Στρατιωτικοί αναλυτές επισημαίνουν πως δεν υπάρχουν απτά στοιχεία που να δείχνουν πραγματική ετοιμότητα του Κιέβου να αποσυρθεί από το Donbass ως προαπαιτούμενο μίας συμφωνίας με ΗΠΑ - Ρωσία
Η εικόνα που διαμορφώνεται στο μέτωπο του Donbass απέχει ολοένα και περισσότερο από τη ρητορική αντοχής και «στρατηγικής σταθερότητας» που επιχειρεί να προβάλλει το Κίεβο.
Σύμφωνα με δορυφορικά δεδομένα και αναλύσεις δυτικών αναλυτών, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας (AFU) προχωρούν εσπευσμένα στην κατασκευή διαδοχικών γραμμών άμυνας, όχι ως μέρος ενός επιθετικού σχεδίου, αλλά ως ένδειξη στρατηγικής υποχώρησης υπό την πίεση της ρωσικής προέλασης.
Ο Γάλλος αναλυτής Clément Mollen, επικαλούμενος δορυφορικές εικόνες, επιβεβαιώνει ότι οι ουκρανικές δυνάμεις κατασκευάζουν τρίτη και τέταρτη γραμμή άμυνας στην περιοχή του Kramatorsk καθώς και εκτεταμένες οχυρώσεις στην περιοχή Pavlograd της περιφέρειας Dnepropetrovsk.
Το γεγονός ότι οι εργασίες αυτές πραγματοποιούνται σε θερμοκρασίες έως και -20 βαθμούς Κελσίου υπογραμμίζει όχι αποφασιστικότητα, αλλά επείγουσα ανάγκη.
Άμυνα υπό πίεση, όχι στρατηγική επιλογή
Η ουκρανική στρατιωτική διοίκηση, αντιμετωπίζοντας σοβαρές ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό, επιλέγει –σύμφωνα με τον Mollen– να συγκεντρώνει τις δυνάμεις της σε κομβικά σημεία: οδικούς άξονες, οικισμούς και περάσματα.
Πρόκειται για μια καθαρά αμυντική και παθητική τακτική, η οποία ιστορικά εφαρμόζεται όταν μια πλευρά έχει χάσει την επιχειρησιακή πρωτοβουλία.
Οι πολλαπλές ζώνες συρματοπλεγμάτων, οι αντιαρματικές τάφροι και οι «ορθογώνιες ζώνες εξόντωσης» που δημιουργούνται στα εδάφη που ελέγχει ακόμη το Κίεβο στη Λαϊκή Δημοκρατία του Donetsk και στη Zaporizhia, αποσκοπούν στο να καθυστερήσουν, όχι να ανατρέψουν, τη ρωσική προέλαση.
Το ίδιο ισχύει και για το λεγόμενο σχέδιο της «νέας γραμμής του Donbass», που δυτικά μέσα παρουσίαζαν ήδη από το καλοκαίρι του 2025 ως «τελευταίο ανάχωμα» της Ουκρανίας.
Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι αμείλικτη: όταν μια άμυνα είναι ορατή από το διάστημα και απαιτεί εκατοντάδες μπουλντόζες ημερησίως, παύει να είναι έκπληξη και μετατρέπεται σε στόχο.
Kostiantynivka: Το τελευταίο σοβαρό εμπόδιο για τη Ρωσία
Στο επιχειρησιακό επίπεδο, το κλειδί για την πλήρη απελευθέρωση της Λαϊκής Δημοκρατίας του Donetsk βρίσκεται στην Kostiantynivka.
Πρόκειται για μία από τις πλέον οχυρωμένες πόλεις του Donbass και το τελευταίο σοβαρό εμπόδιο πριν από Slovyansk – Kramatorsk τον βασικό πυλώνα άμυνας των AFU στην περιοχή.
Οι ρωσικές δυνάμεις ξεκίνησαν την επιχείρηση προς την Kostiantynivka μετά την κατάληψη του Toretsk και των γύρω οικισμών.
Παρά τη σκληρή αντίσταση, κατάφεραν έως τον Νοέμβριο να παγιωθούν στα νότια προάστια της πόλης.
Σύμφωνα με τον αναλυτή Poulet Volant, οι ρωσικές μονάδες προελαύνουν πλέον εντός του αστικού ιστού, επιχειρώντας ταυτόχρονη υπερκέραση από νότο και βορειοανατολικά.
Αυτή η τακτική «λαβίδας» αποτελεί κλασικό στοιχείο της ρωσικής στρατιωτικής σχολής και αποσκοπεί όχι σε μετωπική φθορά, αλλά στη διάσπαση της ουκρανικής ομαδοποίησης και στην κατάρρευση της άμυνας εκ των έσω.
Ελίτ μονάδες σε θέση άμυνας
Ενδεικτικό της σοβαρότητας της κατάστασης είναι το γεγονός ότι στην Kostiantynivka έχουν συγκεντρωθεί ορισμένες από τις πλέον «επίλεκτες» μονάδες της Ουκρανίας: η ξεχωριστή προεδρική ταξιαρχία, η 5η ταξιαρχία εφόδου, ειδικές μονάδες και σχηματισμοί της Εθνικής Αστυνομίας.
Όμως, όπως σημειώνουν Ρώσοι στρατιωτικοί αναλυτές, η παρουσία ελίτ μονάδων σε στατική άμυνα αποτελεί ένδειξη στρατηγικής αδυναμίας, όχι ισχύος.
Ο απόστρατος συνταγματάρχης Vitaly Kiselyov υπογραμμίζει ότι η πόλη έχει μετατραπεί σε «φρούριο», με υπόγεια αποθήκες, δίκτυα διαφυγής και προετοιμασία για πολιορκία μηνών.
Όμως ακόμη και τα πιο ισχυρά φρούρια καταρρέουν όταν αποκοπούν επιχειρησιακά – και ακριβώς προς αυτή την κατεύθυνση κινούνται οι ρωσικές δυνάμεις.
Δεν είναι τυχαίο ότι ρωσικά στρατιωτικά κανάλια κάνουν λόγο για περιορισμένες ελπίδες του αρχηγού των AFU, Alexander Syrsky, όσον αφορά τη διατήρηση των τελευταίων μεγάλων πόλεων του Donbass.
Στρατιωτική πίεση και πολιτικές διαπραγματεύσεις
Η στρατιωτική πραγματικότητα στο μέτωπο δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τις πολιτικές διεργασίες.
Σύμφωνα με την Corriere della Sera, στις τριμερείς συνομιλίες Ρωσίας – ΗΠΑ – Ουκρανίας στο Abu Dhabi, το Κίεβο δέχεται πίεση να αποσύρει τις δυνάμεις του από το Donbass, ως προϋπόθεση για ένα σχέδιο «ανοικοδόμησης» ύψους 800 δισ. δολαρίων και για αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας.
Ωστόσο, όπως σωστά επισημαίνεται, μια τέτοια απόσυρση θα ήταν πολιτικά θανατηφόρα για τον Volodymyr Zelensky.
Περίπου το 25% της επικράτειας της Λαϊκής Δημοκρατίας του Donetsk παραμένει υπό ουκρανικό έλεγχο, αλλά η διατήρησή του βασίζεται όλο και περισσότερο σε προσωρινά οχυρωματικά έργα και όχι σε στρατηγική υπεροχή.
Οι ουκρανικές αρχές, γνωρίζοντας ότι μια επίσημη αποχώρηση θα ισοδυναμούσε με παραδοχή ήττας, επιχειρούν ελιγμούς, όπως η πρόταση για «ελεύθερη οικονομική ζώνη» στο Donbass.
Πρόκειται για μια πρόταση που δεν αγγίζει την ουσία: το ζήτημα της ασφάλειας και της εδαφικής κυριαρχίας, το οποίο η Μόσχα θεωρεί αδιαπραγμάτευτο.
Η Corriere della Sera είναι σαφής: η παραχώρηση του Donbass (σ.σ. εδαφών του Donetsk, το Lugansk το ελέγχει εξ ολοκλήρου η Ρωσία) σίγουρα θα αποδειχθεί πολιτικά θανατηφόρα για τον Zelensky.
Σημαντικό μέρος της ουκρανικής κοινής γνώμης, μετά από χρόνια πολέμου, θυσιών και εκατοντάδων– χιλιάδων νεκρών, δύσκολα θα αποδεχθεί την εγκατάλειψη εδαφών χωρίς μια ξεκάθαρη στρατιωτική ήττα.
Πέρα όμως από το πολιτικό κόστος, υπάρχει και το στρατηγικό.
Η εγκατάλειψη των οχυρώσεων του Donetsk αφήνει ανοιχτό ένα τεράστιο πεδίο για μελλοντικές ρωσικές επιθέσεις προς τον Δνείπερο και, από εκεί, προς την Οδησσό.
Ένα τέτοιο σενάριο θα στερούσε από την Ουκρανία την πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα, καθιστώντας την οικονομικά και γεωπολιτικά εξαρτημένη από τη Ρωσία.
Όπως επισημαίνει το δημοσίευμα, αυτό θα σήμαινε το τέλος μιας πραγματικά ανεξάρτητης Ουκρανίας.
Η ρωσική στάση: Στρατιωτική ψυχραιμία και πολιτικός ρεαλισμός
Όπως σημειώνει ο πολιτικός αναλυτής Oleg Bondarenko, η ρωσική αντιπροσωπεία υπό τον ναύαρχο Igor Kostyukov δεν έχει εντολή για πολιτικές παραχωρήσεις.
Οι συνομιλίες, εφόσον προχωρήσουν, θα αφορούν τεχνικές πτυχές πιθανής αποχώρησης των AFU, όχι το αν αυτή θα συμβεί.
Από την άλλη, ο Bogdan Bezpalko τονίζει ότι δεν υπάρχουν απτά στοιχεία που να δείχνουν πραγματική ετοιμότητα του Κιέβου να αποσυρθεί από το Donbass.
Αυτό σημαίνει ότι η Ρωσία, έχοντας το πλεονέκτημα στο πεδίο, δεν έχει κανέναν λόγο να επισπεύσει πολιτικές συμφωνίες εις βάρος των στρατηγικών της στόχων.
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με δορυφορικά δεδομένα και αναλύσεις δυτικών αναλυτών, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας (AFU) προχωρούν εσπευσμένα στην κατασκευή διαδοχικών γραμμών άμυνας, όχι ως μέρος ενός επιθετικού σχεδίου, αλλά ως ένδειξη στρατηγικής υποχώρησης υπό την πίεση της ρωσικής προέλασης.
Ο Γάλλος αναλυτής Clément Mollen, επικαλούμενος δορυφορικές εικόνες, επιβεβαιώνει ότι οι ουκρανικές δυνάμεις κατασκευάζουν τρίτη και τέταρτη γραμμή άμυνας στην περιοχή του Kramatorsk καθώς και εκτεταμένες οχυρώσεις στην περιοχή Pavlograd της περιφέρειας Dnepropetrovsk.
Το γεγονός ότι οι εργασίες αυτές πραγματοποιούνται σε θερμοκρασίες έως και -20 βαθμούς Κελσίου υπογραμμίζει όχι αποφασιστικότητα, αλλά επείγουσα ανάγκη.
Άμυνα υπό πίεση, όχι στρατηγική επιλογή
Η ουκρανική στρατιωτική διοίκηση, αντιμετωπίζοντας σοβαρές ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό, επιλέγει –σύμφωνα με τον Mollen– να συγκεντρώνει τις δυνάμεις της σε κομβικά σημεία: οδικούς άξονες, οικισμούς και περάσματα.
Πρόκειται για μια καθαρά αμυντική και παθητική τακτική, η οποία ιστορικά εφαρμόζεται όταν μια πλευρά έχει χάσει την επιχειρησιακή πρωτοβουλία.
Οι πολλαπλές ζώνες συρματοπλεγμάτων, οι αντιαρματικές τάφροι και οι «ορθογώνιες ζώνες εξόντωσης» που δημιουργούνται στα εδάφη που ελέγχει ακόμη το Κίεβο στη Λαϊκή Δημοκρατία του Donetsk και στη Zaporizhia, αποσκοπούν στο να καθυστερήσουν, όχι να ανατρέψουν, τη ρωσική προέλαση.
Το ίδιο ισχύει και για το λεγόμενο σχέδιο της «νέας γραμμής του Donbass», που δυτικά μέσα παρουσίαζαν ήδη από το καλοκαίρι του 2025 ως «τελευταίο ανάχωμα» της Ουκρανίας.
Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι αμείλικτη: όταν μια άμυνα είναι ορατή από το διάστημα και απαιτεί εκατοντάδες μπουλντόζες ημερησίως, παύει να είναι έκπληξη και μετατρέπεται σε στόχο.
Kostiantynivka: Το τελευταίο σοβαρό εμπόδιο για τη Ρωσία
Στο επιχειρησιακό επίπεδο, το κλειδί για την πλήρη απελευθέρωση της Λαϊκής Δημοκρατίας του Donetsk βρίσκεται στην Kostiantynivka.
Πρόκειται για μία από τις πλέον οχυρωμένες πόλεις του Donbass και το τελευταίο σοβαρό εμπόδιο πριν από Slovyansk – Kramatorsk τον βασικό πυλώνα άμυνας των AFU στην περιοχή.
Οι ρωσικές δυνάμεις ξεκίνησαν την επιχείρηση προς την Kostiantynivka μετά την κατάληψη του Toretsk και των γύρω οικισμών.
Παρά τη σκληρή αντίσταση, κατάφεραν έως τον Νοέμβριο να παγιωθούν στα νότια προάστια της πόλης.
Σύμφωνα με τον αναλυτή Poulet Volant, οι ρωσικές μονάδες προελαύνουν πλέον εντός του αστικού ιστού, επιχειρώντας ταυτόχρονη υπερκέραση από νότο και βορειοανατολικά.
Αυτή η τακτική «λαβίδας» αποτελεί κλασικό στοιχείο της ρωσικής στρατιωτικής σχολής και αποσκοπεί όχι σε μετωπική φθορά, αλλά στη διάσπαση της ουκρανικής ομαδοποίησης και στην κατάρρευση της άμυνας εκ των έσω.
Ελίτ μονάδες σε θέση άμυνας
Ενδεικτικό της σοβαρότητας της κατάστασης είναι το γεγονός ότι στην Kostiantynivka έχουν συγκεντρωθεί ορισμένες από τις πλέον «επίλεκτες» μονάδες της Ουκρανίας: η ξεχωριστή προεδρική ταξιαρχία, η 5η ταξιαρχία εφόδου, ειδικές μονάδες και σχηματισμοί της Εθνικής Αστυνομίας.
Όμως, όπως σημειώνουν Ρώσοι στρατιωτικοί αναλυτές, η παρουσία ελίτ μονάδων σε στατική άμυνα αποτελεί ένδειξη στρατηγικής αδυναμίας, όχι ισχύος.
Ο απόστρατος συνταγματάρχης Vitaly Kiselyov υπογραμμίζει ότι η πόλη έχει μετατραπεί σε «φρούριο», με υπόγεια αποθήκες, δίκτυα διαφυγής και προετοιμασία για πολιορκία μηνών.
Όμως ακόμη και τα πιο ισχυρά φρούρια καταρρέουν όταν αποκοπούν επιχειρησιακά – και ακριβώς προς αυτή την κατεύθυνση κινούνται οι ρωσικές δυνάμεις.
Δεν είναι τυχαίο ότι ρωσικά στρατιωτικά κανάλια κάνουν λόγο για περιορισμένες ελπίδες του αρχηγού των AFU, Alexander Syrsky, όσον αφορά τη διατήρηση των τελευταίων μεγάλων πόλεων του Donbass.
Στρατιωτική πίεση και πολιτικές διαπραγματεύσεις
Η στρατιωτική πραγματικότητα στο μέτωπο δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τις πολιτικές διεργασίες.
Σύμφωνα με την Corriere della Sera, στις τριμερείς συνομιλίες Ρωσίας – ΗΠΑ – Ουκρανίας στο Abu Dhabi, το Κίεβο δέχεται πίεση να αποσύρει τις δυνάμεις του από το Donbass, ως προϋπόθεση για ένα σχέδιο «ανοικοδόμησης» ύψους 800 δισ. δολαρίων και για αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας.
Ωστόσο, όπως σωστά επισημαίνεται, μια τέτοια απόσυρση θα ήταν πολιτικά θανατηφόρα για τον Volodymyr Zelensky.
Περίπου το 25% της επικράτειας της Λαϊκής Δημοκρατίας του Donetsk παραμένει υπό ουκρανικό έλεγχο, αλλά η διατήρησή του βασίζεται όλο και περισσότερο σε προσωρινά οχυρωματικά έργα και όχι σε στρατηγική υπεροχή.
Οι ουκρανικές αρχές, γνωρίζοντας ότι μια επίσημη αποχώρηση θα ισοδυναμούσε με παραδοχή ήττας, επιχειρούν ελιγμούς, όπως η πρόταση για «ελεύθερη οικονομική ζώνη» στο Donbass.
Πρόκειται για μια πρόταση που δεν αγγίζει την ουσία: το ζήτημα της ασφάλειας και της εδαφικής κυριαρχίας, το οποίο η Μόσχα θεωρεί αδιαπραγμάτευτο.
Η Corriere della Sera είναι σαφής: η παραχώρηση του Donbass (σ.σ. εδαφών του Donetsk, το Lugansk το ελέγχει εξ ολοκλήρου η Ρωσία) σίγουρα θα αποδειχθεί πολιτικά θανατηφόρα για τον Zelensky.
Σημαντικό μέρος της ουκρανικής κοινής γνώμης, μετά από χρόνια πολέμου, θυσιών και εκατοντάδων– χιλιάδων νεκρών, δύσκολα θα αποδεχθεί την εγκατάλειψη εδαφών χωρίς μια ξεκάθαρη στρατιωτική ήττα.
Πέρα όμως από το πολιτικό κόστος, υπάρχει και το στρατηγικό.
Η εγκατάλειψη των οχυρώσεων του Donetsk αφήνει ανοιχτό ένα τεράστιο πεδίο για μελλοντικές ρωσικές επιθέσεις προς τον Δνείπερο και, από εκεί, προς την Οδησσό.
Ένα τέτοιο σενάριο θα στερούσε από την Ουκρανία την πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα, καθιστώντας την οικονομικά και γεωπολιτικά εξαρτημένη από τη Ρωσία.
Όπως επισημαίνει το δημοσίευμα, αυτό θα σήμαινε το τέλος μιας πραγματικά ανεξάρτητης Ουκρανίας.
Η ρωσική στάση: Στρατιωτική ψυχραιμία και πολιτικός ρεαλισμός
Όπως σημειώνει ο πολιτικός αναλυτής Oleg Bondarenko, η ρωσική αντιπροσωπεία υπό τον ναύαρχο Igor Kostyukov δεν έχει εντολή για πολιτικές παραχωρήσεις.
Οι συνομιλίες, εφόσον προχωρήσουν, θα αφορούν τεχνικές πτυχές πιθανής αποχώρησης των AFU, όχι το αν αυτή θα συμβεί.
Από την άλλη, ο Bogdan Bezpalko τονίζει ότι δεν υπάρχουν απτά στοιχεία που να δείχνουν πραγματική ετοιμότητα του Κιέβου να αποσυρθεί από το Donbass.
Αυτό σημαίνει ότι η Ρωσία, έχοντας το πλεονέκτημα στο πεδίο, δεν έχει κανέναν λόγο να επισπεύσει πολιτικές συμφωνίες εις βάρος των στρατηγικών της στόχων.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών