Το ερώτημα δεν είναι αν το κόστος θα πληρωθεί – αλλά πόσο ακριβό θα αποδειχθεί το τίμημα της αδράνειας…
Μια σιωπηλή αλλά εκρηκτική περιβαλλοντική κρίση απειλεί να τινάξει στον αέρα τα δημόσια οικονομικά της Ευρώπης, με το κόστος να φτάνει σε αστρονομικά επίπεδα έως και €2 τρισ. μέχρι τα μέσα του αιώνα.
Σύμφωνα με μελέτη που έδωσε στη δημοσιότητα η Commission, η Ευρώπη οδεύει αναπόφευκτα προς έναν οικονομικό εφιάλτη εξαιτίας της ρύπανσης από τα τοξικά PFAS, τα λεγόμενα «αιώνια χημικά».
Η μελέτη προειδοποιεί ότι, ακόμη και στο βασικό σενάριο αντιμετώπισης του προβλήματος, το κόστος για την Ευρωπαϊκή Οικονομική Περιοχή θα ξεπεράσει τα €440 δισ. έως το 2050.
Ωστόσο, αν τεθούν πιο φιλόδοξοι στόχοι καθαρισμού και απορρύπανσης, ο λογαριασμός μπορεί να εκτοξευθεί σε επίπεδα-σοκ, αγγίζοντας τα €1,7 έως €2 τρισ., ποσά ικανά να προκαλέσουν δημοσιονομικό σεισμό.
Τα PFAS είναι συνθετικές χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται ευρέως σε βιομηχανικές εφαρμογές και καταναλωτικά προϊόντα – από αντικολλητικά σκεύη και υφάσματα έως συσκευασίες τροφίμων και ηλεκτρονικά.
Ονομάζονται «αιώνια χημικά» γιατί δεν διασπώνται στο περιβάλλον, συσσωρεύονται στον ανθρώπινο οργανισμό και έχουν συνδεθεί με σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως καρκίνος, ορμονικές διαταραχές και υπογονιμότητα.
Σφοδρές συγκρούσεις
Η ΕΕ ετοιμάζεται να προτείνει εντός του έτους την απαγόρευση της χρήσης τους, με εξαιρέσεις για «κρίσιμους τομείς» – μια επιλογή που ήδη προμηνύει σφοδρές συγκρούσεις με τη βιομηχανία και πολιτικές αντιδράσεις.
Ωστόσο, ακόμη και στην περίπτωση πλήρους απαγόρευσης, η μελέτη προειδοποιεί ότι το κόστος θα παραμείνει δυσβάστακτο, αγγίζοντας τα €330 δισ. έως το 2050, λόγω της ήδη υπάρχουσας ρύπανσης.
Η αρμόδια επίτροπος Περιβάλλοντος της ΕΕ, Jessika Roswall, ήταν σαφής: «Η παροχή σαφήνειας για τα PFAS και η απαγόρευση της χρήσης τους σε καταναλωτικά προϊόντα αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα τόσο για τους πολίτες όσο και για τις επιχειρήσεις.
Οι καταναλωτές ανησυχούν – και δικαίως. Η μελέτη αυτή υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη για δράση».
Ιδιαίτερα ανησυχητικά είναι τα σενάρια αδράνειας.
Αν οι εκπομπές συνεχιστούν και οι αρχές βασιστούν κυρίως σε δαπανηρές μεθόδους επεξεργασίας λυμάτων για να τηρήσουν τα περιβαλλοντικά όρια, το συνολικό κόστος θα εκτιναχθεί στα €1,7 τρισ. έως το 2050, με τον κύριο όγκο των δαπανών να αφορά έργα απορρύπανσης και αποκατάστασης.
Αντίθετα, σε ένα σενάριο πλήρους απαγόρευσης και σταδιακής κατάργησης των PFAS, οι ετήσιες δαπάνες υγείας θα μπορούσαν να μειωθούν δραστικά – από περίπου €39,5 δισ. το 2024 σε μόλις €0,5 δισ. έως το 2040. Όμως ο χρόνος πιέζει ασφυκτικά.
«Η μελέτη της Επιτροπής αποκαλύπτει το σοκαριστικό κόστος της ρύπανσης από PFAS.
Κάθε μέρα αδράνειας φουσκώνει τον λογαριασμό», προειδοποίησε η Noémie Jégou, υπεύθυνη πολιτικής για τα χημικά στο European Environmental Bureau.
Όπως τόνισε, η ΕΕ πρέπει να «κλείσει τη στρόφιγγα τώρα», επιβάλλοντας αυστηρούς περιορισμούς τόσο στα καταναλωτικά προϊόντα όσο και στις βιομηχανικές διαδικασίες.
Η Ευρώπη βρίσκεται πλέον μπροστά σε μια ωρολογιακή βόμβα, όπου η καθυστέρηση μεταφράζεται σε δισεκατομμύρια ευρώ, σε υπονομευμένη δημόσια υγεία και σε μια περιβαλλοντική κληρονομιά που απειλεί να βαραίνει τις επόμενες γενιές.
Το ερώτημα δεν είναι αν το κόστος θα πληρωθεί – αλλά πόσο ακριβό θα αποδειχθεί το τίμημα της αδράνειας.
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με μελέτη που έδωσε στη δημοσιότητα η Commission, η Ευρώπη οδεύει αναπόφευκτα προς έναν οικονομικό εφιάλτη εξαιτίας της ρύπανσης από τα τοξικά PFAS, τα λεγόμενα «αιώνια χημικά».
Η μελέτη προειδοποιεί ότι, ακόμη και στο βασικό σενάριο αντιμετώπισης του προβλήματος, το κόστος για την Ευρωπαϊκή Οικονομική Περιοχή θα ξεπεράσει τα €440 δισ. έως το 2050.
Ωστόσο, αν τεθούν πιο φιλόδοξοι στόχοι καθαρισμού και απορρύπανσης, ο λογαριασμός μπορεί να εκτοξευθεί σε επίπεδα-σοκ, αγγίζοντας τα €1,7 έως €2 τρισ., ποσά ικανά να προκαλέσουν δημοσιονομικό σεισμό.
Τα PFAS είναι συνθετικές χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται ευρέως σε βιομηχανικές εφαρμογές και καταναλωτικά προϊόντα – από αντικολλητικά σκεύη και υφάσματα έως συσκευασίες τροφίμων και ηλεκτρονικά.
Ονομάζονται «αιώνια χημικά» γιατί δεν διασπώνται στο περιβάλλον, συσσωρεύονται στον ανθρώπινο οργανισμό και έχουν συνδεθεί με σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως καρκίνος, ορμονικές διαταραχές και υπογονιμότητα.
Σφοδρές συγκρούσεις
Η ΕΕ ετοιμάζεται να προτείνει εντός του έτους την απαγόρευση της χρήσης τους, με εξαιρέσεις για «κρίσιμους τομείς» – μια επιλογή που ήδη προμηνύει σφοδρές συγκρούσεις με τη βιομηχανία και πολιτικές αντιδράσεις.
Ωστόσο, ακόμη και στην περίπτωση πλήρους απαγόρευσης, η μελέτη προειδοποιεί ότι το κόστος θα παραμείνει δυσβάστακτο, αγγίζοντας τα €330 δισ. έως το 2050, λόγω της ήδη υπάρχουσας ρύπανσης.
Η αρμόδια επίτροπος Περιβάλλοντος της ΕΕ, Jessika Roswall, ήταν σαφής: «Η παροχή σαφήνειας για τα PFAS και η απαγόρευση της χρήσης τους σε καταναλωτικά προϊόντα αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα τόσο για τους πολίτες όσο και για τις επιχειρήσεις.
Οι καταναλωτές ανησυχούν – και δικαίως. Η μελέτη αυτή υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη για δράση».
Ιδιαίτερα ανησυχητικά είναι τα σενάρια αδράνειας.
Αν οι εκπομπές συνεχιστούν και οι αρχές βασιστούν κυρίως σε δαπανηρές μεθόδους επεξεργασίας λυμάτων για να τηρήσουν τα περιβαλλοντικά όρια, το συνολικό κόστος θα εκτιναχθεί στα €1,7 τρισ. έως το 2050, με τον κύριο όγκο των δαπανών να αφορά έργα απορρύπανσης και αποκατάστασης.
Αντίθετα, σε ένα σενάριο πλήρους απαγόρευσης και σταδιακής κατάργησης των PFAS, οι ετήσιες δαπάνες υγείας θα μπορούσαν να μειωθούν δραστικά – από περίπου €39,5 δισ. το 2024 σε μόλις €0,5 δισ. έως το 2040. Όμως ο χρόνος πιέζει ασφυκτικά.
«Η μελέτη της Επιτροπής αποκαλύπτει το σοκαριστικό κόστος της ρύπανσης από PFAS.
Κάθε μέρα αδράνειας φουσκώνει τον λογαριασμό», προειδοποίησε η Noémie Jégou, υπεύθυνη πολιτικής για τα χημικά στο European Environmental Bureau.
Όπως τόνισε, η ΕΕ πρέπει να «κλείσει τη στρόφιγγα τώρα», επιβάλλοντας αυστηρούς περιορισμούς τόσο στα καταναλωτικά προϊόντα όσο και στις βιομηχανικές διαδικασίες.
Η Ευρώπη βρίσκεται πλέον μπροστά σε μια ωρολογιακή βόμβα, όπου η καθυστέρηση μεταφράζεται σε δισεκατομμύρια ευρώ, σε υπονομευμένη δημόσια υγεία και σε μια περιβαλλοντική κληρονομιά που απειλεί να βαραίνει τις επόμενες γενιές.
Το ερώτημα δεν είναι αν το κόστος θα πληρωθεί – αλλά πόσο ακριβό θα αποδειχθεί το τίμημα της αδράνειας.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών