταϊβάν για την παράδοση 82 HIMARS, με το ρυθμό παραγωγής που υπάρχει, σημαίνει ότι μπορεί να χρειαστεί να περιμένει έως το τέλος της δεκαετίας.
Αυτό δημιουργεί ένα παράθυρο ευπάθειας, κατά το οποίο η Κίνα μπορεί να εκμεταλλευτεί τις αδυναμίες της Ταϊβάν και να προετοιμαστεί για επίθεση.
Η καθυστέρηση στην παράδοση των όπλων δημιουργεί μια κατάσταση όπου οι κινήσεις της Κίνας μπορεί να ακυρώσουν τη στρατηγική αξία των αμερικανικών πωλήσεων όπλων για την Ταϊβάν στο άμεσο μέλλον.
Λανθασμένη στρατηγική
Η πώληση όπλων στην Ταϊβάν δεν πρέπει να σταματήσει εντελώς, αλλά είναι καιρός να επανεξεταστεί η αμερικανική στρατηγική υποστηρίζει η Kavanagh.
«Οι ΗΠΑ πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο να κρατούν τις πωλήσεις πιο διακριτικές και να αποφύγουν την αναγγελία της πώλησης όπλων πριν εξασφαλιστεί πλήρως η χρηματοδότηση από την Ταϊβάν.
Θα πρέπει να συνδέσουν τις πωλήσεις όπλων με τον εγκεκριμένο προϋπολογισμό της άμυνας της Ταϊβάν και όχι με τον προγραμματισμένο ή υποσχόμενο προϋπολογισμό.
Επιπλέον, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στην υποστήριξη της αυτονομίας παραγωγής άμυνας της Ταϊβάν, ενισχύοντας τη συνεργασία με εγχώριες εταιρείες και ενθαρρύνοντας κοινές παραγωγές ή συνεργασίες με αμερικανικές εταιρείες.
Αυτό θα μπορούσε να ενισχύσει τη στρατηγική αυτονομίας της Ταϊβάν και να περιορίσει τις επιπτώσεις μιας πιθανής κλιμάκωσης.
Αν και οι στρατηγικοί στόχοι των ΗΠΑ παραμένουν να ενισχύσουν τη θέση της Ταϊβάν απέναντι στην Κίνα, η κακή χρονική στιγμή της ανακοίνωσης, σε συνδυασμό με τις καθυστερήσεις στην παραγωγή και την αποστολή των όπλων, δημιουργεί νέες προκλήσεις για την ασφάλεια της Ταϊβάν και τη σταθερότητα στην περιοχή.
Για να αποφευχθεί μια περαιτέρω κλιμάκωση και να υποστηριχθούν τα συμφέροντα των ΗΠΑ και της Ταϊβάν, οι πωλήσεις όπλων θα πρέπει να προγραμματίζονται πιο προσεκτικά και να επικεντρώνονται στη σταθερότητα του γεωπολιτικού τοπίου στην περιοχή» σημειώνει η αναλύτρια.
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, αυτή η πώληση θα ενίσχυε τις προσπάθειες της Ταϊβάν να εκσυγχρονίσει τις ένοπλες δυνάμεις της και να διατηρήσει μια αξιόπιστη αμυντική ικανότητα.
Η απόφαση αυτή έγινε δεκτή με ενθουσιασμό στην Ουάσιγκτον, τόσο από τους υποστηρικτές της αμυντικής βιομηχανίας όσο και από τους σκληρούς αντιπάλους της Κίνας, που είδαν την πώληση ως ένα ισχυρό μήνυμα αποτροπής προς το Πεκίνο και ως ένδειξη της δέσμευσης των ΗΠΑ προς την Ταϊβάν.
Ορισμένα μέσα ενημέρωσης, όπως η Washington Post, την παρουσίασαν ως μια θετική αλλαγή στην πολιτική του Trump για την Ταϊβάν, τονίζοντας την καθυστέρηση που είχε προηγουμένως παρατηρηθεί και την ευνοϊκή στάση της Ουάσιγκτον προς το Πεκίνο.
Ωστόσο, όπως θα φανεί, η χαρά ήταν πρόωρη.
Μερικές μέρες αργότερα, τα κινεζικά πολεμικά πλοία περικύκλωσαν την Ταϊβάν στο πλαίσιο της στρατηγικής άσκησης «Justice Mission 2025».
Η ανακοίνωση του πακέτου πώλησης όπλων της Ουάσιγκτον φαίνεται να έχει κάνει τη θέση της Ταϊβάν πιο ευάλωτη από ποτέ, και η Ουάσιγκτον φέρει εν μέρει την ευθύνη για αυτό.
Το πρόβλημα με το χρονοδιάγραμμα της πώλησης όπλων
Το πρώτο πρόβλημα με την πώληση όπλων έχει να κάνει με το πότε ανακοινώθηκε.
Παρά το γεγονός ότι το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ ενέκρινε την πώληση του πακέτου των 11 δισεκατομμυρίων δολαρίων, το κοινοβούλιο της Ταϊβάν έχει μπλοκάρει πέντε φορές τον ειδικό προϋπολογισμό που απαιτείται για την πληρωμή του.
Αυτό σημαίνει ότι, ακόμα και αν η πώληση εγκριθεί από τις ΗΠΑ, δεν μπορεί να ολοκληρωθεί και η παραγωγή των υπεσχημένων όπλων δεν μπορεί να ξεκινήσει.
Η κατάσταση αυτή έχει κάνει την Ταϊβάν να φαίνεται αδύναμη και απροετοίμαστη να υποστηρίξει την ίδια την άμυνά της.
Η αδυναμία της Ταϊβάν να εγκρίνει τον ειδικό προϋπολογισμό και το γεγονός ότι αυτή η πολιτική αποτυχία συνεχίζεται αφού η Ουάσιγκτον ενέκρινε την πώληση, έχει κάνει την κατάσταση ακόμα πιο δυσάρεστη, προκαλώντας την προσοχή στις εσωτερικές διαιρέσεις της χώρας και στην έλλειψη αποφασιστικότητας.
Αν και η Ταϊβάν φέρει μεγάλο μέρος της ευθύνης, η κακή προετοιμασία των ΗΠΑ επιδεινώνει την κατάσταση.
Αν το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ είχε καθυστερήσει την ανακοίνωση της πώλησης μέχρι να εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση της Ταϊβάν, πολλά από τα αρνητικά αποτελέσματα θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, επισημαίνει η Jennifer Kavanagh πολιτική επιστήμονας και αναλύτρια του Rand σε άρθρο της στο Responsible Statecraft.
Προδότης για την Κίνα ο Trump
Εκτός από τα προβλήματα με τη χρηματοδότηση, το χρονοδιάγραμμα της πώλησης προκαλεί ανησυχία λόγω της πολιτικής συγκυρίας.
Η ανακοίνωση έγινε αμέσως μετά από μια θετική συνάντηση του Trump με τον Κινέζο ηγέτη Xi Jinping στο Μπουσάν και ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη μια εκεχειρία στον εμπορικό πόλεμο μεταξύ των δύο χωρών.
Η κίνηση αυτή αιφνιδίασε τις κινεζικές αρχές και θεωρήθηκε ως μια προκλητική ανατροπή στην πολιτική του Trump που μέχρι τότε είχε επιδιώξει την εξομάλυνση των σχέσεων με το Πεκίνο.
Στο Πεκίνο, η απόφαση των ΗΠΑ να προχωρήσουν σε μια τόσο μεγάλη πώληση όπλων στην Ταϊβάν, περιλαμβάνοντας πυραύλους ATACMS και HIMARS, εκλήφθηκε ως μια «προδοσία» του Trump προς τη συμφωνία με τη Κίνα.
Η αντίδραση της Κίνας ήταν άμεση και η διεξαγωγή εκτεταμένων στρατιωτικών ασκήσεων γύρω από την Ταϊβάν αναμενόταν, παρά το γεγονός ότι αυτές δεν είχαν κανένα άμεσο στρατηγικό νόημα.
Ο άλλος σημαντικός παράγοντας που καθιστά τη στρατηγική των ΗΠΑ προβληματική είναι ο χρόνος καθυστέρησης στην παράδοση των όπλων. Ενώ η πώληση όπλων μπορεί να εγκριθεί σήμερα, τα όπλα δεν θα φτάσουν στην Ταϊβάν πριν από το 2030.
Για παράδειγμα, το 2021, η Ταϊβάν αγόρασε 11 HIMARS από τις ΗΠΑ, τα οποία παραδόθηκαν το 2024.
Επιπλέον, η Ταϊβάν αγόρασε 18 HIMARS το 2023, αλλά αναμένεται να παραδοθούν το 2026. Το να περιμένει η Ταϊβάν για την παράδοση 82 HIMARS, με το ρυθμό παραγωγής που υπάρχει, σημαίνει ότι μπορεί να χρειαστεί να περιμένει έως το τέλος της δεκαετίας.
Αυτό δημιουργεί ένα παράθυρο ευπάθειας, κατά το οποίο η Κίνα μπορεί να εκμεταλλευτεί τις αδυναμίες της Ταϊβάν και να προετοιμαστεί για επίθεση.
Η καθυστέρηση στην παράδοση των όπλων δημιουργεί μια κατάσταση όπου οι κινήσεις της Κίνας μπορεί να ακυρώσουν τη στρατηγική αξία των αμερικανικών πωλήσεων όπλων για την Ταϊβάν στο άμεσο μέλλον.
Λανθασμένη στρατηγική
Η πώληση όπλων στην Ταϊβάν δεν πρέπει να σταματήσει εντελώς, αλλά είναι καιρός να επανεξεταστεί η αμερικανική στρατηγική υποστηρίζει η Kavanagh.
«Οι ΗΠΑ πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο να κρατούν τις πωλήσεις πιο διακριτικές και να αποφύγουν την αναγγελία της πώλησης όπλων πριν εξασφαλιστεί πλήρως η χρηματοδότηση από την Ταϊβάν.
Θα πρέπει να συνδέσουν τις πωλήσεις όπλων με τον εγκεκριμένο προϋπολογισμό της άμυνας της Ταϊβάν και όχι με τον προγραμματισμένο ή υποσχόμενο προϋπολογισμό.
Επιπλέον, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στην υποστήριξη της αυτονομίας παραγωγής άμυνας της Ταϊβάν, ενισχύοντας τη συνεργασία με εγχώριες εταιρείες και ενθαρρύνοντας κοινές παραγωγές ή συνεργασίες με αμερικανικές εταιρείες.
Αυτό θα μπορούσε να ενισχύσει τη στρατηγική αυτονομίας της Ταϊβάν και να περιορίσει τις επιπτώσεις μιας πιθανής κλιμάκωσης.
Αν και οι στρατηγικοί στόχοι των ΗΠΑ παραμένουν να ενισχύσουν τη θέση της Ταϊβάν απέναντι στην Κίνα, η κακή χρονική στιγμή της ανακοίνωσης, σε συνδυασμό με τις καθυστερήσεις στην παραγωγή και την αποστολή των όπλων, δημιουργεί νέες προκλήσεις για την ασφάλεια της Ταϊβάν και τη σταθερότητα στην περιοχή.
Για να αποφευχθεί μια περαιτέρω κλιμάκωση και να υποστηριχθούν τα συμφέροντα των ΗΠΑ και της Ταϊβάν, οι πωλήσεις όπλων θα πρέπει να προγραμματίζονται πιο προσεκτικά και να επικεντρώνονται στη σταθερότητα του γεωπολιτικού τοπίου στην περιοχή» σημειώνει η αναλύτρια.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών