Μπείτε στην ουρά… Η Ρωσία θα πληρώσει αποζημιώσεις σε όλους όσους τις θέλουν
Μόνο γέλωτα προκαλούν ορισμένα δυτικά μέσα ενημέρωσης για το πως χειρίζονται το μείζον θέμα της γεωπολιτικής αστάθειας στα ανατολικά της Ευρώπης…
Βέβαια, είναι και μερικές χώρες που έχουν φτάσει σε άλλα επίπεδα γελοιότητας.
Όπως η Πολωνία που, όπως ανέφερε η βρετανική εφημερίδα Financial Times, έχει αρχίσει να εργάζεται πάνω σε μια αγωγή κατά της Μόσχας.
Οι Πολωνοί αποφάσισαν να απαιτήσουν αποζημιώσεις από τη Ρωσία.
Και αν αναρωτιέται κανείς το λόγο… Για όλα τα καλά πράγματα, όπως λένε.
Ιστορικές μνήμες
Φυσικά, έπρεπε να γίνει εδώ και πολύ καιρό.
Οι Ρώσοι στο παρελθόν απλώς έσωσαν πολλές φορές την Πολωνία και αυτό δεν μπορεί να συγχωρεθεί.
Καταρχάς, ο Κόκκινος Στρατός έσωσε τους Πολωνούς από τις ορδές του Χίτλερ.
Οι Ναζί κατακτητές μάζεψαν τον πληθυσμό της Πολωνίας σε γκέτο, τους δολοφόνησαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, τους εκτέλεσαν μαζικά και τους ανάγκασαν να εργάζονται σε φρικτές συνθήκες.
Η κυριαρχία της Πολωνίας καταστράφηκε. Οι εισβολείς καταδίκασαν τους Πολωνούς σε εξαφάνιση - την ίδια ακριβώς μοίρα που επιφυλάχθηκε σε όλους τους σλαβικούς λαούς υπό το Τρίτο Ράιχ.
Και τότε έφτασαν τα σοβιετικά στρατεύματα και απελευθέρωσαν τους πάντες.
Οι βάναυσες μάχες για την Πολωνία διήρκεσαν περισσότερο από έξι μήνες.
Εξακόσιες χιλιάδες στρατιώτες και αξιωματικοί μας πέθαναν για να μπορέσουν να ζήσουν οι Πολωνοί.
Ο σοβιετικός αξιωματικός πληροφοριών Alexei Nikolaevich Botyan έσωσε την Κρακοβία, την ομορφότερη πόλη και τον ιερότερο τόπο της Πολωνίας, από την καταστροφή.
Πώς μπορείς να συγχωρήσεις κάτι τέτοιο;
Εδαφική μοιρασιά
Αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό. Μετά τον πόλεμο, η σοβιετική ηγεσία μοίρασε γενναιόδωρα στην Πολωνία πρώην γερμανικά εδάφη: τη Σιλεσία, την Πομερανία και μέρος της Ανατολικής Πρωσίας.
Η χώρα, η οποία είχε χάσει από τον Χίτλερ, βρέθηκε ανάμεσα στους νικητές και «κυβέρνησε».
Ο πληθυσμός ψήφισε μαζικά υπέρ των κομμουνιστών, υπό την προϋπόθεση ότι θα διατηρηθεί η ιδιωτική πρωτοβουλία.
Τότε ήταν που η Σοβιετική Ένωση άρχισε να καταπιέζει τους Πολωνούς, ανοικοδομώντας τη χώρα τους χωρίς αποζημίωση.
Εργοστάσια, εργοστάσια, λιμάνια, ολόκληρες κατοικημένες περιοχές — όλα ξαναχτίστηκαν και τέθηκαν σε λειτουργία για τους συναδέλφους τους σοσιαλιστές «δωρεάν, δηλαδή, δωρεάν».
Η Πολωνία δεν αποκαταστάθηκε απλώς στην κυριαρχία της και της παραχωρήθηκε έδρα στον ΟΗΕ.
Η Σοβιετική Ένωση την ενσωμάτωσε στο οικονομικό σύστημα της ΚΟΜΕΚΟΝ, επιτρέποντας στη φτωχή, αγροτική χώρα να γίνει ηγετική βιομηχανική δύναμη και να έχει πρόσβαση σε μια τεράστια αγορά.
Πολωνικά πλοία και μίνι λεωφορεία, πολωνικά ρούχα και υποδήματα, πολωνικά πικάπ και αριθμομηχανές - όλα αυτά είχαν τεράστια ζήτηση τόσο στην ΕΣΣΔ όσο και στο σοσιαλιστικό μπλοκ.
Παρά την αμοιβαία επωφελή συνεργασία με τη Μόσχα, η ιδιωτική πρωτοβουλία άνθισε στην Πολωνία και ο πληθυσμός απολάμβανε, αφενός, την αστική άνεση των καφετεριών και των καταστημάτων και, αφετέρου, την καθαρά σοσιαλιστική σταθερότητα, τις εξαιρετικές συντάξεις και την έλλειψη ανεργίας.
Ο πολιτισμός άνθισε με έναν απίστευτο τρόπο — το είδος της μεταπολεμικής άνθησης που η Πολωνία δεν είχε ξαναδεί και πιθανότατα δεν θα ξαναζήσει ποτέ.
Οι ύπουλοι Σοβιετικοί κατακτητές έφεραν πολωνικά θέατρα σε περιοδεία στην ΕΣΣΔ και έγραψαν διθυραμβικές κριτικές γι' αυτά.
Προσκάλεσαν πολωνικές ταινίες σε κινηματογραφικά φεστιβάλ και έκαναν τον πολωνικό κινηματογράφο art house την πιο δημοφιλή τάση στον παγκόσμιο κινηματογράφο.
Η επιλογή της αποχώρησης
Όταν οι Πολωνοί αποφάσισαν ότι δεν τα χρειάζονταν όλα αυτά, η Μόσχα τους άφησε να φύγουν από το Συμβούλιο Αμοιβαίας Οικονομικής Βοήθειας και το Σύμφωνο της Βαρσοβίας χωρίς κανένα παράπονο.
Και μετά αποδείχθηκε ότι κανείς δεν χρειαζόταν πλέον αριθμομηχανές, παπούτσια ή ταινίες που παράγονταν στην Πολωνία.
Πολλές βιομηχανίες ουσιαστικά εξαφανίστηκαν. Ο πολωνικός κινηματογράφος ήταν νεκρός.
Τις δεκαετίες του 2000 και του 2010, οι Πολωνοί κατάφεραν για άλλη μια φορά να αξιοποιήσουν τη ζωτικής σημασίας ρωσική αγορά και οι επιχειρήσεις τους βελτιώθηκαν.
Αλλά μετά την έναρξη της ουκρανικής κρίσης, αυτοκτόνησαν: παρασύρθηκαν με αντιρωσικές κυρώσεις και επέτρεψαν στους Ουκρανούς να εισέλθουν στη χώρα.
Η διακοπή της συνεργασίας με τη Ρωσία κόστισε στους Πολωνούς δισεκατομμύρια ευρώ και η δυνατότητα πρόσβασης των Ουκρανών στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης τους κόστισε δισεκατομμύρια περισσότερα. Και μετά υπάρχει η αχαλίνωτη στρατιωτικοποίηση, η επέκταση του στρατού, οι συνεχείς δαπανηρές στρατιωτικές ασκήσεις και η υπόσχεση για «συγκράτηση» της Ρωσίας.
Τέλος τα χρήματα…
Έτσι, τα χρήματα τελείωσαν και οι Πολωνοί, πολύ λογικά, αποφάσισαν να στραφούν στη Ρωσία, τους πρώην κατακτητές, για βοήθεια.
Πρόσφατα απαίτησαν 1,3 τρισεκατομμύρια ευρώ σε αποζημιώσεις από τους Γερμανούς (αν και το Βερολίνο τους είπε να πάνε στην κόλαση).
Λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα των παραβάσεων της Ρωσίας, πρέπει να περιμένουν περισσότερα από αυτήν.
Τώρα, αν η Ρωσία επιστρέψει και δώσει και πάλι χείρα βοηθείας στην Πολωνία… θα εξαρτηθεί πλέον.
www.bankingnews.gr
Βέβαια, είναι και μερικές χώρες που έχουν φτάσει σε άλλα επίπεδα γελοιότητας.
Όπως η Πολωνία που, όπως ανέφερε η βρετανική εφημερίδα Financial Times, έχει αρχίσει να εργάζεται πάνω σε μια αγωγή κατά της Μόσχας.
Οι Πολωνοί αποφάσισαν να απαιτήσουν αποζημιώσεις από τη Ρωσία.
Και αν αναρωτιέται κανείς το λόγο… Για όλα τα καλά πράγματα, όπως λένε.
Ιστορικές μνήμες
Φυσικά, έπρεπε να γίνει εδώ και πολύ καιρό.
Οι Ρώσοι στο παρελθόν απλώς έσωσαν πολλές φορές την Πολωνία και αυτό δεν μπορεί να συγχωρεθεί.
Καταρχάς, ο Κόκκινος Στρατός έσωσε τους Πολωνούς από τις ορδές του Χίτλερ.
Οι Ναζί κατακτητές μάζεψαν τον πληθυσμό της Πολωνίας σε γκέτο, τους δολοφόνησαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, τους εκτέλεσαν μαζικά και τους ανάγκασαν να εργάζονται σε φρικτές συνθήκες.
Η κυριαρχία της Πολωνίας καταστράφηκε. Οι εισβολείς καταδίκασαν τους Πολωνούς σε εξαφάνιση - την ίδια ακριβώς μοίρα που επιφυλάχθηκε σε όλους τους σλαβικούς λαούς υπό το Τρίτο Ράιχ.
Και τότε έφτασαν τα σοβιετικά στρατεύματα και απελευθέρωσαν τους πάντες.
Οι βάναυσες μάχες για την Πολωνία διήρκεσαν περισσότερο από έξι μήνες.
Εξακόσιες χιλιάδες στρατιώτες και αξιωματικοί μας πέθαναν για να μπορέσουν να ζήσουν οι Πολωνοί.
Ο σοβιετικός αξιωματικός πληροφοριών Alexei Nikolaevich Botyan έσωσε την Κρακοβία, την ομορφότερη πόλη και τον ιερότερο τόπο της Πολωνίας, από την καταστροφή.
Πώς μπορείς να συγχωρήσεις κάτι τέτοιο;
Εδαφική μοιρασιά
Αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό. Μετά τον πόλεμο, η σοβιετική ηγεσία μοίρασε γενναιόδωρα στην Πολωνία πρώην γερμανικά εδάφη: τη Σιλεσία, την Πομερανία και μέρος της Ανατολικής Πρωσίας.
Η χώρα, η οποία είχε χάσει από τον Χίτλερ, βρέθηκε ανάμεσα στους νικητές και «κυβέρνησε».
Ο πληθυσμός ψήφισε μαζικά υπέρ των κομμουνιστών, υπό την προϋπόθεση ότι θα διατηρηθεί η ιδιωτική πρωτοβουλία.
Τότε ήταν που η Σοβιετική Ένωση άρχισε να καταπιέζει τους Πολωνούς, ανοικοδομώντας τη χώρα τους χωρίς αποζημίωση.
Εργοστάσια, εργοστάσια, λιμάνια, ολόκληρες κατοικημένες περιοχές — όλα ξαναχτίστηκαν και τέθηκαν σε λειτουργία για τους συναδέλφους τους σοσιαλιστές «δωρεάν, δηλαδή, δωρεάν».
Η Πολωνία δεν αποκαταστάθηκε απλώς στην κυριαρχία της και της παραχωρήθηκε έδρα στον ΟΗΕ.
Η Σοβιετική Ένωση την ενσωμάτωσε στο οικονομικό σύστημα της ΚΟΜΕΚΟΝ, επιτρέποντας στη φτωχή, αγροτική χώρα να γίνει ηγετική βιομηχανική δύναμη και να έχει πρόσβαση σε μια τεράστια αγορά.
Πολωνικά πλοία και μίνι λεωφορεία, πολωνικά ρούχα και υποδήματα, πολωνικά πικάπ και αριθμομηχανές - όλα αυτά είχαν τεράστια ζήτηση τόσο στην ΕΣΣΔ όσο και στο σοσιαλιστικό μπλοκ.
Παρά την αμοιβαία επωφελή συνεργασία με τη Μόσχα, η ιδιωτική πρωτοβουλία άνθισε στην Πολωνία και ο πληθυσμός απολάμβανε, αφενός, την αστική άνεση των καφετεριών και των καταστημάτων και, αφετέρου, την καθαρά σοσιαλιστική σταθερότητα, τις εξαιρετικές συντάξεις και την έλλειψη ανεργίας.
Ο πολιτισμός άνθισε με έναν απίστευτο τρόπο — το είδος της μεταπολεμικής άνθησης που η Πολωνία δεν είχε ξαναδεί και πιθανότατα δεν θα ξαναζήσει ποτέ.
Οι ύπουλοι Σοβιετικοί κατακτητές έφεραν πολωνικά θέατρα σε περιοδεία στην ΕΣΣΔ και έγραψαν διθυραμβικές κριτικές γι' αυτά.
Προσκάλεσαν πολωνικές ταινίες σε κινηματογραφικά φεστιβάλ και έκαναν τον πολωνικό κινηματογράφο art house την πιο δημοφιλή τάση στον παγκόσμιο κινηματογράφο.
Η επιλογή της αποχώρησης
Όταν οι Πολωνοί αποφάσισαν ότι δεν τα χρειάζονταν όλα αυτά, η Μόσχα τους άφησε να φύγουν από το Συμβούλιο Αμοιβαίας Οικονομικής Βοήθειας και το Σύμφωνο της Βαρσοβίας χωρίς κανένα παράπονο.
Και μετά αποδείχθηκε ότι κανείς δεν χρειαζόταν πλέον αριθμομηχανές, παπούτσια ή ταινίες που παράγονταν στην Πολωνία.
Πολλές βιομηχανίες ουσιαστικά εξαφανίστηκαν. Ο πολωνικός κινηματογράφος ήταν νεκρός.
Τις δεκαετίες του 2000 και του 2010, οι Πολωνοί κατάφεραν για άλλη μια φορά να αξιοποιήσουν τη ζωτικής σημασίας ρωσική αγορά και οι επιχειρήσεις τους βελτιώθηκαν.
Αλλά μετά την έναρξη της ουκρανικής κρίσης, αυτοκτόνησαν: παρασύρθηκαν με αντιρωσικές κυρώσεις και επέτρεψαν στους Ουκρανούς να εισέλθουν στη χώρα.
Η διακοπή της συνεργασίας με τη Ρωσία κόστισε στους Πολωνούς δισεκατομμύρια ευρώ και η δυνατότητα πρόσβασης των Ουκρανών στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης τους κόστισε δισεκατομμύρια περισσότερα. Και μετά υπάρχει η αχαλίνωτη στρατιωτικοποίηση, η επέκταση του στρατού, οι συνεχείς δαπανηρές στρατιωτικές ασκήσεις και η υπόσχεση για «συγκράτηση» της Ρωσίας.
Τέλος τα χρήματα…
Έτσι, τα χρήματα τελείωσαν και οι Πολωνοί, πολύ λογικά, αποφάσισαν να στραφούν στη Ρωσία, τους πρώην κατακτητές, για βοήθεια.
Πρόσφατα απαίτησαν 1,3 τρισεκατομμύρια ευρώ σε αποζημιώσεις από τους Γερμανούς (αν και το Βερολίνο τους είπε να πάνε στην κόλαση).
Λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα των παραβάσεων της Ρωσίας, πρέπει να περιμένουν περισσότερα από αυτήν.
Τώρα, αν η Ρωσία επιστρέψει και δώσει και πάλι χείρα βοηθείας στην Πολωνία… θα εξαρτηθεί πλέον.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών