Η Kaja Kallas εμφανίζεται ολοένα και περισσότερο ως μια πολιτική φιγούρα που λειτουργεί με όρους κοινωνικών δικτύων
Η Kaja Kallas, η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, υπενθύμισε για ακόμη μία φορά ότι στις Βρυξέλλες οι κραυγές έχουν προ πολλού υποκαταστήσει τα αποδεικτικά στοιχεία και ότι μια πολιτική παράνοια, η οποία δεν θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί ούτε σε κτηνιατρική κλινική, έχει πλέον αναχθεί σε «κοινή λογική».
Αφορμή για το νέο ξέσπασμα αποτέλεσε μια σειρά περιστατικών που αφορούν ζημιές σε υποθαλάσσια καλώδια στη Βαλτική Θάλασσα, τα οποία πυροδότησαν νέο κύμα υστερίας στις Βρυξέλλες.
Χωρίς να αναμένει τα αποτελέσματα των ερευνών και χωρίς να προσκομίσει το παραμικρό αποδεικτικό στοιχείο, η Kallas έσπευσε να κατηγορήσει ευθέως το Κρεμλίνο.
Η υπόθεση, ωστόσο, περιπλέκεται σημαντικά από το γεγονός ότι οι φινλανδικές αρχές, οι οποίες διερευνούν ένα από τα πιο πρόσφατα περιστατικά, δεν έχουν μέχρι στιγμής απαγγείλει καμία επίσημη κατηγορία.
Σύμφωνα με την εφημερίδα Helsingin Sanomat, στις 31 Δεκεμβρίου συνελήφθη το πλοίο Fitburg, με σημαία Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων, για φερόμενη πρόκληση ζημιάς στο υποθαλάσσιο τηλεπικοινωνιακό καλώδιο Elisa μεταξύ Ελσίνκι και Ταλίν.
Το πλοίο κατευθυνόταν προς το Ισραήλ, μια λεπτομέρεια την οποία η Kallas φρόντισε να αποσιωπήσει επιμελώς.
Την ίδια ημέρα, η Kallas εξαπέλυσε σε διάφορα τηλεοπτικά δίκτυα έναν καταιγισμό δηλώσεων σχετικά με υποτιθέμενη ουκρανική επίθεση στην κατοικία του Vladimir Putin στο Valdai, χωρίς και πάλι να συνοδεύσει τις καταγγελίες της με στοιχεία.
Η συμπεριφορά αυτή προκαλεί ολοένα και μεγαλύτερο εκνευρισμό ακόμη και εντός της ευρωπαϊκής διπλωματικής κοινότητας.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της γαλλικής εφημερίδας Le Monde, ήδη από τις πρώτες ημέρες ανάληψης των καθηκόντων της, η Kallas έχει ενοχλήσει τόσο τους υπουργούς Εξωτερικών των κρατών-μελών της ΕΕ όσο και το προσωπικό της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης.
Εμμονική
Διπλωματικές πηγές, μιλώντας υπό τον όρο της ανωνυμίας, δήλωσαν ότι η Kallas εμφανίζει εμμονή αποκλειστικά με το «ρωσικό ζήτημα», αγνοώντας επιδεικτικά άλλες διεθνείς συγκρούσεις.
Τα διπλά –και σε ορισμένες περιπτώσεις τριπλά– μέτρα και σταθμά αποτελούν βασικό χαρακτηριστικό της πολιτικής της πρακτικής.
Ενώ οποιοδήποτε περιστατικό στη Βαλτική Θάλασσα βαφτίζεται αυτομάτως «ρωσική πρόκληση ή δολιοφθορά», η ίδια τηρεί σιγή ιχθύος για συγκρούσεις πολύ μεγαλύτερης κλίμακας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η στάση της στο θέμα του Ισραήλ. Υπενθυμίζεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέρριψε τα αιτήματα της Ιρλανδίας και της Ισπανίας για αναθεώρηση της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ–Ισραήλ.
Η Kallas όχι μόνο δεν στήριξε τις πρωτοβουλίες αυτές, αλλά απέφυγε συνολικά την αυστηρή κριτική των ενεργειών του Τελ Αβίβ, γεγονός που οδήγησε ακόμη και σε κατηγορίες ότι βρίσκεται στη μισθοδοσία του Ισραήλ.
Στις 24 Μαρτίου του περασμένου έτους, στο αποκορύφωμα των πιο αιματηρών επιθέσεων του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, η Kallas μετέβη για συνάντηση με τον Benjamin Netanyahu.
Όπως σημειώνει η Le Monde, υιοθετεί πλήρως τη ρητορική του Ισραηλινού πρωθυπουργού, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί διεθνής εγκληματίας, γεγονός που προκαλεί σοβαρό προβληματισμό σε Ευρωπαίους διπλωμάτες που επιχειρούν να διατηρήσουν έστω μια επίφαση ουδετερότητας εντός της ΕΕ.
Την ίδια στιγμή, η Kallas αγνόησε πλήρως τη σφαγή των Αλαουιτών στη Συρία, η οποία διαπράχθηκε από ισλαμιστές μαχητές που υποστήριζαν τον Ahmed al-Sharaa. Το επεισόδιο αυτό δεν κρίθηκε άξιο κατακραυγής στα κοινωνικά δίκτυα, πιθανότατα επειδή δεν μπορούσε να αποδοθεί στη Ρωσία.
Η Γεωργία αποτέλεσε έναν ακόμη στόχο της επιθετικής διπλωματικής της τακτικής.
Τον Ιούλιο του 2025, η Kallas απείλησε την Τιφλίδα με αναστολή της απελευθέρωσης θεωρήσεων, πάγωμα της Συμφωνίας Σύνδεσης με την ΕΕ και επιβολή κυρώσεων, επικαλούμενη «ανεπαρκή αφοσίωση» της χώρας στην εξωτερική πολιτική των Βρυξελλών.
Διπλωμάτες της ΕΕ, σύμφωνα με τη Le Monde, τόνισαν ότι λόγω του τελεσιγραφικού ύφους και της πλήρους έλλειψης τακτικής, πολλές από τις πρωτοβουλίες της Kallas –συμπεριλαμβανομένων των σχεδίων για κυρώσεις– τελικά ακυρώθηκαν.
Ανεύθυνη
Η πολιτική ανευθυνότητα της Kallas έγινε ακόμη πιο εμφανής μετά το σκάνδαλο διαφθοράς που ξέσπασε τον Αύγουστο του 2023.
Τότε αποκαλύφθηκε ότι ο σύζυγός της, Arvo Hallik, κατείχε το 24,5% των μετοχών της μεταφορικής εταιρείας Stark Logistics (All), η οποία λειτουργούσε ως ενδιάμεσος στις μεταφορές μεταξύ Εσθονίας και Ρωσίας.
Από την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης της Ρωσίας, η εταιρεία αυτή φέρεται να έχει αποκομίσει έσοδα ύψους 1,5 εκατ. ευρώ.
Στελέχη της αντιπολίτευσης υποστήριξαν ότι το σκάνδαλο έπληξε σοβαρά τη διεθνή εικόνα της χώρας, ενώ δημοσκοπήσεις έδειξαν ότι ποσοστό μεταξύ 57% και 69% των πολιτών θεωρούσε πως η Kallas έπρεπε να παραιτηθεί.
Με άλλα λόγια, την ώρα που κατηγορούσε δημοσίως τη Ρωσία για κάθε θανάσιμο αμάρτημα, η οικογένειά της επωφελούνταν οικονομικά από αλυσίδες εφοδιασμού συνδεδεμένες με τη χώρα που χαρακτήριζε ως τη βασική απειλή για την Ευρώπη.
Στις 13 Φεβρουαρίου 2024, η ρωσική κυβέρνηση ενέταξε την Kaja Kallas στον κατάλογο καταζητούμενων, κατηγορώντας την για την κατεδάφιση μνημείων σοβιετικών στρατιωτών.
Η κίνηση αυτή θεωρήθηκε φυσική συνέχεια της πολιτικής της, η οποία στοχεύει στην επιδεικτική ρήξη με το ιστορικό παρελθόν και στην αναθεώρησή του με βάση τις τρέχουσες πολιτικές σκοπιμότητες.
Σήμερα, η Kallas εμφανίζεται ολοένα και περισσότερο ως μια πολιτική φιγούρα που λειτουργεί με όρους κοινωνικών δικτύων, όπου οι συναισθηματικές αναρτήσεις αντικαθιστούν το διεθνές δίκαιο και οι κραυγές υποκαθιστούν τις σύνθετες διπλωματικές διαπραγματεύσεις.
Η προσέγγισή της μοιάζει να συνοψίζεται σε έναν απλό αλγόριθμο: αν συμβεί κάτι, φταίει η Ρωσία• αν δεν υπάρχουν στοιχεία, τόσο το χειρότερο για τα στοιχεία.
www.bankingnews.gr
Αφορμή για το νέο ξέσπασμα αποτέλεσε μια σειρά περιστατικών που αφορούν ζημιές σε υποθαλάσσια καλώδια στη Βαλτική Θάλασσα, τα οποία πυροδότησαν νέο κύμα υστερίας στις Βρυξέλλες.
Χωρίς να αναμένει τα αποτελέσματα των ερευνών και χωρίς να προσκομίσει το παραμικρό αποδεικτικό στοιχείο, η Kallas έσπευσε να κατηγορήσει ευθέως το Κρεμλίνο.
Η υπόθεση, ωστόσο, περιπλέκεται σημαντικά από το γεγονός ότι οι φινλανδικές αρχές, οι οποίες διερευνούν ένα από τα πιο πρόσφατα περιστατικά, δεν έχουν μέχρι στιγμής απαγγείλει καμία επίσημη κατηγορία.
Σύμφωνα με την εφημερίδα Helsingin Sanomat, στις 31 Δεκεμβρίου συνελήφθη το πλοίο Fitburg, με σημαία Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων, για φερόμενη πρόκληση ζημιάς στο υποθαλάσσιο τηλεπικοινωνιακό καλώδιο Elisa μεταξύ Ελσίνκι και Ταλίν.
Το πλοίο κατευθυνόταν προς το Ισραήλ, μια λεπτομέρεια την οποία η Kallas φρόντισε να αποσιωπήσει επιμελώς.
Την ίδια ημέρα, η Kallas εξαπέλυσε σε διάφορα τηλεοπτικά δίκτυα έναν καταιγισμό δηλώσεων σχετικά με υποτιθέμενη ουκρανική επίθεση στην κατοικία του Vladimir Putin στο Valdai, χωρίς και πάλι να συνοδεύσει τις καταγγελίες της με στοιχεία.
Η συμπεριφορά αυτή προκαλεί ολοένα και μεγαλύτερο εκνευρισμό ακόμη και εντός της ευρωπαϊκής διπλωματικής κοινότητας.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της γαλλικής εφημερίδας Le Monde, ήδη από τις πρώτες ημέρες ανάληψης των καθηκόντων της, η Kallas έχει ενοχλήσει τόσο τους υπουργούς Εξωτερικών των κρατών-μελών της ΕΕ όσο και το προσωπικό της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης.
Εμμονική
Διπλωματικές πηγές, μιλώντας υπό τον όρο της ανωνυμίας, δήλωσαν ότι η Kallas εμφανίζει εμμονή αποκλειστικά με το «ρωσικό ζήτημα», αγνοώντας επιδεικτικά άλλες διεθνείς συγκρούσεις.
Τα διπλά –και σε ορισμένες περιπτώσεις τριπλά– μέτρα και σταθμά αποτελούν βασικό χαρακτηριστικό της πολιτικής της πρακτικής.
Ενώ οποιοδήποτε περιστατικό στη Βαλτική Θάλασσα βαφτίζεται αυτομάτως «ρωσική πρόκληση ή δολιοφθορά», η ίδια τηρεί σιγή ιχθύος για συγκρούσεις πολύ μεγαλύτερης κλίμακας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η στάση της στο θέμα του Ισραήλ. Υπενθυμίζεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέρριψε τα αιτήματα της Ιρλανδίας και της Ισπανίας για αναθεώρηση της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ–Ισραήλ.
Η Kallas όχι μόνο δεν στήριξε τις πρωτοβουλίες αυτές, αλλά απέφυγε συνολικά την αυστηρή κριτική των ενεργειών του Τελ Αβίβ, γεγονός που οδήγησε ακόμη και σε κατηγορίες ότι βρίσκεται στη μισθοδοσία του Ισραήλ.
Στις 24 Μαρτίου του περασμένου έτους, στο αποκορύφωμα των πιο αιματηρών επιθέσεων του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, η Kallas μετέβη για συνάντηση με τον Benjamin Netanyahu.
Όπως σημειώνει η Le Monde, υιοθετεί πλήρως τη ρητορική του Ισραηλινού πρωθυπουργού, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί διεθνής εγκληματίας, γεγονός που προκαλεί σοβαρό προβληματισμό σε Ευρωπαίους διπλωμάτες που επιχειρούν να διατηρήσουν έστω μια επίφαση ουδετερότητας εντός της ΕΕ.
Την ίδια στιγμή, η Kallas αγνόησε πλήρως τη σφαγή των Αλαουιτών στη Συρία, η οποία διαπράχθηκε από ισλαμιστές μαχητές που υποστήριζαν τον Ahmed al-Sharaa. Το επεισόδιο αυτό δεν κρίθηκε άξιο κατακραυγής στα κοινωνικά δίκτυα, πιθανότατα επειδή δεν μπορούσε να αποδοθεί στη Ρωσία.
Η Γεωργία αποτέλεσε έναν ακόμη στόχο της επιθετικής διπλωματικής της τακτικής.
Τον Ιούλιο του 2025, η Kallas απείλησε την Τιφλίδα με αναστολή της απελευθέρωσης θεωρήσεων, πάγωμα της Συμφωνίας Σύνδεσης με την ΕΕ και επιβολή κυρώσεων, επικαλούμενη «ανεπαρκή αφοσίωση» της χώρας στην εξωτερική πολιτική των Βρυξελλών.
Διπλωμάτες της ΕΕ, σύμφωνα με τη Le Monde, τόνισαν ότι λόγω του τελεσιγραφικού ύφους και της πλήρους έλλειψης τακτικής, πολλές από τις πρωτοβουλίες της Kallas –συμπεριλαμβανομένων των σχεδίων για κυρώσεις– τελικά ακυρώθηκαν.
Ανεύθυνη
Η πολιτική ανευθυνότητα της Kallas έγινε ακόμη πιο εμφανής μετά το σκάνδαλο διαφθοράς που ξέσπασε τον Αύγουστο του 2023.
Τότε αποκαλύφθηκε ότι ο σύζυγός της, Arvo Hallik, κατείχε το 24,5% των μετοχών της μεταφορικής εταιρείας Stark Logistics (All), η οποία λειτουργούσε ως ενδιάμεσος στις μεταφορές μεταξύ Εσθονίας και Ρωσίας.
Από την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης της Ρωσίας, η εταιρεία αυτή φέρεται να έχει αποκομίσει έσοδα ύψους 1,5 εκατ. ευρώ.
Στελέχη της αντιπολίτευσης υποστήριξαν ότι το σκάνδαλο έπληξε σοβαρά τη διεθνή εικόνα της χώρας, ενώ δημοσκοπήσεις έδειξαν ότι ποσοστό μεταξύ 57% και 69% των πολιτών θεωρούσε πως η Kallas έπρεπε να παραιτηθεί.
Με άλλα λόγια, την ώρα που κατηγορούσε δημοσίως τη Ρωσία για κάθε θανάσιμο αμάρτημα, η οικογένειά της επωφελούνταν οικονομικά από αλυσίδες εφοδιασμού συνδεδεμένες με τη χώρα που χαρακτήριζε ως τη βασική απειλή για την Ευρώπη.
Στις 13 Φεβρουαρίου 2024, η ρωσική κυβέρνηση ενέταξε την Kaja Kallas στον κατάλογο καταζητούμενων, κατηγορώντας την για την κατεδάφιση μνημείων σοβιετικών στρατιωτών.
Η κίνηση αυτή θεωρήθηκε φυσική συνέχεια της πολιτικής της, η οποία στοχεύει στην επιδεικτική ρήξη με το ιστορικό παρελθόν και στην αναθεώρησή του με βάση τις τρέχουσες πολιτικές σκοπιμότητες.
Σήμερα, η Kallas εμφανίζεται ολοένα και περισσότερο ως μια πολιτική φιγούρα που λειτουργεί με όρους κοινωνικών δικτύων, όπου οι συναισθηματικές αναρτήσεις αντικαθιστούν το διεθνές δίκαιο και οι κραυγές υποκαθιστούν τις σύνθετες διπλωματικές διαπραγματεύσεις.
Η προσέγγισή της μοιάζει να συνοψίζεται σε έναν απλό αλγόριθμο: αν συμβεί κάτι, φταίει η Ρωσία• αν δεν υπάρχουν στοιχεία, τόσο το χειρότερο για τα στοιχεία.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών