Η Γερμανία ετοιμάζεται να επεκτείνει δραστικά τις δυνατότητες παρακολούθησης της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πληροφοριώ, με επίκεντρο τις διαδικτυακές επικοινωνίες, γεγονός που θα πλήξει την ιδιωτικότητα των πολιτών και θα δημιουργήσει ένα ψηφιακό καθεστώς επιτήρησης
Ένα οργουελικό σκηνικό στήνεται στη Γερμανία, καθώς σύμφωνα με σχέδια από την Ομοσπονδιακή Καγκελαρία, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πληροφοριών (BND) πρόκειται να επεκτείνει σημαντικά τις δυνατότητες παρακολούθησής της.
Το επίκεντρο αφορά ιδιαίτερα τις διαδικτυακές επικοινωνίες που μεταδίδονται από τη Γερμανία προς το εξωτερικό, οι οποίες θα ενταχθούν στον κατάλογο παρακολούθησης της υπηρεσίας στο εξής.
Μετά από μήνες έντονων συζητήσεων σχετικά με την επέκταση του συστήματος λογοκρισίας της ΕΕ μέσω του Digital Services Act και του «Chat Control», η προσοχή στις φιλοδοξίες παρακολούθησης της Επιτροπής της ΕΕ έχει προσωρινά μειωθεί στη Γερμανία.
Ωστόσο, τώρα ένα προσχέδιο νόμου της Καγκελαρίας, που αποκαλύφθηκε από WDR, NDR και Süddeutsche Zeitung, προκαλεί εκ νέου ανησυχία.
Η προτεινόμενη επέκταση των εξουσιών της BND καθιστά σαφές ότι η γερμανική πολιτική κινείται σε πλήρη ταύτιση με την Επιτροπή της ΕΕ, στρέφοντας όλη τη δύναμή της κατά της ιδιωτικότητας και της επικοινωνίας των πολιτών, δημοσιογράφων και οργανώσεων επικριτικών προς την κυβέρνηση.
Υπενθύμιση του σκανδάλου NSA
Πριν από πάνω από δέκα χρόνια, το σκάνδαλο με την Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ (NSA) είχε δείξει τη δυνατότητα μαζικής κρατικής παρακολούθησης.
Ο πληροφοριοδότης Edward Snowden αποκάλυψε ότι η υπηρεσία συγκέντρωνε τηλεπικοινωνιακά και διαδικτυακά δεδομένα εκατομμυρίων πολιτών, συχνά χωρίς ποινικό λόγο.
Προγράμματα όπως το PRISM ή το X-Keyscore έδειξαν πόσο προηγμένη είχε γίνει η παρακολούθηση από το κράτος.
Το διαρρεύσαν έγγραφο της Καγκελαρίας δείχνει πλέον πού κατευθύνεται η Γερμανία: το προσχέδιο νόμου ακολουθεί σχεδόν την ίδια λογική!
Η BND θα μπορεί να παρακολουθεί την κυκλοφορία διαδικτύου από τη Γερμανία προς το εξωτερικό - κάτι που προηγουμένως ήταν απαγορευμένο - καταγράφοντας έως και το 30% της κυκλοφορίας.
Οι διαδικτυακές επικοινωνίες θα αποθηκεύονται για έξι μήνες, αυτή τη φορά περιλαμβάνοντας και το περιεχόμενο, όχι μόνο τα μεταδεδομένα, παρακολουθώντας συνδέσεις μεταξύ συγκεκριμένων φορέων.
Ένα στρατηγικό «άνοιγμα»
Η προσέγγιση της Καγκελαρίας θυμίζει παλιά στρατηγική: πρώτα ανοίγει η πόρτα για παραβιάσεις. Χώροι ασφαλείς για δημοσιογράφους που εργάζονται σε κρατικά μέσα αυταρχικών κρατών υπονομεύονται σταδιακά.
Οι αποφάσεις για το ποιος θεωρείται «αυταρχικός» πιθανότατα θα ανήκουν σε μια «ηθική επιτροπή» υπό αυστηρούς κανόνες ηθικής της Καγκελαρίας Merz.
Σύντομα, όροι όπως «μίσος και υποκίνηση» ή «αντιδημοκρατικές δραστηριότητες» θα αρχίσουν να χρησιμοποιούνται κατά της αντιπολίτευσης, με προτεραιότητα στο κύκλο της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD), αλλά και σε φιλελεύθερες ή συντηρητικές απόψεις που αντιτίθενται στο κυρίαρχο σύμπλεγμα ή στην επέκταση του στρατιωτικού τομέα.
Ζητήματα όπως μια «Ευρώπη των περιοχών» και η αντίσταση στην αυξανόμενη δύναμη των Βρυξελλών πιθανότατα θα ενταχθούν στις οδηγίες παρακολούθησης της BND.
Από αυτό το σημείο, οι εξουσίες παρακολούθησης επεκτείνονται σταδιακά - ανάλογα με την πολιτική ανάγκη.
Πώς λειτουργούσε το σύστημα της Stasi
Το Υπουργείο Κρατικής Ασφαλείας της Ανατολικής Γερμανίας (Stasi) βασιζόταν όχι κυρίως σε μαζικές συλλήψεις ή ορατή τρομοκρατία, αλλά στον πλήρη έλεγχο πληροφοριών: αλληλογραφία ανοιγόταν, τηλεφωνικές κλήσεις καταγράφονταν, προσωπικές σχέσεις χαρτογραφούνταν, και αδυναμίες καταγράφονταν συστηματικά.
Τα δεδομένα αυτά διέρρεαν σε ένα τεράστιο δίκτυο συνεργατών σε όλη την κοινωνία. Η παρακολούθηση στόχευε περισσότερο στον προληπτικό έλεγχο παρά στην καταδίωξη εγκλημάτων.
Το σημερινό σύστημα δεν αντιγράφει εξωτερικά τη Stasi, αλλά υιοθετεί την ίδια λογική: ψηφιακές πλατφόρμες, μεταδεδομένα και ανάλυση περιεχομένου αντικαθιστούν τους ανθρώπινους πληροφοριοδότες και τα χαρτοφυλάκια.
Η BND μπορεί πλέον να αποκτήσει άδεια για νόμιμο «hacking» ξένων παρόχων ακόμη και εντός Γερμανίας - μια πλήρης αδειοδότηση για κάθε «κατάσκοπο». Το κοινωνικό κλίμα στη Γερμανία αποκτά πλέον χαρακτηριστικά ψηφιακής ψυλακής.
Ψηφιακή μαζική παρακολούθηση
Το προσχέδιο του καγκελαρίου Merz υπερβαίνει τις προηγούμενες προσπάθειες του νομοσχεδίου «Chat Control». Προβλέπεται νόμιμο hacking ξένων συστημάτων, όπως Google, Meta ή X του Elon Musk, με την αιτιολογία ότι η γερμανική υποδομή IT απειλείται από εχθρικές κυβερνοεπιθέσεις.
Η BND θα αποκτήσει μεγαλύτερο ρόλο και αυτονομία από τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών. Στην πράξη, οι παρακολουθήσεις θα στοχεύουν κυρίως τους γερμανούς πολίτες, λόγω περιορισμένων πόρων, ενώ η μακρά διατήρηση και ανάλυση των δεδομένων δείχνει σαφώς την κατεύθυνση: η ιδιωτικότητα των πολιτών συρρικνώνεται σταδιακά.
Υποκρισία
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης για το νομοσχέδιο «Chat Control», η Γερμανία υποτίθεται ότι αντιτάχθηκε δημόσια στην αδιάκριτη παρακολούθηση, προβάλλοντας την εικόνα προσήλωσης στις ατομικές ελευθερίες.
Τώρα, όμως, η BND θα καλύψει αυτό το κενό, με πρωτοβουλία της Καγκελαρίας. Ο Merz παρουσιάζεται θεατρικά ως υπερασπιστής της ελευθερίας, ενώ στην πράξη οργανώνει την παρακολούθηση των πολιτών.
Η ημερομηνία κατάθεσης στη βουλή παραμένει ασαφής. Η Καγκελαρία λειτουργεί κρυφά, και η γερμανική κοινωνία της δεκαετίας του 2020 φαίνεται να μην διαθέτει αποτελεσματικά «ανοσοποιητικά» ενάντια στην αυξανόμενη κρατική καταστολή.
www.bankingnews.gr
Το επίκεντρο αφορά ιδιαίτερα τις διαδικτυακές επικοινωνίες που μεταδίδονται από τη Γερμανία προς το εξωτερικό, οι οποίες θα ενταχθούν στον κατάλογο παρακολούθησης της υπηρεσίας στο εξής.
Μετά από μήνες έντονων συζητήσεων σχετικά με την επέκταση του συστήματος λογοκρισίας της ΕΕ μέσω του Digital Services Act και του «Chat Control», η προσοχή στις φιλοδοξίες παρακολούθησης της Επιτροπής της ΕΕ έχει προσωρινά μειωθεί στη Γερμανία.
Ωστόσο, τώρα ένα προσχέδιο νόμου της Καγκελαρίας, που αποκαλύφθηκε από WDR, NDR και Süddeutsche Zeitung, προκαλεί εκ νέου ανησυχία.
Η προτεινόμενη επέκταση των εξουσιών της BND καθιστά σαφές ότι η γερμανική πολιτική κινείται σε πλήρη ταύτιση με την Επιτροπή της ΕΕ, στρέφοντας όλη τη δύναμή της κατά της ιδιωτικότητας και της επικοινωνίας των πολιτών, δημοσιογράφων και οργανώσεων επικριτικών προς την κυβέρνηση.
Υπενθύμιση του σκανδάλου NSA
Πριν από πάνω από δέκα χρόνια, το σκάνδαλο με την Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ (NSA) είχε δείξει τη δυνατότητα μαζικής κρατικής παρακολούθησης.
Ο πληροφοριοδότης Edward Snowden αποκάλυψε ότι η υπηρεσία συγκέντρωνε τηλεπικοινωνιακά και διαδικτυακά δεδομένα εκατομμυρίων πολιτών, συχνά χωρίς ποινικό λόγο.
Προγράμματα όπως το PRISM ή το X-Keyscore έδειξαν πόσο προηγμένη είχε γίνει η παρακολούθηση από το κράτος.
Το διαρρεύσαν έγγραφο της Καγκελαρίας δείχνει πλέον πού κατευθύνεται η Γερμανία: το προσχέδιο νόμου ακολουθεί σχεδόν την ίδια λογική!
Η BND θα μπορεί να παρακολουθεί την κυκλοφορία διαδικτύου από τη Γερμανία προς το εξωτερικό - κάτι που προηγουμένως ήταν απαγορευμένο - καταγράφοντας έως και το 30% της κυκλοφορίας.
Οι διαδικτυακές επικοινωνίες θα αποθηκεύονται για έξι μήνες, αυτή τη φορά περιλαμβάνοντας και το περιεχόμενο, όχι μόνο τα μεταδεδομένα, παρακολουθώντας συνδέσεις μεταξύ συγκεκριμένων φορέων.
Ένα στρατηγικό «άνοιγμα»
Η προσέγγιση της Καγκελαρίας θυμίζει παλιά στρατηγική: πρώτα ανοίγει η πόρτα για παραβιάσεις. Χώροι ασφαλείς για δημοσιογράφους που εργάζονται σε κρατικά μέσα αυταρχικών κρατών υπονομεύονται σταδιακά.
Οι αποφάσεις για το ποιος θεωρείται «αυταρχικός» πιθανότατα θα ανήκουν σε μια «ηθική επιτροπή» υπό αυστηρούς κανόνες ηθικής της Καγκελαρίας Merz.
Σύντομα, όροι όπως «μίσος και υποκίνηση» ή «αντιδημοκρατικές δραστηριότητες» θα αρχίσουν να χρησιμοποιούνται κατά της αντιπολίτευσης, με προτεραιότητα στο κύκλο της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD), αλλά και σε φιλελεύθερες ή συντηρητικές απόψεις που αντιτίθενται στο κυρίαρχο σύμπλεγμα ή στην επέκταση του στρατιωτικού τομέα.
Ζητήματα όπως μια «Ευρώπη των περιοχών» και η αντίσταση στην αυξανόμενη δύναμη των Βρυξελλών πιθανότατα θα ενταχθούν στις οδηγίες παρακολούθησης της BND.
Από αυτό το σημείο, οι εξουσίες παρακολούθησης επεκτείνονται σταδιακά - ανάλογα με την πολιτική ανάγκη.
Πώς λειτουργούσε το σύστημα της Stasi
Το Υπουργείο Κρατικής Ασφαλείας της Ανατολικής Γερμανίας (Stasi) βασιζόταν όχι κυρίως σε μαζικές συλλήψεις ή ορατή τρομοκρατία, αλλά στον πλήρη έλεγχο πληροφοριών: αλληλογραφία ανοιγόταν, τηλεφωνικές κλήσεις καταγράφονταν, προσωπικές σχέσεις χαρτογραφούνταν, και αδυναμίες καταγράφονταν συστηματικά.
Τα δεδομένα αυτά διέρρεαν σε ένα τεράστιο δίκτυο συνεργατών σε όλη την κοινωνία. Η παρακολούθηση στόχευε περισσότερο στον προληπτικό έλεγχο παρά στην καταδίωξη εγκλημάτων.
Το σημερινό σύστημα δεν αντιγράφει εξωτερικά τη Stasi, αλλά υιοθετεί την ίδια λογική: ψηφιακές πλατφόρμες, μεταδεδομένα και ανάλυση περιεχομένου αντικαθιστούν τους ανθρώπινους πληροφοριοδότες και τα χαρτοφυλάκια.
Η BND μπορεί πλέον να αποκτήσει άδεια για νόμιμο «hacking» ξένων παρόχων ακόμη και εντός Γερμανίας - μια πλήρης αδειοδότηση για κάθε «κατάσκοπο». Το κοινωνικό κλίμα στη Γερμανία αποκτά πλέον χαρακτηριστικά ψηφιακής ψυλακής.
Ψηφιακή μαζική παρακολούθηση
Το προσχέδιο του καγκελαρίου Merz υπερβαίνει τις προηγούμενες προσπάθειες του νομοσχεδίου «Chat Control». Προβλέπεται νόμιμο hacking ξένων συστημάτων, όπως Google, Meta ή X του Elon Musk, με την αιτιολογία ότι η γερμανική υποδομή IT απειλείται από εχθρικές κυβερνοεπιθέσεις.
Η BND θα αποκτήσει μεγαλύτερο ρόλο και αυτονομία από τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών. Στην πράξη, οι παρακολουθήσεις θα στοχεύουν κυρίως τους γερμανούς πολίτες, λόγω περιορισμένων πόρων, ενώ η μακρά διατήρηση και ανάλυση των δεδομένων δείχνει σαφώς την κατεύθυνση: η ιδιωτικότητα των πολιτών συρρικνώνεται σταδιακά.
Υποκρισία
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης για το νομοσχέδιο «Chat Control», η Γερμανία υποτίθεται ότι αντιτάχθηκε δημόσια στην αδιάκριτη παρακολούθηση, προβάλλοντας την εικόνα προσήλωσης στις ατομικές ελευθερίες.
Τώρα, όμως, η BND θα καλύψει αυτό το κενό, με πρωτοβουλία της Καγκελαρίας. Ο Merz παρουσιάζεται θεατρικά ως υπερασπιστής της ελευθερίας, ενώ στην πράξη οργανώνει την παρακολούθηση των πολιτών.
Η ημερομηνία κατάθεσης στη βουλή παραμένει ασαφής. Η Καγκελαρία λειτουργεί κρυφά, και η γερμανική κοινωνία της δεκαετίας του 2020 φαίνεται να μην διαθέτει αποτελεσματικά «ανοσοποιητικά» ενάντια στην αυξανόμενη κρατική καταστολή.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών