Οι διαπραγματευτές εξακολουθούν να εργάζονται για αυτό που αξιωματούχοι περιγράφουν ως ένα προκαταρκτικό πλαίσιο συμφωνίας — ουσιαστικά ένα μονοσέλιδο σημείο εκκίνησης για ευρύτερες συνομιλίες σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και ενδεχόμενη άρση κυρώσεων
Εάν οι διαπραγματεύσεις με το Ιράν καταρρεύσουν, οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι πιθανό να κινηθούν άμεσα για να υποβαθμίσουν τις στρατιωτικές δυνατότητες της Τεχεράνης — μια εκστρατεία που, σύμφωνα με αναλυτές, θα ξεκινούσε με επιθέσεις σε πυραυλικά συστήματα, ναυτικές δυνάμεις και δίκτυα διοίκησης πριν επεκταθεί σε πιο αμφιλεγόμενους στόχους.
Αυτό περιλαμβάνει το «Σχέδιο Β» που παρουσιάζεται σε δημοσίευμα του Fox News το Σάββατο 9 Μαΐου – το οποίο αποτελεί παραδοχή ήττας σε σχέση με τους υψηλόφρονες στόχους που έχουν θέσει οι ΗΠΑ όπως η αλλαγή καθεστώτος είτε η καταστροφή των πυρηνικών δυνατοτήτων της χώρας διά στόματος Trump.
Η παρουσίαση του εν λόγω σχεδίου – το οποίο προβλέπει τον περιορισμό των αμυντικών δυνατοτήτων του Ιράν – γελοιοποιεί τους εκατοντάδες δημόσιους λεονταρισμού του προέδρου των ΗΠΑ ο οποίος έφτασε να μιλάει και για «καταστροφή ενός ολόκληρου πολιτισμού».
Βαθιά δυσπιστία και από τις δύο πλευρές
Οι διαπραγματευτές εξακολουθούν να εργάζονται για αυτό που αξιωματούχοι περιγράφουν ως ένα προκαταρκτικό πλαίσιο συμφωνίας — ουσιαστικά ένα μονοσέλιδο σημείο εκκίνησης για ευρύτερες συνομιλίες σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και ενδεχόμενη άρση κυρώσεων.
Ωστόσο, η βαθιά δυσπιστία και από τις δύο πλευρές καθιστά τη διαδικασία εξαιρετικά εύθραυστη, αυξάνοντας το διακύβευμα σε περίπτωση αποτυχίας της διπλωματίας.
«Δεν ξεκινάμε από το μηδέν», δήλωσε ο απόστρατος συνταγματάρχης του αμερικανικού στρατού Seth Krummrich, νυν αντιπρόεδρος της Global Guardian, στο Fox News Digital.
«Και οι δύο πλευρές ξεκινούν από το μείον 1.000, επειδή δεν εμπιστεύονται καθόλου η μία την άλλη. Πρόκειται για μια εξαιρετικά δύσκολη διαδικασία».
Η ένταση αυτή έγινε εμφανής την Πέμπτη (8/5), όταν ανώτερος Αμερικανός αξιωματούχος επιβεβαίωσε ότι αμερικανικές δυνάμεις έπληξαν το λιμάνι Qeshm και το Bandar Abbas του Ιράν — δύο κομβικές τοποθεσίες κοντά στα Στενά του Hormuz — επιμένοντας παράλληλα ότι η επιχείρηση δεν σηματοδοτεί επανέναρξη του πολέμου ούτε λήξη της εκεχειρίας.
Το πλήγμα σε ένα από τα ιρανικά πετρελαϊκά λιμάνια σημειώθηκε δύο ημέρες μετά την εκτόξευση 15 βαλλιστικών και cruise πυραύλων από το Ιράν κατά του λιμανιού Fujairah στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, προκαλώντας οργή στους συμμάχους των ΗΠΑ στον Κόλπο.
Ο υπουργός Άμυνας Pete Hegseth και ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγός Dan Caine δήλωσαν νωρίτερα αυτή την εβδομάδα ότι η επίθεση δεν συνιστούσε παραβίαση της εκεχειρίας, χαρακτηρίζοντάς την «χαμηλής έντασης πλήγμα».
Στόχευση των οικονομικών υποδομών
Ο πρόεδρος Donald Trump έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι εάν αποτύχουν οι διαπραγματεύσεις, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να επαναλάβουν τους βομβαρδισμούς κατά του Ιράν — αφήνοντας μάλιστα να εννοηθεί, πριν ακόμη εφαρμοστεί η πρόσφατη εκεχειρία, ότι η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να στοχοποιήσει τις ενεργειακές υποδομές και κρίσιμα οικονομικά περιουσιακά στοιχεία της χώρας.
Ωστόσο, οποιαδήποτε κλιμάκωση εκτιμάται ότι θα εξελιχθεί σταδιακά, αρχίζοντας με προσπάθειες αποδυνάμωσης της ικανότητας του Ιράν να προβάλει ισχύ στην περιοχή και επεκτεινόμενη αργότερα σε πιο αμφιλεγόμενους στόχους.
«Αγώνας ελέγχου της κλιμάκωσης»
Σε περίπτωση κατάρρευσης των συνομιλιών, μια νέα σύγκρουση πιθανότατα θα εξελισσόταν σε έναν «αγώνα ελέγχου της κλιμάκωσης», όπου το Ιράν θα επιχειρούσε να επιβάλει κόστος χωρίς να προκαλέσει αντίποινα που θα απειλούσαν το καθεστώς, ενώ οι ΗΠΑ θα προσπαθούσαν να στερήσουν από την Τεχεράνη τα εναπομείναντα μέσα πίεσης.
Αυτό δήλωσε ο απόστρατος αντιπτέραρχος της αμερικανικής αεροπορίας David Deptula.
«Οι δυνατότητες που θα έμπαιναν στο στόχαστρο είναι εκείνες που χρησιμοποιεί το Ιράν για να ασκεί εξαναγκαστική πίεση: βαλλιστικοί πύραυλοι, πύραυλοι cruise, συστήματα αεράμυνας, ναυτικά μέσα κρούσης, δίκτυα διοίκησης και ελέγχου, υποδομές των IRGC, δίκτυα υποστήριξης proxies (συμμάχων) και πυρηνικές εγκαταστάσεις», δήλωσε, αναφερόμενος στους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης.
«Ο στρατιωτικός στόχος δεν θα είναι τόσο η τιμωρία όσο η στέρηση από το Ιράν των εργαλείων που χρησιμοποιεί για να κλιμακώνει την κρίση», πρόσθεσε.
Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Olivia Wales δήλωσε στο Fox News Digital: «Ο πρόεδρος Trump κρατά όλα τα χαρτιά και σοφά διατηρεί όλες τις επιλογές στο τραπέζι, ώστε να διασφαλιστεί ότι το Ιράν δεν θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικό όπλο».
Στόχος τα 400 ταχύπλοα του Ιράν στα Στενά του Hormuz
Ένας από τους πρώτους στόχους θα μπορούσε να είναι ο στόλος ταχύπλοων επιθετικών σκαφών του Ιράν στα Στενά του Hormuz — βασικό στοιχείο της ικανότητας της Τεχεράνης να απειλεί τη διεθνή ναυσιπλοΐα σε έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς διαδρόμους του κόσμου.
Ο RP Newman, αναλυτής στρατιωτικών και τρομοκρατικών θεμάτων και βετεράνος των Marines, υποστήριξε ότι ήταν λάθος το γεγονός πως μεγάλο μέρος αυτού του στόλου παρέμεινε ανέπαφο μετά τα προηγούμενα πλήγματα.
«Έχουμε καταστρέψει μόνο έξι από αυτά», είπε. «Έχουν ακόμη περίπου 400».
Τα μικρά και ταχύτατα αυτά σκάφη αποτελούν βασικό στοιχείο της ασύμμετρης ναυτικής στρατηγικής του Ιράν και είναι ικανά να παρενοχλούν εμπορικά δεξαμενόπλοια και αμερικανικά πολεμικά πλοία.
Οι IRGC παραμένουν σε μεγάλο βαθμό άθικτοι
Μεγάλο μέρος της βασικής στρατιωτικής δομής του Ιράν εξακολουθεί να παραμένει λειτουργικό.
Ο Newman δήλωσε ότι «έχει εξουδετερωθεί λιγότερο από το 1% των δυνάμεων των IRGC», αφήνοντας σημαντικό μέρος της οργάνωσης ικανό να συνεχίσει επιχειρήσεις.
Εκτίμησε ότι οι IRGC (Φρουροί της Επανάστασης) αριθμούν μεταξύ 150.000 και 190.000 μελών.
Ωστόσο, η στοχοποίηση των IRGC είναι πολύ πιο περίπλοκη από την εξόντωση της ανώτατης ηγεσίας.
«Δεν πρόκειται απλώς για μια ομάδα ηγετών στην κορυφή που μπορείς να εξοντώσεις», δήλωσε ο Seth Krummrich.
«Σε διάστημα 47 ετών, η δομή αυτή έχει διαχυθεί σε όλα τα επίπεδα».
Πιθανός ναυτικός αποκλεισμός αντί καταστροφής υποδομών
Ο απόστρατος υποναύαρχος Mark Montgomery, ανώτερος συνεργάτης στο Foundation for Defense of Democracies, εκτίμησε ότι η Ουάσιγκτον ενδέχεται να συνεχίσει πρώτα την οικονομική πίεση πριν επεκτείνει τη στρατιωτική δράση.
«Θα πρέπει να τους πιέσουμε για τουλάχιστον άλλες τρεις έως έξι εβδομάδες πριν εξεταστεί σοβαρότερη κλιμάκωση», δήλωσε.
Ο Krummrich σημείωσε ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν θεωρητικά να καταστρέψουν πλήρως το νησί Kharg — τον βασικό πετρελαϊκό εξαγωγικό τερματικό σταθμό του Ιράν στον Περσικό Κόλπο.
«Αλλά η λογική του στρατιωτικού σχεδιασμού ήταν διαφορετική: μπορούμε να επιβάλουμε ναυτικό αποκλεισμό και να πετύχουμε το ίδιο αποτέλεσμα», ανέφερε.
Παρά τις πιέσεις, το Ιράν συνεχίζει να μεταφέρει πετρέλαιο μέσω μυστικών δικτύων και μεταφορτώσεων από πλοίο σε πλοίο, με συστήματα παρακολούθησης δεξαμενόπλοιων να αναφέρουν ότι εκατομμύρια βαρέλια εξακολουθούν να φτάνουν στις αγορές.
Σύμφωνα με ανάλυση της CIA που επικαλείται η Washington Post, το Ιράν ίσως μπορέσει να αντέξει αυτές τις πιέσεις για ακόμη τρεις έως τέσσερις μήνες πριν αντιμετωπίσει σοβαρότερη οικονομική ασφυξία.
Οι κίνδυνοι από πλήγματα σε κρίσιμες υποδομές
Ο Donald Trump έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο ακόμη πιο εκτεταμένων επιθέσεων, προειδοποιώντας πριν από την εκεχειρία ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να «εξαλείψουν ολοκληρωτικά» τις ηλεκτροπαραγωγικές εγκαταστάσεις, τις πετρελαϊκές υποδομές και βασικά εξαγωγικά κέντρα όπως το νησί Kharg.
Ωστόσο, ο Mark Montgomery προειδοποίησε ότι τέτοιου είδους πλήγματα δεν αποτελούν αρχική επιλογή.
«Δεν το κάνεις αυτό στην αρχή», δήλωσε, περιγράφοντας τις επιθέσεις σε υποδομές διπλής χρήσης ως επιλογή που εξαρτάται από την αντίδραση του Ιράν.
Η στοχοποίηση τέτοιων υποδομών εγείρει σοβαρά νομικά και επιχειρησιακά ζητήματα.
«Έχω 500 ανθρώπους πάνω στον στόχο μου.
Δεν μπορείς να τον χτυπήσεις», δήλωσε ο Newman.
Παράλληλα, τέτοιες αποφάσεις συνεπάγονται σοβαρούς πολιτικούς και νομικούς κινδύνους, ιδίως υπό το βάρος διεθνούς ελέγχου.
Ευρύτερα πλήγματα σε υποδομές θα μπορούσαν επίσης να δημιουργήσουν μακροπρόθεσμη αποσταθεροποίηση εάν οδηγήσουν το Ιράν σε εσωτερική κατάρρευση.
«Βραχυπρόθεσμα ίσως βοηθήσει. Μακροπρόθεσμα όμως όλοι θα χρειαστεί να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες», δήλωσε ο Krummrich.
«Μόλις τραβήξεις αυτόν τον μοχλό, ουσιαστικά σπρώχνεις το Ιράν πιο κοντά στην άβυσσο».
Μια κατάρρευση της κρατικής εξουσίας θα μπορούσε να δημιουργήσει συνθήκες failed state (κράτους παρία) στα Στενά του Hormuz , με ένοπλες ομάδες, drones και πυραύλους να δρουν ανεξέλεγκτα σε μία από τις σημαντικότερες θαλάσσιες οδούς του πλανήτη.
«Η κατάσχεση ουρανίου θα ήταν ακραία υψηλού ρίσκου»
Ακόμη και ορισμένες από τις πιο συζητημένες στρατιωτικές επιλογές — όπως η κατάσχεση του υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν — θεωρούνται εξαιρετικά δύσκολες στην πράξη.
«Είναι πολύ πιο δύσκολο απ’ όσο ακούγεται», δήλωσε ο Mark Montgomery.
Μια τέτοια επιχείρηση θα απαιτούσε πιθανότατα μήνες προετοιμασίας, μηχανικούς, τεχνικούς, βαρύ εξοπλισμό εκσκαφών και χιλιάδες Αμερικανούς στρατιωτικούς για συνεχή αεροπορική κάλυψη.
«Όταν αρχίσεις να τα υπολογίζεις όλα αυτά, μιλάμε για επιχείρηση με τεράστιες απαιτήσεις πόρων και εξαιρετικά υψηλό ρίσκο — όχι απλώς υψηλό, αλλά ακραίο», κατέληξε ο Seth Krummrich.
www.bankingnews.gr
Αυτό περιλαμβάνει το «Σχέδιο Β» που παρουσιάζεται σε δημοσίευμα του Fox News το Σάββατο 9 Μαΐου – το οποίο αποτελεί παραδοχή ήττας σε σχέση με τους υψηλόφρονες στόχους που έχουν θέσει οι ΗΠΑ όπως η αλλαγή καθεστώτος είτε η καταστροφή των πυρηνικών δυνατοτήτων της χώρας διά στόματος Trump.
Η παρουσίαση του εν λόγω σχεδίου – το οποίο προβλέπει τον περιορισμό των αμυντικών δυνατοτήτων του Ιράν – γελοιοποιεί τους εκατοντάδες δημόσιους λεονταρισμού του προέδρου των ΗΠΑ ο οποίος έφτασε να μιλάει και για «καταστροφή ενός ολόκληρου πολιτισμού».
Βαθιά δυσπιστία και από τις δύο πλευρές
Οι διαπραγματευτές εξακολουθούν να εργάζονται για αυτό που αξιωματούχοι περιγράφουν ως ένα προκαταρκτικό πλαίσιο συμφωνίας — ουσιαστικά ένα μονοσέλιδο σημείο εκκίνησης για ευρύτερες συνομιλίες σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και ενδεχόμενη άρση κυρώσεων.
Ωστόσο, η βαθιά δυσπιστία και από τις δύο πλευρές καθιστά τη διαδικασία εξαιρετικά εύθραυστη, αυξάνοντας το διακύβευμα σε περίπτωση αποτυχίας της διπλωματίας.
«Δεν ξεκινάμε από το μηδέν», δήλωσε ο απόστρατος συνταγματάρχης του αμερικανικού στρατού Seth Krummrich, νυν αντιπρόεδρος της Global Guardian, στο Fox News Digital.
«Και οι δύο πλευρές ξεκινούν από το μείον 1.000, επειδή δεν εμπιστεύονται καθόλου η μία την άλλη. Πρόκειται για μια εξαιρετικά δύσκολη διαδικασία».
Η ένταση αυτή έγινε εμφανής την Πέμπτη (8/5), όταν ανώτερος Αμερικανός αξιωματούχος επιβεβαίωσε ότι αμερικανικές δυνάμεις έπληξαν το λιμάνι Qeshm και το Bandar Abbas του Ιράν — δύο κομβικές τοποθεσίες κοντά στα Στενά του Hormuz — επιμένοντας παράλληλα ότι η επιχείρηση δεν σηματοδοτεί επανέναρξη του πολέμου ούτε λήξη της εκεχειρίας.
Το πλήγμα σε ένα από τα ιρανικά πετρελαϊκά λιμάνια σημειώθηκε δύο ημέρες μετά την εκτόξευση 15 βαλλιστικών και cruise πυραύλων από το Ιράν κατά του λιμανιού Fujairah στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, προκαλώντας οργή στους συμμάχους των ΗΠΑ στον Κόλπο.
Ο υπουργός Άμυνας Pete Hegseth και ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγός Dan Caine δήλωσαν νωρίτερα αυτή την εβδομάδα ότι η επίθεση δεν συνιστούσε παραβίαση της εκεχειρίας, χαρακτηρίζοντάς την «χαμηλής έντασης πλήγμα».
Στόχευση των οικονομικών υποδομών
Ο πρόεδρος Donald Trump έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι εάν αποτύχουν οι διαπραγματεύσεις, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να επαναλάβουν τους βομβαρδισμούς κατά του Ιράν — αφήνοντας μάλιστα να εννοηθεί, πριν ακόμη εφαρμοστεί η πρόσφατη εκεχειρία, ότι η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να στοχοποιήσει τις ενεργειακές υποδομές και κρίσιμα οικονομικά περιουσιακά στοιχεία της χώρας.
Ωστόσο, οποιαδήποτε κλιμάκωση εκτιμάται ότι θα εξελιχθεί σταδιακά, αρχίζοντας με προσπάθειες αποδυνάμωσης της ικανότητας του Ιράν να προβάλει ισχύ στην περιοχή και επεκτεινόμενη αργότερα σε πιο αμφιλεγόμενους στόχους.
«Αγώνας ελέγχου της κλιμάκωσης»
Σε περίπτωση κατάρρευσης των συνομιλιών, μια νέα σύγκρουση πιθανότατα θα εξελισσόταν σε έναν «αγώνα ελέγχου της κλιμάκωσης», όπου το Ιράν θα επιχειρούσε να επιβάλει κόστος χωρίς να προκαλέσει αντίποινα που θα απειλούσαν το καθεστώς, ενώ οι ΗΠΑ θα προσπαθούσαν να στερήσουν από την Τεχεράνη τα εναπομείναντα μέσα πίεσης.
Αυτό δήλωσε ο απόστρατος αντιπτέραρχος της αμερικανικής αεροπορίας David Deptula.
«Οι δυνατότητες που θα έμπαιναν στο στόχαστρο είναι εκείνες που χρησιμοποιεί το Ιράν για να ασκεί εξαναγκαστική πίεση: βαλλιστικοί πύραυλοι, πύραυλοι cruise, συστήματα αεράμυνας, ναυτικά μέσα κρούσης, δίκτυα διοίκησης και ελέγχου, υποδομές των IRGC, δίκτυα υποστήριξης proxies (συμμάχων) και πυρηνικές εγκαταστάσεις», δήλωσε, αναφερόμενος στους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης.
«Ο στρατιωτικός στόχος δεν θα είναι τόσο η τιμωρία όσο η στέρηση από το Ιράν των εργαλείων που χρησιμοποιεί για να κλιμακώνει την κρίση», πρόσθεσε.
Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Olivia Wales δήλωσε στο Fox News Digital: «Ο πρόεδρος Trump κρατά όλα τα χαρτιά και σοφά διατηρεί όλες τις επιλογές στο τραπέζι, ώστε να διασφαλιστεί ότι το Ιράν δεν θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικό όπλο».
Στόχος τα 400 ταχύπλοα του Ιράν στα Στενά του Hormuz
Ένας από τους πρώτους στόχους θα μπορούσε να είναι ο στόλος ταχύπλοων επιθετικών σκαφών του Ιράν στα Στενά του Hormuz — βασικό στοιχείο της ικανότητας της Τεχεράνης να απειλεί τη διεθνή ναυσιπλοΐα σε έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς διαδρόμους του κόσμου.
Ο RP Newman, αναλυτής στρατιωτικών και τρομοκρατικών θεμάτων και βετεράνος των Marines, υποστήριξε ότι ήταν λάθος το γεγονός πως μεγάλο μέρος αυτού του στόλου παρέμεινε ανέπαφο μετά τα προηγούμενα πλήγματα.
«Έχουμε καταστρέψει μόνο έξι από αυτά», είπε. «Έχουν ακόμη περίπου 400».
Τα μικρά και ταχύτατα αυτά σκάφη αποτελούν βασικό στοιχείο της ασύμμετρης ναυτικής στρατηγικής του Ιράν και είναι ικανά να παρενοχλούν εμπορικά δεξαμενόπλοια και αμερικανικά πολεμικά πλοία.
Οι IRGC παραμένουν σε μεγάλο βαθμό άθικτοι
Μεγάλο μέρος της βασικής στρατιωτικής δομής του Ιράν εξακολουθεί να παραμένει λειτουργικό.
Ο Newman δήλωσε ότι «έχει εξουδετερωθεί λιγότερο από το 1% των δυνάμεων των IRGC», αφήνοντας σημαντικό μέρος της οργάνωσης ικανό να συνεχίσει επιχειρήσεις.
Εκτίμησε ότι οι IRGC (Φρουροί της Επανάστασης) αριθμούν μεταξύ 150.000 και 190.000 μελών.
Ωστόσο, η στοχοποίηση των IRGC είναι πολύ πιο περίπλοκη από την εξόντωση της ανώτατης ηγεσίας.
«Δεν πρόκειται απλώς για μια ομάδα ηγετών στην κορυφή που μπορείς να εξοντώσεις», δήλωσε ο Seth Krummrich.
«Σε διάστημα 47 ετών, η δομή αυτή έχει διαχυθεί σε όλα τα επίπεδα».
Πιθανός ναυτικός αποκλεισμός αντί καταστροφής υποδομών
Ο απόστρατος υποναύαρχος Mark Montgomery, ανώτερος συνεργάτης στο Foundation for Defense of Democracies, εκτίμησε ότι η Ουάσιγκτον ενδέχεται να συνεχίσει πρώτα την οικονομική πίεση πριν επεκτείνει τη στρατιωτική δράση.
«Θα πρέπει να τους πιέσουμε για τουλάχιστον άλλες τρεις έως έξι εβδομάδες πριν εξεταστεί σοβαρότερη κλιμάκωση», δήλωσε.
Ο Krummrich σημείωσε ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν θεωρητικά να καταστρέψουν πλήρως το νησί Kharg — τον βασικό πετρελαϊκό εξαγωγικό τερματικό σταθμό του Ιράν στον Περσικό Κόλπο.
«Αλλά η λογική του στρατιωτικού σχεδιασμού ήταν διαφορετική: μπορούμε να επιβάλουμε ναυτικό αποκλεισμό και να πετύχουμε το ίδιο αποτέλεσμα», ανέφερε.
Παρά τις πιέσεις, το Ιράν συνεχίζει να μεταφέρει πετρέλαιο μέσω μυστικών δικτύων και μεταφορτώσεων από πλοίο σε πλοίο, με συστήματα παρακολούθησης δεξαμενόπλοιων να αναφέρουν ότι εκατομμύρια βαρέλια εξακολουθούν να φτάνουν στις αγορές.
Σύμφωνα με ανάλυση της CIA που επικαλείται η Washington Post, το Ιράν ίσως μπορέσει να αντέξει αυτές τις πιέσεις για ακόμη τρεις έως τέσσερις μήνες πριν αντιμετωπίσει σοβαρότερη οικονομική ασφυξία.
Οι κίνδυνοι από πλήγματα σε κρίσιμες υποδομές
Ο Donald Trump έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο ακόμη πιο εκτεταμένων επιθέσεων, προειδοποιώντας πριν από την εκεχειρία ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να «εξαλείψουν ολοκληρωτικά» τις ηλεκτροπαραγωγικές εγκαταστάσεις, τις πετρελαϊκές υποδομές και βασικά εξαγωγικά κέντρα όπως το νησί Kharg.
Ωστόσο, ο Mark Montgomery προειδοποίησε ότι τέτοιου είδους πλήγματα δεν αποτελούν αρχική επιλογή.
«Δεν το κάνεις αυτό στην αρχή», δήλωσε, περιγράφοντας τις επιθέσεις σε υποδομές διπλής χρήσης ως επιλογή που εξαρτάται από την αντίδραση του Ιράν.
Η στοχοποίηση τέτοιων υποδομών εγείρει σοβαρά νομικά και επιχειρησιακά ζητήματα.
«Έχω 500 ανθρώπους πάνω στον στόχο μου.
Δεν μπορείς να τον χτυπήσεις», δήλωσε ο Newman.
Παράλληλα, τέτοιες αποφάσεις συνεπάγονται σοβαρούς πολιτικούς και νομικούς κινδύνους, ιδίως υπό το βάρος διεθνούς ελέγχου.
Ευρύτερα πλήγματα σε υποδομές θα μπορούσαν επίσης να δημιουργήσουν μακροπρόθεσμη αποσταθεροποίηση εάν οδηγήσουν το Ιράν σε εσωτερική κατάρρευση.
«Βραχυπρόθεσμα ίσως βοηθήσει. Μακροπρόθεσμα όμως όλοι θα χρειαστεί να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες», δήλωσε ο Krummrich.
«Μόλις τραβήξεις αυτόν τον μοχλό, ουσιαστικά σπρώχνεις το Ιράν πιο κοντά στην άβυσσο».
Μια κατάρρευση της κρατικής εξουσίας θα μπορούσε να δημιουργήσει συνθήκες failed state (κράτους παρία) στα Στενά του Hormuz , με ένοπλες ομάδες, drones και πυραύλους να δρουν ανεξέλεγκτα σε μία από τις σημαντικότερες θαλάσσιες οδούς του πλανήτη.
«Η κατάσχεση ουρανίου θα ήταν ακραία υψηλού ρίσκου»
Ακόμη και ορισμένες από τις πιο συζητημένες στρατιωτικές επιλογές — όπως η κατάσχεση του υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν — θεωρούνται εξαιρετικά δύσκολες στην πράξη.
«Είναι πολύ πιο δύσκολο απ’ όσο ακούγεται», δήλωσε ο Mark Montgomery.
Μια τέτοια επιχείρηση θα απαιτούσε πιθανότατα μήνες προετοιμασίας, μηχανικούς, τεχνικούς, βαρύ εξοπλισμό εκσκαφών και χιλιάδες Αμερικανούς στρατιωτικούς για συνεχή αεροπορική κάλυψη.
«Όταν αρχίσεις να τα υπολογίζεις όλα αυτά, μιλάμε για επιχείρηση με τεράστιες απαιτήσεις πόρων και εξαιρετικά υψηλό ρίσκο — όχι απλώς υψηλό, αλλά ακραίο», κατέληξε ο Seth Krummrich.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών