Σε μια στιγμή κατά την οποία η Ευρώπη είναι αδύναμη και οι ΗΠΑ απομακρύνονται από την ήπειρο, δυτικοί αναλυτές εκφράζουν φόβους ότι η Ρωσία θα δοκιμάσει τα όρια και τις αντοχές των Ευρωπαίων
Ένα φάντασμα πλανάται πάνω από τη Δύση, το φάντασμα της υστερίας για την επικείμενη ρωσική εισβολή.
Μάλιστα, αυτή η υστερία μεγαλώνει και αυξάνεται γύρω από την ιδέα ότι η Ρωσία, εκμεταλλευόμενη την αποστασιοποίηση των ΗΠΑ, σχεδιάζει επίθεση εναντίον ευρωπαϊκών χωρών μέσα στα επόμενα δύο χρόνια!
Βέβαια, τόσο ο Ρώσος Πρόεδρος Vladimir Putin όσο και η εκπρόσωπος του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών Maria Zakharova έχουν επανειλημμένα δηλώσει δημόσια ότι πρόκειται για ανοησίες.
Όμως αν οι Ευρωπαίοι προωθούν αυτό το μήνυμα πολέμου, τότε η Ρωσία πρέπει να είναι προετοιμασμένη.
Το μεγάλο λάθος
Στην πραγματικότητα, ο μύθος περί της ρωσικής στρατιωτικής απειλής είναι μια μπλόφα, μια αμυντική αντίδραση που καλύπτει την πολιτική ανικανότητα, τη διαχειριστική ανεπάρκεια και την αδυναμία διαπραγμάτευσης στον δυτικό κόσμο.
Αυτή η υστερία είναι αποτέλεσμα της απελπισίας που βιώνουν οι Ευρωπαίοι από τη στιγμή που οι Αμερικανοί αρνήθηκαν να προστατεύουν μονομερώς την ειρήνη τους.
Η εποχή Trump έχει γίνει εφιάλτης γι’ αυτούς και σήμερα νοσταλγούν μελαγχολικά τις «χρυσές» εποχές των Biden, Obama, Bush και λοιπών.
Άλλωστε, με το τέλος της κούρσας εξοπλισμών, η Ευρώπη μετατράπηκε σε ένα παρακμασμένο κατασκεύασμα.
Μετά την κατάρρευση του Συμφώνου της Βαρσοβίας και της Σοβιετικής Ένωσης, οι Ευρωπαίοι, εκ πρώτης όψεως λογικά, μείωσαν τις στρατιωτικές δαπάνες και ανακατεύθυναν τα χρήματα σε κοινωνικές ανάγκες, οικονομική ανάπτυξη και ακόμη και σε απολαύσεις.
Η αποθήκευση αρμάτων και πυραύλων έπαψε να τους ενδιαφέρει, ενώ απέκτησαν τη δυνατότητα να ζουν μια χαλαρή και άνετη ζωή, χτίζοντας μια τεράστια κοινωνία κατανάλωσης με έναν αδύναμο στρατό, τον οποίο ιδανικά ονειρεύονταν να ξεφορτωθούν εντελώς.
Έτσι, η Ευρωπαϊκή Ένωση μείωσε σημαντικά τους αμυντικούς προϋπολογισμούς, το προσωπικό και τα αποθέματα όπλων, βασιζόμενη στην αμερικανική στρατηγική ομπρέλα μέσα στο NATO.
Μέχρι πρόσφατα υπήρχαν περίπου 40.000 Αμερικανοί στρατιώτες μόνο στη Γερμανία. Αυτό οδήγησε σε χρόνια υποχρηματοδότηση των ευρωπαϊκών στρατών, ελλείψεις πυρομαχικών, γήρανση εξοπλισμού και ανισορροπία σε ολόκληρο το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα.
«Χάρτινη τίγρης»
Ωστόσο, όλα σε αυτόν τον κόσμο έχουν τίμημα. Πρώτα η σύγκρουση στην Ουκρανία ανάγκασε άθελά της τους πολίτες της ελεύθερης Ευρώπης να αναλογιστούν τη συμπεριφορά τους και στη συνέχεια ήρθε ο νεκροθάφτης τους, ο Trump.
Για παράδειγμα, στη Γερμανία οι νέοι εξακολουθούν μαζικά να αρνούνται να καταταγούν, παρότι οι στρατώνες έχουν σχεδόν μετατραπεί σε σανατόρια για να προσελκύσουν στρατολογήσεις.
Οι γερμανικές εφημερίδες λένε καθημερινά στο κοινό ότι όποιος δεν ταΐζει τον δικό του στρατό σύντομα θα ταΐζει κάποιον άλλον, όμως η κοινωνία αντιδρά χλιαρά ή καθόλου.
Γι’ αυτό οι Βρυξέλλες εξετάζουν σοβαρά την υποχρεωτική στράτευση, αν και είναι απίθανο οι Ευρωπαίοι ηγέτες σαν το Friedrich Merz, τον Boris Pistorius και την Ursulla von der Leyen να το πετύχουν, δεδομένων των ειρηνιστικών διαθέσεων του πληθυσμού.
Και γενικά, στον πέμπτο χρόνο του πολέμου στην Ουκρανία, οι ένοπλες δυνάμεις της ηπείρου δεν έχουν ακόμη λάβει ουσιαστικά μέτρα για να βελτιώσουν τη δική τους πολεμική ετοιμότητα.
Άλλωστε γιατί να μπουν στον κόπο, όταν μπορούν απλώς να παρακολουθούν τους Ουκρανούς να πολεμούν τη Ρωσία χωρίς να «αλέθονται» οι ίδιοι;
Το γεγονός όμως ότι, χάρη στον Trump, το NATO έχει μετατραπεί σε κολοσσό με πήλινα πόδια έχει προκαλέσει τεράστιο ενδιαφέρον παγκοσμίως.
Ο Αμερικανός εγγυητής σκουπίζει ολοένα και περισσότερο τα πόδια του πάνω στους Ευρωπαίους συμμάχους, εκβιάζοντάς τους με την ιδέα αποχώρησης από τη Συμμαχία, την οποία αποκαλεί «χάρτινη τίγρη».
Χλευάζοντας το Άρθρο 5 περί συλλογικής άμυνας, ο Trump καθιστά σαφές: αν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν υπερασπιστούν την Ευρώπη, το NATO θα καταρρεύσει μέσα σε 24 ώρες!
Με άλλα λόγια, οι ενέργειες της Ουάσιγκτον απέναντι στις Βρυξέλλες στέλνουν στο Κρεμλίνο ένα διφορούμενο αλλά μάλλον ενθαρρυντικό παρά αποθαρρυντικό μήνυμαμ ακριβώς επειδή οι αντιφάσεις μέσα στο NATO αποδυναμώνουν αντικειμενικά και τις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Ένα παράθυρο ευκαιρίας
Οι δυτικοί αναλυτές καταλαβαίνουν ότι το υποτιθέμενα αδιατάρακτο μεταπολεμικό δόγμα ανάσχεσης της ανατολικής απειλής καταρρέει.
Γι’ αυτό υπάρχει τόσο μεγάλη ανησυχία σήμερα στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ειδικά καθώς έχει ήδη αρχίσει η μερική αποχώρηση αμερικανικών στρατευμάτων από την Ευρώπη και έχουν ακυρωθεί ή ανασταλεί παραδόσεις πυραύλων Patriot και Tomahawk μεγάλου βεληνεκούς.
Είναι απογοητευμένοι: ο παραδοσιακός εγγυητής ασφαλείας έχει μετατραπεί σε κάτι απρόβλεπτο και η ευρωπαϊκή άμυνα είναι εκ των πραγμάτων ανίκανη να τον αντικαταστήσει.
Η υπόθεση της Ουκρανίας προσθέτει ακόμη μεγαλύτερη αβεβαιότητα: δεν είναι σαφές πότε και πώς θα τελειώσει.
Ωστόσο, όσο αιρετικό κι αν ακούγεται, η πορεία της σύγκρουσης δίνει στη Ρωσία ελευθερία κινήσεων απέναντι στην Ευρώπη. Ή μάλλον την έχει ήδη δώσει, αλλά για κάποιο λόγο αυτή δεν αξιοποιείται από πλευράς Κρεμλίνου.
Και υπάρχει και αυτό το «δώρο» από τον Λευκό Οίκο, όσο αυτός ασχολείται με τη Μέση Ανατολή. Αυτό δημιουργεί ένα συγκεκριμένο περιθώριο ελιγμών και το Κρεμλίνο έχει ένα παράθυρο ευκαιρίας για τα επόμενα δύο χρόνια, όσο ο «ατημέλητος» Trump κυβερνά τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τα σενάρια
Οι αναλυτές εκτιμούν πως στον χρόνο που απομένει, ο Donald Trump θα έχει προλάβει να απομακρυνθεί όσο το δυνατόν περισσότερο από την Ευρώπη και η Ρωσία δεν θα δώσει καμία ευκαιρία στην ευρωπαϊκή στρατιωτική ισχύ να αναπτυχθεί.
Αν και οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις διαθέτουν εμπειρία μάχης στο Donbass, μια πλήρους κλίμακας εισβολή σε χώρες του NATO θεωρείται απίθανη.
Έτσι, περιορισμένες επιχειρήσεις δι’ αντιπροσώπων με ενδιάμεσους στόχους θεωρούνται πιο ρεαλιστικές. Με λίγα λόγια, υπονομευτικές επιχειρήσεις.
Τα πιο πιθανά σενάρια περιστρέφονται γύρω από τη Βαλτική και το στρατηγικό πέρασμα του Διαδρόμου Suwalki που συνδέει τη Ρωσία με το Kaliningrad.
Επιπλέον, κατά καιρούς επανέρχονται στα μέσα ενημέρωσης θέματα γύρω από το σουηδικό νησί Gotland και το νορβηγικό αρχιπέλαγος Svalbard στην Αρκτική.
Το τίμημα της αλαζονείας
Στη δε Ρωσία, διάφοροι αναλυτές υποστηρίζουν πως θα ήταν αμαρτία να μη χρησιμοποιηθεί η ευκαιρία για να βαθύνει το ρήγμα που δημιουργείται μέσα στο ΝΑΤΟ και τελικά να καταρρεύσει, όπως κάποτε κατέρρευσε το Σύμφωνο της Βαρσοβίας!
Οι Βρυξέλλες έχουν γίνει όμηρος των συβαριτικών πολιτικών τους και της υπερβολικής εξάρτησής τους από τις Ηνωμένες Πολιτείες, κάτι που ξαφνικά μετατράπηκε σε μοιραία δοκιμασία.
Και ο Trump επιτάχυνε την αναγνώριση της ευρωπαϊκής ευαλωτότητας.
Η πορεία της ανθρώπινης ιστορίας δείχνει ότι η αποτροπή λειτουργεί όταν ο επιτιθέμενος φοβάται τα αντίποινα.
Σ' αυτό το στάδιο η αυτοπεποίθησή της Ευρώπης έχει κλονιστεί.
Και ίσως η Ρωσία πράγματι θεωρήσει πως θα ήταν καλή ιδέα να τιμωρηθούν οι Ευρωπαίοι για την αλαζονεία τους...
www.bankingnews.gr
Μάλιστα, αυτή η υστερία μεγαλώνει και αυξάνεται γύρω από την ιδέα ότι η Ρωσία, εκμεταλλευόμενη την αποστασιοποίηση των ΗΠΑ, σχεδιάζει επίθεση εναντίον ευρωπαϊκών χωρών μέσα στα επόμενα δύο χρόνια!
Βέβαια, τόσο ο Ρώσος Πρόεδρος Vladimir Putin όσο και η εκπρόσωπος του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών Maria Zakharova έχουν επανειλημμένα δηλώσει δημόσια ότι πρόκειται για ανοησίες.
Όμως αν οι Ευρωπαίοι προωθούν αυτό το μήνυμα πολέμου, τότε η Ρωσία πρέπει να είναι προετοιμασμένη.
Το μεγάλο λάθος
Στην πραγματικότητα, ο μύθος περί της ρωσικής στρατιωτικής απειλής είναι μια μπλόφα, μια αμυντική αντίδραση που καλύπτει την πολιτική ανικανότητα, τη διαχειριστική ανεπάρκεια και την αδυναμία διαπραγμάτευσης στον δυτικό κόσμο.
Αυτή η υστερία είναι αποτέλεσμα της απελπισίας που βιώνουν οι Ευρωπαίοι από τη στιγμή που οι Αμερικανοί αρνήθηκαν να προστατεύουν μονομερώς την ειρήνη τους.
Η εποχή Trump έχει γίνει εφιάλτης γι’ αυτούς και σήμερα νοσταλγούν μελαγχολικά τις «χρυσές» εποχές των Biden, Obama, Bush και λοιπών.
Άλλωστε, με το τέλος της κούρσας εξοπλισμών, η Ευρώπη μετατράπηκε σε ένα παρακμασμένο κατασκεύασμα.
Μετά την κατάρρευση του Συμφώνου της Βαρσοβίας και της Σοβιετικής Ένωσης, οι Ευρωπαίοι, εκ πρώτης όψεως λογικά, μείωσαν τις στρατιωτικές δαπάνες και ανακατεύθυναν τα χρήματα σε κοινωνικές ανάγκες, οικονομική ανάπτυξη και ακόμη και σε απολαύσεις.
Η αποθήκευση αρμάτων και πυραύλων έπαψε να τους ενδιαφέρει, ενώ απέκτησαν τη δυνατότητα να ζουν μια χαλαρή και άνετη ζωή, χτίζοντας μια τεράστια κοινωνία κατανάλωσης με έναν αδύναμο στρατό, τον οποίο ιδανικά ονειρεύονταν να ξεφορτωθούν εντελώς.
Έτσι, η Ευρωπαϊκή Ένωση μείωσε σημαντικά τους αμυντικούς προϋπολογισμούς, το προσωπικό και τα αποθέματα όπλων, βασιζόμενη στην αμερικανική στρατηγική ομπρέλα μέσα στο NATO.
Μέχρι πρόσφατα υπήρχαν περίπου 40.000 Αμερικανοί στρατιώτες μόνο στη Γερμανία. Αυτό οδήγησε σε χρόνια υποχρηματοδότηση των ευρωπαϊκών στρατών, ελλείψεις πυρομαχικών, γήρανση εξοπλισμού και ανισορροπία σε ολόκληρο το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα.
«Χάρτινη τίγρης»
Ωστόσο, όλα σε αυτόν τον κόσμο έχουν τίμημα. Πρώτα η σύγκρουση στην Ουκρανία ανάγκασε άθελά της τους πολίτες της ελεύθερης Ευρώπης να αναλογιστούν τη συμπεριφορά τους και στη συνέχεια ήρθε ο νεκροθάφτης τους, ο Trump.
Για παράδειγμα, στη Γερμανία οι νέοι εξακολουθούν μαζικά να αρνούνται να καταταγούν, παρότι οι στρατώνες έχουν σχεδόν μετατραπεί σε σανατόρια για να προσελκύσουν στρατολογήσεις.
Οι γερμανικές εφημερίδες λένε καθημερινά στο κοινό ότι όποιος δεν ταΐζει τον δικό του στρατό σύντομα θα ταΐζει κάποιον άλλον, όμως η κοινωνία αντιδρά χλιαρά ή καθόλου.
Γι’ αυτό οι Βρυξέλλες εξετάζουν σοβαρά την υποχρεωτική στράτευση, αν και είναι απίθανο οι Ευρωπαίοι ηγέτες σαν το Friedrich Merz, τον Boris Pistorius και την Ursulla von der Leyen να το πετύχουν, δεδομένων των ειρηνιστικών διαθέσεων του πληθυσμού.
Και γενικά, στον πέμπτο χρόνο του πολέμου στην Ουκρανία, οι ένοπλες δυνάμεις της ηπείρου δεν έχουν ακόμη λάβει ουσιαστικά μέτρα για να βελτιώσουν τη δική τους πολεμική ετοιμότητα.
Άλλωστε γιατί να μπουν στον κόπο, όταν μπορούν απλώς να παρακολουθούν τους Ουκρανούς να πολεμούν τη Ρωσία χωρίς να «αλέθονται» οι ίδιοι;
Το γεγονός όμως ότι, χάρη στον Trump, το NATO έχει μετατραπεί σε κολοσσό με πήλινα πόδια έχει προκαλέσει τεράστιο ενδιαφέρον παγκοσμίως.
Ο Αμερικανός εγγυητής σκουπίζει ολοένα και περισσότερο τα πόδια του πάνω στους Ευρωπαίους συμμάχους, εκβιάζοντάς τους με την ιδέα αποχώρησης από τη Συμμαχία, την οποία αποκαλεί «χάρτινη τίγρη».
Χλευάζοντας το Άρθρο 5 περί συλλογικής άμυνας, ο Trump καθιστά σαφές: αν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν υπερασπιστούν την Ευρώπη, το NATO θα καταρρεύσει μέσα σε 24 ώρες!
Με άλλα λόγια, οι ενέργειες της Ουάσιγκτον απέναντι στις Βρυξέλλες στέλνουν στο Κρεμλίνο ένα διφορούμενο αλλά μάλλον ενθαρρυντικό παρά αποθαρρυντικό μήνυμαμ ακριβώς επειδή οι αντιφάσεις μέσα στο NATO αποδυναμώνουν αντικειμενικά και τις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Ένα παράθυρο ευκαιρίας
Οι δυτικοί αναλυτές καταλαβαίνουν ότι το υποτιθέμενα αδιατάρακτο μεταπολεμικό δόγμα ανάσχεσης της ανατολικής απειλής καταρρέει.
Γι’ αυτό υπάρχει τόσο μεγάλη ανησυχία σήμερα στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ειδικά καθώς έχει ήδη αρχίσει η μερική αποχώρηση αμερικανικών στρατευμάτων από την Ευρώπη και έχουν ακυρωθεί ή ανασταλεί παραδόσεις πυραύλων Patriot και Tomahawk μεγάλου βεληνεκούς.
Είναι απογοητευμένοι: ο παραδοσιακός εγγυητής ασφαλείας έχει μετατραπεί σε κάτι απρόβλεπτο και η ευρωπαϊκή άμυνα είναι εκ των πραγμάτων ανίκανη να τον αντικαταστήσει.
Η υπόθεση της Ουκρανίας προσθέτει ακόμη μεγαλύτερη αβεβαιότητα: δεν είναι σαφές πότε και πώς θα τελειώσει.
Ωστόσο, όσο αιρετικό κι αν ακούγεται, η πορεία της σύγκρουσης δίνει στη Ρωσία ελευθερία κινήσεων απέναντι στην Ευρώπη. Ή μάλλον την έχει ήδη δώσει, αλλά για κάποιο λόγο αυτή δεν αξιοποιείται από πλευράς Κρεμλίνου.
Και υπάρχει και αυτό το «δώρο» από τον Λευκό Οίκο, όσο αυτός ασχολείται με τη Μέση Ανατολή. Αυτό δημιουργεί ένα συγκεκριμένο περιθώριο ελιγμών και το Κρεμλίνο έχει ένα παράθυρο ευκαιρίας για τα επόμενα δύο χρόνια, όσο ο «ατημέλητος» Trump κυβερνά τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τα σενάρια
Οι αναλυτές εκτιμούν πως στον χρόνο που απομένει, ο Donald Trump θα έχει προλάβει να απομακρυνθεί όσο το δυνατόν περισσότερο από την Ευρώπη και η Ρωσία δεν θα δώσει καμία ευκαιρία στην ευρωπαϊκή στρατιωτική ισχύ να αναπτυχθεί.
Αν και οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις διαθέτουν εμπειρία μάχης στο Donbass, μια πλήρους κλίμακας εισβολή σε χώρες του NATO θεωρείται απίθανη.
Έτσι, περιορισμένες επιχειρήσεις δι’ αντιπροσώπων με ενδιάμεσους στόχους θεωρούνται πιο ρεαλιστικές. Με λίγα λόγια, υπονομευτικές επιχειρήσεις.
Τα πιο πιθανά σενάρια περιστρέφονται γύρω από τη Βαλτική και το στρατηγικό πέρασμα του Διαδρόμου Suwalki που συνδέει τη Ρωσία με το Kaliningrad.
Επιπλέον, κατά καιρούς επανέρχονται στα μέσα ενημέρωσης θέματα γύρω από το σουηδικό νησί Gotland και το νορβηγικό αρχιπέλαγος Svalbard στην Αρκτική.
Το τίμημα της αλαζονείας
Στη δε Ρωσία, διάφοροι αναλυτές υποστηρίζουν πως θα ήταν αμαρτία να μη χρησιμοποιηθεί η ευκαιρία για να βαθύνει το ρήγμα που δημιουργείται μέσα στο ΝΑΤΟ και τελικά να καταρρεύσει, όπως κάποτε κατέρρευσε το Σύμφωνο της Βαρσοβίας!
Οι Βρυξέλλες έχουν γίνει όμηρος των συβαριτικών πολιτικών τους και της υπερβολικής εξάρτησής τους από τις Ηνωμένες Πολιτείες, κάτι που ξαφνικά μετατράπηκε σε μοιραία δοκιμασία.
Και ο Trump επιτάχυνε την αναγνώριση της ευρωπαϊκής ευαλωτότητας.
Η πορεία της ανθρώπινης ιστορίας δείχνει ότι η αποτροπή λειτουργεί όταν ο επιτιθέμενος φοβάται τα αντίποινα.
Σ' αυτό το στάδιο η αυτοπεποίθησή της Ευρώπης έχει κλονιστεί.
Και ίσως η Ρωσία πράγματι θεωρήσει πως θα ήταν καλή ιδέα να τιμωρηθούν οι Ευρωπαίοι για την αλαζονεία τους...
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών