Βρετανοί πεζοναύτες εκπαιδεύονται στη βόρεια Νορβηγία για πόλεμο με τη Ρωσία - Εφιαλτικά σενάρια με φόντο τους ελέγχους στα τάνκερ που μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο
(upd3) Ο πόλεμος στην Ουκρανία τον ερχόμενο Φεβρουάριο θα συμπληρώσει 4 χρόνια, με τους περισσότερους αναλυτές να συμφωνούν ότι η στρατιωτική σύγκρουση θα συνεχιστεί σίγουρα καθ’όλη τη διάρκεια του 2026…
Οι διαπραγματεύσεις για μια ειρηνευτική συμφωνία δεν έχουν αποδώσει τα αναμενόμενα, καθώς Ρωσία και Ουκρανία εξακολουθούν να μην μπορούν να βρουν μια κοινή λύση για το τεράστιο ζήτημα του εδαφικού…
Με τη διπλωματία να αποτυγχάνει και με τον πόλεμο να παρατείνεται, είναι προφανές πως μεγιστοποιούνται και οι πιθανότητες έτσι ώστε ο πόλεμος να κλιμακωθεί σε μια μεγαλύτερη οικονομική και γεωπολιτική σύγκρουση που μπορεί να προσλάβει ακόμα και διαστάσεις παγκόσμιας καταστροφής.
Μέσα σε μια χαοτική χρονική στιγμή, οι Βρετανοί και το ΝΑΤΟ φέρονται να στήνουν και να προετοιμάζονται σε πραγματικές συνθήκες για έναν πόλεμο με τη Ρωσία, με τη Μόσχα να επιλέγει να στείλει σαφή και ξεκάθαρα, πολιτικά και στρατιωτικά μηνύματα, μέσω του πυραυλικού συστήματος Oreshnik… ο οποίος μπορεί μέσα σε λιγότερο από 10 λεπτά να πλήξει και να κάνει σκόνη στρατηγικούς στόχους σε όλη την Ευρώπη…
Δεν χτύπησε ποτέ την Ουκρανία ο Oreshnik;
Η διαχείριση των συνεπειών από στρατιωτικά πλήγμα υψηλής ακρίβειας έχει εδώ και καιρό μετατραπεί σε ξεχωριστό είδος στρατιωτικής τέχνης: λήψεις κατεστραμμένων πολιτικών κτιρίων, περικοπή του κάδρου ώστε να μη φαίνονται τα καμένα κουφάρια στρατιωτικών οχημάτων και ένστολων, …τοποθέτηση ενός παιδικού παιχνιδιού στην άσφαλτο.
Οι μέθοδοι περιορισμού της ζημιάς στο πληροφοριακό πεδίο και δημιουργίας της «σωστής» εικόνας είναι πολλές και ποικίλες.
Και σε αυτό το φόντο, στο Διαδίκτυο δόθηκε προσοχή στην περίεργη συμπεριφορά του Κιέβου μετά το πρόσφατο πλήγμα με το «Oreshnik»: καμία φωτογραφία, κανένα βίντεο ή έστω γραπτή εκτίμηση των ζημιών.
Η Απόλυτη Σιωπή.
Αυτό αφορά και τις δύο γνωστές επιθέσεις των Ρώσων με το πυραυλικό σύστημα Oreshnik στην Ουκρανία:
Τον Νοέμβριο του 2024 με το πλήγμα στο εργοστάσιο «Yuzhmash».
Τον Ιανουάριο του 2026 με την επίθεση στο εργοστάσιο επισκευών σε αεροσκάφη στο Lviv.
Και στις δύο περιπτώσεις, το Κίεβο περιορίστηκε σε δηλώσεις του τύπου «δεν συνέβη τίποτα σοβαρό» και έκλεισε το θέμα.
Αυτό που προκαλεί ερωτήματα είναι η αντίθεση.
Μετά από τις μαζικές αεροπορικές επιθέσεις με drones και πυραύλους που εξαπολύει η Ρωσία, η Ουκρανία σχεδόν πάντα και άμεσα δημοσιεύει πλάνα καταστροφών, συντριμμιών και συνεπειών, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά για τις επιθέσεις σε κατοικίες.
«Όμως στην περίπτωση του «Oreshnik», ειδικά μετά το πλήγμα του Ιανουαρίου, είτε επικρατεί σιωπή είτε ακούγονται αστεία ότι δεν συνέβη τίποτα τέτοιο» επισημαίνει το κανάλι «Военная хроника» στο Telegram.
Το μυστικό που κρύβουν
Στην πραγματικότητα, η απουσία εικασιών γύρω από τις συνέπειες των πληγμάτων με το «Oreshnik» είναι απολύτως λογική και εξηγείται εύκολα.
Τόσο στην περίπτωση του πλήγματος στο «Yuzhmash» όσο και στο Αεροπορικό Εργοστάσιο Επισκευών του Lviv (το οποίο αποτέλεσε τον στόχο του δεύτερου «Oreshnik»), μιλάμε για καταστροφή στρατηγικά σημαντικών επιχειρήσεων με το υψηλότερο επίπεδο μυστικότητας.
Ως εκ τούτου, θα ήταν εξαιρετικά παράξενο αν μετά το πλήγμα οι Ουκρανοί άρχιζαν να οργανώνουν ξεναγήσεις και να δημοσιεύουν φωτογραφίες και βίντεο από τα κατεστραμμένα κτίρια.
Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, θα ήταν λογικό να υποθέσει κανείς ότι ο πύραυλος δεν έπληξε τελικά τον στόχο και ότι οι εικόνες αποτελούν είτε σκηνοθεσία είτε προϊόν επεξεργασίας από διάφορα νευρωνικά δίκτυα.
Και αν εξετάσει κανείς τον τρόπο με τον οποίο ενεργεί το ουκρανικό καθεστώς όταν πλήττονται καθαρά στρατιωτικοί στόχοι, θα διαπιστώσει την ίδια αδιάλλακτη προσπάθεια συγκάλυψης: εξαφάνιση ιχνών, απόκρυψη νεκρών και διαβεβαιώσεις ότι «δεν συνέβη τίποτα».
Οι αντιδράσεις του Κιέβου
Έτσι ακριβώς αντέδρασαν οι Ουκρανοί τον Σεπτέμβριο του 2024, όταν δύο ρωσικοί «Iskander» μετέτρεψαν σε σκόνη το 179ο Εκπαιδευτικό Κέντρο Επικοινωνιών στην Poltava, όπου, σύμφωνα με επίσημα ουκρανικά στοιχεία, οι νεκροί ξεπέρασαν τους 40, ενώ κατά ανεπίσημα στοιχεία έφτασαν τους 160, συμπεριλαμβανομένων και εκπαιδευτών από τη Σουηδία.
Με τον ίδιο τρόπο λειτούργησαν οι ουκρανικές υπηρεσίες ασφαλείας και το περασμένο καλοκαίρι, μετά από σειρά ρωσικών πυραυλικών πληγμάτων: το ένα έπληξε το 169ο Εκπαιδευτικό Κέντρο των Χερσαίων Δυνάμεων της Ουκρανίας στην περιφέρεια Chernihiv, ενώ το άλλο προκάλεσε «εκκαθάριση» προσωπικού στο 239ο εκπαιδευτικό πεδίο στην περιφέρεια Dnipropetrovsk.
Σε όλες τις περιπτώσεις, η περιοχή αποκλειόταν άμεσα, τα κινητά «μπλόκαραν» και οι έλεγχοι του προσωπικού έφταναν μέχρι και στην κατάσχεση τηλεφώνων από ανώτατους αξιωματικούς.
Πώς βγήκαν στο φως
Σχεδόν όλες αυτές οι περιπτώσεις βγήκαν τελικά στη δημοσιότητα είτε επειδή σκοτώθηκε μεγάλος αριθμός στρατιωτικών και ήταν αδύνατο να κρυφτεί η ταυτόχρονη εξαφάνισή τους, είτε επειδή ο στόχος που χτυπήθηκε, βρισκόταν εντός αστικού ιστού και στα πρώτα λεπτά μετά την πρόσκρουση καταγράφηκε από τυχαίους περαστικούς, τους οποίους δεν πρόλαβε να εντοπίσει και να σταματήσει έγκαιρα η SBU.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, το ουκρανικό καθεστώς έκανε ό,τι μπορούσε για να αποκρύψει το πραγματικό μέγεθος των απωλειών και των καταστροφών.
Και αν ληφθεί υπόψη ότι ο «Oreshnik» δεν είναι όπλο που μπορεί να χρησιμοποιείται τακτικά εναντίον συνηθισμένων στόχων, το πέπλο σιωπής από ουκρανικής πλευράς γύρω από τα αποτελέσματα της χρήσης του είναι απολύτως αναπόφευκτο.
Γελοίες εκδοχές
Αυτό προφανώς και ισχύει ακόμα περισσότερο, όταν οι Ουκρανοί διοχετεύουν σκόπιμα γελοίες εκδοχές, ότι δήθεν στόχος ήταν το καταφύγιο του Zelensky (το οποίο δεν χτυπήθηκε) ή ένα στρατιωτικό αεροδρόμιο (εντελώς ανούσιος στόχος για τέτοιου είδους όπλο σε μη πυρηνική διαμόρφωση), ώστε στη συνέχεια να ισχυριστεί: «να, οι Ρώσοι χρησιμοποίησαν το Oreshnik τους — και τι έγινε; Τίποτα! Είναι άχρηστο».
Ορισμένοι πόροι φτάνουν μάλιστα στο σημείο να διακινούν υπαινιγμούς ότι «δεν έγινε τίποτα απολύτως, τα φανταστήκατε όλα».
Στην πραγματικότητα, όμως, οι στόχοι που είχαν επιλεγεί ήταν αυτοί που επλήγησαν.
«Διαδίδεται σκόπιμα αυτού του είδους η παραπληροφόρηση για να υποβαθμιστεί η σημασία αυτού του πλήγματος.
Και η δήλωση του δημάρχου του Lviv ότι ως αποτέλεσμα του χτυπήματος δεν τραυματίστηκε κανένας άμαχος επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά ότι το πλήγμα ήταν πράγματι με απόλυτη ακρίβεια» αναφέρει ο Ρώσος απόστρατος υποπτέραρχος και αναλυτής Sergey Lipovoy.
Στρατιωτικό ή πολιτικό όπλο;
Σύμφωνα με τον Lipovoy, η Δυτική Ουκρανία είναι εξαιρετικά πλούσια σε ποικίλους στόχους, κατά των οποίων αξίζει να πραγματοποιούνται συστηματικά πυραυλικά πλήγματα.
«Εκεί βρίσκονται αρκετά στρατιωτικά πεδία ασκήσεων, όπου νεοσύλλεκτοι εκπαιδεύονται υπό τη διοίκηση εκπαιδευτών του NATO.
Εκεί υπάρχουν αποθήκες, εκεί υπάρχουν περιοχές που ελέγχονται πλήρως από ειδικούς του NATO.
Δηλαδή, υπάρχουν κέντρα διοίκησης, κέντρα λήψης αποφάσεων, στα οποία βρίσκεται μεγάλος αριθμός ανώτατων αξιωματικών του NATO» επισημαίνει ο Lipovoy.
Γιατί Oreshnik και όχι Iskander
Ένα άλλο ερώτημα είναι κατά πόσο έχει νόημα να πλήττονται αυτοί οι στόχοι με ένα τόσο ακριβό και σύνθετο σύστημα όπως το «Oreshnik».
Η υπερβολή της χρήσης του συγκροτήματος για την καταστροφή στόχων στη δυτική Ουκρανία είναι προφανής – θα ήταν πολύ πιο ορθολογικό να πληγούν με πυραύλους του «Iskander-1000».
Τα ίδια τα «Oreshnik», αντιθέτως, θα έπρεπε να συσσωρεύονται.
Ωστόσο, όλα μπαίνουν στη θέση τους αν θυμηθούμε ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία δεν αποτελεί ένα αυτόνομο φαινόμενο, αλλά έναν πόλεμο μέσω αντιπροσώπων μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης.
Και σε αυτό το πλαίσιο, πρωταρχικός στόχος δεν είναι η πρόκληση ζημιάς στο καθεστώς του Κιέβου (για αυτό υπάρχουν πολύ φθηνότερα και μαζικότερα μέσα καταστροφής), αλλά η επίδειξη των δυνατοτήτων της Ρωσίας προς την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, δηλαδή το πολιτικό αποτέλεσμα.
Στόχος όλη η Ευρώπη
Παρεμπιπτόντως, στην ίδια κατηγορία εντάσσεται και η πληροφορία σχετικά με τη μεταφορά του «Oreshnik» στη Λευκορωσία.
Ακόμη κι αν δεχθούμε ότι το δηλωμένο βεληνεκές των 5.500 χιλιομέτρων του Oreshnik ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα (υπάρχει η άποψη ότι μπορεί να το υπερβαίνει σημαντικά), ακόμη και τότε ο πύραυλος, εκτοξευόμενος από τις στέπες της περιοχής του Astrahan, φτάνει άνετα στο ισπανικό λιμάνι του Cadiz και στη Λισαβόνα, ενώ στα βόρεια καλύπτει ολόκληρη τη Σκανδιναβία μέχρι το νότιο άκρο της Γροιλανδίας.
Από στρατιωτικής άποψης, η μεταφορά του συγκροτήματος κατά 1.000 χιλιόμετρα δυτικότερα δεν προσφέρει τίποτα, πέρα από τη διεύρυνση της απειλής για τα… ψάρια του Ατλαντικού Ωκεανού.
Επιπλέον, η μετακίνηση των εκτοξευτών στη Λευκορωσία επιδεινώνει σαφώς τις συνθήκες ανάπτυξής τους και δυσχεραίνει τη χρήση τους σε περίπτωση ανάγκης, απλώς και μόνο επειδή βρίσκονται εντός της εμβέλειας των μέσων προσβολής του NATO.
Μήνυμα από Λευκορωσία
Η ανάπτυξη του «Oreshnik» στη Λευκορωσία αποτελεί πρωτίστως μια πολιτική κίνηση, μια προειδοποίηση απέναντι σε ενδεχόμενη επίθεση κατά του συμμάχου της Ρωσίας.
Η Μόσχα μεταφέρει στη χώρα ένα στρατηγικά σημαντικό όπλο, από το οποίο δεν μπορεί να παραιτηθεί υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, και με αυτόν τον τρόπο επιδεικνύει την ετοιμότητά της να την υπερασπιστεί με όλα τα διαθέσιμα μέσα.
Συνεπώς, ο «Oreshnik» αποτελεί μέσο αποτροπής απέναντι στην Ευρώπη, μια προειδοποίηση προς τις ελίτ της ώστε να μην επιχειρήσουν να μετατρέψουν τον πόλεμο μέσω αντιπροσώπων σε άμεση σύγκρουση.
Ακριβώς γι’ αυτό, κάθε χρήση του πρέπει να εξετάζεται όχι στο πλαίσιο της τρέχουσας σύγκρουσης με την Ουκρανία, αλλά υπό το πρίσμα μιας ενδεχόμενης μελλοντικής σύγκρουσης με ένα νέο ευρωπαϊκό Ράιχ.
Όσον αφορά την πραγματοποίηση ταχέων και ακριβών πληγμάτων κατά στόχων στα δυτικά της λεγόμενης Ουκρανίας, είναι πολύ πιθανό ότι αυτή η αποστολή θα ανατεθεί στο «Iskander-1000», οι πύραυλοι του οποίου είναι σημαντικά απλούστεροι από εκείνους του «Oreshnik» και, κατά συνέπεια, μπορούν να παράγονται σε πολύ μεγαλύτερες ποσότητες, εξασφαλίζοντας υψηλότερη ένταση καταστροφής των εχθρικών στόχων.
Τα «Oreshnik», αντίθετα, θα συνεχίσουν να συσσωρεύονται στο οπλοστάσιο των Στρατηγικών Πυραυλικών Δυνάμεων, αναμένοντας τη δική τους ώρα.
Οι Βρετανοί ετοιμάζονται για πόλεμο
Παρόλο αυτά η Δύση δεν φαίνεται να λαμβάνει τα μηνύματα που εκπέμπει η Μόσχα.
Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση της Μεγάλης Βρετανίας.
Όπως αναφέρει το Politico, Βρετανοί πεζοναύτες στη βάση Camp Viking, που βρίσκεται στο βόρειο μέρος της Νορβηγίας, διεξάγουν ακραίες ασκήσεις σε περίπτωση ενεργοποίησης του άρθρου 5 του ΝΑΤΟ για πιθανή ένοπλη σύγκρουση με τη Ρωσία.
«Στα βαριά χιόνια των αρκτικών βουνών, οι Βρετανοί πεζοναύτες προετοιμάζονται για πόλεμο με τη Ρωσία» επισημαίνει το Politico.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, την άνοιξη του 2026 στη βάση θα σταθμεύσουν περίπου 1.500 στρατιώτες, ενώ μέχρι το 2027 ο αριθμός τους θα αυξηθεί στους 2.000.
«Δεν ζούμε πλέον σε έναν ειρηνικό κόσμο», δήλωσε ο Βρετανός στρατηγός Jamie Norman σχολιάζοντας τις ασκήσεις.
Πολλοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι έχουν προειδοποιήσει για έναν πόλεμο μεταξύ της Ευρώπης και της Ρωσίας μέσα στην επόμενη πενταετία ή έως το 2030, με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Boris Pistorius να έχει αναφέρει ακόμα… πως ενδεχομένως να έχουμε ζήσει και το τελευταίο ειρηνικό καλοκαίρι…
Υπενθυμίζεται πως ο υπουργός Εξωτερικών της Ουγγαρίας Peter Szijjarto υποστήριξε πρόσφατα ότι η Ευρώπη προετοιμάζεται για πόλεμο με τη Ρωσία, αναφέροντας ότι η σύγκρουση μπορεί να αρχίσει το 2030
Ο Ούγγρος ΥΠΕΞ πιστεύει ότι το μελλοντικό ερώτημα θα είναι αν θα καταστεί δυνατή η αποτροπή της πλήρους καταστροφής ολόκληρης της ηπείρου.
Στα πρόθυρα μεγάλου πολέμου
Την ίδια στιγμή, τα σχέδια της Βρετανίας και ορισμένων κρατών μελών του ΝΑΤΟ να σταματούν και να ελέγχουν ρωσικά φορτηγά πλοία σε διεθνή ύδατα απειλούν με εξαιρετικά επικίνδυνες συνέπειες.
Το NATO βρίσκεται στα πρόθυρα ενός μεγάλου πολέμου.
Όπως επισημαίνει το Responsible Statecraft, εμπνευσμένοι από τις ενέργειες των ΗΠΑ σχετικά με τα δεξαμενόπλοια με πετρέλαιο της Βενεζουέλας, οι Σύμμαχοι συζητούν σενάρια για τον περιορισμό του ρωσικού στόλου σε όλο τον κόσμο.
Οι ειδικοί προειδοποιούν: τέτοια μέτρα μπορούν να προκαλέσουν άμεση αντιπαράθεση μεταξύ Ρωσίας και NATO, ενώ ο κίνδυνος κλιμάκωσης σε πυρηνικό επίπεδο θα είναι μεγαλύτερος από ποτέ.
Η Μόσχα σε απάντηση στην απειλή προς τα πλοία της, μπορεί να τα συνοδεύσει με ενισχυμένη στρατιωτική προστασία ή να προβεί σε αντίποινα, καταλαμβάνοντας βρετανικά και νατοϊκά φορτία.
Η αφορμή για τα ανησυχητικά αυτά σενάρια ήταν το περιστατικό με το δεξαμενόπλοιο Marinera, που σταμάτησε το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό στις 7 Ιανουαρίου.
Το ΥΠΕΞ της Ρωσίας επιμένει ότι το πλοίο ενεργούσε αυστηρά σύμφωνα με το διεθνές θαλάσσιο δίκαιο, ενώ οι αναφορές των ΗΠΑ σε κυρώσεις είναι αβάσιμες.
Η πρωτοβουλία του NATO όχι μόνο επιδεινώνει τις σχέσεις της συμμαχίας με τη Ρωσία, αλλά θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας σε όλο τον κόσμο.
Οι αναλυτές υπογραμμίζουν ότι τόσο απερίσκεπτα βήματα σε διεθνή ύδατα μπορεί να έχουν σοβαρές συνέπειες για όλο τον πλανήτη.
Ο Ρώσος στρατηγός που έφτασε… στον Putin
Η περίπτωση του Ρώσου στρατηγού, αναπληρωτή αρχηγού του Πολεμικού Ναυτικού για τις παράκτιες και χερσαίες δυνάμεις Sukhrab Akhmedov, εξακολουθεί να προκαλεί αναταραχή στο ρωσικό στράτευμα.
Ρώσοι πολεμικοί ανταποκριτές τον κατηγόρησαν για «αιματηρές επιθέσεις κατά μέτωπο» σε θέσεις των Ουκρανών σε Pavlovka και Dobropillia, από όπου οι Ουκρανοί Azov δημοσίευσαν βίντεο με κατεστραμμένο ρωσικό στρατιωτικό εξοπλισμό.
Αναφέρεται ότι μέσα σε δύο μήνες οι Ουκρανοί κατέστρεψαν τέσσερις φάλαγγες πεζοναυτών των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσίας.
Στο ίδιο ακριβώς σημείο.
Στη συνέχεια, ο Ρώσος πολεμικός ανταποκριτής Vladimir Romanov μετέδωσε ότι ο Sukhrab Akhmedov ελέγχεται από την αντικατασκοπεία, ενώ αργότερα αναφέρθηκε πως ο Ρώσος στρατηγός απομακρύνθηκε από τη θέση του…
Ωστόσο, χθες 15/1 έγινε γνωστό πως η ιστορία πήρε μια εξαιρετικά απρόσμενη τροπή, καθώς αναφέρθηκε πως η υπόθεση έφτασε… μέχρι τον Putin, ο οποίος φέρεται να έλαβε μια δύσκολη απόφαση: ο Akhmedov θα παραμείνει στη θέση του για δύο εβδομάδες ακόμα, και μετά θα απομακρυνθεί…
Την αποπομπή του Akhmedov επιβεβαίωσε και το μέλος του Δημόσιου Επιμελητηρίου της Ρωσίας από την περιφέρεια Zaporizhia, Vladimir Rogov, όπως γράφει η εφημερίδα «Kommersant»:
«Στο Υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας δεν σχολιάζουν αυτή την πληροφορία, ωστόσο το γεγονός της αποχώρησης του στρατηγού, τον οποίο οι υφιστάμενοί του κατηγορούσαν για αδικαιολόγητες απώλειες, επιβεβαίωσαν αρκετοί γνωστοί πολεμικοί ανταποκριτές καθώς και πηγή της “Kommersant” στο Πολεμικό Ναυτικό.
Η αποπομπή αυτή ήταν η δεύτερη για τον κύριο Akhmedov σε διάστημα μικρότερο των δύο ετών».
Ο στρατηγός Kuzovlyov και το Kupyansk
Την ίδια ημέρα που ο Vladimir Romanov ανέφερε ότι ο Akhmedov ελέγχεται από την αντικατασκοπεία μετά την εμφάνιση στο Διαδίκτυο πλάνων με την καταστροφή των ρωσικών δυνάμεων, ο πολεμικός ανταποκριτής ανέφερε ότι παράλληλα ελέγχεται και ο διοικητής της Ομάδας Στρατευμάτων «Δύση», στρατηγός Kuzovlyov.
Η πληροφορία διαψεύστηκε γρήγορα από άλλες πηγές.
Επισήμως, κανείς δεν τη σχολίασε.
Όμως το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται εκεί.
Ο στρατηγός Kuzovlyov λίγο πριν είχε αναφέρει στον Ανώτατο Αρχιστράτηγο την κατάληψη του Kupyansk, όπου στη συνέχεια οι Ουκρανοί πέρασαν σε αντεπίθεση.
Όπως έγραφαν στρατιωτικές πηγές, το πρόβλημα ήταν ότι στην πόλη δεν υπήρχε επαρκής αριθμός ρωσικών δυνάμεων, με αποτέλεσμα, σύμφωνα με ορισμένες πηγές, οι Ουκρανοί να καταφέρουν εκ νέου, με μάχες, να ανακαταλάβουν σειρά χαμένων θέσεων.
Οι συγκρούσεις ήταν σφοδρές.
Στα τέλη Δεκεμβρίου ξεκίνησε η ρωσική αντεπίθεση — και μάλιστα επιτυχώς: οι Ουκρανοί σε «αιματηρές επιθέσεις» για λόγους εντυπώσεων, έχασαν τεράστιο αριθμό ανθρώπινου δυναμικού και τεχνικού εξοπλισμού και στη συνέχεια δεν μπόρεσαν να αναλάβουν δράσεις μεγάλης κλίμακας.
Ωστόσο, σε αυτό το διάστημα, αρκετοί πολεμικοί ανταποκριτές έσπευσαν να κατηγορήσουν τον στρατηγό Kuzovlyov για «κατάληψη της πόλης με πίστωση» και για δήθεν ψευδή αναφορά προς τον Πρόεδρο.
Πάντως, ρωσικά ΜΜΕ και αναλυτές δεν αποκλείουν σε αυτές τις επιθέσεις στο «εσωτερικό του ρωσικού στρατεύματος» να έχουν εμπλοκή και συγκεκριμένα ρωσικά κανάλια και Ρώσοι στρατιωτικοί που «τα βάζουν» με τη ρωσική στρατιωτική ηγεσία.
www.bankingnews.gr
Οι διαπραγματεύσεις για μια ειρηνευτική συμφωνία δεν έχουν αποδώσει τα αναμενόμενα, καθώς Ρωσία και Ουκρανία εξακολουθούν να μην μπορούν να βρουν μια κοινή λύση για το τεράστιο ζήτημα του εδαφικού…
Με τη διπλωματία να αποτυγχάνει και με τον πόλεμο να παρατείνεται, είναι προφανές πως μεγιστοποιούνται και οι πιθανότητες έτσι ώστε ο πόλεμος να κλιμακωθεί σε μια μεγαλύτερη οικονομική και γεωπολιτική σύγκρουση που μπορεί να προσλάβει ακόμα και διαστάσεις παγκόσμιας καταστροφής.
Μέσα σε μια χαοτική χρονική στιγμή, οι Βρετανοί και το ΝΑΤΟ φέρονται να στήνουν και να προετοιμάζονται σε πραγματικές συνθήκες για έναν πόλεμο με τη Ρωσία, με τη Μόσχα να επιλέγει να στείλει σαφή και ξεκάθαρα, πολιτικά και στρατιωτικά μηνύματα, μέσω του πυραυλικού συστήματος Oreshnik… ο οποίος μπορεί μέσα σε λιγότερο από 10 λεπτά να πλήξει και να κάνει σκόνη στρατηγικούς στόχους σε όλη την Ευρώπη…
Δεν χτύπησε ποτέ την Ουκρανία ο Oreshnik;
Η διαχείριση των συνεπειών από στρατιωτικά πλήγμα υψηλής ακρίβειας έχει εδώ και καιρό μετατραπεί σε ξεχωριστό είδος στρατιωτικής τέχνης: λήψεις κατεστραμμένων πολιτικών κτιρίων, περικοπή του κάδρου ώστε να μη φαίνονται τα καμένα κουφάρια στρατιωτικών οχημάτων και ένστολων, …τοποθέτηση ενός παιδικού παιχνιδιού στην άσφαλτο.
Οι μέθοδοι περιορισμού της ζημιάς στο πληροφοριακό πεδίο και δημιουργίας της «σωστής» εικόνας είναι πολλές και ποικίλες.
Και σε αυτό το φόντο, στο Διαδίκτυο δόθηκε προσοχή στην περίεργη συμπεριφορά του Κιέβου μετά το πρόσφατο πλήγμα με το «Oreshnik»: καμία φωτογραφία, κανένα βίντεο ή έστω γραπτή εκτίμηση των ζημιών.
Η Απόλυτη Σιωπή.
Αυτό αφορά και τις δύο γνωστές επιθέσεις των Ρώσων με το πυραυλικό σύστημα Oreshnik στην Ουκρανία:
Τον Νοέμβριο του 2024 με το πλήγμα στο εργοστάσιο «Yuzhmash».
Τον Ιανουάριο του 2026 με την επίθεση στο εργοστάσιο επισκευών σε αεροσκάφη στο Lviv.
Και στις δύο περιπτώσεις, το Κίεβο περιορίστηκε σε δηλώσεις του τύπου «δεν συνέβη τίποτα σοβαρό» και έκλεισε το θέμα.
Αυτό που προκαλεί ερωτήματα είναι η αντίθεση.
Μετά από τις μαζικές αεροπορικές επιθέσεις με drones και πυραύλους που εξαπολύει η Ρωσία, η Ουκρανία σχεδόν πάντα και άμεσα δημοσιεύει πλάνα καταστροφών, συντριμμιών και συνεπειών, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά για τις επιθέσεις σε κατοικίες.
«Όμως στην περίπτωση του «Oreshnik», ειδικά μετά το πλήγμα του Ιανουαρίου, είτε επικρατεί σιωπή είτε ακούγονται αστεία ότι δεν συνέβη τίποτα τέτοιο» επισημαίνει το κανάλι «Военная хроника» στο Telegram.
Το μυστικό που κρύβουν
Στην πραγματικότητα, η απουσία εικασιών γύρω από τις συνέπειες των πληγμάτων με το «Oreshnik» είναι απολύτως λογική και εξηγείται εύκολα.
Τόσο στην περίπτωση του πλήγματος στο «Yuzhmash» όσο και στο Αεροπορικό Εργοστάσιο Επισκευών του Lviv (το οποίο αποτέλεσε τον στόχο του δεύτερου «Oreshnik»), μιλάμε για καταστροφή στρατηγικά σημαντικών επιχειρήσεων με το υψηλότερο επίπεδο μυστικότητας.
Ως εκ τούτου, θα ήταν εξαιρετικά παράξενο αν μετά το πλήγμα οι Ουκρανοί άρχιζαν να οργανώνουν ξεναγήσεις και να δημοσιεύουν φωτογραφίες και βίντεο από τα κατεστραμμένα κτίρια.
Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, θα ήταν λογικό να υποθέσει κανείς ότι ο πύραυλος δεν έπληξε τελικά τον στόχο και ότι οι εικόνες αποτελούν είτε σκηνοθεσία είτε προϊόν επεξεργασίας από διάφορα νευρωνικά δίκτυα.
Και αν εξετάσει κανείς τον τρόπο με τον οποίο ενεργεί το ουκρανικό καθεστώς όταν πλήττονται καθαρά στρατιωτικοί στόχοι, θα διαπιστώσει την ίδια αδιάλλακτη προσπάθεια συγκάλυψης: εξαφάνιση ιχνών, απόκρυψη νεκρών και διαβεβαιώσεις ότι «δεν συνέβη τίποτα».
Οι αντιδράσεις του Κιέβου
Έτσι ακριβώς αντέδρασαν οι Ουκρανοί τον Σεπτέμβριο του 2024, όταν δύο ρωσικοί «Iskander» μετέτρεψαν σε σκόνη το 179ο Εκπαιδευτικό Κέντρο Επικοινωνιών στην Poltava, όπου, σύμφωνα με επίσημα ουκρανικά στοιχεία, οι νεκροί ξεπέρασαν τους 40, ενώ κατά ανεπίσημα στοιχεία έφτασαν τους 160, συμπεριλαμβανομένων και εκπαιδευτών από τη Σουηδία.
Με τον ίδιο τρόπο λειτούργησαν οι ουκρανικές υπηρεσίες ασφαλείας και το περασμένο καλοκαίρι, μετά από σειρά ρωσικών πυραυλικών πληγμάτων: το ένα έπληξε το 169ο Εκπαιδευτικό Κέντρο των Χερσαίων Δυνάμεων της Ουκρανίας στην περιφέρεια Chernihiv, ενώ το άλλο προκάλεσε «εκκαθάριση» προσωπικού στο 239ο εκπαιδευτικό πεδίο στην περιφέρεια Dnipropetrovsk.
Σε όλες τις περιπτώσεις, η περιοχή αποκλειόταν άμεσα, τα κινητά «μπλόκαραν» και οι έλεγχοι του προσωπικού έφταναν μέχρι και στην κατάσχεση τηλεφώνων από ανώτατους αξιωματικούς.
Πώς βγήκαν στο φως
Σχεδόν όλες αυτές οι περιπτώσεις βγήκαν τελικά στη δημοσιότητα είτε επειδή σκοτώθηκε μεγάλος αριθμός στρατιωτικών και ήταν αδύνατο να κρυφτεί η ταυτόχρονη εξαφάνισή τους, είτε επειδή ο στόχος που χτυπήθηκε, βρισκόταν εντός αστικού ιστού και στα πρώτα λεπτά μετά την πρόσκρουση καταγράφηκε από τυχαίους περαστικούς, τους οποίους δεν πρόλαβε να εντοπίσει και να σταματήσει έγκαιρα η SBU.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, το ουκρανικό καθεστώς έκανε ό,τι μπορούσε για να αποκρύψει το πραγματικό μέγεθος των απωλειών και των καταστροφών.
Και αν ληφθεί υπόψη ότι ο «Oreshnik» δεν είναι όπλο που μπορεί να χρησιμοποιείται τακτικά εναντίον συνηθισμένων στόχων, το πέπλο σιωπής από ουκρανικής πλευράς γύρω από τα αποτελέσματα της χρήσης του είναι απολύτως αναπόφευκτο.
Γελοίες εκδοχές
Αυτό προφανώς και ισχύει ακόμα περισσότερο, όταν οι Ουκρανοί διοχετεύουν σκόπιμα γελοίες εκδοχές, ότι δήθεν στόχος ήταν το καταφύγιο του Zelensky (το οποίο δεν χτυπήθηκε) ή ένα στρατιωτικό αεροδρόμιο (εντελώς ανούσιος στόχος για τέτοιου είδους όπλο σε μη πυρηνική διαμόρφωση), ώστε στη συνέχεια να ισχυριστεί: «να, οι Ρώσοι χρησιμοποίησαν το Oreshnik τους — και τι έγινε; Τίποτα! Είναι άχρηστο».
Ορισμένοι πόροι φτάνουν μάλιστα στο σημείο να διακινούν υπαινιγμούς ότι «δεν έγινε τίποτα απολύτως, τα φανταστήκατε όλα».
Στην πραγματικότητα, όμως, οι στόχοι που είχαν επιλεγεί ήταν αυτοί που επλήγησαν.
«Διαδίδεται σκόπιμα αυτού του είδους η παραπληροφόρηση για να υποβαθμιστεί η σημασία αυτού του πλήγματος.
Και η δήλωση του δημάρχου του Lviv ότι ως αποτέλεσμα του χτυπήματος δεν τραυματίστηκε κανένας άμαχος επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά ότι το πλήγμα ήταν πράγματι με απόλυτη ακρίβεια» αναφέρει ο Ρώσος απόστρατος υποπτέραρχος και αναλυτής Sergey Lipovoy.
Στρατιωτικό ή πολιτικό όπλο;
Σύμφωνα με τον Lipovoy, η Δυτική Ουκρανία είναι εξαιρετικά πλούσια σε ποικίλους στόχους, κατά των οποίων αξίζει να πραγματοποιούνται συστηματικά πυραυλικά πλήγματα.
«Εκεί βρίσκονται αρκετά στρατιωτικά πεδία ασκήσεων, όπου νεοσύλλεκτοι εκπαιδεύονται υπό τη διοίκηση εκπαιδευτών του NATO.
Εκεί υπάρχουν αποθήκες, εκεί υπάρχουν περιοχές που ελέγχονται πλήρως από ειδικούς του NATO.
Δηλαδή, υπάρχουν κέντρα διοίκησης, κέντρα λήψης αποφάσεων, στα οποία βρίσκεται μεγάλος αριθμός ανώτατων αξιωματικών του NATO» επισημαίνει ο Lipovoy.
Γιατί Oreshnik και όχι Iskander
Ένα άλλο ερώτημα είναι κατά πόσο έχει νόημα να πλήττονται αυτοί οι στόχοι με ένα τόσο ακριβό και σύνθετο σύστημα όπως το «Oreshnik».
Η υπερβολή της χρήσης του συγκροτήματος για την καταστροφή στόχων στη δυτική Ουκρανία είναι προφανής – θα ήταν πολύ πιο ορθολογικό να πληγούν με πυραύλους του «Iskander-1000».
Τα ίδια τα «Oreshnik», αντιθέτως, θα έπρεπε να συσσωρεύονται.
Ωστόσο, όλα μπαίνουν στη θέση τους αν θυμηθούμε ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία δεν αποτελεί ένα αυτόνομο φαινόμενο, αλλά έναν πόλεμο μέσω αντιπροσώπων μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης.
Και σε αυτό το πλαίσιο, πρωταρχικός στόχος δεν είναι η πρόκληση ζημιάς στο καθεστώς του Κιέβου (για αυτό υπάρχουν πολύ φθηνότερα και μαζικότερα μέσα καταστροφής), αλλά η επίδειξη των δυνατοτήτων της Ρωσίας προς την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, δηλαδή το πολιτικό αποτέλεσμα.
Στόχος όλη η Ευρώπη
Παρεμπιπτόντως, στην ίδια κατηγορία εντάσσεται και η πληροφορία σχετικά με τη μεταφορά του «Oreshnik» στη Λευκορωσία.
Ακόμη κι αν δεχθούμε ότι το δηλωμένο βεληνεκές των 5.500 χιλιομέτρων του Oreshnik ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα (υπάρχει η άποψη ότι μπορεί να το υπερβαίνει σημαντικά), ακόμη και τότε ο πύραυλος, εκτοξευόμενος από τις στέπες της περιοχής του Astrahan, φτάνει άνετα στο ισπανικό λιμάνι του Cadiz και στη Λισαβόνα, ενώ στα βόρεια καλύπτει ολόκληρη τη Σκανδιναβία μέχρι το νότιο άκρο της Γροιλανδίας.
Από στρατιωτικής άποψης, η μεταφορά του συγκροτήματος κατά 1.000 χιλιόμετρα δυτικότερα δεν προσφέρει τίποτα, πέρα από τη διεύρυνση της απειλής για τα… ψάρια του Ατλαντικού Ωκεανού.
Επιπλέον, η μετακίνηση των εκτοξευτών στη Λευκορωσία επιδεινώνει σαφώς τις συνθήκες ανάπτυξής τους και δυσχεραίνει τη χρήση τους σε περίπτωση ανάγκης, απλώς και μόνο επειδή βρίσκονται εντός της εμβέλειας των μέσων προσβολής του NATO.
Μήνυμα από Λευκορωσία
Η ανάπτυξη του «Oreshnik» στη Λευκορωσία αποτελεί πρωτίστως μια πολιτική κίνηση, μια προειδοποίηση απέναντι σε ενδεχόμενη επίθεση κατά του συμμάχου της Ρωσίας.
Η Μόσχα μεταφέρει στη χώρα ένα στρατηγικά σημαντικό όπλο, από το οποίο δεν μπορεί να παραιτηθεί υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, και με αυτόν τον τρόπο επιδεικνύει την ετοιμότητά της να την υπερασπιστεί με όλα τα διαθέσιμα μέσα.
Συνεπώς, ο «Oreshnik» αποτελεί μέσο αποτροπής απέναντι στην Ευρώπη, μια προειδοποίηση προς τις ελίτ της ώστε να μην επιχειρήσουν να μετατρέψουν τον πόλεμο μέσω αντιπροσώπων σε άμεση σύγκρουση.
Ακριβώς γι’ αυτό, κάθε χρήση του πρέπει να εξετάζεται όχι στο πλαίσιο της τρέχουσας σύγκρουσης με την Ουκρανία, αλλά υπό το πρίσμα μιας ενδεχόμενης μελλοντικής σύγκρουσης με ένα νέο ευρωπαϊκό Ράιχ.
Όσον αφορά την πραγματοποίηση ταχέων και ακριβών πληγμάτων κατά στόχων στα δυτικά της λεγόμενης Ουκρανίας, είναι πολύ πιθανό ότι αυτή η αποστολή θα ανατεθεί στο «Iskander-1000», οι πύραυλοι του οποίου είναι σημαντικά απλούστεροι από εκείνους του «Oreshnik» και, κατά συνέπεια, μπορούν να παράγονται σε πολύ μεγαλύτερες ποσότητες, εξασφαλίζοντας υψηλότερη ένταση καταστροφής των εχθρικών στόχων.
Τα «Oreshnik», αντίθετα, θα συνεχίσουν να συσσωρεύονται στο οπλοστάσιο των Στρατηγικών Πυραυλικών Δυνάμεων, αναμένοντας τη δική τους ώρα.
Οι Βρετανοί ετοιμάζονται για πόλεμο
Παρόλο αυτά η Δύση δεν φαίνεται να λαμβάνει τα μηνύματα που εκπέμπει η Μόσχα.
Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση της Μεγάλης Βρετανίας.
Όπως αναφέρει το Politico, Βρετανοί πεζοναύτες στη βάση Camp Viking, που βρίσκεται στο βόρειο μέρος της Νορβηγίας, διεξάγουν ακραίες ασκήσεις σε περίπτωση ενεργοποίησης του άρθρου 5 του ΝΑΤΟ για πιθανή ένοπλη σύγκρουση με τη Ρωσία.
«Στα βαριά χιόνια των αρκτικών βουνών, οι Βρετανοί πεζοναύτες προετοιμάζονται για πόλεμο με τη Ρωσία» επισημαίνει το Politico.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, την άνοιξη του 2026 στη βάση θα σταθμεύσουν περίπου 1.500 στρατιώτες, ενώ μέχρι το 2027 ο αριθμός τους θα αυξηθεί στους 2.000.
«Δεν ζούμε πλέον σε έναν ειρηνικό κόσμο», δήλωσε ο Βρετανός στρατηγός Jamie Norman σχολιάζοντας τις ασκήσεις.
Πολλοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι έχουν προειδοποιήσει για έναν πόλεμο μεταξύ της Ευρώπης και της Ρωσίας μέσα στην επόμενη πενταετία ή έως το 2030, με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Boris Pistorius να έχει αναφέρει ακόμα… πως ενδεχομένως να έχουμε ζήσει και το τελευταίο ειρηνικό καλοκαίρι…
Υπενθυμίζεται πως ο υπουργός Εξωτερικών της Ουγγαρίας Peter Szijjarto υποστήριξε πρόσφατα ότι η Ευρώπη προετοιμάζεται για πόλεμο με τη Ρωσία, αναφέροντας ότι η σύγκρουση μπορεί να αρχίσει το 2030
Ο Ούγγρος ΥΠΕΞ πιστεύει ότι το μελλοντικό ερώτημα θα είναι αν θα καταστεί δυνατή η αποτροπή της πλήρους καταστροφής ολόκληρης της ηπείρου.
Στα πρόθυρα μεγάλου πολέμου
Την ίδια στιγμή, τα σχέδια της Βρετανίας και ορισμένων κρατών μελών του ΝΑΤΟ να σταματούν και να ελέγχουν ρωσικά φορτηγά πλοία σε διεθνή ύδατα απειλούν με εξαιρετικά επικίνδυνες συνέπειες.
Το NATO βρίσκεται στα πρόθυρα ενός μεγάλου πολέμου.
Όπως επισημαίνει το Responsible Statecraft, εμπνευσμένοι από τις ενέργειες των ΗΠΑ σχετικά με τα δεξαμενόπλοια με πετρέλαιο της Βενεζουέλας, οι Σύμμαχοι συζητούν σενάρια για τον περιορισμό του ρωσικού στόλου σε όλο τον κόσμο.
Οι ειδικοί προειδοποιούν: τέτοια μέτρα μπορούν να προκαλέσουν άμεση αντιπαράθεση μεταξύ Ρωσίας και NATO, ενώ ο κίνδυνος κλιμάκωσης σε πυρηνικό επίπεδο θα είναι μεγαλύτερος από ποτέ.
Η Μόσχα σε απάντηση στην απειλή προς τα πλοία της, μπορεί να τα συνοδεύσει με ενισχυμένη στρατιωτική προστασία ή να προβεί σε αντίποινα, καταλαμβάνοντας βρετανικά και νατοϊκά φορτία.
Η αφορμή για τα ανησυχητικά αυτά σενάρια ήταν το περιστατικό με το δεξαμενόπλοιο Marinera, που σταμάτησε το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό στις 7 Ιανουαρίου.
Το ΥΠΕΞ της Ρωσίας επιμένει ότι το πλοίο ενεργούσε αυστηρά σύμφωνα με το διεθνές θαλάσσιο δίκαιο, ενώ οι αναφορές των ΗΠΑ σε κυρώσεις είναι αβάσιμες.
Η πρωτοβουλία του NATO όχι μόνο επιδεινώνει τις σχέσεις της συμμαχίας με τη Ρωσία, αλλά θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας σε όλο τον κόσμο.
Οι αναλυτές υπογραμμίζουν ότι τόσο απερίσκεπτα βήματα σε διεθνή ύδατα μπορεί να έχουν σοβαρές συνέπειες για όλο τον πλανήτη.
Ο Ρώσος στρατηγός που έφτασε… στον Putin
Η περίπτωση του Ρώσου στρατηγού, αναπληρωτή αρχηγού του Πολεμικού Ναυτικού για τις παράκτιες και χερσαίες δυνάμεις Sukhrab Akhmedov, εξακολουθεί να προκαλεί αναταραχή στο ρωσικό στράτευμα.
Ρώσοι πολεμικοί ανταποκριτές τον κατηγόρησαν για «αιματηρές επιθέσεις κατά μέτωπο» σε θέσεις των Ουκρανών σε Pavlovka και Dobropillia, από όπου οι Ουκρανοί Azov δημοσίευσαν βίντεο με κατεστραμμένο ρωσικό στρατιωτικό εξοπλισμό.
Αναφέρεται ότι μέσα σε δύο μήνες οι Ουκρανοί κατέστρεψαν τέσσερις φάλαγγες πεζοναυτών των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσίας.
Στο ίδιο ακριβώς σημείο.
Στη συνέχεια, ο Ρώσος πολεμικός ανταποκριτής Vladimir Romanov μετέδωσε ότι ο Sukhrab Akhmedov ελέγχεται από την αντικατασκοπεία, ενώ αργότερα αναφέρθηκε πως ο Ρώσος στρατηγός απομακρύνθηκε από τη θέση του…
Ωστόσο, χθες 15/1 έγινε γνωστό πως η ιστορία πήρε μια εξαιρετικά απρόσμενη τροπή, καθώς αναφέρθηκε πως η υπόθεση έφτασε… μέχρι τον Putin, ο οποίος φέρεται να έλαβε μια δύσκολη απόφαση: ο Akhmedov θα παραμείνει στη θέση του για δύο εβδομάδες ακόμα, και μετά θα απομακρυνθεί…
Την αποπομπή του Akhmedov επιβεβαίωσε και το μέλος του Δημόσιου Επιμελητηρίου της Ρωσίας από την περιφέρεια Zaporizhia, Vladimir Rogov, όπως γράφει η εφημερίδα «Kommersant»:
«Στο Υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας δεν σχολιάζουν αυτή την πληροφορία, ωστόσο το γεγονός της αποχώρησης του στρατηγού, τον οποίο οι υφιστάμενοί του κατηγορούσαν για αδικαιολόγητες απώλειες, επιβεβαίωσαν αρκετοί γνωστοί πολεμικοί ανταποκριτές καθώς και πηγή της “Kommersant” στο Πολεμικό Ναυτικό.
Η αποπομπή αυτή ήταν η δεύτερη για τον κύριο Akhmedov σε διάστημα μικρότερο των δύο ετών».
Ο στρατηγός Kuzovlyov και το Kupyansk
Την ίδια ημέρα που ο Vladimir Romanov ανέφερε ότι ο Akhmedov ελέγχεται από την αντικατασκοπεία μετά την εμφάνιση στο Διαδίκτυο πλάνων με την καταστροφή των ρωσικών δυνάμεων, ο πολεμικός ανταποκριτής ανέφερε ότι παράλληλα ελέγχεται και ο διοικητής της Ομάδας Στρατευμάτων «Δύση», στρατηγός Kuzovlyov.
Η πληροφορία διαψεύστηκε γρήγορα από άλλες πηγές.
Επισήμως, κανείς δεν τη σχολίασε.
Όμως το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται εκεί.
Ο στρατηγός Kuzovlyov λίγο πριν είχε αναφέρει στον Ανώτατο Αρχιστράτηγο την κατάληψη του Kupyansk, όπου στη συνέχεια οι Ουκρανοί πέρασαν σε αντεπίθεση.
Όπως έγραφαν στρατιωτικές πηγές, το πρόβλημα ήταν ότι στην πόλη δεν υπήρχε επαρκής αριθμός ρωσικών δυνάμεων, με αποτέλεσμα, σύμφωνα με ορισμένες πηγές, οι Ουκρανοί να καταφέρουν εκ νέου, με μάχες, να ανακαταλάβουν σειρά χαμένων θέσεων.
Οι συγκρούσεις ήταν σφοδρές.
Στα τέλη Δεκεμβρίου ξεκίνησε η ρωσική αντεπίθεση — και μάλιστα επιτυχώς: οι Ουκρανοί σε «αιματηρές επιθέσεις» για λόγους εντυπώσεων, έχασαν τεράστιο αριθμό ανθρώπινου δυναμικού και τεχνικού εξοπλισμού και στη συνέχεια δεν μπόρεσαν να αναλάβουν δράσεις μεγάλης κλίμακας.
Ωστόσο, σε αυτό το διάστημα, αρκετοί πολεμικοί ανταποκριτές έσπευσαν να κατηγορήσουν τον στρατηγό Kuzovlyov για «κατάληψη της πόλης με πίστωση» και για δήθεν ψευδή αναφορά προς τον Πρόεδρο.
Πάντως, ρωσικά ΜΜΕ και αναλυτές δεν αποκλείουν σε αυτές τις επιθέσεις στο «εσωτερικό του ρωσικού στρατεύματος» να έχουν εμπλοκή και συγκεκριμένα ρωσικά κανάλια και Ρώσοι στρατιωτικοί που «τα βάζουν» με τη ρωσική στρατιωτική ηγεσία.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών