Η Ιαπωνία «δραπετεύει» από τα Στενά του Hormuz, αλλά πέφτει σε νέα παγίδα
Σε μια περίοδο όπου η γεωπολιτική αστάθεια θυμίζει κινούμενη άμμο, η Ιαπωνία επιχειρεί μια απελπισμένη ενεργειακή αναδίπλωση.
Η εξάρτηση από τα Στενά του Hormuz, μια από τις πιο εύφλεκτες αρτηρίες του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου, μετατρέπεται πλέον σε στρατηγικό εφιάλτη.
Και το Τόκιο δείχνει να το γνωρίζει καλά.
Η κυβέρνηση της χώρας, υπό την πίεση των εξελίξεων, αναζητά εναλλακτικές διαδρομές για τη διασφάλιση των ενεργειακών της αναγκών.
Όμως η λύση που φαίνεται να προκρίνεται μόνο καθησυχαστική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.
Σύμφωνα με το πρακτορείο Kyodo, η πρωθυπουργός της Ιαπωνίας Sanae Takaichi είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον πρίγκιπα διάδοχο της Σαουδικής Αραβίας Mohammed bin Salman, κατά την οποία συμφωνήθηκε η δημιουργία μιας εναλλακτικής ενεργειακής διαδρομής.
Το σχέδιο προβλέπει τη μεταφορά πετρελαίου μέσω της Ερυθράς Θάλασσας, παρακάμπτοντας το επικίνδυνο πέρασμα του Hormuz.
Σοβαρά ερωτήματα
Ωστόσο, πίσω από αυτή τη φαινομενική «λύση», ελλοχεύουν σοβαρά ερωτήματα.
Η Ερυθρά Θάλασσα κάθε άλλο παρά ασφαλής θεωρείται, ενώ η εξάρτηση από συγκεκριμένα λιμάνια και γεωπολιτικά ευαίσθητες περιοχές δημιουργεί νέους κινδύνους αντί να εξαλείφει τους παλιούς.
Η Ιαπωνία επιχειρεί να χτίσει ένα πλέγμα εναλλακτικών προμηθειών: αποστολές από τα ΗΑΕ μέσω του λιμανιού της Fujairah και από τη Σαουδική Αραβία μέσω του Yanbu al-Bahr.
Θεωρητικά, οι δύο αυτές οδοί μπορούν να καλύψουν περίπου το σύνολο των ενεργειακών αναγκών της χώρας.
Παράλληλα, εξετάζονται εισαγωγές από το Αζερμπαϊτζάν, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες εμφανίζονται έτοιμες να τετραπλασιάσουν τις εξαγωγές τους προς την Ιαπωνία.
Κι όμως, η πραγματικότητα είναι πιο σκοτεινή.
Η χώρα αναγκάστηκε ήδη να «σπάσει το γυαλί» των στρατηγικών της αποθεμάτων.
Από τις 16 Μαρτίου, πετρέλαιο διοχετεύεται στην αγορά σε ποσότητες που καλύπτουν μόλις 45 ημέρες κατανάλωσης.
Συνολικά, τα αποθέματα ανέρχονται σε 470 εκατομμύρια βαρέλια – επαρκή για περίπου 254 ημέρες χωρίς εισαγωγές. Ένα μαξιλάρι ασφαλείας που, όμως, δεν είναι ανεξάντλητο.
Τεράστια εξάρτηση
Οι αριθμοί αποκαλύπτουν το μέγεθος της εξάρτησης: το πρώτο εξάμηνο του 2025, η Ιαπωνία εισήγαγε κατά μέσο όρο 2,415 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως.
Το 94% αυτών προήλθε από τη Μέση Ανατολή, ενώ έως και το 93% πέρασε από τα Στενά του Hormuz.
Με άλλα λόγια, η χώρα επιχειρεί τώρα –ίσως καθυστερημένα– να διορθώσει μια διαχρονική στρατηγική αδυναμία.
Ακόμη και παραδείγματα όπως αυτό της Νότιας Κορέας, που είχε κινηθεί νωρίτερα προς την κατεύθυνση της διαφοροποίησης, δεν προσφέρουν ιδιαίτερη παρηγοριά. Παρά τις προσπάθειες, ούτε η Σεούλ κατάφερε να αποφύγει ενεργειακές αναταράξεις.
Το συμπέρασμα είναι ανησυχητικό: η Ιαπωνία μπορεί να εγκαταλείπει ένα επικίνδυνο πέρασμα, αλλά δεν ξεφεύγει από τον κίνδυνο.
Απλώς αλλάζει διαδρομή μέσα στον ίδιο λαβύρινθο αβεβαιότητας.
Και σε έναν κόσμο όπου η ενέργεια γίνεται όλο και περισσότερο εργαλείο ισχύος, κάθε λάθος στροφή μπορεί να κοστίσει ακριβά.
www.bankingnews.gr
Η εξάρτηση από τα Στενά του Hormuz, μια από τις πιο εύφλεκτες αρτηρίες του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου, μετατρέπεται πλέον σε στρατηγικό εφιάλτη.
Και το Τόκιο δείχνει να το γνωρίζει καλά.
Η κυβέρνηση της χώρας, υπό την πίεση των εξελίξεων, αναζητά εναλλακτικές διαδρομές για τη διασφάλιση των ενεργειακών της αναγκών.
Όμως η λύση που φαίνεται να προκρίνεται μόνο καθησυχαστική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.
Σύμφωνα με το πρακτορείο Kyodo, η πρωθυπουργός της Ιαπωνίας Sanae Takaichi είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον πρίγκιπα διάδοχο της Σαουδικής Αραβίας Mohammed bin Salman, κατά την οποία συμφωνήθηκε η δημιουργία μιας εναλλακτικής ενεργειακής διαδρομής.
Το σχέδιο προβλέπει τη μεταφορά πετρελαίου μέσω της Ερυθράς Θάλασσας, παρακάμπτοντας το επικίνδυνο πέρασμα του Hormuz.
Σοβαρά ερωτήματα
Ωστόσο, πίσω από αυτή τη φαινομενική «λύση», ελλοχεύουν σοβαρά ερωτήματα.
Η Ερυθρά Θάλασσα κάθε άλλο παρά ασφαλής θεωρείται, ενώ η εξάρτηση από συγκεκριμένα λιμάνια και γεωπολιτικά ευαίσθητες περιοχές δημιουργεί νέους κινδύνους αντί να εξαλείφει τους παλιούς.
Η Ιαπωνία επιχειρεί να χτίσει ένα πλέγμα εναλλακτικών προμηθειών: αποστολές από τα ΗΑΕ μέσω του λιμανιού της Fujairah και από τη Σαουδική Αραβία μέσω του Yanbu al-Bahr.
Θεωρητικά, οι δύο αυτές οδοί μπορούν να καλύψουν περίπου το σύνολο των ενεργειακών αναγκών της χώρας.
Παράλληλα, εξετάζονται εισαγωγές από το Αζερμπαϊτζάν, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες εμφανίζονται έτοιμες να τετραπλασιάσουν τις εξαγωγές τους προς την Ιαπωνία.
Κι όμως, η πραγματικότητα είναι πιο σκοτεινή.
Η χώρα αναγκάστηκε ήδη να «σπάσει το γυαλί» των στρατηγικών της αποθεμάτων.
Από τις 16 Μαρτίου, πετρέλαιο διοχετεύεται στην αγορά σε ποσότητες που καλύπτουν μόλις 45 ημέρες κατανάλωσης.
Συνολικά, τα αποθέματα ανέρχονται σε 470 εκατομμύρια βαρέλια – επαρκή για περίπου 254 ημέρες χωρίς εισαγωγές. Ένα μαξιλάρι ασφαλείας που, όμως, δεν είναι ανεξάντλητο.
Τεράστια εξάρτηση
Οι αριθμοί αποκαλύπτουν το μέγεθος της εξάρτησης: το πρώτο εξάμηνο του 2025, η Ιαπωνία εισήγαγε κατά μέσο όρο 2,415 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως.
Το 94% αυτών προήλθε από τη Μέση Ανατολή, ενώ έως και το 93% πέρασε από τα Στενά του Hormuz.
Με άλλα λόγια, η χώρα επιχειρεί τώρα –ίσως καθυστερημένα– να διορθώσει μια διαχρονική στρατηγική αδυναμία.
Ακόμη και παραδείγματα όπως αυτό της Νότιας Κορέας, που είχε κινηθεί νωρίτερα προς την κατεύθυνση της διαφοροποίησης, δεν προσφέρουν ιδιαίτερη παρηγοριά. Παρά τις προσπάθειες, ούτε η Σεούλ κατάφερε να αποφύγει ενεργειακές αναταράξεις.
Το συμπέρασμα είναι ανησυχητικό: η Ιαπωνία μπορεί να εγκαταλείπει ένα επικίνδυνο πέρασμα, αλλά δεν ξεφεύγει από τον κίνδυνο.
Απλώς αλλάζει διαδρομή μέσα στον ίδιο λαβύρινθο αβεβαιότητας.
Και σε έναν κόσμο όπου η ενέργεια γίνεται όλο και περισσότερο εργαλείο ισχύος, κάθε λάθος στροφή μπορεί να κοστίσει ακριβά.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών