Η άσκηση ισχύος χωρίς προσφυγή στον πόλεμο θα μπορούσε να αποτελεί την απόλυτη επίδειξη δύναμης του Πεκίνου.
Η παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα δονείται από μια αθόρυβη αλλά ολοκληρωτική μετατόπιση ισχύος, και ο άνθρωπος που γνωρίζει τα άδυτα των διεθνών αγορών όσο κανείς άλλος, ο ιδρυτής της Bridgewater, Ray Dalio, εκπέμπει σήμα κινδύνου.
Η παραδοσιακή αμερικανική κυριαρχία δεν απειλείται πλέον από πυρηνικούς πυραύλους ή συμβατικές στρατιωτικές συγκρούσεις, αλλά από κάτι πολύ πιο εφιαλτικό για τη Δύση: την απόλυτη εφαρμογή της «Τέχνης του Πολέμου».
Επιστρέφοντας από ένα αποκαλυπτικό ταξίδι στην Ασία, ο θρυλικός επενδυτής προειδοποιεί ότι το Πεκίνο ενεργοποιεί ένα σατανικά μελετημένο σχέδιο, ριζωμένο στις αξίες του Κουμφούκιου και την αρχαία στρατηγική του Sun Tzu. Ο στόχος; Η καθυπόταξη του εχθρού χωρίς να πέσει ούτε μία σφαίρα.
Καθώς η Ουάσιγκτον δείχνει επικίνδυνα σημάδια αδυναμίας και το κινεζικό ρενμίνμπι απειλεί το δολάριο, μια αόρατη παγίδα θανάτου στήνεται γύρω από την Ταϊβάν και τα μικροτσίπ που κινούν τον πλανήτη. Η αντίστροφη μέτρηση για την κατάρρευση του παλαιού κόσμου έχει ήδη ξεκινήσει, και η Δύση μοιάζει ανίκανη να αντιληφθεί τον πόλεμο που ήδη χάνει.
Ειδικότερα, όπως λέει ο Ray Dalio, «Πέρασα έναν μήνα στην Ασία, συναντώντας υπεύθυνους χάραξης πολιτικής στην Κίνα και αλλού.
Έφυγα με την αίσθηση ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μια μεγάλη μετατόπιση της παγκόσμιας τάξης για δύο λόγους.
Πρώτον, ο τρόπος με τον οποίο η Ηνωμένες Πολιτείες χειρίστηκαν την κατάληψη του Στενού του Hormuz από το Ιράν έχει προκαλέσει αμφιβολίες μεταξύ των Ασιατών ηγετών σχετικά με το κατά πόσο η Ουάσινγκτον είναι διατεθειμένη να αντέξει τις δυσκολίες της διεξαγωγής πολέμων, ιδιαίτερα σε δύο ή περισσότερα μέτωπα ταυτόχρονα.
Δεύτερον, έχει επίσης καταστεί σαφές ότι η Κίνα κερδίζει τεράστια ποσά από τις εξαγωγές της, με αποτέλεσμα οι εταιρείες και τράπεζές της να συσσωρεύουν μεγάλα κεφαλαιακά πλεονάσματα και να αποκτούν αυξανόμενη αγοραστική δύναμη.
Αυτό ασκεί ανοδική πίεση στο κινεζικό ρενμίνμπι έναντι του δολαρίου ΗΠΑ και οδηγεί σε αυξημένη χρήση του στις εμπορικές και κεφαλαιακές συναλλαγές.
Οι Κινέζοι επενδυτές και οι κεφαλαιαγορές αναδύονται ως ανταγωνιστές των αμερικανικών αντίστοιχων».
O Dalio, όπως λέει, επισκέπτεται την Κίνα εδώ και 42 χρόνια και πιστεύει στην αμοιβαία κατανόηση μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας.
«Πιστεύω ότι είναι ουσιώδες να κατανοήσουμε την οπτική της Κίνας, η οποία ριζώνει στα διδάγματα της ιστορίας όπως αυτά αποτυπώνονται στην κομφουκιανική κουλτούρα, το σύστημα φόρου υποτέλειας και την προσέγγιση του Πεκίνου στον πόλεμο, εμπνευσμένη από την Τέχνη του Πολέμου.
Επίσης, ο αιώνας της ταπείνωσης, κατά τον οποίο ξένες δυνάμεις πήραν τον έλεγχο μεγάλων τμημάτων της Κίνας και την εκμεταλλεύτηκαν, συμπεριλαμβανομένης της ιαπωνικής κατοχής της Ταϊβάν από το 1895 έως την επιστροφή της στην Κίνα το 1945, έχει επηρεάσει βαθιά την κινεζική ψυχολογία και στρατηγική κατεύθυνση.
Το σύστημα φόρου υποτέλειας βασιζόταν στις κομφουκιανές αξίες — ιδιαίτερα στην ιδέα ότι η τάξη προκύπτει από σαφώς καθορισμένους ιεραρχικούς ρόλους.
Οι σχέσεις μέσα σε αυτό δεν είναι μεταξύ ίσων, αλλά μεταξύ ανωτέρων και κατωτέρων που αναγνωρίζουν τις σχετικές τους θέσεις.
Οι πιο ισχυροί στην ιεραρχία πρέπει να συμπεριφέρονται καλά στους λιγότερο ισχυρούς, και οι λιγότερο ισχυροί να συμπεριφέρονται καλά στους πιο ισχυρούς, ώστε να υπάρχει αρμονία.
Αν μια μικρότερη δύναμη συμπεριφερθεί ακατάλληλα προς τη μεγαλύτερη, η ισχυρότερη την τιμωρεί, συνήθως όχι βίαια, αλλά μέσω πίεσης και εξαπάτησης.
Όπως έγραψε ο Sun Tzu στο “Η Τέχνη του Πολέμου”, να υποτάσσεις τον εχθρό χωρίς μάχη είναι το ύψιστο της δεξιοτεχνίας» συμπληρώνει ο θρυλικός επενδυτής.
Πολιτισμικές πεποιθήσεις
Σύμφωνα με τον Dalio, ως επέκταση αυτών των πολιτισμικών πεποιθήσεων, οι Κινέζοι ηγέτες δεν επιδιώκουν να χτίσουν αυτοκρατορίες για να ελέγχουν άλλες χώρες, επειδή θεωρούν ότι κάτι τέτοιο είναι αναποτελεσματικό.
Η προσέγγισή τους είναι αρκετά διαφορετική από αυτό που αντιλαμβάνονται στη Δύση, που πολεμούν για να καταλάβουν εδάφη άλλων και προσπαθούν να τα ελέγξουν.
Αυτός είναι ο κύριος λόγος που οι ΗΠΑ έχουν 700 έως 800 στρατιωτικές βάσεις σε περίπου 80 χώρες, ενώ η Κίνα έχει μόνο μία.
Τα γεγονότα των τελευταίων μηνών έχουν ήδη προϊδεάσει για το πώς θα μπορούσε να μοιάζει αυτή η μετατόπιση ισχύος τα επόμενα χρόνια.
Πολλοί ξένοι ηγέτες έχουν επισκεφθεί το Πεκίνο ή έχουν στείλει αντιπροσωπείες, προκειμένου να οικοδομήσουν σχέσεις φόρου υποτέλειας με τον Πρόεδρο Xi Jinping — αν και κανείς δεν τις αποκάλεσε έτσι.
Αντανακλώντας αυτήν τη μετατόπιση, ο Xi κατέστησε σαφές στον Trump, με τη μορφή μιας συγκαλυμμένης απειλής, ότι η Κίνα δεν θα έβλεπε θετικά τις προγραμματισμένες πωλήσεις αμερικανικών όπλων προς την Ταϊβάν.
Είναι ευρέως διαδεδομένη η άποψη ότι ο Xi επιδιώκει την επανένωση με την Ταϊβάν υπό την ηγεσία του και πιθανότατα θα ασκήσει πίεση για να το πετύχει χωρίς στρατιωτική σύγκρουση.
Η Cheng Li-wun, η σημερινή επικεφαλής του κόμματος Kuomintang της Ταϊβάν, του κόμματος της αντιπολίτευσης που τάσσεται υπέρ στενότερων σχέσεων με την Κίνα, συναντήθηκε με τον Xi στο Πεκίνο τον Απρίλιο και πρόσφατα πέρασε δύο εβδομάδες στις ΗΠΑ, όπου συναντήθηκε με μέλη του Κογκρέσου.
Καθώς οι παγκόσμιοι ηγέτες γνωρίζουν ότι τα μικροτσίπ είναι σήμερα το σημαντικότερο οικονομικό περιουσιακό στοιχείο —πιο σημαντικό από το πετρέλαιο— και ότι ο κόσμος εξαρτάται από τα τσιπ της Ταϊβάν, αυξάνονται οι ανησυχίες για την απειλή ενός αποκλεισμού της ροής τσιπ από το νησί.
Αυτό θα ήταν πολύ κακό για τις παγκόσμιες χρηματιστηριακές αγορές (ιδίως για τις μετοχές της τεχνητής νοημοσύνης), και ακόμη και μια έμμεση απειλή θα είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα, δείχνοντας ισχύ χωρίς βίαιη σύγκρουση.
«Ένας στρατιωτικός αποκλεισμός που σταματά τις εξαγωγές τσιπ είναι μόνο ένα από τα πολλά πιθανά σημεία πίεσης που μπορεί να εκμεταλλευτεί η Κίνα, αλλά είναι αξιοσημείωτος επειδή οι Κινέζοι έχουν σχέδιο να γίνουν αυτάρκεις στην παραγωγή τσιπ έως τα τέλη του 2028, ενώ ο υπόλοιπος κόσμος θα παραμείνει εξαρτημένος από την Ταϊβάν.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η Κίνα θα μπορούσε να φέρει τις ΗΠΑ σε μια δύσκολη θέση όπου θα πρέπει να επιλέξουν ανάμεσα στο να πολεμήσουν ή να μην πολεμήσουν, με κάθε επιλογή αποχής από εμπλοκή να οδηγεί στην αντίληψη μειωμένης αμερικανικής ισχύος, έτσι ώστε η Κίνα να κερδίζει έδαφος απλώς με την επίδειξη απειλών.
Το να έχει κανείς ισχύ που χρειάζεται μόνο να τη δείχνει και όχι να τη χρησιμοποιεί, αποτελεί τη μεγαλύτερη επίδειξη δύναμης.
Αναμένω ότι αυτή η κινεζική προσέγγιση, ριζωμένη στη κομφουκιανική παράδοση, θα αναδυθεί ως η νέα τάξη στην Ασία, κάνοντας τη μάχη για τον έλεγχο της γεωπολιτικής της τόσο λεπτή ώστε ίσως να μην αντιληφθούμε καν ότι διεξάγεται» καταλήγει ο Ray Dalio.
www.bankingnews.gr
Η παραδοσιακή αμερικανική κυριαρχία δεν απειλείται πλέον από πυρηνικούς πυραύλους ή συμβατικές στρατιωτικές συγκρούσεις, αλλά από κάτι πολύ πιο εφιαλτικό για τη Δύση: την απόλυτη εφαρμογή της «Τέχνης του Πολέμου».
Επιστρέφοντας από ένα αποκαλυπτικό ταξίδι στην Ασία, ο θρυλικός επενδυτής προειδοποιεί ότι το Πεκίνο ενεργοποιεί ένα σατανικά μελετημένο σχέδιο, ριζωμένο στις αξίες του Κουμφούκιου και την αρχαία στρατηγική του Sun Tzu. Ο στόχος; Η καθυπόταξη του εχθρού χωρίς να πέσει ούτε μία σφαίρα.
Καθώς η Ουάσιγκτον δείχνει επικίνδυνα σημάδια αδυναμίας και το κινεζικό ρενμίνμπι απειλεί το δολάριο, μια αόρατη παγίδα θανάτου στήνεται γύρω από την Ταϊβάν και τα μικροτσίπ που κινούν τον πλανήτη. Η αντίστροφη μέτρηση για την κατάρρευση του παλαιού κόσμου έχει ήδη ξεκινήσει, και η Δύση μοιάζει ανίκανη να αντιληφθεί τον πόλεμο που ήδη χάνει.
Ειδικότερα, όπως λέει ο Ray Dalio, «Πέρασα έναν μήνα στην Ασία, συναντώντας υπεύθυνους χάραξης πολιτικής στην Κίνα και αλλού.
Έφυγα με την αίσθηση ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μια μεγάλη μετατόπιση της παγκόσμιας τάξης για δύο λόγους.
Πρώτον, ο τρόπος με τον οποίο η Ηνωμένες Πολιτείες χειρίστηκαν την κατάληψη του Στενού του Hormuz από το Ιράν έχει προκαλέσει αμφιβολίες μεταξύ των Ασιατών ηγετών σχετικά με το κατά πόσο η Ουάσινγκτον είναι διατεθειμένη να αντέξει τις δυσκολίες της διεξαγωγής πολέμων, ιδιαίτερα σε δύο ή περισσότερα μέτωπα ταυτόχρονα.
Δεύτερον, έχει επίσης καταστεί σαφές ότι η Κίνα κερδίζει τεράστια ποσά από τις εξαγωγές της, με αποτέλεσμα οι εταιρείες και τράπεζές της να συσσωρεύουν μεγάλα κεφαλαιακά πλεονάσματα και να αποκτούν αυξανόμενη αγοραστική δύναμη.
Αυτό ασκεί ανοδική πίεση στο κινεζικό ρενμίνμπι έναντι του δολαρίου ΗΠΑ και οδηγεί σε αυξημένη χρήση του στις εμπορικές και κεφαλαιακές συναλλαγές.
Οι Κινέζοι επενδυτές και οι κεφαλαιαγορές αναδύονται ως ανταγωνιστές των αμερικανικών αντίστοιχων».
O Dalio, όπως λέει, επισκέπτεται την Κίνα εδώ και 42 χρόνια και πιστεύει στην αμοιβαία κατανόηση μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας.
«Πιστεύω ότι είναι ουσιώδες να κατανοήσουμε την οπτική της Κίνας, η οποία ριζώνει στα διδάγματα της ιστορίας όπως αυτά αποτυπώνονται στην κομφουκιανική κουλτούρα, το σύστημα φόρου υποτέλειας και την προσέγγιση του Πεκίνου στον πόλεμο, εμπνευσμένη από την Τέχνη του Πολέμου.
Επίσης, ο αιώνας της ταπείνωσης, κατά τον οποίο ξένες δυνάμεις πήραν τον έλεγχο μεγάλων τμημάτων της Κίνας και την εκμεταλλεύτηκαν, συμπεριλαμβανομένης της ιαπωνικής κατοχής της Ταϊβάν από το 1895 έως την επιστροφή της στην Κίνα το 1945, έχει επηρεάσει βαθιά την κινεζική ψυχολογία και στρατηγική κατεύθυνση.
Το σύστημα φόρου υποτέλειας βασιζόταν στις κομφουκιανές αξίες — ιδιαίτερα στην ιδέα ότι η τάξη προκύπτει από σαφώς καθορισμένους ιεραρχικούς ρόλους.
Οι σχέσεις μέσα σε αυτό δεν είναι μεταξύ ίσων, αλλά μεταξύ ανωτέρων και κατωτέρων που αναγνωρίζουν τις σχετικές τους θέσεις.
Οι πιο ισχυροί στην ιεραρχία πρέπει να συμπεριφέρονται καλά στους λιγότερο ισχυρούς, και οι λιγότερο ισχυροί να συμπεριφέρονται καλά στους πιο ισχυρούς, ώστε να υπάρχει αρμονία.
Αν μια μικρότερη δύναμη συμπεριφερθεί ακατάλληλα προς τη μεγαλύτερη, η ισχυρότερη την τιμωρεί, συνήθως όχι βίαια, αλλά μέσω πίεσης και εξαπάτησης.
Όπως έγραψε ο Sun Tzu στο “Η Τέχνη του Πολέμου”, να υποτάσσεις τον εχθρό χωρίς μάχη είναι το ύψιστο της δεξιοτεχνίας» συμπληρώνει ο θρυλικός επενδυτής.
Πολιτισμικές πεποιθήσεις
Σύμφωνα με τον Dalio, ως επέκταση αυτών των πολιτισμικών πεποιθήσεων, οι Κινέζοι ηγέτες δεν επιδιώκουν να χτίσουν αυτοκρατορίες για να ελέγχουν άλλες χώρες, επειδή θεωρούν ότι κάτι τέτοιο είναι αναποτελεσματικό.
Η προσέγγισή τους είναι αρκετά διαφορετική από αυτό που αντιλαμβάνονται στη Δύση, που πολεμούν για να καταλάβουν εδάφη άλλων και προσπαθούν να τα ελέγξουν.
Αυτός είναι ο κύριος λόγος που οι ΗΠΑ έχουν 700 έως 800 στρατιωτικές βάσεις σε περίπου 80 χώρες, ενώ η Κίνα έχει μόνο μία.
Τα γεγονότα των τελευταίων μηνών έχουν ήδη προϊδεάσει για το πώς θα μπορούσε να μοιάζει αυτή η μετατόπιση ισχύος τα επόμενα χρόνια.
Πολλοί ξένοι ηγέτες έχουν επισκεφθεί το Πεκίνο ή έχουν στείλει αντιπροσωπείες, προκειμένου να οικοδομήσουν σχέσεις φόρου υποτέλειας με τον Πρόεδρο Xi Jinping — αν και κανείς δεν τις αποκάλεσε έτσι.
Αντανακλώντας αυτήν τη μετατόπιση, ο Xi κατέστησε σαφές στον Trump, με τη μορφή μιας συγκαλυμμένης απειλής, ότι η Κίνα δεν θα έβλεπε θετικά τις προγραμματισμένες πωλήσεις αμερικανικών όπλων προς την Ταϊβάν.
Είναι ευρέως διαδεδομένη η άποψη ότι ο Xi επιδιώκει την επανένωση με την Ταϊβάν υπό την ηγεσία του και πιθανότατα θα ασκήσει πίεση για να το πετύχει χωρίς στρατιωτική σύγκρουση.
Η Cheng Li-wun, η σημερινή επικεφαλής του κόμματος Kuomintang της Ταϊβάν, του κόμματος της αντιπολίτευσης που τάσσεται υπέρ στενότερων σχέσεων με την Κίνα, συναντήθηκε με τον Xi στο Πεκίνο τον Απρίλιο και πρόσφατα πέρασε δύο εβδομάδες στις ΗΠΑ, όπου συναντήθηκε με μέλη του Κογκρέσου.
Καθώς οι παγκόσμιοι ηγέτες γνωρίζουν ότι τα μικροτσίπ είναι σήμερα το σημαντικότερο οικονομικό περιουσιακό στοιχείο —πιο σημαντικό από το πετρέλαιο— και ότι ο κόσμος εξαρτάται από τα τσιπ της Ταϊβάν, αυξάνονται οι ανησυχίες για την απειλή ενός αποκλεισμού της ροής τσιπ από το νησί.
Αυτό θα ήταν πολύ κακό για τις παγκόσμιες χρηματιστηριακές αγορές (ιδίως για τις μετοχές της τεχνητής νοημοσύνης), και ακόμη και μια έμμεση απειλή θα είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα, δείχνοντας ισχύ χωρίς βίαιη σύγκρουση.
«Ένας στρατιωτικός αποκλεισμός που σταματά τις εξαγωγές τσιπ είναι μόνο ένα από τα πολλά πιθανά σημεία πίεσης που μπορεί να εκμεταλλευτεί η Κίνα, αλλά είναι αξιοσημείωτος επειδή οι Κινέζοι έχουν σχέδιο να γίνουν αυτάρκεις στην παραγωγή τσιπ έως τα τέλη του 2028, ενώ ο υπόλοιπος κόσμος θα παραμείνει εξαρτημένος από την Ταϊβάν.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η Κίνα θα μπορούσε να φέρει τις ΗΠΑ σε μια δύσκολη θέση όπου θα πρέπει να επιλέξουν ανάμεσα στο να πολεμήσουν ή να μην πολεμήσουν, με κάθε επιλογή αποχής από εμπλοκή να οδηγεί στην αντίληψη μειωμένης αμερικανικής ισχύος, έτσι ώστε η Κίνα να κερδίζει έδαφος απλώς με την επίδειξη απειλών.
Το να έχει κανείς ισχύ που χρειάζεται μόνο να τη δείχνει και όχι να τη χρησιμοποιεί, αποτελεί τη μεγαλύτερη επίδειξη δύναμης.
Αναμένω ότι αυτή η κινεζική προσέγγιση, ριζωμένη στη κομφουκιανική παράδοση, θα αναδυθεί ως η νέα τάξη στην Ασία, κάνοντας τη μάχη για τον έλεγχο της γεωπολιτικής της τόσο λεπτή ώστε ίσως να μην αντιληφθούμε καν ότι διεξάγεται» καταλήγει ο Ray Dalio.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών