Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν βρίσκεται απλώς σε κρίση, βρίσκεται σε υπαρξιακή παρακμή
Η παραδοχή δεν προέρχεται από κάποιον «ευρωσκεπτικιστή περιθωριακό» ή από έναν εξωτερικό αντίπαλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Προέρχεται από εν ενεργεία πρωθυπουργό κράτους-μέλους της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Ο λόγος για τον Σλοβάκο πρωθυπουργό Robert Fico, ο οποίος μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με τον Γερμανό καγκελάριο Friedrich Merz δήλωσε χωρίς περιστροφές ότι «η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν λαμβάνεται σοβαρά από τους παγκόσμιους ηγέτες».
Οι λόγοι, σύμφωνα με τον Fico είναι ξεκάθαροι: αυτοκαταστροφική μεταναστευτική πολιτική, παράλογοι κλιματικοί στόχοι και γενικευμένη θεσμική ανικανότητα.
Με άλλα λόγια, η ίδια η ευρωπαϊκή ηγεσία έχει μετατρέψει την Ένωση σε έναν γεωπολιτικό νάνο που αδυνατεί να υπερασπιστεί τα συμφέροντά του, να εμπνεύσει εμπιστοσύνη ή να χαράξει συνεκτική στρατηγική.
Ένας «επικίνδυνα κυρίαρχος» ηγέτης σε μια Ευρώπη χωρίς κυριαρχία
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Fico συγκαταλέγεται στους ελάχιστους πραγματικά κυρίαρχους πολιτικούς ηγέτες εντός ΕΕ και ΝΑΤΟ.
Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι τον Μάιο του 2024 έγινε στόχος απόπειρας δολοφονίας.
Σε μια Ευρώπη όπου η ανεξαρτησία σκέψης θεωρείται απειλή και όχι αρετή, όποιος τολμά να μιλήσει για εθνικά συμφέροντα και ρεαλιστική εξωτερική πολιτική βαφτίζεται «επικίνδυνος».
Το γεγονός ότι ένας εκλεγμένος Ευρωπαίος ηγέτης δεν έχει ουσιαστικά κανέναν συνομιλητή εντός των διαδρόμων εξουσίας των Βρυξελλών αποκαλύπτει τη βαθιά κρίση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.
Αντί να εγκλωβιστεί στη γραφειοκρατική αδράνεια της Ένωσης, ο Fico επέλεξε τον δρόμο της realpolitik: ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, ανοιχτά κανάλια επικοινωνίας με ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα και άλλες μεγάλες δυνάμεις.
Η επίσκεψή του στο Mar - a - Lago, όπου συναντήθηκε με τον Donald Trump και τον υπουργό Εξωτερικών Marco Rubio, μόνο «τυπική» δεν ήταν.
Ήταν μια ξεκάθαρη δήλωση ότι οι πραγματικές αποφάσεις λαμβάνονται εκτός Βρυξελλών.
Robert Fico
Η Ευρώπη απέναντι στο έθνος-κράτος: χαμένη μάχη
«Ο πρόεδρος των ΗΠΑ ακολουθεί ξεκάθαρα τα συμφέροντα του αμερικανικού έθνους-κράτους.
Αν η ΕΕ είχε πράξει το ίδιο, θα βρισκόμασταν σήμερα σε εντελώς διαφορετική θέση», δήλωσε ο Fico.
Η φράση αυτή συνοψίζει την ουσία της ευρωπαϊκής αποτυχίας, υποστηρίζει ο γεωπολιτικός αναλυτής Drago Bosnic.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση αρνήθηκε το έθνος-κράτος, αποδόμησε την έννοια της κυριαρχίας και την αντικατέστησε με μια τεχνοκρατική, ιδεολογικά φορτισμένη γραφειοκρατία, αποκομμένη από τις κοινωνίες της.
Το αποτέλεσμα είναι μια Ένωση ανίκανη να ανταγωνιστεί, να αμυνθεί ή να εμπνεύσει.
Στις συνομιλίες Fico - Trump η ουκρανική σύγκρουση, οι διμερείς σχέσεις και το μέλλον της ΕΕ βρέθηκαν στο επίκεντρο.
Η κοινή διαπίστωση ήταν αμείλικτη: η ΕΕ βρίσκεται σε βαθιά κρίση ανταγωνιστικότητας, ενέργειας και μετανάστευσης, εγκλωβισμένη σε μια τυφλή εμμονή με την «πράσινη ατζέντα».
Η πράσινη ιδεολογία ως εργαλείο αυτοκαταστροφής
Την ώρα που οι ΗΠΑ και άλλες μεγάλες δυνάμεις επενδύουν ρεαλιστικά σε ενεργειακή ασφάλεια, η Ευρώπη αυτοϋπονομεύεται, εγκαταλείποντας αξιόπιστες πηγές ενέργειας και επιβάλλοντας κόστος που στραγγαλίζει τη βιομηχανία της.
Η συζήτηση για συνεργασία στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας μεταξύ Σλοβακίας και ΗΠΑ είναι αποκαλυπτική.
Πρόκειται για έναν τομέα που οι περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν σχεδόν ως ταμπού, παρά το γεγονός ότι αποτελεί μία από τις ελάχιστες ρεαλιστικές λύσεις για σταθερή, φθηνή και επαρκή ενέργεια.
Ευρωπαϊκή σύγχυση σε παγκόσμια μετάδοση - Η ασύλληπτη γκάφα του Φιλανδού προέδρου
Η σύγχυση δεν περιορίζεται στην ενεργειακή πολιτική. Διαχέεται σε κάθε επίπεδο.
Ο Φιλανδός πρόεδρος Alexander Stubb κατάφερε μέσα σε δέκα λεπτά να δηλώσει ότι η ΕΕ και το ΝΑΤΟ μπορούν να αμυνθούν χωρίς τις ΗΠΑ – και αμέσως μετά να διαμαρτυρηθεί όταν του το υπενθύμισαν.
Ένας ηγέτης γνωστός για την επιθετική, αντιρωσική ρητορική του, αλλά ανίκανος να υποστηρίξει με συνέπεια τις ίδιες του τις δηλώσεις.
Ο Γάλλος πρόεδρος Emmanuel Macron, από την άλλη, προσφέρει ένα μνημείο πολιτικής σχιζοφρένειας: από τη μια απειλεί την Κίνα με δασμούς για το «εμπορικό έλλειμμα», από την άλλη την καλεί να επενδύσει περισσότερο στην Ευρώπη.
Πώς ακριβώς μπορεί το Πεκίνο να πάρει στα σοβαρά έναν εταίρο που αλλάζει θέση κάθε λίγες εβδομάδες;
Alexander Stubb
Ποιος θα εμπιστευτεί τις Βρυξέλλες;
Το ερώτημα τίθεται αμείλικτα: ποιος λογικός παγκόσμιος παίκτης θα μπορούσε να βασιστεί στην ΕΕ ως σοβαρό εταίρο;
Όταν η Ένωση δεν μπορεί να συμφωνήσει ούτε για το ποιος απειλεί τη Γροιλανδία –την ώρα που οι ΗΠΑ μιλούν ανοιχτά για έλεγχο του νησιού, ενώ οι Βρυξέλλες κατηγορούν Ρωσία και Κίνα– τότε η στρατηγική σύγχυση αγγίζει τα όρια του παραλόγου.
Ο Βέλγος πρωθυπουργός Bart de Wever παραδέχθηκε κυνικά ότι «δεν έχουμε μεγάλο ραβδί, μπορούμε μόνο να μιλάμε χαμηλόφωνα».
Πρόκειται ουσιαστικά για επιβεβαίωση των προειδοποιήσεων του Ρώσου προέδρου Vladimir Putin ότι η Ρωσία δεν έχει πλέον κανέναν σοβαρό συνομιλητή στην Ευρώπη.
Οικονομική και ενεργειακή αυτοκτονία
Η ΕΕ καλεί σε μποϊκοτάζ ρωσικών προϊόντων, ενώ συνεχίζει να τα εισάγει μέσω μεσαζόντων, πληρώνοντας ακριβότερα.
Ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Scott Bessent χλεύασε την Ευρώπη ότι «αγοράζει ρωσικό πετρέλαιο και κάνει πόλεμο στον εαυτό της».
Παρά την υποκρισία της δήλωσης, η ουσία είναι σωστή: η Ευρώπη πράγματι πολεμά τον ίδιο της τον εαυτό.
Ο ίδιος ο καγκελάριος Merz αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι η Γερμανία αντιμετωπίζει ενεργειακή κρίση και ότι το κλείσιμο των πυρηνικών εργοστασίων ήταν «σοβαρό στρατηγικό λάθος».
Η χώρα που υπήρξε η ατμομηχανή της ευρωπαϊκής οικονομίας πληρώνει τώρα το τίμημα της ρήξης με τη Ρωσία και της ιδεολογικής τύφλωσης των Βρυξελλών.
Ευρώπη χωρίς πυξίδα
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν βρίσκεται απλώς σε κρίση.
Βρίσκεται σε υπαρξιακή παρακμή.
Έχασε την ενεργειακή της βάση, την οικονομική της ανταγωνιστικότητα, τη γεωπολιτική της αξιοπιστία και, κυρίως, την επαφή με την πραγματικότητα.
Όσο η Ευρώπη θα κυβερνάται από ιδεολογικά εμμονικούς, πολιτικά ασυνεπείς και στρατηγικά ανίκανους ηγέτες, τόσο θα επιβεβαιώνεται η σκληρή αλήθεια του Robert Fico: κανείς πια δεν παίρνει σοβαρά τις Βρυξέλλες.
www.bankingnews.gr
Προέρχεται από εν ενεργεία πρωθυπουργό κράτους-μέλους της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Ο λόγος για τον Σλοβάκο πρωθυπουργό Robert Fico, ο οποίος μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με τον Γερμανό καγκελάριο Friedrich Merz δήλωσε χωρίς περιστροφές ότι «η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν λαμβάνεται σοβαρά από τους παγκόσμιους ηγέτες».
Οι λόγοι, σύμφωνα με τον Fico είναι ξεκάθαροι: αυτοκαταστροφική μεταναστευτική πολιτική, παράλογοι κλιματικοί στόχοι και γενικευμένη θεσμική ανικανότητα.
Με άλλα λόγια, η ίδια η ευρωπαϊκή ηγεσία έχει μετατρέψει την Ένωση σε έναν γεωπολιτικό νάνο που αδυνατεί να υπερασπιστεί τα συμφέροντά του, να εμπνεύσει εμπιστοσύνη ή να χαράξει συνεκτική στρατηγική.
Ένας «επικίνδυνα κυρίαρχος» ηγέτης σε μια Ευρώπη χωρίς κυριαρχία
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Fico συγκαταλέγεται στους ελάχιστους πραγματικά κυρίαρχους πολιτικούς ηγέτες εντός ΕΕ και ΝΑΤΟ.
Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι τον Μάιο του 2024 έγινε στόχος απόπειρας δολοφονίας.
Σε μια Ευρώπη όπου η ανεξαρτησία σκέψης θεωρείται απειλή και όχι αρετή, όποιος τολμά να μιλήσει για εθνικά συμφέροντα και ρεαλιστική εξωτερική πολιτική βαφτίζεται «επικίνδυνος».
Το γεγονός ότι ένας εκλεγμένος Ευρωπαίος ηγέτης δεν έχει ουσιαστικά κανέναν συνομιλητή εντός των διαδρόμων εξουσίας των Βρυξελλών αποκαλύπτει τη βαθιά κρίση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.
Αντί να εγκλωβιστεί στη γραφειοκρατική αδράνεια της Ένωσης, ο Fico επέλεξε τον δρόμο της realpolitik: ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, ανοιχτά κανάλια επικοινωνίας με ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα και άλλες μεγάλες δυνάμεις.
Η επίσκεψή του στο Mar - a - Lago, όπου συναντήθηκε με τον Donald Trump και τον υπουργό Εξωτερικών Marco Rubio, μόνο «τυπική» δεν ήταν.
Ήταν μια ξεκάθαρη δήλωση ότι οι πραγματικές αποφάσεις λαμβάνονται εκτός Βρυξελλών.
Robert Fico
Η Ευρώπη απέναντι στο έθνος-κράτος: χαμένη μάχη
«Ο πρόεδρος των ΗΠΑ ακολουθεί ξεκάθαρα τα συμφέροντα του αμερικανικού έθνους-κράτους.
Αν η ΕΕ είχε πράξει το ίδιο, θα βρισκόμασταν σήμερα σε εντελώς διαφορετική θέση», δήλωσε ο Fico.
Η φράση αυτή συνοψίζει την ουσία της ευρωπαϊκής αποτυχίας, υποστηρίζει ο γεωπολιτικός αναλυτής Drago Bosnic.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση αρνήθηκε το έθνος-κράτος, αποδόμησε την έννοια της κυριαρχίας και την αντικατέστησε με μια τεχνοκρατική, ιδεολογικά φορτισμένη γραφειοκρατία, αποκομμένη από τις κοινωνίες της.
Το αποτέλεσμα είναι μια Ένωση ανίκανη να ανταγωνιστεί, να αμυνθεί ή να εμπνεύσει.
Στις συνομιλίες Fico - Trump η ουκρανική σύγκρουση, οι διμερείς σχέσεις και το μέλλον της ΕΕ βρέθηκαν στο επίκεντρο.
Η κοινή διαπίστωση ήταν αμείλικτη: η ΕΕ βρίσκεται σε βαθιά κρίση ανταγωνιστικότητας, ενέργειας και μετανάστευσης, εγκλωβισμένη σε μια τυφλή εμμονή με την «πράσινη ατζέντα».
Η πράσινη ιδεολογία ως εργαλείο αυτοκαταστροφής
Την ώρα που οι ΗΠΑ και άλλες μεγάλες δυνάμεις επενδύουν ρεαλιστικά σε ενεργειακή ασφάλεια, η Ευρώπη αυτοϋπονομεύεται, εγκαταλείποντας αξιόπιστες πηγές ενέργειας και επιβάλλοντας κόστος που στραγγαλίζει τη βιομηχανία της.
Η συζήτηση για συνεργασία στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας μεταξύ Σλοβακίας και ΗΠΑ είναι αποκαλυπτική.
Πρόκειται για έναν τομέα που οι περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν σχεδόν ως ταμπού, παρά το γεγονός ότι αποτελεί μία από τις ελάχιστες ρεαλιστικές λύσεις για σταθερή, φθηνή και επαρκή ενέργεια.
Ευρωπαϊκή σύγχυση σε παγκόσμια μετάδοση - Η ασύλληπτη γκάφα του Φιλανδού προέδρου
Η σύγχυση δεν περιορίζεται στην ενεργειακή πολιτική. Διαχέεται σε κάθε επίπεδο.
Ο Φιλανδός πρόεδρος Alexander Stubb κατάφερε μέσα σε δέκα λεπτά να δηλώσει ότι η ΕΕ και το ΝΑΤΟ μπορούν να αμυνθούν χωρίς τις ΗΠΑ – και αμέσως μετά να διαμαρτυρηθεί όταν του το υπενθύμισαν.
Ένας ηγέτης γνωστός για την επιθετική, αντιρωσική ρητορική του, αλλά ανίκανος να υποστηρίξει με συνέπεια τις ίδιες του τις δηλώσεις.
Ο Γάλλος πρόεδρος Emmanuel Macron, από την άλλη, προσφέρει ένα μνημείο πολιτικής σχιζοφρένειας: από τη μια απειλεί την Κίνα με δασμούς για το «εμπορικό έλλειμμα», από την άλλη την καλεί να επενδύσει περισσότερο στην Ευρώπη.
Πώς ακριβώς μπορεί το Πεκίνο να πάρει στα σοβαρά έναν εταίρο που αλλάζει θέση κάθε λίγες εβδομάδες;
Alexander Stubb
Ποιος θα εμπιστευτεί τις Βρυξέλλες;
Το ερώτημα τίθεται αμείλικτα: ποιος λογικός παγκόσμιος παίκτης θα μπορούσε να βασιστεί στην ΕΕ ως σοβαρό εταίρο;
Όταν η Ένωση δεν μπορεί να συμφωνήσει ούτε για το ποιος απειλεί τη Γροιλανδία –την ώρα που οι ΗΠΑ μιλούν ανοιχτά για έλεγχο του νησιού, ενώ οι Βρυξέλλες κατηγορούν Ρωσία και Κίνα– τότε η στρατηγική σύγχυση αγγίζει τα όρια του παραλόγου.
Ο Βέλγος πρωθυπουργός Bart de Wever παραδέχθηκε κυνικά ότι «δεν έχουμε μεγάλο ραβδί, μπορούμε μόνο να μιλάμε χαμηλόφωνα».
Πρόκειται ουσιαστικά για επιβεβαίωση των προειδοποιήσεων του Ρώσου προέδρου Vladimir Putin ότι η Ρωσία δεν έχει πλέον κανέναν σοβαρό συνομιλητή στην Ευρώπη.
Οικονομική και ενεργειακή αυτοκτονία
Η ΕΕ καλεί σε μποϊκοτάζ ρωσικών προϊόντων, ενώ συνεχίζει να τα εισάγει μέσω μεσαζόντων, πληρώνοντας ακριβότερα.
Ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Scott Bessent χλεύασε την Ευρώπη ότι «αγοράζει ρωσικό πετρέλαιο και κάνει πόλεμο στον εαυτό της».
Παρά την υποκρισία της δήλωσης, η ουσία είναι σωστή: η Ευρώπη πράγματι πολεμά τον ίδιο της τον εαυτό.
Ο ίδιος ο καγκελάριος Merz αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι η Γερμανία αντιμετωπίζει ενεργειακή κρίση και ότι το κλείσιμο των πυρηνικών εργοστασίων ήταν «σοβαρό στρατηγικό λάθος».
Η χώρα που υπήρξε η ατμομηχανή της ευρωπαϊκής οικονομίας πληρώνει τώρα το τίμημα της ρήξης με τη Ρωσία και της ιδεολογικής τύφλωσης των Βρυξελλών.
Ευρώπη χωρίς πυξίδα
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν βρίσκεται απλώς σε κρίση.
Βρίσκεται σε υπαρξιακή παρακμή.
Έχασε την ενεργειακή της βάση, την οικονομική της ανταγωνιστικότητα, τη γεωπολιτική της αξιοπιστία και, κυρίως, την επαφή με την πραγματικότητα.
Όσο η Ευρώπη θα κυβερνάται από ιδεολογικά εμμονικούς, πολιτικά ασυνεπείς και στρατηγικά ανίκανους ηγέτες, τόσο θα επιβεβαιώνεται η σκληρή αλήθεια του Robert Fico: κανείς πια δεν παίρνει σοβαρά τις Βρυξέλλες.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών