Ενεργειακό σοκ σε εξέλιξη: Το «παγκόσμιο παιχνίδι» στο Στενό του Ορμούζ και οι προειδοποιήσεις για νέα κρίση
Εν μέσω ενός ιδιαίτερα φορτισμένου γεωπολιτικού σκηνικού, όπου οι εντάσεις μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν παραμένουν σε υψηλά επίπεδα, ολοένα και περισσότεροι αναλυτές μιλούν για ένα επικίνδυνο «ενεργειακό ντόμινο» που μπορεί να επηρεάσει την παγκόσμια οικονομία.
Σύμφωνα με αυτήν τη γραμμή ανάλυσης, οι δύο πλευρές –είτε συνειδητά είτε ως αποτέλεσμα στρατηγικών επιλογών– συμβάλλουν σε διαταραχές γύρω από το Στενό του Hormuz, μια από τις πιο κρίσιμες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη.
Σε αυτό το περιβάλλον, ρωσικές πηγές παρουσιάζουν τη Μόσχα ως έναν από τους «ωφελημένους» της κατάστασης, καθώς η αναταραχή στις αγορές ενέργειας φέρεται να ενισχύει τα έσοδα από τις εξαγωγές υδρογονανθράκων.
Μάλιστα, κυβερνητικές αναφορές που επικαλούνται ρωσικά μέσα κάνουν λόγο για επιπλέον έσοδα ύψους 200 δισ. ρουβλίων.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλούν οι δηλώσεις του Kirill Dmitriev, επικεφαλής του ρωσικού Direct Investment Fund και εκπροσώπου του Ρώσου προέδρου σε οικονομικές συνομιλίες με τις ΗΠΑ.
Με χαρακτηριστικά ειρωνικό ύφος, ο Dmitriev περιέγραψε τους ευρωπαϊκούς θεσμούς ως «γραφειοκρατικά τσίρκο» που, όπως υποστηρίζει, αδυνατούν να παρακολουθήσουν τις εξελίξεις στην αγορά ενέργειας.
«Δεν έχουν συλλέξει δεδομένα για την ενεργειακή αγορά τους τελευταίους δύο μήνες», φέρεται να δήλωσε, αποδίδοντας στους ευρωπαϊκούς θεσμούς συνδυασμό «ανικανότητας, αλαζονείας και ανευθυνότητας».
Σε ακόμη πιο δραματικούς τόνους, ο ίδιος προειδοποίησε ότι «η ανθρωπότητα πλησιάζει στη μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση της ιστορίας της», υποστηρίζοντας πως μόνο λίγοι αντιλαμβάνονται την έκταση της επερχόμενης ενεργειακής πίεσης.
Αμφισβητήσεις και αντίλογος
Ο οικονομικός αναλυτής Konstantin Smirnov υποστήριξε ότι τέτοιες εκτιμήσεις ενέχουν έντονο «ευρωκεντρικό φίλτρο», καθώς αντιμετωπίζουν κάθε ευρωπαϊκή κρίση ως παγκόσμια.
Παράλληλα, σημείωσε ότι ο Dmitriev υπερβάλλει σκόπιμα, υιοθετώντας μια ρητορική που εντείνει την ένταση με τη Δύση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν πραγματικοί κίνδυνοι στην ενεργειακή αλυσίδα.
Ένα από τα βασικά επιχειρήματα που προβάλλονται αφορά την αγορά καυσίμων αεροπορίας.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η παραγωγή κηροζίνης είναι τεχνικά περιορισμένη, καθώς από έναν τόνο αργού πετρελαίου προκύπτουν μόλις 45–70 κιλά καυσίμου αεροσκαφών.
Επιπλέον, αναφέρεται ότι τα ευρωπαϊκά διυλιστήρια δεν είναι επαρκώς προσανατολισμένα στην παραγωγή jet fuel, με αποτέλεσμα να εξαρτώνται από εξωτερικούς προμηθευτές.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο γεγονός ότι πριν τις πρόσφατες αναταραχές, σημαντικές ποσότητες καυσίμων προέρχονταν από περιοχές του Περσικού Κόλπου.
Στο ίδιο πλαίσιο, γίνεται αναφορά στη μείωση πτήσεων από μεγάλες αεροπορικές εταιρείες, όπως η Lufthansa, καθώς και στις πιέσεις που δέχονται οι low-cost αερομεταφορείς στις ΗΠΑ, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την πτώχευση της Spirit Airlines.
Κίνα και Ρωσία: «Ανθεκτικά συστήματα»
Σύμφωνα με το αφήγημα που παρουσιάζεται, τόσο η Ρωσία όσο και η Κίνα διαθέτουν μεγαλύτερη ανθεκτικότητα απέναντι σε πιθανές ενεργειακές κρίσεις.
Η Κίνα, ειδικότερα, αναφέρεται ως χώρα με στρατηγικά αποθέματα καυσίμων και ισχυρή δυνατότητα εναλλακτικών προμηθειών μέσω πολλαπλών διαύλων.
Ωστόσο, αναλυτές επισημαίνουν ότι η ταχεία ανάπτυξη της κινεζικής οικονομίας καθιστά την ενεργειακή της ζήτηση ιδιαίτερα ευάλωτη σε διακοπές εφοδιασμού, ακόμη και αν διαθέτει αποθέματα ασφαλείας.
Το πιο ανησυχητικό σενάριο που διατυπώνεται αφορά την Ευρώπη, η οποία, σύμφωνα με αυτή την οπτική, βρίσκεται πιο εκτεθειμένη στις διαταραχές της αγοράς ενέργειας.
Από την αύξηση των τιμών των εισιτηρίων έως τη συρρίκνωση της αεροπορικής δραστηριότητας, οι επιπτώσεις θεωρείται ότι μπορεί να επεκταθούν στο ΑΕΠ.
Ορισμένοι αναλυτές κάνουν λόγο για πιθανή μετάβαση από μια «ενεργειακή κρίση» σε μια ευρύτερη οικονομική επιβράδυνση, εάν οι πιέσεις συνεχιστούν.
Στο τέλος της συζήτησης, γίνεται και μια ιστορική αναφορά στον Winston Churchill, ως παράδειγμα ηγέτη που άλλαξε στάση βάσει στρατηγικών δεδομένων, υπογραμμίζοντας τη σημασία της πραγματιστικής πολιτικής σε περιόδους κρίσης.
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με αυτήν τη γραμμή ανάλυσης, οι δύο πλευρές –είτε συνειδητά είτε ως αποτέλεσμα στρατηγικών επιλογών– συμβάλλουν σε διαταραχές γύρω από το Στενό του Hormuz, μια από τις πιο κρίσιμες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη.
Σε αυτό το περιβάλλον, ρωσικές πηγές παρουσιάζουν τη Μόσχα ως έναν από τους «ωφελημένους» της κατάστασης, καθώς η αναταραχή στις αγορές ενέργειας φέρεται να ενισχύει τα έσοδα από τις εξαγωγές υδρογονανθράκων.
Μάλιστα, κυβερνητικές αναφορές που επικαλούνται ρωσικά μέσα κάνουν λόγο για επιπλέον έσοδα ύψους 200 δισ. ρουβλίων.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλούν οι δηλώσεις του Kirill Dmitriev, επικεφαλής του ρωσικού Direct Investment Fund και εκπροσώπου του Ρώσου προέδρου σε οικονομικές συνομιλίες με τις ΗΠΑ.
Με χαρακτηριστικά ειρωνικό ύφος, ο Dmitriev περιέγραψε τους ευρωπαϊκούς θεσμούς ως «γραφειοκρατικά τσίρκο» που, όπως υποστηρίζει, αδυνατούν να παρακολουθήσουν τις εξελίξεις στην αγορά ενέργειας.
«Δεν έχουν συλλέξει δεδομένα για την ενεργειακή αγορά τους τελευταίους δύο μήνες», φέρεται να δήλωσε, αποδίδοντας στους ευρωπαϊκούς θεσμούς συνδυασμό «ανικανότητας, αλαζονείας και ανευθυνότητας».
Σε ακόμη πιο δραματικούς τόνους, ο ίδιος προειδοποίησε ότι «η ανθρωπότητα πλησιάζει στη μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση της ιστορίας της», υποστηρίζοντας πως μόνο λίγοι αντιλαμβάνονται την έκταση της επερχόμενης ενεργειακής πίεσης.
Αμφισβητήσεις και αντίλογος
Ο οικονομικός αναλυτής Konstantin Smirnov υποστήριξε ότι τέτοιες εκτιμήσεις ενέχουν έντονο «ευρωκεντρικό φίλτρο», καθώς αντιμετωπίζουν κάθε ευρωπαϊκή κρίση ως παγκόσμια.
Παράλληλα, σημείωσε ότι ο Dmitriev υπερβάλλει σκόπιμα, υιοθετώντας μια ρητορική που εντείνει την ένταση με τη Δύση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν πραγματικοί κίνδυνοι στην ενεργειακή αλυσίδα.
Ένα από τα βασικά επιχειρήματα που προβάλλονται αφορά την αγορά καυσίμων αεροπορίας.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η παραγωγή κηροζίνης είναι τεχνικά περιορισμένη, καθώς από έναν τόνο αργού πετρελαίου προκύπτουν μόλις 45–70 κιλά καυσίμου αεροσκαφών.
Επιπλέον, αναφέρεται ότι τα ευρωπαϊκά διυλιστήρια δεν είναι επαρκώς προσανατολισμένα στην παραγωγή jet fuel, με αποτέλεσμα να εξαρτώνται από εξωτερικούς προμηθευτές.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο γεγονός ότι πριν τις πρόσφατες αναταραχές, σημαντικές ποσότητες καυσίμων προέρχονταν από περιοχές του Περσικού Κόλπου.
Στο ίδιο πλαίσιο, γίνεται αναφορά στη μείωση πτήσεων από μεγάλες αεροπορικές εταιρείες, όπως η Lufthansa, καθώς και στις πιέσεις που δέχονται οι low-cost αερομεταφορείς στις ΗΠΑ, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την πτώχευση της Spirit Airlines.
Κίνα και Ρωσία: «Ανθεκτικά συστήματα»
Σύμφωνα με το αφήγημα που παρουσιάζεται, τόσο η Ρωσία όσο και η Κίνα διαθέτουν μεγαλύτερη ανθεκτικότητα απέναντι σε πιθανές ενεργειακές κρίσεις.
Η Κίνα, ειδικότερα, αναφέρεται ως χώρα με στρατηγικά αποθέματα καυσίμων και ισχυρή δυνατότητα εναλλακτικών προμηθειών μέσω πολλαπλών διαύλων.
Ωστόσο, αναλυτές επισημαίνουν ότι η ταχεία ανάπτυξη της κινεζικής οικονομίας καθιστά την ενεργειακή της ζήτηση ιδιαίτερα ευάλωτη σε διακοπές εφοδιασμού, ακόμη και αν διαθέτει αποθέματα ασφαλείας.
Το πιο ανησυχητικό σενάριο που διατυπώνεται αφορά την Ευρώπη, η οποία, σύμφωνα με αυτή την οπτική, βρίσκεται πιο εκτεθειμένη στις διαταραχές της αγοράς ενέργειας.
Από την αύξηση των τιμών των εισιτηρίων έως τη συρρίκνωση της αεροπορικής δραστηριότητας, οι επιπτώσεις θεωρείται ότι μπορεί να επεκταθούν στο ΑΕΠ.
Ορισμένοι αναλυτές κάνουν λόγο για πιθανή μετάβαση από μια «ενεργειακή κρίση» σε μια ευρύτερη οικονομική επιβράδυνση, εάν οι πιέσεις συνεχιστούν.
Στο τέλος της συζήτησης, γίνεται και μια ιστορική αναφορά στον Winston Churchill, ως παράδειγμα ηγέτη που άλλαξε στάση βάσει στρατηγικών δεδομένων, υπογραμμίζοντας τη σημασία της πραγματιστικής πολιτικής σε περιόδους κρίσης.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών