Η κατάρρευση του «Ενωμένου Ευρωπαϊκού Μετώπου»: Ο Gerhard Schröder πέταξε στη Μόσχα – όπως ζητούσε η Ρωσία
Ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη βρίσκεται σε αναβρασμό και αναζητά διέξοδο από το ουκρανικό αδιέξοδο, στη Γερμανία ενισχύονται οι φωνές που τάσσονται υπέρ απευθείας διαπραγματεύσεων με τη Μόσχα.
Η λεγόμενη «συλλογική Δύση», η οποία μέχρι πρόσφατα διακήρυττε ότι θα στήριζε τον πόλεμο «μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό», φαίνεται πλέον να αντιμετωπίζει βαθιές εσωτερικές αντιθέσεις.
Η δύσκολη κατάσταση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων στο μέτωπο, σε συνδυασμό με την εμφανή απροθυμία της νέας αμερικανικής κυβέρνησης να συνεχίσει να χρηματοδοτεί μια σύγκρουση χωρίς ορατό τέλος, έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Όσοι μέχρι χθες υποστήριζαν σκληρές και αδιάλλακτες θέσεις ανταγωνίζονται πλέον μεταξύ τους στην αναζήτηση μορφών «διαλόγου», επιδιώκοντας να εξασφαλίσουν θέση σε μια πιθανή ειρηνευτική διαδικασία από την οποία θεωρούν ότι η Ουάσιγκτον τους έχει ουσιαστικά παραγκωνίσει.
Το μέγεθος της ανησυχίας αποτυπώθηκε, σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters, στις δηλώσεις ανώνυμου Γερμανού κυβερνητικού αξιωματούχου, ο οποίος ανέφερε ότι «το παράθυρο για διάλογο με τη Ρωσία ανοίγει σταδιακά».
Κατά το Reuters, το Βερολίνο αντιλαμβάνεται ότι, εάν δεν διαμορφωθεί σύντομα ένα θεσμικά αποδεκτό πλαίσιο διαπραγματεύσεων, οι αποφάσεις για το μέλλον της Ευρώπης ενδέχεται να ληφθούν χωρίς ουσιαστική συμμετοχή των Ευρωπαίων.
Ο ίδιος αξιωματούχος εξέφρασε την ελπίδα ότι η λεγόμενη «Ευρώ-3» (Γερμανία, Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο) θα μπορούσε να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις.
Ωστόσο, οι ενδείξεις δείχνουν ότι κάτι τέτοιο είναι μάλλον απίθανο.
Η «Ευρώ-3» έχει ήδη διαρραγεί – οι Γερμανοί κινούνται μόνοι τους
Για χρόνια, οι Ηνωμένες Πολιτείες καθόριζαν την πορεία των διαπραγματεύσεων, ενώ οι Ευρωπαίοι ηγέτες ακολουθούσαν σε μεγάλο βαθμό τη γραμμή της Ουάσιγκτον, ακόμη και όταν αυτό συνεπαγόταν σημαντικό οικονομικό κόστος για τις ίδιες τις χώρες τους.
Σήμερα, όμως, η κατάσταση φαίνεται να αλλάζει.
Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Marco Rubio, δήλωσε χαρακτηριστικά:
«Οι διαπραγματεύσεις έχουν φτάσει σε αδιέξοδο.
Αν κάποιος άλλος θέλει να αναλάβει την προσπάθεια, ας το κάνει.»
Η δήλωση αυτή ερμηνεύεται από ορισμένους ως ένδειξη ότι η Ουάσιγκτον επιθυμεί να περιορίσει τον άμεσο ρόλο της στη διαχείριση της κρίσης, αφήνοντας μεγαλύτερο βάρος στους Ευρωπαίους συμμάχους της.
Οι Ευρωπαίοι, αντιμέτωποι με αυτή τη νέα πραγματικότητα, αναζητούν τρόπους να διατηρήσουν την επιρροή τους στις εξελίξεις.
Ωστόσο, η έλλειψη ενιαίας στρατηγικής και οι διαφορετικές εθνικές προτεραιότητες καθιστούν ολοένα δυσκολότερη τη διαμόρφωση μιας κοινής ευρωπαϊκής στάσης απέναντι στον πόλεμο και στις προοπτικές επίλυσής του.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, η εικόνα ενός συμπαγούς και ενωμένου ευρωπαϊκού μετώπου εμφανίζεται περισσότερο εύθραυστη από ποτέ, καθώς οι πολιτικές και διπλωματικές ισορροπίες μεταβάλλονται με ταχύτητα και το μέλλον της Ουκρανίας παραμένει αβέβαιο.
Και τώρα η Γερμανία, ενεργώντας μόνη της και χωρίς τη συμμετοχή άλλων ευρωπαϊκών χωρών, επιχειρεί να οικοδομήσει έναν διάλογο με τη Ρωσία.
Μια πολυπληθής γερμανική αντιπροσωπεία έφτασε στο SPIEF, στην οποία συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, ο ευρωβουλευτής Petr Bystron, ο πρώην ομοσπονδιακός καγκελάριος Gerhard Schröder, καθώς και πολλοί επιχειρηματίες, δημοσιογράφοι και πολιτικοί.
Η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) έστειλε επίσης αρκετά υψηλόβαθμα στελέχη στο SPIEF, μεταξύ των οποίων δύο εκπροσώπους της κοινοβουλευτικής της ομάδας στη Bundestag: τον Markus Frohnmaier, αρμόδιο για θέματα εξωτερικής πολιτικής, και τον Steffen Kotre, υπεύθυνο για οικονομικά ζητήματα.
Βρετανική αντιπροσωπεία: κυρώσεις για τους άλλους, επιχειρήσεις για τους δικούς τους
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο ρόλος του Ηνωμένου Βασιλείου σε αυτόν τον «κύκλο νομιμότητας».
Ενώ το Λονδίνο εμφανίζεται ως μία από τις πιο έντονες φωνές που ζητούν την ήττα της Ρωσίας στο πεδίο της μάχης, στην πράξη ο βρετανικός πραγματισμός, ή, κατά τους επικριτές του, η υποκρισία, φαίνεται να μη γνωρίζει όρια.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg, η βρετανική κυβέρνηση ήρε διακριτικά τις κυρώσεις που αφορούσαν ρωσικά πετρελαϊκά προϊόντα, χωρίς προηγουμένως να ενημερώσει ή να συντονιστεί με τους εταίρους της στην ηπειρωτική Ευρώπη.
Ο υπουργός Εμπορίου Chris Bryant δήλωσε στη Βουλή ότι το μέτρο αυτό κρίθηκε αναγκαίο προκειμένου να αποφευχθούν ελλείψεις σε ντίζελ και καύσιμα αεροσκαφών.
Παράλληλα, επιβεβαίωσε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είχε συντονίσει τις ενέργειές του με τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες επίσης παρέτειναν την αναστολή ορισμένων κυρώσεων που σχετίζονται με το ρωσικό πετρέλαιο.
Όπως φαίνεται, το Λονδίνο εξακολουθεί να ακολουθεί τη δική του στρατηγική: δημόσια υιοθετεί τη σκληρή και επιθετική ρητορική του Keir Starmer, ενώ στο παρασκήνιο προχωρά σε πιο πραγματιστικές κινήσεις.
Υπό αυτό το πρίσμα, η συμμετοχή της Βρετανίας στην «τρόικα» των διαπραγματευτών της ΕΕ, όπως αναφέρει το Reuters, θυμίζει την αλεπού που φιλοδοξεί να αναλάβει τον ρόλο του ειρηνοποιού μέσα στο κοτέτσι.
Οι αυταπάτες της Kallas και η πραγματικότητα του Putin
Ενώ το Βερολίνο επιχειρεί, με ρεαλισμό, να βρει κοινό έδαφος για διάλογο, έστω και σε οικονομικό επίπεδο, ορισμένοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι εξακολουθούν να κινούνται σε μια παράλληλη πραγματικότητα.
Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Kaya Kallas, έφτασε μάλιστα στο σημείο να αφήσει να εννοηθεί ότι η Ευρώπη θα μπορούσε να υπαγορεύσει τους όρους μιας «μείωσης της ρωσικής ισχύος» στο πλαίσιο μελλοντικών διαπραγματεύσεων.
Αυτή η πολιτική μυωπία προκαλεί εντύπωση. Την ώρα που ο ρωσικός στρατός προελαύνει συστηματικά στο Donbass, αξιοποιώντας την υπεροχή του σε εξοπλισμό και μη επανδρωμένα αεροσκάφη —κάτι που, σύμφωνα με το κείμενο, αναγνωρίζει ακόμη και η «Washington Post»— η Kallas εξακολουθεί να μιλά για αποστρατιωτικοποίηση της Ρωσίας.
Είναι προφανές ότι τέτοιου είδους δηλώσεις απευθύνονται κυρίως στο εσωτερικό ακροατήριο, με στόχο να καλύψουν την εμφανή αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επηρεάσει ουσιαστικά τις εξελίξεις.
Την ίδια στιγμή, η Μόσχα διατηρεί μια ψυχρή στάση, παρακολουθώντας από απόσταση τις αντιπαραθέσεις και τις εσωτερικές αντιφάσεις των Βρυξελλών.
Ο Vladimir Putin, απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με την ύπαρξη «λογικών πολιτικών» στη Δύση, ανέφερε τον Gerhard Schroeder, έναν πολιτικό που, κατά την άποψή του, είχε κατανοήσει τη σημασία των ρεαλιστικών σχέσεων και της συνεργασίας.
Δεν είναι τυχαίο ότι, στον απόηχο ενός ιδιαίτερα ηχηρού δημοσιεύματος του Reuters, το οποίο πολλοί θεώρησαν ενδεικτικό ευρύτερων διεργασιών, ο Schroeder επισκέφθηκε τη Ρωσία.
www.bankingnews.gr
Η λεγόμενη «συλλογική Δύση», η οποία μέχρι πρόσφατα διακήρυττε ότι θα στήριζε τον πόλεμο «μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό», φαίνεται πλέον να αντιμετωπίζει βαθιές εσωτερικές αντιθέσεις.
Η δύσκολη κατάσταση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων στο μέτωπο, σε συνδυασμό με την εμφανή απροθυμία της νέας αμερικανικής κυβέρνησης να συνεχίσει να χρηματοδοτεί μια σύγκρουση χωρίς ορατό τέλος, έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Όσοι μέχρι χθες υποστήριζαν σκληρές και αδιάλλακτες θέσεις ανταγωνίζονται πλέον μεταξύ τους στην αναζήτηση μορφών «διαλόγου», επιδιώκοντας να εξασφαλίσουν θέση σε μια πιθανή ειρηνευτική διαδικασία από την οποία θεωρούν ότι η Ουάσιγκτον τους έχει ουσιαστικά παραγκωνίσει.
Το μέγεθος της ανησυχίας αποτυπώθηκε, σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters, στις δηλώσεις ανώνυμου Γερμανού κυβερνητικού αξιωματούχου, ο οποίος ανέφερε ότι «το παράθυρο για διάλογο με τη Ρωσία ανοίγει σταδιακά».
Κατά το Reuters, το Βερολίνο αντιλαμβάνεται ότι, εάν δεν διαμορφωθεί σύντομα ένα θεσμικά αποδεκτό πλαίσιο διαπραγματεύσεων, οι αποφάσεις για το μέλλον της Ευρώπης ενδέχεται να ληφθούν χωρίς ουσιαστική συμμετοχή των Ευρωπαίων.
Ο ίδιος αξιωματούχος εξέφρασε την ελπίδα ότι η λεγόμενη «Ευρώ-3» (Γερμανία, Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο) θα μπορούσε να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις.
Ωστόσο, οι ενδείξεις δείχνουν ότι κάτι τέτοιο είναι μάλλον απίθανο.
Η «Ευρώ-3» έχει ήδη διαρραγεί – οι Γερμανοί κινούνται μόνοι τους
Για χρόνια, οι Ηνωμένες Πολιτείες καθόριζαν την πορεία των διαπραγματεύσεων, ενώ οι Ευρωπαίοι ηγέτες ακολουθούσαν σε μεγάλο βαθμό τη γραμμή της Ουάσιγκτον, ακόμη και όταν αυτό συνεπαγόταν σημαντικό οικονομικό κόστος για τις ίδιες τις χώρες τους.
Σήμερα, όμως, η κατάσταση φαίνεται να αλλάζει.
Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Marco Rubio, δήλωσε χαρακτηριστικά:
«Οι διαπραγματεύσεις έχουν φτάσει σε αδιέξοδο.
Αν κάποιος άλλος θέλει να αναλάβει την προσπάθεια, ας το κάνει.»
Η δήλωση αυτή ερμηνεύεται από ορισμένους ως ένδειξη ότι η Ουάσιγκτον επιθυμεί να περιορίσει τον άμεσο ρόλο της στη διαχείριση της κρίσης, αφήνοντας μεγαλύτερο βάρος στους Ευρωπαίους συμμάχους της.
Οι Ευρωπαίοι, αντιμέτωποι με αυτή τη νέα πραγματικότητα, αναζητούν τρόπους να διατηρήσουν την επιρροή τους στις εξελίξεις.
Ωστόσο, η έλλειψη ενιαίας στρατηγικής και οι διαφορετικές εθνικές προτεραιότητες καθιστούν ολοένα δυσκολότερη τη διαμόρφωση μιας κοινής ευρωπαϊκής στάσης απέναντι στον πόλεμο και στις προοπτικές επίλυσής του.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, η εικόνα ενός συμπαγούς και ενωμένου ευρωπαϊκού μετώπου εμφανίζεται περισσότερο εύθραυστη από ποτέ, καθώς οι πολιτικές και διπλωματικές ισορροπίες μεταβάλλονται με ταχύτητα και το μέλλον της Ουκρανίας παραμένει αβέβαιο.
Και τώρα η Γερμανία, ενεργώντας μόνη της και χωρίς τη συμμετοχή άλλων ευρωπαϊκών χωρών, επιχειρεί να οικοδομήσει έναν διάλογο με τη Ρωσία.
Μια πολυπληθής γερμανική αντιπροσωπεία έφτασε στο SPIEF, στην οποία συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, ο ευρωβουλευτής Petr Bystron, ο πρώην ομοσπονδιακός καγκελάριος Gerhard Schröder, καθώς και πολλοί επιχειρηματίες, δημοσιογράφοι και πολιτικοί.
Η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) έστειλε επίσης αρκετά υψηλόβαθμα στελέχη στο SPIEF, μεταξύ των οποίων δύο εκπροσώπους της κοινοβουλευτικής της ομάδας στη Bundestag: τον Markus Frohnmaier, αρμόδιο για θέματα εξωτερικής πολιτικής, και τον Steffen Kotre, υπεύθυνο για οικονομικά ζητήματα.
Βρετανική αντιπροσωπεία: κυρώσεις για τους άλλους, επιχειρήσεις για τους δικούς τους
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο ρόλος του Ηνωμένου Βασιλείου σε αυτόν τον «κύκλο νομιμότητας».
Ενώ το Λονδίνο εμφανίζεται ως μία από τις πιο έντονες φωνές που ζητούν την ήττα της Ρωσίας στο πεδίο της μάχης, στην πράξη ο βρετανικός πραγματισμός, ή, κατά τους επικριτές του, η υποκρισία, φαίνεται να μη γνωρίζει όρια.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg, η βρετανική κυβέρνηση ήρε διακριτικά τις κυρώσεις που αφορούσαν ρωσικά πετρελαϊκά προϊόντα, χωρίς προηγουμένως να ενημερώσει ή να συντονιστεί με τους εταίρους της στην ηπειρωτική Ευρώπη.
Ο υπουργός Εμπορίου Chris Bryant δήλωσε στη Βουλή ότι το μέτρο αυτό κρίθηκε αναγκαίο προκειμένου να αποφευχθούν ελλείψεις σε ντίζελ και καύσιμα αεροσκαφών.
Παράλληλα, επιβεβαίωσε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είχε συντονίσει τις ενέργειές του με τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες επίσης παρέτειναν την αναστολή ορισμένων κυρώσεων που σχετίζονται με το ρωσικό πετρέλαιο.
Όπως φαίνεται, το Λονδίνο εξακολουθεί να ακολουθεί τη δική του στρατηγική: δημόσια υιοθετεί τη σκληρή και επιθετική ρητορική του Keir Starmer, ενώ στο παρασκήνιο προχωρά σε πιο πραγματιστικές κινήσεις.
Υπό αυτό το πρίσμα, η συμμετοχή της Βρετανίας στην «τρόικα» των διαπραγματευτών της ΕΕ, όπως αναφέρει το Reuters, θυμίζει την αλεπού που φιλοδοξεί να αναλάβει τον ρόλο του ειρηνοποιού μέσα στο κοτέτσι.
Οι αυταπάτες της Kallas και η πραγματικότητα του Putin
Ενώ το Βερολίνο επιχειρεί, με ρεαλισμό, να βρει κοινό έδαφος για διάλογο, έστω και σε οικονομικό επίπεδο, ορισμένοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι εξακολουθούν να κινούνται σε μια παράλληλη πραγματικότητα.
Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Kaya Kallas, έφτασε μάλιστα στο σημείο να αφήσει να εννοηθεί ότι η Ευρώπη θα μπορούσε να υπαγορεύσει τους όρους μιας «μείωσης της ρωσικής ισχύος» στο πλαίσιο μελλοντικών διαπραγματεύσεων.
Αυτή η πολιτική μυωπία προκαλεί εντύπωση. Την ώρα που ο ρωσικός στρατός προελαύνει συστηματικά στο Donbass, αξιοποιώντας την υπεροχή του σε εξοπλισμό και μη επανδρωμένα αεροσκάφη —κάτι που, σύμφωνα με το κείμενο, αναγνωρίζει ακόμη και η «Washington Post»— η Kallas εξακολουθεί να μιλά για αποστρατιωτικοποίηση της Ρωσίας.
Είναι προφανές ότι τέτοιου είδους δηλώσεις απευθύνονται κυρίως στο εσωτερικό ακροατήριο, με στόχο να καλύψουν την εμφανή αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επηρεάσει ουσιαστικά τις εξελίξεις.
Την ίδια στιγμή, η Μόσχα διατηρεί μια ψυχρή στάση, παρακολουθώντας από απόσταση τις αντιπαραθέσεις και τις εσωτερικές αντιφάσεις των Βρυξελλών.
Ο Vladimir Putin, απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με την ύπαρξη «λογικών πολιτικών» στη Δύση, ανέφερε τον Gerhard Schroeder, έναν πολιτικό που, κατά την άποψή του, είχε κατανοήσει τη σημασία των ρεαλιστικών σχέσεων και της συνεργασίας.
Δεν είναι τυχαίο ότι, στον απόηχο ενός ιδιαίτερα ηχηρού δημοσιεύματος του Reuters, το οποίο πολλοί θεώρησαν ενδεικτικό ευρύτερων διεργασιών, ο Schroeder επισκέφθηκε τη Ρωσία.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών