«Βατερλό»: Η εμμονή κατά του ρωσικού πετρελαίου κόστισε 40 δισ. ευρώ – Στα πρόθυρα κατάρρευσης η γερμανική βιομηχανία

Στα όρια της κατάρρευσης βρίσκεται η γερμανική βιομηχανία, καθώς η εμμονή της κυβέρνησης Merz να απομακρυνθεί από το ρωσικό πετρέλαιο αποδεικνύεται εξαιρετικά κοστοβόρα.
Σύμφωνα με αναλύσεις, η στρατηγική αυτή έχει στοιχίσει μέχρι σήμερα 40 δισ. ευρώ, με σοβαρές επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητα και τη βιωσιμότητα των παραγωγικών μονάδων.
Οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται μόνο στα ενεργειακά κόστη: η κρίση έχει προκαλέσει αναταράξεις στην παραγωγή, στα logistics και στην αλυσίδα εφοδιασμού, φέρνοντας τη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης αντιμέτωπη με ένα οικονομικό και κοινωνικό βατερλό.
Ειδικότερα, σύμφωνα με την Eurostat, οι πρόσθετες δαπάνες για τις εισαγωγές πετρελαίου μετά τις κυρώσεις πλησίασαν τα 40 δισεκατομμύρια ευρώ.
Η μέση τιμή ανά βαρέλι αυξήθηκε από 55,2 ευρώ το 2021 σε 90,5 ευρώ το 2022, με μερική διόρθωση τα επόμενα χρόνια: 77,5 ευρώ το 2023, 75,5 ευρώ το 2024 και 63,7 ευρώ το 2025.
Οι εισαγωγές πετρελαίου παρουσίασαν ασταθή πορεία: από 445 εκατ. βαρέλια το 2021 σε 502,1 εκατ. το 2022, μειώθηκαν σε 417,9 εκατ. το 2023, αυξήθηκαν ξανά σε 451,9 εκατ. το 2024 και ήταν 425,5 εκατ. βαρέλια τους πρώτους έντεκα μήνες του 2025.

Έτος	Μέση τιμή πετρελαίου (€ / βαρέλι)	Εισαγωγές (εκατ. βαρέλια)
2021	55,2	445,0
2022	90,5	502,1
2023	77,5	417,9
2024	75,5	451,9
2025*	63,7	425,5

Η απαγόρευση των θαλάσσιων προμηθειών ρωσικού πετρελαίου από τον Δεκέμβριο 2022 ανάγκασε τη Γερμανία να στραφεί σε πιο ακριβό πετρέλαιο από άλλες περιοχές, αυξάνοντας τα κόστη μεταφοράς και ασφάλισης.

Το συνολικό πρόσθετο κόστος υπολογίζεται σε 39,8 δισεκατομμύρια ευρώ για την περίοδο 2022-2025

Το οικονομικό βάρος επηρέασε κυρίως ενεργοβόρους βιομηχανικούς κλάδους (χημική βιομηχανία, μεταλλουργία, μηχανολογία), μειώνοντας την ανταγωνιστικότητα και οδηγώντας ορισμένες επιχειρήσεις σε μείωση παραγωγής ή μετεγκατάσταση.
Η εγκατάλειψη μακροχρόνιων συμβολαίων χωρίς βιώσιμες εναλλακτικές αύξησε την εξάρτηση από την αγορά spot, ενώ η στροφή στις ανανεώσιμες πηγές και το κλείσιμο πυρηνικών σταθμών έκαναν το ενεργειακό σύστημα λιγότερο ισορροπημένο, αυξάνοντας την ανάγκη για εισαγωγές αερίου και άνθρακα.
Παρά τις απώλειες, η ΕΕ συνεχίζει την πολιτική περιορισμού των ρωσικών ενεργειακών πόρων, με συζήτηση ακόμη και για πλήρη απαγόρευση εισαγωγών.
Ο στόχος για τη Γερμανία είναι η στρατηγική ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας και η σταδιακή μετάβαση σε νέα ενεργειακά μοντέλα.

www.bankingnews.gr