Νέα έρευνα προειδοποιεί ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τις παράκτιες πόλεις της Μεσογείου δεν είναι οι ισχυρότερες καταιγίδες, αλλά η άνοδος της στάθμης της θάλασσας
Παρά τις ανησυχίες για ακραία καιρικά φαινόμενα, νέα επιστημονική έρευνα δείχνει ότι οι παράκτιες πόλεις της Μεσογείου κινδυνεύουν περισσότερο από έναν λιγότερο ορατό αλλά εξαιρετικά σοβαρό παράγοντα: την άνοδο της στάθμης της θάλασσας.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, οι βροχοπτώσεις στην Ισπανία δεν αναμένεται να αυξηθούν σημαντικά μέχρι το τέλος του αιώνα.
Ωστόσο, οι πλημμύρες θα γίνονται ολοένα και πιο συχνές και πιο καταστροφικές.
Ο λόγος είναι ότι το νερό της βροχής θα δυσκολεύεται να απομακρυνθεί προς τη θάλασσα.
Οι καταιγίδες παραμένουν ίδιες, οι κίνδυνοι εκτοξεύονται
Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από 17 διαφορετικά κλιματικά μοντέλα και κατέληξαν σε ένα απρόσμενο συμπέρασμα.
Σε περίπου 80% των ισπανικών ακτών, η ένταση των καταιγίδων και των βροχοπτώσεων μέχρι το 2100 θα παραμείνει κοντά στα ιστορικά επίπεδα του τελευταίου αιώνα.
Παρόλα αυτά, οι κίνδυνοι πλημμύρας αυξάνονται σημαντικά.
Οι επιστήμονες εξηγούν ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην ποσότητα της βροχής, αλλά στις νέες συνθήκες που δημιουργεί η άνοδος της στάθμης της θάλασσας.
Η θάλασσα μπλοκάρει τις αποχετεύσεις
Τα περισσότερα αστικά συστήματα αποστράγγισης λειτουργούν με βάση τη βαρύτητα.
Το νερό της βροχής οδηγείται μέσω αγωγών προς χαμηλότερα σημεία και τελικά καταλήγει στη θάλασσα.
Όταν όμως η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει ακόμη και κατά ένα μέτρο, το θαλασσινό νερό αρχίζει να ασκεί πίεση στις εξόδους των αποχετευτικών δικτύων.
Αυτό δημιουργεί ένα διπλό πρόβλημα:
1. Η βροχή συνεχίζει να πέφτει από πάνω.
2. Η θάλασσα εμποδίζει την απορροή από κάτω.
Το αποτέλεσμα είναι ότι οι δρόμοι μετατρέπονται σε τεράστιες λεκάνες συγκέντρωσης νερού.
Υποδομές σχεδιασμένες για έναν διαφορετικό κόσμο
Πολλά φράγματα, αντλιοστάσια και αποχετευτικά δίκτυα σχεδιάστηκαν με δεδομένα του 20ού αιώνα.
Σήμερα, οι συνθήκες έχουν αλλάξει σημαντικά.
Οι ειδικοί τονίζουν ότι οι παλιές προδιαγραφές δεν επαρκούν πλέον για να αντιμετωπίσουν τις νέες υδρολογικές συνθήκες.
Το πρόβλημα δεν αφορά απλώς την ενίσχυση των υφιστάμενων έργων προστασίας, αλλά ενδέχεται να απαιτήσει πλήρη ανασχεδιασμό των παράκτιων υποδομών.
Γιατί η Μεσόγειος είναι ιδιαίτερα ευάλωτη
Η Μεσόγειος διαφέρει σημαντικά από τους ωκεανούς λόγω των πολύ μικρών παλιρροιών της.
Στις περισσότερες περιοχές της, η διαφορά μεταξύ πλημμυρίδας και άμπωτης σπάνια ξεπερνά τα 30 εκατοστά.
Αντίθετα, οι παράκτιες πόλεις του Ατλαντικού έχουν συνηθίσει σε καθημερινές μεταβολές αρκετών μέτρων και διαθέτουν διαφορετικά συστήματα διαχείρισης.
Στη Μεσόγειο, ακόμη και μια μικρή άνοδος της στάθμης της θάλασσας μπορεί να έχει δυσανάλογα μεγάλες συνέπειες.
Δεν υπάρχει ισχυρή άμπωτη για να «καθαρίσει» φυσικά τα αποστραγγιστικά συστήματα.
Τα ποτάμια δυσκολεύονται να εκβάλουν στη θάλασσα
Δορυφορικές παρατηρήσεις δείχνουν ότι η ροή πολλών ποταμών επιβραδύνεται κοντά στις εκβολές τους.
Καθώς η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει, η απομάκρυνση του γλυκού νερού γίνεται ολοένα δυσκολότερη.
Αυτό σημαίνει ότι οι πλημμύρες μπορεί να ξεκινούν όχι μόνο από ισχυρές βροχοπτώσεις αλλά και από την αδυναμία των υδάτων να αποστραγγιστούν αποτελεσματικά.
Ένας νέος τύπος κλιματικής απειλής
Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι οι παράκτιες πόλεις της Μεσογείου εισέρχονται σε μια νέα εποχή κινδύνων.
Οι καταστροφικές πλημμύρες του μέλλοντος ενδέχεται να μην οφείλονται σε ακραία καιρικά φαινόμενα, αλλά σε μια σταδιακή και διαρκή μεταβολή του θαλάσσιου περιβάλλοντος.
Καθώς η στάθμη της θάλασσας συνεχίζει να αυξάνεται, ακόμη και οι συνηθισμένες βροχοπτώσεις θα μπορούν να μετατρέπονται σε σοβαρές πλημμύρες, απειλώντας υποδομές, οικονομικές δραστηριότητες και εκατομμύρια κατοίκους κατά μήκος των ακτών της Μεσογείου.
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, οι βροχοπτώσεις στην Ισπανία δεν αναμένεται να αυξηθούν σημαντικά μέχρι το τέλος του αιώνα.
Ωστόσο, οι πλημμύρες θα γίνονται ολοένα και πιο συχνές και πιο καταστροφικές.
Ο λόγος είναι ότι το νερό της βροχής θα δυσκολεύεται να απομακρυνθεί προς τη θάλασσα.
Οι καταιγίδες παραμένουν ίδιες, οι κίνδυνοι εκτοξεύονται
Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από 17 διαφορετικά κλιματικά μοντέλα και κατέληξαν σε ένα απρόσμενο συμπέρασμα.
Σε περίπου 80% των ισπανικών ακτών, η ένταση των καταιγίδων και των βροχοπτώσεων μέχρι το 2100 θα παραμείνει κοντά στα ιστορικά επίπεδα του τελευταίου αιώνα.
Παρόλα αυτά, οι κίνδυνοι πλημμύρας αυξάνονται σημαντικά.
Οι επιστήμονες εξηγούν ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην ποσότητα της βροχής, αλλά στις νέες συνθήκες που δημιουργεί η άνοδος της στάθμης της θάλασσας.
Η θάλασσα μπλοκάρει τις αποχετεύσεις
Τα περισσότερα αστικά συστήματα αποστράγγισης λειτουργούν με βάση τη βαρύτητα.
Το νερό της βροχής οδηγείται μέσω αγωγών προς χαμηλότερα σημεία και τελικά καταλήγει στη θάλασσα.
Όταν όμως η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει ακόμη και κατά ένα μέτρο, το θαλασσινό νερό αρχίζει να ασκεί πίεση στις εξόδους των αποχετευτικών δικτύων.
Αυτό δημιουργεί ένα διπλό πρόβλημα:
1. Η βροχή συνεχίζει να πέφτει από πάνω.
2. Η θάλασσα εμποδίζει την απορροή από κάτω.
Το αποτέλεσμα είναι ότι οι δρόμοι μετατρέπονται σε τεράστιες λεκάνες συγκέντρωσης νερού.
Υποδομές σχεδιασμένες για έναν διαφορετικό κόσμο
Πολλά φράγματα, αντλιοστάσια και αποχετευτικά δίκτυα σχεδιάστηκαν με δεδομένα του 20ού αιώνα.
Σήμερα, οι συνθήκες έχουν αλλάξει σημαντικά.
Οι ειδικοί τονίζουν ότι οι παλιές προδιαγραφές δεν επαρκούν πλέον για να αντιμετωπίσουν τις νέες υδρολογικές συνθήκες.
Το πρόβλημα δεν αφορά απλώς την ενίσχυση των υφιστάμενων έργων προστασίας, αλλά ενδέχεται να απαιτήσει πλήρη ανασχεδιασμό των παράκτιων υποδομών.
Γιατί η Μεσόγειος είναι ιδιαίτερα ευάλωτη
Η Μεσόγειος διαφέρει σημαντικά από τους ωκεανούς λόγω των πολύ μικρών παλιρροιών της.
Στις περισσότερες περιοχές της, η διαφορά μεταξύ πλημμυρίδας και άμπωτης σπάνια ξεπερνά τα 30 εκατοστά.
Αντίθετα, οι παράκτιες πόλεις του Ατλαντικού έχουν συνηθίσει σε καθημερινές μεταβολές αρκετών μέτρων και διαθέτουν διαφορετικά συστήματα διαχείρισης.
Στη Μεσόγειο, ακόμη και μια μικρή άνοδος της στάθμης της θάλασσας μπορεί να έχει δυσανάλογα μεγάλες συνέπειες.
Δεν υπάρχει ισχυρή άμπωτη για να «καθαρίσει» φυσικά τα αποστραγγιστικά συστήματα.
Τα ποτάμια δυσκολεύονται να εκβάλουν στη θάλασσα
Δορυφορικές παρατηρήσεις δείχνουν ότι η ροή πολλών ποταμών επιβραδύνεται κοντά στις εκβολές τους.
Καθώς η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει, η απομάκρυνση του γλυκού νερού γίνεται ολοένα δυσκολότερη.
Αυτό σημαίνει ότι οι πλημμύρες μπορεί να ξεκινούν όχι μόνο από ισχυρές βροχοπτώσεις αλλά και από την αδυναμία των υδάτων να αποστραγγιστούν αποτελεσματικά.
Ένας νέος τύπος κλιματικής απειλής
Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι οι παράκτιες πόλεις της Μεσογείου εισέρχονται σε μια νέα εποχή κινδύνων.
Οι καταστροφικές πλημμύρες του μέλλοντος ενδέχεται να μην οφείλονται σε ακραία καιρικά φαινόμενα, αλλά σε μια σταδιακή και διαρκή μεταβολή του θαλάσσιου περιβάλλοντος.
Καθώς η στάθμη της θάλασσας συνεχίζει να αυξάνεται, ακόμη και οι συνηθισμένες βροχοπτώσεις θα μπορούν να μετατρέπονται σε σοβαρές πλημμύρες, απειλώντας υποδομές, οικονομικές δραστηριότητες και εκατομμύρια κατοίκους κατά μήκος των ακτών της Μεσογείου.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών