Τα παραμύθια του Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα για τη ΔΕΗ - Οι 3 μύθοι και οι αλήθειες

Με λογικές ΣΥΡΙΖΑ… δουλεύει το Ινστιτούτο του Αλέξη Τσίπρα (ΙΝΑΤ).
Σε ρόλο αναλυτή της Goldman Sachs «κατακεραυνώνει» την απόφαση του Ελληνικού Δημοσίου να συμμετάσχει στην ΑΜΚ της ΔΕΗ συνολικού ύψους 4 δισ. ευρώ, με το κράτος να βάζει 1,3 δισ. ευρώ.
Θέτει το θεμελιώδες ερώτημα ποια θα είναι τα οφέλη της κοινωνίας από τη παρουσία του Δημοσίου στην ΑΜΚ, όταν το κόστος της ενέργειας αυξήθηκε κατά 46% από το 2019.
Επιπλέον, αναφέρεται στο χρέος της εταιρείας, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση από το 2015 έως το 2019 διαχειρίστηκε το κρατικό χρέος με την Τρόικα.
Οι θέσεις του ΙΝΑΤ για την ενέργεια έχουν ως βασικό θέμα τη ΔΕΗ, οι οποίες αναρτήθηκαν στην ιστοσελίδα του με τίτλο «Μύθοι και αλήθειες για τους αριθμούς της ΔΕΗ».
Η ανάλυση θέτει το πολιτικό δίλημμα, σημειώνοντας ως ξεκάθαρο ότι δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από υψηλά EBITDA και χρηματιστηριακές επιδόσεις: Το Δημόσιο συμμετέχει σε μια στρατηγική επιχείρηση ενέργειας για να μεγιστοποιούνται οι αποδόσεις των μετόχων ή για να διασφαλίζεται προσιτή ενέργεια, κοινωνική ευημερία και μια δίκαιη ενεργειακή μετάβαση;

Η ΔΕΗ, με μερίδια αγοράς στο 90%, ήρθε αντιμέτωπη με τη χρεοκοπία

Όταν η σημερινή ΔΕΗ έχει «κρατήσει» την πελατειακή της βάση σε επίπεδα του 62% των νοικοκυριών, ενώ η αγορά προσφέρει εναλλακτικές λύσεις στην εύρεση προμηθευτών, αλλά δεν τους προτιμά, διότι τα δικά τους τιμολόγια είναι πιο ακριβά από τον βασικό ανταγωνιστή που είναι η ΔΕΗ.
Η διοίκηση του Γιώργου Στάσση, παρότι έχασε ένα σημαντικό μέρος της πελατείας όταν ανέλαβε τα ηνία της ΔΕΗ, το μερίδιο της εταιρείας ήταν στο 90% στα τέλη του 2019.
Σήμερα, με μικρότερο μερίδιο αγοράς τόσο στην κατανάλωση όσο και στην παραγωγή, είναι σε καλύτερη οικονομική θέση, ενώ επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ οι ορκωτοί λογιστές περιέγραφαν μία εταιρεία σε χρεοκοπία.

Η ΔΕΗ κυνηγούσε τα ΕΛΤΑ, που κρατούσαν τα χρήματα

Από τους τρεις μύθους:

Μύθος 2: «Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ 2015-2019 οδήγησε στη χρεοκοπία της ΔΕΗ και την εκτίναξη του καθαρού χρέους της»

Απάντηση ΒΝ: Η έκθεση του ορκωτού λογιστή επί εποχής ΣΥΡΙΖΑ είχε χτυπήσει το καμπανάκι για την πορεία των οικονομικών μεγεθών. Είναι γνωστή η υπόθεση της τότε διοίκησης της ΔΕΗ κατά των ΕΛΤΑ, που παρακρατούσαν τα χρήματα από την εξόφληση των λογαριασμών ρεύματος, διότι μετά η ΔΕΗ και τα ΕΛΤΑ είχαν στεγνώσει από ρευστό. Δεν είχαν χρήματα για την πληρωμή των υπαλλήλων. (Παλιές αλλά όχι ξεχασμένες ιστορίες.)

Μύθος 3: «Το μεγάλο όφελος του Δημοσίου από τη νέα επένδυση της ΔΕΗ είναι η είσπραξη υψηλών μερισμάτων μέσα στα επόμενα χρόνια»

Το ΙΝΑΤ αναφέρει μεταξύ άλλων:
Το βασικό ερώτημα δεν είναι μόνο σε πόσα χρόνια μπορεί λογιστικά να αποσβεστεί η συμμετοχή του Δημοσίου στη νέα ΑΜΚ, αλλά αν το Δημόσιο πρέπει να περιορίζεται στον ρόλο του μετόχου που προσδοκά μερίσματα ή αν οφείλει να διασφαλίζει χαμηλότερο ενεργειακό κόστος και στρατηγικό έλεγχο. Γιατί όταν η κερδοφορία αρχίζει να εξαρτάται από τη διατήρηση υψηλών τιμών ενέργειας, τότε η σύγκρουση ανάμεσα στο δημόσιο συμφέρον και στη χρηματοοικονομική μεγέθυνση γίνεται πραγματική και άμεσα αισθητή σε κάθε νοικοκυριό και επιχείρηση. Και όταν αυτά τα δύο συγκρούονται, η επιλογή οφείλει να είναι ξεκάθαρα υπέρ της κοινωνίας.

Απάντηση του BN

Το ΙΝΑΤ έχει αναγάγει τη ΔΕΗ σε υπερδύναμη, παρότι στην παραγωγή ενέργειας συμμετέχει με ποσοστό 35% με 37% και στην κατανάλωση έχει το 60%. Το υπόλοιπο 65% της παραγωγής και το 40% της κατανάλωσης δεν είναι στην αξιολόγηση του ΙΝΑΤ σε σχέση με τη συμμετοχή τους στο υψηλό κόστος ενέργειας.
Αγνοεί ότι η χονδρεμπορική αγορά είναι αποτέλεσμα οδηγιών της Ε.Ε. Το target model είναι ενιαίο για όλες τις διασυνδεδεμένες χώρες που αγοράζουν και πωλούν ρεύμα σε γειτονικές χώρες. Η λιανική αγορά απουσιάζει από την κριτική, ενώ δεν εντάχθηκαν στοιχεία που να βεβαιώνουν πόσο «μακριά» είναι οι τιμές ανά KWh της ΔΕΗ από τη μέση χονδρική τιμή ρεύματος και πόσο απέχουν οι υπόλοιποι προμηθευτές;
Η λιανική αγορά της ενέργειας έμεινε μακριά από την κριτική, σε βαθμό που δημιουργεί απορίες, αλλά μπορεί να καταλογιστεί σκοπιμότητα.

Μύθος 1: «Το επενδυτικό πρόγραμμα της ΔΕΗ 24 δισ. ευρώ έως το 2030 διασφαλίζει και ικανοποιεί τους στρατηγικούς στόχους του Δημοσίου»

Αλήθεια: Η ΔΕΗ ορθώς διαθέτει επενδυτική πολιτική, δεδομένου, μάλιστα, ότι δεν διανύουμε περίοδο οικονομικής κρίσης. Βασική προϋπόθεση όμως για συμμετοχή και χρηματοδοτική στήριξη του Δημοσίου σε οποιοδήποτε επενδυτικό πρόγραμμα οφείλει να είναι η επιστροφή αξίας προς την κοινωνία.

Όταν οι Έλληνες φορολογούμενοι βλέπουν:
– συμμετοχή του Δημοσίου ύψους €1,3 δισ. στη νέα ΑΜΚ,
– ενώ έχει ήδη προηγηθεί στήριξη περίπου €2 δισ. μέσω πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, είναι απολύτως εύλογο να θέτουν ορισμένα κρίσιμα ερωτήματα, που μέχρι σήμερα παραμένουν χωρίς σαφείς και μετρήσιμες απαντήσεις:
– Θα οδηγήσει αυτή η νέα επένδυση σε πραγματική μείωση του ενεργειακού κόστους για τα ελληνικά νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις; Και αν ναι, μέσα από ποιον συγκεκριμένο μηχανισμό;

Συμπέρασμα: Το ΙΝΑΤ επιδιώκει ρόλο εγγυητή ότι τα οφέλη από τη συμμετοχή του Δημοσίου στην ΑΜΚ θα επιστρέψουν στην κοινωνία. Πρόκειται για στροφή 180 μοιρών σε σχέση με το παρελθόν, αφού αποδέχεται την επένδυση. Η πρόθεση του ΙΝΑΤ είναι να βρεθεί ο μηχανισμός που θα εξασφαλίσει οφέλη για την κοινωνία.
Οι συντάκτες του κειμένου του Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα προαναγγέλλουν συνέχεια, σημειώνοντας στους αναγνώστες περισσότερους μύθους, αλήθειες και κινδύνους για τη ΔΕΗ, που θα δημοσιευτούν σε λίγες ημέρες.

Νίκος Θεοδωρόπουλος
ntheo@bankingnews.gr
www.bankingnews.gr