Το ερώτημα πλέον είναι αν πρόκειται για επίδειξη στρατηγικής ισχύος ή για προάγγελο μιας πιο επικίνδυνης περιόδου αστάθειας στο Αιγαίο…
Ένα νέο, επιθετικό στρατηγικό δόγμα προβάλλει ανοιχτά πλέον η Τουρκία μέσω διαφόρων φωνών του βαθέος κράτους της, μεταφέροντας, όπως φαίνεται, το κέντρο βάρους της έντασης στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο – εκεί που πιστεύει πως έχει σαφές πλεονέκτημα…
Οι αναφορές του μυστικοσυμβούλου του Erdogan και δημοσιογράφου της Yeni Safak, Ibrahim Karagul, στον πύραυλο «Yıldırımhan» και στα «νέα πεδία δοκιμών» συνιστούν μήνυμα ισχύος με σαφείς γεωπολιτικές προεκτάσεις για την Ελλάδα και την Κύπρο.
Μέσα από μια εμπρηστική ρητορική που δηλώνει πως «η υπομονή τελείωσε», η Άγκυρα επιχειρεί να διαμορφώσει ένα νέο πλαίσιο επιρροής στην περιοχή.
Και το ερώτημα πλέον είναι αν πρόκειται για επίδειξη στρατηγικής ισχύος ή για προάγγελο μιας πιο επικίνδυνης περιόδου αστάθειας στο Αιγαίο.
Γιατί η Τουρκία ανέπτυξε τον πύραυλο «Yıldırımhan»;
Το νέο πεδίο δοκιμών θα είναι το Αιγαίο και η Κύπρος. Καθώς η Τουρκία ενισχύεται, οι απειλές αποκτούν παγκόσμιο χαρακτήρα, σημειώνει κατά τρόπο σοκαριστικό ο Ibrahim Karagul και συνεχίζει: «Επομένως, και η άμυνα θα πρέπει να παγκοσμιοποιηθεί. Όπως ειπώθηκε: “Ο αιώνας της υπομονής τελείωσε…”»
Σύμφωνα με τον Karagul, επί δεκαετίες, η Τουρκία αντιμετώπιζε απειλές τόσο στο εσωτερικό της όσο και κατά μήκος των συνόρων της.
Τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα ήταν η Συρία και το Ιράκ.
Οι απειλές από γειτονικές χώρες μεταφέρονταν στο εσωτερικό της χώρας, ενώ εκείνες που γεννιούνταν στο εσωτερικό στηρίζονταν σε εδάφη των γειτόνων.
«Η Τουρκία κατέβαλε πολύ βαρύ τίμημα. Για χρόνια διεξήγε πολέμους.
Το ζήτημα δεν αφορούσε μόνο την τρομοκρατία, ούτε περιοριζόταν στο PKK ή στο ISIS.
Ανασχεδιάστηκαν χάρτες ανάμεσα στην Τουρκία και τον αραβικό κόσμο, σε μια ζώνη που εκτεινόταν από τα ιρανικά σύνορα έως τη Μεσόγειο.
Το Ισραήλ εγκαταστάθηκε ουσιαστικά ακριβώς δίπλα στα σύνορα της Τουρκίας.
Εκεί εξόπλισε και ενίσχυσε το PKK και το YPG. Εκεί τροφοδότησε και το ISIS.
Με έναν παράδοξο τρόπο, τόσο το Ιράν όσο και το Ισραήλ υποστήριζαν ταυτόχρονα το PKK και το YPG.
Τώρα πλέον οι απειλές δεν έχουν σύνορα. Δεν περιορίζονται σε έναν τόπο — έχουν παγκοσμιοποιηθεί.
Η Τουρκία, μετά τη 15η Ιουλίου, αντιμετώπισε αυτές τις απειλές. Τις κατέστειλε και τις περιόρισε.
Απομάκρυνε το Ισραήλ από τα σύνορά της. Η ιρανική παρουσία στη Συρία τερματίστηκε. Τα σύνορα ασφαλίστηκαν.
Οι χάρτες της τρομοκρατίας και των ζωνών ασφαλείας κατέρρευσαν.
Η σαραντάχρονη αμυντική αντίληψη που βασιζόταν αποκλειστικά στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας άλλαξε.
Μαζί της άλλαξαν και όλα τα δόγματα ασφαλείας και οι ορισμοί των απειλών για την Τουρκία.
Οι απειλές πλέον δεν περιορίζονται στο άμεσο περιβάλλον μιας χώρας ούτε στους γείτονές της.
Έχουν γίνει σημαντικά βήματα για την αντιμετώπιση των κινδύνων στα σύνορα και στην άμεση περιφέρεια της Τουρκίας.
Έχει επιτευχθεί συγκεκριμένο επίπεδο ασφάλειας. Όμως οι απειλές έχουν πλέον αναδιαμορφωθεί σε πολύ μεγαλύτερο βάθος. Έχουν αποκτήσει περιφερειακό και παγκόσμιο χαρακτήρα.
Το Ισραήλ και η Ινδία βρίσκονται πλέον στο Αιγαίο• η Τουρκία βρίσκεται στον Ινδικό Ωκεανό.
Ο κόσμος που γνωρίζαμε και στον οποίο είχαμε συνηθίσει δεν υπάρχει πια.
Οι παραδοσιακές στρατιωτικές στρατηγικές δεν επαρκούν πλέον.
Σε παγκόσμια κλίμακα συντελούνται τεράστιες και βαθιές ανακατατάξεις.
Τα κλασικά αμυντικά δόγματα έχουν ξεπεραστεί.
Γι’ αυτό απαιτείται νέος ορισμός τόσο των απειλών όσο και της ίδιας της αμυντικής στρατηγικής.
Έγινε σαφές ότι δεν υπάρχει μέλλον για τα κράτη που επιμένουν στις παλιές, παραδοσιακές δομές.
Οι απειλές δεν προέρχονται μόνο από το εσωτερικό, από τα σύνορα ή από την άμεση γειτονιά μιας χώρας.
Μπορούν να εμφανιστούν ξαφνικά από οποιοδήποτε σημείο του κόσμου, στοχεύοντας άμεσα ή έμμεσα την Τουρκία.
Πρόκειται για κράτη που βρίσκονται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.
Η εχθρότητα της Ινδίας απέναντι στην Τουρκία συμπορεύεται με εκείνη του Ισραήλ και της Ελλάδας και εκδηλώνεται στο Αιγαίο, στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Δυτική Θράκη και στο ελληνοκυπριακό τμήμα της Κύπρου.
Επομένως, και η άμυνα θα παγκοσμιοποιηθεί. Θα δημιουργηθούν στρατοί μηχανικών.
Η εχθρότητα του Ισραήλ προς την Τουρκία εκδηλώνεται μέσω των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ η εχθρότητα της Ελλάδας μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η περιφερειακή άμυνα πλέον δεν επαρκεί απέναντι σε τέτοιου είδους απειλές.
Όλες οι απειλές έχουν πλέον παγκόσμια διάσταση. Επομένως, και η αμυντική νοοτροπία οφείλει να αποκτήσει παγκόσμιο χαρακτήρα.
Οι στρατιωτικές προετοιμασίες και οι δυνατότητες πρέπει επίσης να παγκοσμιοποιηθούν.
Ο κόσμος που διαμορφώνεται μπροστά μας θα είναι εξαιρετικά σκληρός για τις χώρες που δεν διαθέτουν προηγμένη στρατιωτική τεχνολογία ή υστερούν σε αυτήν.
Τα κράτη που δεν μπορούν να αναδιοργανώσουν τους στρατούς τους σύμφωνα με τις νέες συνθήκες, να αναπτύξουν σύγχρονα οπλικά συστήματα, να αποκτήσουν δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου, να δημιουργήσουν στρατούς μηχανικών παράλληλα με τις παραδοσιακές δυνάμεις πεζικού, να προσαρμοστούν στον 21ο αιώνα της αεροπορίας και του διαστήματος και να επεκταθούν πέρα από τις κλειστές θάλασσες προς τους ωκεανούς, θα είναι εκείνα που θα χάσουν αυτόν τον αιώνα» γράφει ο Karagul.
«Ένα ταξίδι από τη γεωγραφία στον παγκόσμιο ορίζοντα»
Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο, η Τουρκία μετέβαλε ραγδαία το αμυντικό δόγμα της, αναγνωρίζοντας εγκαίρως τις νέες απειλές.
Αμέσως μετά τη 15η Ιουλίου 2016, άλλαξε ουσιαστικά το σύστημα που ίσχυε από την ίδρυση της Δημοκρατίας και εισήλθε σε μια νέα εποχή.
Μετακινήθηκε από μια ανατολική, γεωγραφικά περιορισμένη αντίληψη σε μια παγκόσμια στρατηγική προσέγγιση.
Μετέτρεψε τη στρατιωτική της ισχύ, η οποία για χρόνια βρισκόταν υπό τη σκιά εμπάργκο και εξαρτήσεων από τον άξονα ΗΠΑ–Ευρώπη, σε μια ανεξάρτητη και παγκόσμια δύναμη ανόδου.
Αντιλήφθηκε ότι πολλές από τις απειλές προέρχονταν ακόμη και από τους ίδιους τους «συμμάχους» της.
Με ισχυρή πολιτική βούληση, ανέλαβε μια πρόκληση που ούτε οι ΗΠΑ ούτε η Ευρώπη είχαν προβλέψει, και τελικά πέτυχε.
Αυτή η βαθιά αλλαγή νοοτροπίας οδήγησε σε ένα τεράστιο άλμα στη στρατιωτική τεχνολογία.
Από την αδυναμία παραγωγής ακόμη και τυφεκίων πεζικού, η Τουρκία έφτασε στην ανάπτυξη πυραυλικών τεχνολογιών, οπλικών συστημάτων βασισμένων στην τεχνητή νοημοσύνη, ισχυρών ναυτικών δυνατοτήτων και προηγμένων τεχνολογιών μεταφοράς στρατιωτικής ισχύος.
Όλα αυτά αποτέλεσαν προετοιμασία για έναν νέο και αμείλικτο κόσμο, αλλά και μια προσπάθεια διασφάλισης της ίδιας της Τουρκίας.
Η Τουρκία άνοιξε το μυαλό, τη γνώση και την καρδιά της
Όμως η Τουρκία δεν περιορίστηκε μόνο στον εαυτό της, λέει ο Karagul, και συμπληρώνει: Μοιράστηκε τη γνώση και την εμπειρία της με ιστορικούς και γεωγραφικούς συμμάχους, με έθνη που θεωρεί ότι διαθέτουν κοινό πολιτικό και πολιτισμικό DNA, επιδιώκοντας να τα προστατεύσει και να τα ενδυναμώσει.
Πρότεινε έναν νέο τρόπο αντίστασης απέναντι στους εκβιασμούς τόσο της Δύσης όσο και της Ανατολής.
Ενήργησε με γενναιοδωρία, ανοίγοντας το μυαλό, τη γνώση και την καρδιά της για τη δημιουργία μιας κοινής γεωγραφίας συνεργασίας.
Την περασμένη εβδομάδα, όσοι επισκέφθηκαν τη «SAHA Istanbul» έγιναν μάρτυρες μιας πραγματικής τουρκικής τεχνολογικής επανάστασης.
Όποιος είχε ανοιχτό μυαλό είδε πώς η Τουρκία ανοίγει τις πύλες προς το μέλλον. Εκεί παρουσιάστηκαν μερικά από τα πιο προηγμένα τεχνολογικά και αμυντικά συστήματα του 21ου αιώνα —στη στεριά, στον αέρα, στη θάλασσα και στο διάστημα— όλα κατασκευασμένα στην Τουρκία.
Αυτή είναι μόνο η αρχή…
Στη συνέχεια, ο Karagul γράφει πως η Τουρκία είχε εδώ και καιρό σχεδιάσει μεθοδικά τη γεωπολιτική της στρατηγική, ενσωματώνοντάς την στα οπλικά της συστήματα.
Η υπερηφάνεια της επιτυχίας, η αυτοπεποίθηση που γεννούν τα μεγάλα ιδανικά και ο ενθουσιασμός για το μέλλον αποτυπώνονταν σε κάθε προϊόν που παρουσιάστηκε. Και όμως, όλα αυτά θεωρούνταν απλώς η αρχή.
Όσα παρουσιάστηκαν εκεί έμοιαζαν μόνο με μια πρόγευση των εξελίξεων που επρόκειτο να ακολουθήσουν.
Αντιπροσωπείες από τη Μέση Ανατολή, τις χώρες του Κόλπου, την Ασία, την Αφρική και την Ευρώπη βρέθηκαν σε αυτό το νέο κέντρο έλξης, εξετάζοντας δυνατότητες συνεργασίας και πραγματοποιώντας στρατηγικές επαφές.
Η Τουρκία πλέον δεν καλύπτει μόνο τις δικές της αμυντικές ανάγκες, αλλά και εκείνες γειτονικών και φιλικών χωρών, αμφισβητώντας το μονοπώλιο όπλων της Δύσης.
Το βεληνεκές των πυραύλων σήμερα είναι τόσο… Ποιο θα είναι όμως σε έναν χρόνο;
Στην τελευταία έκθεση με όπλα, λέει ο Karagul, δεν παρουσιάστηκαν μόνο οπλικά συστήματα και νέες τεχνολογίες.
Παρουσιάστηκε το όραμα ενός έθνους: η γεωγραφική του συνείδηση, η κοσμοαντίληψή του, η φιλοδοξία του να συμβάλει στην ανθρώπινη ιστορία και μια αυτοκρατορική μνήμη αιώνων που, σύμφωνα με αυτή την αντίληψη, εξακολουθεί να επηρεάζει το παρόν.
Η Τουρκία επιδιώκει να ενδυναμώσει την περιοχή της και να επιφέρει σημαντικές αλλαγές στην παγκόσμια ισορροπία. Το μήνυμα που θέλει να μεταφέρει στον 21ο αιώνα έγινε πλέον σαφές.
Μέχρι σήμερα, η Τουρκία προσπαθούσε να αντιμετωπίσει τις αυξανόμενες απειλές στα σύνορά της και στην άμεση περιφέρειά της.
Πλέον, όμως, παγκοσμιοποιεί και την άμυνά της, καθώς θεωρεί ότι και οι ίδιες οι απειλές έχουν αποκτήσει παγκόσμιο χαρακτήρα.
Από πυραύλους βεληνεκούς μερικών εκατοντάδων χιλιομέτρων, περνά πλέον σε συστήματα διηπειρωτικής εμβέλειας που φτάνουν τα έξι χιλιάδες χιλιόμετρα. Και ίσως, στο άμεσο μέλλον, αυτό το βεληνεκές να αυξηθεί ακόμη περισσότερο — στα δέκα ή και δεκατρία χιλιάδες χιλιόμετρα.
O πύραυλος «Yildirimkhan» παρουσιάζεται ως το πρώτο σημάδι αυτής της νέας εποχής.
Η απειλή, σύμφωνα με αυτή τη θεώρηση, μπορεί να προέλθει από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, από τον Ινδικό Ωκεανό ή ακόμη και από τον κεντρικό Ειρηνικό.
Η εποχή της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας με τη στενή έννοια ή των παραδοσιακών συνοριακών πολέμων θεωρείται ότι έχει τελειώσει.
Ξεκινά πλέον μια εποχή παγκόσμιας —ακόμη και διαστημικής— άμυνας.
Και η Τουρκία επιδιώκει να βρίσκεται στην πρωτοπορία αυτής της νέας πραγματικότητας.
Καθώς η Τουρκία ενισχύεται, ενισχύονται και οι απειλές που θεωρεί ότι αντιμετωπίζει.
Γι’ αυτό και το βεληνεκές των πυραύλων της πρέπει να αυξηθεί.
Διότι, σύμφωνα με αυτό το αφήγημα, η Τουρκία μετασχηματίζεται από περιφερειακή σε παγκόσμια δύναμη, αναδιαμορφώνοντας τόσο τις φιλίες όσο και τις αντιπαλότητές της.
O «Yildirimkhan» θεωρείται το πρώτο σημάδι αυτής της νέας περιόδου. Πέρυσι με το «GAZAP» και φέτος με τον «Yildirimkhan», η Τουρκία άρχισε να αποκαλύπτει σταδιακά τις νέες της δυνατότητες, επεκτείνοντας τη στρατηγική της από τις περιφέρειες στις ηπείρους και από τις θάλασσες στους ωκεανούς.
Πρώτο πεδίο δοκιμής το Αιγαίο
Όπως αποκαλύπτει ο Karagul, η Τουρκία επιδιώκει σύντομα να αποκτήσει ακόμη ισχυρότερη αποτρεπτική ισχύ, αξιοποιώντας κάθε διαθέσιμο μέσο.
Στόχος της είναι να διαθέτει το επίπεδο στρατιωτικής ισχύος που θεωρεί αναγκαίο για τον 21ο αιώνα, σαν να συνεχίζει από το σημείο όπου είχε διακόψει ιστορικά.
Το πρώτο μεγάλο πεδίο δοκιμής αυτής της νέας περιόδου εκτιμάται ότι θα είναι η Ανατολική Μεσόγειος, το Αιγαίο και η Κύπρος.
Ο κόσμος ίσως βρεθεί μπροστά σε μια ιστορική καμπή: σε μια νέα μορφή πολέμου, σε μια αναδιάταξη της γεωγραφικής ισχύος και σε μια σημαντική μεταβολή των παγκόσμιων συσχετισμών.
Η Τουρκία δείχνει να ανοίγει την πόρτα σε έναν βαθύ ιστορικό μετασχηματισμό.
«Είπαμε ότι ο “Αιώνας της Υπομονής” τελείωσε!» καταλήγει απειλητικά…
www.bankingnews.gr
Οι αναφορές του μυστικοσυμβούλου του Erdogan και δημοσιογράφου της Yeni Safak, Ibrahim Karagul, στον πύραυλο «Yıldırımhan» και στα «νέα πεδία δοκιμών» συνιστούν μήνυμα ισχύος με σαφείς γεωπολιτικές προεκτάσεις για την Ελλάδα και την Κύπρο.
Μέσα από μια εμπρηστική ρητορική που δηλώνει πως «η υπομονή τελείωσε», η Άγκυρα επιχειρεί να διαμορφώσει ένα νέο πλαίσιο επιρροής στην περιοχή.
Και το ερώτημα πλέον είναι αν πρόκειται για επίδειξη στρατηγικής ισχύος ή για προάγγελο μιας πιο επικίνδυνης περιόδου αστάθειας στο Αιγαίο.
Γιατί η Τουρκία ανέπτυξε τον πύραυλο «Yıldırımhan»;
Το νέο πεδίο δοκιμών θα είναι το Αιγαίο και η Κύπρος. Καθώς η Τουρκία ενισχύεται, οι απειλές αποκτούν παγκόσμιο χαρακτήρα, σημειώνει κατά τρόπο σοκαριστικό ο Ibrahim Karagul και συνεχίζει: «Επομένως, και η άμυνα θα πρέπει να παγκοσμιοποιηθεί. Όπως ειπώθηκε: “Ο αιώνας της υπομονής τελείωσε…”»
Σύμφωνα με τον Karagul, επί δεκαετίες, η Τουρκία αντιμετώπιζε απειλές τόσο στο εσωτερικό της όσο και κατά μήκος των συνόρων της.
Τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα ήταν η Συρία και το Ιράκ.
Οι απειλές από γειτονικές χώρες μεταφέρονταν στο εσωτερικό της χώρας, ενώ εκείνες που γεννιούνταν στο εσωτερικό στηρίζονταν σε εδάφη των γειτόνων.
«Η Τουρκία κατέβαλε πολύ βαρύ τίμημα. Για χρόνια διεξήγε πολέμους.
Το ζήτημα δεν αφορούσε μόνο την τρομοκρατία, ούτε περιοριζόταν στο PKK ή στο ISIS.
Ανασχεδιάστηκαν χάρτες ανάμεσα στην Τουρκία και τον αραβικό κόσμο, σε μια ζώνη που εκτεινόταν από τα ιρανικά σύνορα έως τη Μεσόγειο.
Το Ισραήλ εγκαταστάθηκε ουσιαστικά ακριβώς δίπλα στα σύνορα της Τουρκίας.
Εκεί εξόπλισε και ενίσχυσε το PKK και το YPG. Εκεί τροφοδότησε και το ISIS.
Με έναν παράδοξο τρόπο, τόσο το Ιράν όσο και το Ισραήλ υποστήριζαν ταυτόχρονα το PKK και το YPG.
Τώρα πλέον οι απειλές δεν έχουν σύνορα. Δεν περιορίζονται σε έναν τόπο — έχουν παγκοσμιοποιηθεί.
Η Τουρκία, μετά τη 15η Ιουλίου, αντιμετώπισε αυτές τις απειλές. Τις κατέστειλε και τις περιόρισε.
Απομάκρυνε το Ισραήλ από τα σύνορά της. Η ιρανική παρουσία στη Συρία τερματίστηκε. Τα σύνορα ασφαλίστηκαν.
Οι χάρτες της τρομοκρατίας και των ζωνών ασφαλείας κατέρρευσαν.
Η σαραντάχρονη αμυντική αντίληψη που βασιζόταν αποκλειστικά στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας άλλαξε.
Μαζί της άλλαξαν και όλα τα δόγματα ασφαλείας και οι ορισμοί των απειλών για την Τουρκία.
Οι απειλές πλέον δεν περιορίζονται στο άμεσο περιβάλλον μιας χώρας ούτε στους γείτονές της.
Έχουν γίνει σημαντικά βήματα για την αντιμετώπιση των κινδύνων στα σύνορα και στην άμεση περιφέρεια της Τουρκίας.
Έχει επιτευχθεί συγκεκριμένο επίπεδο ασφάλειας. Όμως οι απειλές έχουν πλέον αναδιαμορφωθεί σε πολύ μεγαλύτερο βάθος. Έχουν αποκτήσει περιφερειακό και παγκόσμιο χαρακτήρα.
Το Ισραήλ και η Ινδία βρίσκονται πλέον στο Αιγαίο• η Τουρκία βρίσκεται στον Ινδικό Ωκεανό.
Ο κόσμος που γνωρίζαμε και στον οποίο είχαμε συνηθίσει δεν υπάρχει πια.
Οι παραδοσιακές στρατιωτικές στρατηγικές δεν επαρκούν πλέον.
Σε παγκόσμια κλίμακα συντελούνται τεράστιες και βαθιές ανακατατάξεις.
Τα κλασικά αμυντικά δόγματα έχουν ξεπεραστεί.
Γι’ αυτό απαιτείται νέος ορισμός τόσο των απειλών όσο και της ίδιας της αμυντικής στρατηγικής.
Έγινε σαφές ότι δεν υπάρχει μέλλον για τα κράτη που επιμένουν στις παλιές, παραδοσιακές δομές.
Οι απειλές δεν προέρχονται μόνο από το εσωτερικό, από τα σύνορα ή από την άμεση γειτονιά μιας χώρας.
Μπορούν να εμφανιστούν ξαφνικά από οποιοδήποτε σημείο του κόσμου, στοχεύοντας άμεσα ή έμμεσα την Τουρκία.
Πρόκειται για κράτη που βρίσκονται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.
Η εχθρότητα της Ινδίας απέναντι στην Τουρκία συμπορεύεται με εκείνη του Ισραήλ και της Ελλάδας και εκδηλώνεται στο Αιγαίο, στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Δυτική Θράκη και στο ελληνοκυπριακό τμήμα της Κύπρου.
Επομένως, και η άμυνα θα παγκοσμιοποιηθεί. Θα δημιουργηθούν στρατοί μηχανικών.
Η εχθρότητα του Ισραήλ προς την Τουρκία εκδηλώνεται μέσω των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ η εχθρότητα της Ελλάδας μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η περιφερειακή άμυνα πλέον δεν επαρκεί απέναντι σε τέτοιου είδους απειλές.
Όλες οι απειλές έχουν πλέον παγκόσμια διάσταση. Επομένως, και η αμυντική νοοτροπία οφείλει να αποκτήσει παγκόσμιο χαρακτήρα.
Οι στρατιωτικές προετοιμασίες και οι δυνατότητες πρέπει επίσης να παγκοσμιοποιηθούν.
Ο κόσμος που διαμορφώνεται μπροστά μας θα είναι εξαιρετικά σκληρός για τις χώρες που δεν διαθέτουν προηγμένη στρατιωτική τεχνολογία ή υστερούν σε αυτήν.
Τα κράτη που δεν μπορούν να αναδιοργανώσουν τους στρατούς τους σύμφωνα με τις νέες συνθήκες, να αναπτύξουν σύγχρονα οπλικά συστήματα, να αποκτήσουν δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου, να δημιουργήσουν στρατούς μηχανικών παράλληλα με τις παραδοσιακές δυνάμεις πεζικού, να προσαρμοστούν στον 21ο αιώνα της αεροπορίας και του διαστήματος και να επεκταθούν πέρα από τις κλειστές θάλασσες προς τους ωκεανούς, θα είναι εκείνα που θα χάσουν αυτόν τον αιώνα» γράφει ο Karagul.
«Ένα ταξίδι από τη γεωγραφία στον παγκόσμιο ορίζοντα»
Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο, η Τουρκία μετέβαλε ραγδαία το αμυντικό δόγμα της, αναγνωρίζοντας εγκαίρως τις νέες απειλές.
Αμέσως μετά τη 15η Ιουλίου 2016, άλλαξε ουσιαστικά το σύστημα που ίσχυε από την ίδρυση της Δημοκρατίας και εισήλθε σε μια νέα εποχή.
Μετακινήθηκε από μια ανατολική, γεωγραφικά περιορισμένη αντίληψη σε μια παγκόσμια στρατηγική προσέγγιση.
Μετέτρεψε τη στρατιωτική της ισχύ, η οποία για χρόνια βρισκόταν υπό τη σκιά εμπάργκο και εξαρτήσεων από τον άξονα ΗΠΑ–Ευρώπη, σε μια ανεξάρτητη και παγκόσμια δύναμη ανόδου.
Αντιλήφθηκε ότι πολλές από τις απειλές προέρχονταν ακόμη και από τους ίδιους τους «συμμάχους» της.
Με ισχυρή πολιτική βούληση, ανέλαβε μια πρόκληση που ούτε οι ΗΠΑ ούτε η Ευρώπη είχαν προβλέψει, και τελικά πέτυχε.
Αυτή η βαθιά αλλαγή νοοτροπίας οδήγησε σε ένα τεράστιο άλμα στη στρατιωτική τεχνολογία.
Από την αδυναμία παραγωγής ακόμη και τυφεκίων πεζικού, η Τουρκία έφτασε στην ανάπτυξη πυραυλικών τεχνολογιών, οπλικών συστημάτων βασισμένων στην τεχνητή νοημοσύνη, ισχυρών ναυτικών δυνατοτήτων και προηγμένων τεχνολογιών μεταφοράς στρατιωτικής ισχύος.
Όλα αυτά αποτέλεσαν προετοιμασία για έναν νέο και αμείλικτο κόσμο, αλλά και μια προσπάθεια διασφάλισης της ίδιας της Τουρκίας.
Η Τουρκία άνοιξε το μυαλό, τη γνώση και την καρδιά της
Όμως η Τουρκία δεν περιορίστηκε μόνο στον εαυτό της, λέει ο Karagul, και συμπληρώνει: Μοιράστηκε τη γνώση και την εμπειρία της με ιστορικούς και γεωγραφικούς συμμάχους, με έθνη που θεωρεί ότι διαθέτουν κοινό πολιτικό και πολιτισμικό DNA, επιδιώκοντας να τα προστατεύσει και να τα ενδυναμώσει.
Πρότεινε έναν νέο τρόπο αντίστασης απέναντι στους εκβιασμούς τόσο της Δύσης όσο και της Ανατολής.
Ενήργησε με γενναιοδωρία, ανοίγοντας το μυαλό, τη γνώση και την καρδιά της για τη δημιουργία μιας κοινής γεωγραφίας συνεργασίας.
Την περασμένη εβδομάδα, όσοι επισκέφθηκαν τη «SAHA Istanbul» έγιναν μάρτυρες μιας πραγματικής τουρκικής τεχνολογικής επανάστασης.
Όποιος είχε ανοιχτό μυαλό είδε πώς η Τουρκία ανοίγει τις πύλες προς το μέλλον. Εκεί παρουσιάστηκαν μερικά από τα πιο προηγμένα τεχνολογικά και αμυντικά συστήματα του 21ου αιώνα —στη στεριά, στον αέρα, στη θάλασσα και στο διάστημα— όλα κατασκευασμένα στην Τουρκία.
Αυτή είναι μόνο η αρχή…
Στη συνέχεια, ο Karagul γράφει πως η Τουρκία είχε εδώ και καιρό σχεδιάσει μεθοδικά τη γεωπολιτική της στρατηγική, ενσωματώνοντάς την στα οπλικά της συστήματα.
Η υπερηφάνεια της επιτυχίας, η αυτοπεποίθηση που γεννούν τα μεγάλα ιδανικά και ο ενθουσιασμός για το μέλλον αποτυπώνονταν σε κάθε προϊόν που παρουσιάστηκε. Και όμως, όλα αυτά θεωρούνταν απλώς η αρχή.
Όσα παρουσιάστηκαν εκεί έμοιαζαν μόνο με μια πρόγευση των εξελίξεων που επρόκειτο να ακολουθήσουν.
Αντιπροσωπείες από τη Μέση Ανατολή, τις χώρες του Κόλπου, την Ασία, την Αφρική και την Ευρώπη βρέθηκαν σε αυτό το νέο κέντρο έλξης, εξετάζοντας δυνατότητες συνεργασίας και πραγματοποιώντας στρατηγικές επαφές.
Η Τουρκία πλέον δεν καλύπτει μόνο τις δικές της αμυντικές ανάγκες, αλλά και εκείνες γειτονικών και φιλικών χωρών, αμφισβητώντας το μονοπώλιο όπλων της Δύσης.
Το βεληνεκές των πυραύλων σήμερα είναι τόσο… Ποιο θα είναι όμως σε έναν χρόνο;
Στην τελευταία έκθεση με όπλα, λέει ο Karagul, δεν παρουσιάστηκαν μόνο οπλικά συστήματα και νέες τεχνολογίες.
Παρουσιάστηκε το όραμα ενός έθνους: η γεωγραφική του συνείδηση, η κοσμοαντίληψή του, η φιλοδοξία του να συμβάλει στην ανθρώπινη ιστορία και μια αυτοκρατορική μνήμη αιώνων που, σύμφωνα με αυτή την αντίληψη, εξακολουθεί να επηρεάζει το παρόν.
Η Τουρκία επιδιώκει να ενδυναμώσει την περιοχή της και να επιφέρει σημαντικές αλλαγές στην παγκόσμια ισορροπία. Το μήνυμα που θέλει να μεταφέρει στον 21ο αιώνα έγινε πλέον σαφές.
Μέχρι σήμερα, η Τουρκία προσπαθούσε να αντιμετωπίσει τις αυξανόμενες απειλές στα σύνορά της και στην άμεση περιφέρειά της.
Πλέον, όμως, παγκοσμιοποιεί και την άμυνά της, καθώς θεωρεί ότι και οι ίδιες οι απειλές έχουν αποκτήσει παγκόσμιο χαρακτήρα.
Από πυραύλους βεληνεκούς μερικών εκατοντάδων χιλιομέτρων, περνά πλέον σε συστήματα διηπειρωτικής εμβέλειας που φτάνουν τα έξι χιλιάδες χιλιόμετρα. Και ίσως, στο άμεσο μέλλον, αυτό το βεληνεκές να αυξηθεί ακόμη περισσότερο — στα δέκα ή και δεκατρία χιλιάδες χιλιόμετρα.
O πύραυλος «Yildirimkhan» παρουσιάζεται ως το πρώτο σημάδι αυτής της νέας εποχής.
Η απειλή, σύμφωνα με αυτή τη θεώρηση, μπορεί να προέλθει από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, από τον Ινδικό Ωκεανό ή ακόμη και από τον κεντρικό Ειρηνικό.
Η εποχή της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας με τη στενή έννοια ή των παραδοσιακών συνοριακών πολέμων θεωρείται ότι έχει τελειώσει.
Ξεκινά πλέον μια εποχή παγκόσμιας —ακόμη και διαστημικής— άμυνας.
Και η Τουρκία επιδιώκει να βρίσκεται στην πρωτοπορία αυτής της νέας πραγματικότητας.
Καθώς η Τουρκία ενισχύεται, ενισχύονται και οι απειλές που θεωρεί ότι αντιμετωπίζει.
Γι’ αυτό και το βεληνεκές των πυραύλων της πρέπει να αυξηθεί.
Διότι, σύμφωνα με αυτό το αφήγημα, η Τουρκία μετασχηματίζεται από περιφερειακή σε παγκόσμια δύναμη, αναδιαμορφώνοντας τόσο τις φιλίες όσο και τις αντιπαλότητές της.
O «Yildirimkhan» θεωρείται το πρώτο σημάδι αυτής της νέας περιόδου. Πέρυσι με το «GAZAP» και φέτος με τον «Yildirimkhan», η Τουρκία άρχισε να αποκαλύπτει σταδιακά τις νέες της δυνατότητες, επεκτείνοντας τη στρατηγική της από τις περιφέρειες στις ηπείρους και από τις θάλασσες στους ωκεανούς.
Πρώτο πεδίο δοκιμής το Αιγαίο
Όπως αποκαλύπτει ο Karagul, η Τουρκία επιδιώκει σύντομα να αποκτήσει ακόμη ισχυρότερη αποτρεπτική ισχύ, αξιοποιώντας κάθε διαθέσιμο μέσο.
Στόχος της είναι να διαθέτει το επίπεδο στρατιωτικής ισχύος που θεωρεί αναγκαίο για τον 21ο αιώνα, σαν να συνεχίζει από το σημείο όπου είχε διακόψει ιστορικά.
Το πρώτο μεγάλο πεδίο δοκιμής αυτής της νέας περιόδου εκτιμάται ότι θα είναι η Ανατολική Μεσόγειος, το Αιγαίο και η Κύπρος.
Ο κόσμος ίσως βρεθεί μπροστά σε μια ιστορική καμπή: σε μια νέα μορφή πολέμου, σε μια αναδιάταξη της γεωγραφικής ισχύος και σε μια σημαντική μεταβολή των παγκόσμιων συσχετισμών.
Η Τουρκία δείχνει να ανοίγει την πόρτα σε έναν βαθύ ιστορικό μετασχηματισμό.
«Είπαμε ότι ο “Αιώνας της Υπομονής” τελείωσε!» καταλήγει απειλητικά…
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών