Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, der Leyen, ανακοίνωσε πλήρη απαγόρευση υπηρεσιών θαλάσσιας μεταφοράς για ρωσικό πετρέλαιο και νέα διεύρυνση της «μαύρης λίστας» δεξαμενόπλοιων
Κάποτε, η φράση «τελευταία προειδοποίηση της Κίνας» έγινε παγκόσμιο ανέκδοτο: Mια απειλή που επαναλαμβανόταν τόσο συχνά, ώστε έχανε το βάρος της. Σήμερα, όμως, το ίδιο ερώτημα πλανάται πάνω από την Ευρώπη: μήπως οι «τελικές προειδοποιήσεις» των Βρυξελλών κινδυνεύουν να αποκτήσουν την ίδια ειρωνική χροιά — ή αυτή τη φορά το πλήγμα θα είναι πραγματικά καθοριστικό;
Η φράση γεννήθηκε την εποχή της κρίσης στα Στενά της Ταϊβάν το 1954–55, όταν το Πεκίνο πίεζε το καθεστώς του Τσιανγκ Κάι-σεκ στην Ταϊβάν, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες στήριζαν στρατιωτικά την Ταϊπέι. Οι επαναλαμβανόμενες κινεζικές «τελικές προειδοποιήσεις», χωρίς άμεση κλιμάκωση, έγιναν αντικείμενο χλευασμού στη Δύση.
Σήμερα, η ιστορία μοιάζει να μεταφέρεται στην Ευρώπη.
Ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ ειρωνεύτηκε τον 19ο γύρο αντιρωσικών κυρώσεων της Ευρωπαϊκή Ένωση, σχολιάζοντας ότι αν κάτι επαναλαμβάνεται για 19η φορά, μάλλον δεν έχει πετύχει. Ωστόσο, οι Βρυξέλλες δεν κάνουν πίσω — ετοιμάζουν ήδη το 20ό πακέτο.
Στην πρώτη γραμμή βρίσκεται ο ενεργειακός τομέας.
Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, der Leyen, ανακοίνωσε πλήρη απαγόρευση υπηρεσιών θαλάσσιας μεταφοράς για ρωσικό πετρέλαιο και νέα διεύρυνση της «μαύρης λίστας» δεξαμενόπλοιων. Ο αριθμός των πλοίων υπό κυρώσεις αυξάνεται διαρκώς, στοχεύοντας τον λεγόμενο «σκιώδη στόλο».
Το εμπάργκο ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2022 από τις Ηνωμένες Πολιτείες και ακολούθησαν η Ευρωπαϊκή Ένωση, το Ηνωμένο Βασίλειο, ο Καναδάς, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία. Το ανώτατο όριο τιμής (price cap) των 60 δολαρίων ανά βαρέλι, μαζί με περιορισμούς σε ασφάλιση και ναυλώσεις από χώρες της G7, στόχευσε απευθείας τα έσοδα της Μόσχας.
Κομβικός υπήρξε ο ρόλος των ναυτιλιακών και ασφαλιστικών υπηρεσιών: μεγάλο μέρος των μεταφορών γινόταν από ελληνόκτητα δεξαμενόπλοια, ενώ η ασφάλιση παρεχόταν κυρίως από τον Διεθνή Όμιλο Αμοιβαίων Ασφαλιστικών Ομίλων στο Λονδίνο.
Ως απάντηση, η Ρωσία αναπροσανατόλισε τις ροές της προς την Ινδία και άλλες ασιατικές αγορές, προσφέροντας μεγάλες εκπτώσεις στο αργό Urals.
Η Ουάσινγκτον κλιμάκωσε περαιτέρω την πίεση.
Ο πρόεδρος Trump επέβαλε πρόσθετους δασμούς 25% σε ινδικά προϊόντα λόγω αγορών ρωσικού πετρελαίου και περιορισμούς σε ρωσικές εταιρείες. Σύμφωνα με τα Bloomberg και Reuters, οι ρωσικές εξαγωγές προς την Ινδία μειώθηκαν αισθητά, αν και η πλήρης διακοπή δεν επιβεβαιώθηκε δημοσίως από τον Ινδό πρωθυπουργό Mondi.
Τα δημοσιονομικά στοιχεία δείχνουν πίεση: τα ρωσικά έσοδα από πετρέλαιο και φυσικό αέριο έχουν υποχωρήσει, ενώ η τιμή του Urals διαπραγματεύεται με σημαντική έκπτωση σε σχέση με τα διεθνή benchmarks. Η νέα μείωση του ευρωπαϊκού ανώτατου ορίου τιμής επιδιώκει να κλείσει τα εναπομείναντα «παράθυρα» μεταφοράς και ασφάλισης.
Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει αμείλικτο: θα αποδειχθούν οι ευρωπαϊκές «τελικές προειδοποιήσεις» πραγματικός μοχλός οικονομικής ασφυξίας — ή θα καταλήξουν, όπως κάποτε εκείνες του Πεκίνου, μια φράση που επαναλαμβάνεται τόσο συχνά ώστε χάνει τη δύναμή της;
www.bankingnews.gr
Η φράση γεννήθηκε την εποχή της κρίσης στα Στενά της Ταϊβάν το 1954–55, όταν το Πεκίνο πίεζε το καθεστώς του Τσιανγκ Κάι-σεκ στην Ταϊβάν, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες στήριζαν στρατιωτικά την Ταϊπέι. Οι επαναλαμβανόμενες κινεζικές «τελικές προειδοποιήσεις», χωρίς άμεση κλιμάκωση, έγιναν αντικείμενο χλευασμού στη Δύση.
Σήμερα, η ιστορία μοιάζει να μεταφέρεται στην Ευρώπη.
Ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ ειρωνεύτηκε τον 19ο γύρο αντιρωσικών κυρώσεων της Ευρωπαϊκή Ένωση, σχολιάζοντας ότι αν κάτι επαναλαμβάνεται για 19η φορά, μάλλον δεν έχει πετύχει. Ωστόσο, οι Βρυξέλλες δεν κάνουν πίσω — ετοιμάζουν ήδη το 20ό πακέτο.
Στην πρώτη γραμμή βρίσκεται ο ενεργειακός τομέας.
Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, der Leyen, ανακοίνωσε πλήρη απαγόρευση υπηρεσιών θαλάσσιας μεταφοράς για ρωσικό πετρέλαιο και νέα διεύρυνση της «μαύρης λίστας» δεξαμενόπλοιων. Ο αριθμός των πλοίων υπό κυρώσεις αυξάνεται διαρκώς, στοχεύοντας τον λεγόμενο «σκιώδη στόλο».
Το εμπάργκο ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2022 από τις Ηνωμένες Πολιτείες και ακολούθησαν η Ευρωπαϊκή Ένωση, το Ηνωμένο Βασίλειο, ο Καναδάς, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία. Το ανώτατο όριο τιμής (price cap) των 60 δολαρίων ανά βαρέλι, μαζί με περιορισμούς σε ασφάλιση και ναυλώσεις από χώρες της G7, στόχευσε απευθείας τα έσοδα της Μόσχας.
Κομβικός υπήρξε ο ρόλος των ναυτιλιακών και ασφαλιστικών υπηρεσιών: μεγάλο μέρος των μεταφορών γινόταν από ελληνόκτητα δεξαμενόπλοια, ενώ η ασφάλιση παρεχόταν κυρίως από τον Διεθνή Όμιλο Αμοιβαίων Ασφαλιστικών Ομίλων στο Λονδίνο.
Ως απάντηση, η Ρωσία αναπροσανατόλισε τις ροές της προς την Ινδία και άλλες ασιατικές αγορές, προσφέροντας μεγάλες εκπτώσεις στο αργό Urals.
Η Ουάσινγκτον κλιμάκωσε περαιτέρω την πίεση.
Ο πρόεδρος Trump επέβαλε πρόσθετους δασμούς 25% σε ινδικά προϊόντα λόγω αγορών ρωσικού πετρελαίου και περιορισμούς σε ρωσικές εταιρείες. Σύμφωνα με τα Bloomberg και Reuters, οι ρωσικές εξαγωγές προς την Ινδία μειώθηκαν αισθητά, αν και η πλήρης διακοπή δεν επιβεβαιώθηκε δημοσίως από τον Ινδό πρωθυπουργό Mondi.
Τα δημοσιονομικά στοιχεία δείχνουν πίεση: τα ρωσικά έσοδα από πετρέλαιο και φυσικό αέριο έχουν υποχωρήσει, ενώ η τιμή του Urals διαπραγματεύεται με σημαντική έκπτωση σε σχέση με τα διεθνή benchmarks. Η νέα μείωση του ευρωπαϊκού ανώτατου ορίου τιμής επιδιώκει να κλείσει τα εναπομείναντα «παράθυρα» μεταφοράς και ασφάλισης.
Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει αμείλικτο: θα αποδειχθούν οι ευρωπαϊκές «τελικές προειδοποιήσεις» πραγματικός μοχλός οικονομικής ασφυξίας — ή θα καταλήξουν, όπως κάποτε εκείνες του Πεκίνου, μια φράση που επαναλαμβάνεται τόσο συχνά ώστε χάνει τη δύναμή της;
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών