Με την αύξηση των σεληνιακών αποστολών, προέκυψε ένα εφιαλτικό πρόβλημα: τα αέρια που εκπέμπονται κατά την προσεδάφιση των διαστημικών σκαφών μπορούν να εξαπλωθούν σε όλη την επιφάνεια της Σελήνης και να αναμειχθούν με τα αρχαία υλικά.
Η Σελήνη μοιάζει με έναν παγωμένο μάρτυρα του μακρινού παρελθόντος, σχεδόν ανέγγιχτο από τον χρόνο.
Ακριβώς γι' αυτό, οι επιστήμονες τη θεωρούν ένα μοναδικό αρχείο της πρώιμης ιστορίας του Ηλιακού Συστήματος και των πιθανών προϋποθέσεων για την εμφάνιση της ζωής.
Ωστόσο, η ραγδαία αύξηση της διαστημικής δραστηριότητας απειλεί πλέον θανάσιμα αυτά τα ανεκτίμητα δεδομένα, σύμφωνα με δημοσίευμα του Earth.
Στη Γη, τα ίχνη των πρώτων σταδίων της ζωής έχουν ουσιαστικά εξαφανιστεί.
Η ατμόσφαιρα, το νερό, οι τεκτονικές πλάκες και η βιολογική δραστηριότητα έσβησαν σχεδόν κάθε αρχαίο χημικό σήμα εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια.
Η Σελήνη, αντίθετα, στερείται καιρικών φαινομένων, ωκεανών και ενεργής γεωλογίας, με αποτέλεσμα πολλές περιοχές της να παραμένουν αναλλοίωτες.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι πολικές περιοχές της.
Στους κρατήρες που δεν φωτίζονται ποτέ από τον Ήλιο, επικρατεί ακραίο ψύχος.
Αυτές οι «μόνιμα σκιασμένες περιοχές» μπορεί να κρύβουν πάγο με ουσίες που μεταφέρθηκαν από κομήτες και αστεροειδείς κατά την αυγή του Ηλιακού Συστήματος.
Οι επιστήμονες ελπίζουν να εντοπίσουν εκεί προβιοτικά οργανικά μόρια – τους δομικούς λίθους από τους οποίους ενδέχεται να γεννήθηκε η ζωή στη Γη.
Η νέα απειλή: τα καυσαέρια των διαστημόπλοιων
Με την αύξηση των σεληνιακών αποστολών, προέκυψε ένα εφιαλτικό πρόβλημα: τα αέρια που εκπέμπονται κατά την προσεδάφιση των διαστημικών σκαφών μπορούν να εξαπλωθούν σε όλη την επιφάνεια της Σελήνης και να αναμειχθούν με τα αρχαία υλικά.
Το αποτέλεσμα;
Γίνεται πλέον αδύνατο να διαχωριστεί η πρωτογενής κοσμική χημεία από τα ίχνη της σύγχρονης τεχνολογίας.
Η έρευνα έδειξε ότι τα καυσαέρια από μία και μόνο προσεδάφιση μπορούν να φτάσουν ακόμη και στην αθέατη πλευρά της Σελήνης μέσα σε λίγες μόνο ημέρες. Αυτό σημαίνει ότι η απόσταση από το σημείο προσεδάφισης δεν εγγυάται καμία προστασία από τη μόλυνση.
Το «πήδημα» του μεθανίου σε έναν κόσμο χωρίς ατμόσφαιρα
Η μελέτη, υπό την καθοδήγηση του Silvio Sinibaldi (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) και της φυσικού Francisca Paiva, επικεντρώθηκε στο μεθάνιο – ένα οργανικό αέριο που εκλύεται συχνά από τους κινητήρες.
Ακόμη και η ελάχιστη παρουσία του μπορεί να νοθεύσει τα αποτελέσματα των ερευνών σε περιοχές όπου αναμένεται παρθένα αρχαία χημεία.
Σε αντίθεση με τη Γη, στη Σελήνη δεν υπάρχει ατμόσφαιρα για να διασπαρεί σταδιακά το αέριο.
Τα μόρια κινούνται με «άλματα» ακολουθώντας βαλλιστικές τροχιές.
Σύμφωνα με το μοντέλο, σε λιγότερο από δύο σεληνιακές ημέρες το μεθάνιο φτάνει από τον Νότιο στον Βόρειο Πόλο. Μέσα σε επτά ημέρες, περισσότερα από τα μισά εκλυόμενα μόρια κατακάθονται στις «ψυχρές παγίδες» των πόλων, όπου μπορούν να παραμείνουν για απροσδιόριστα μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η Σελήνη μετατρέπεται σε χωματερή
Το ενδιαφέρον για τη Σελήνη εκτοξεύεται: κρατικά προγράμματα σχεδιάζουν επανδρωμένες αποστολές, ιδιωτικές εταιρείες βλέπουν οικονομικές προοπτικές και επιστημονικές ομάδες σπεύδουν να πάρουν δείγματα.
Όμως, κάθε νέα προσεδάφιση αυξάνει το χημικό αποτύπωμα της ανθρώπινης δραστηριότητας.
Εκτός από το μεθάνιο, κίνδυνο αποτελούν τα υλικά των περιβλημάτων, τα χρώματα, τα στεγανωτικά και τα ελαστικά μέρη των σκαφών.
Το δίλημμα είναι πλέον οξύ: η εξερεύνηση της Σελήνης επιταχύνει την τεχνολογία, αλλά κινδυνεύει να καταστρέψει οριστικά τα μοναδικά επιστημονικά δεδομένα που δεν μπορούν να αποκατασταθούν μετά τη μόλυνση.
www.bankingnews.gr
Ακριβώς γι' αυτό, οι επιστήμονες τη θεωρούν ένα μοναδικό αρχείο της πρώιμης ιστορίας του Ηλιακού Συστήματος και των πιθανών προϋποθέσεων για την εμφάνιση της ζωής.
Ωστόσο, η ραγδαία αύξηση της διαστημικής δραστηριότητας απειλεί πλέον θανάσιμα αυτά τα ανεκτίμητα δεδομένα, σύμφωνα με δημοσίευμα του Earth.
Στη Γη, τα ίχνη των πρώτων σταδίων της ζωής έχουν ουσιαστικά εξαφανιστεί.
Η ατμόσφαιρα, το νερό, οι τεκτονικές πλάκες και η βιολογική δραστηριότητα έσβησαν σχεδόν κάθε αρχαίο χημικό σήμα εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια.
Η Σελήνη, αντίθετα, στερείται καιρικών φαινομένων, ωκεανών και ενεργής γεωλογίας, με αποτέλεσμα πολλές περιοχές της να παραμένουν αναλλοίωτες.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι πολικές περιοχές της.
Στους κρατήρες που δεν φωτίζονται ποτέ από τον Ήλιο, επικρατεί ακραίο ψύχος.
Αυτές οι «μόνιμα σκιασμένες περιοχές» μπορεί να κρύβουν πάγο με ουσίες που μεταφέρθηκαν από κομήτες και αστεροειδείς κατά την αυγή του Ηλιακού Συστήματος.
Οι επιστήμονες ελπίζουν να εντοπίσουν εκεί προβιοτικά οργανικά μόρια – τους δομικούς λίθους από τους οποίους ενδέχεται να γεννήθηκε η ζωή στη Γη.
Η νέα απειλή: τα καυσαέρια των διαστημόπλοιων
Με την αύξηση των σεληνιακών αποστολών, προέκυψε ένα εφιαλτικό πρόβλημα: τα αέρια που εκπέμπονται κατά την προσεδάφιση των διαστημικών σκαφών μπορούν να εξαπλωθούν σε όλη την επιφάνεια της Σελήνης και να αναμειχθούν με τα αρχαία υλικά.
Το αποτέλεσμα;
Γίνεται πλέον αδύνατο να διαχωριστεί η πρωτογενής κοσμική χημεία από τα ίχνη της σύγχρονης τεχνολογίας.
Η έρευνα έδειξε ότι τα καυσαέρια από μία και μόνο προσεδάφιση μπορούν να φτάσουν ακόμη και στην αθέατη πλευρά της Σελήνης μέσα σε λίγες μόνο ημέρες. Αυτό σημαίνει ότι η απόσταση από το σημείο προσεδάφισης δεν εγγυάται καμία προστασία από τη μόλυνση.
Το «πήδημα» του μεθανίου σε έναν κόσμο χωρίς ατμόσφαιρα
Η μελέτη, υπό την καθοδήγηση του Silvio Sinibaldi (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) και της φυσικού Francisca Paiva, επικεντρώθηκε στο μεθάνιο – ένα οργανικό αέριο που εκλύεται συχνά από τους κινητήρες.
Ακόμη και η ελάχιστη παρουσία του μπορεί να νοθεύσει τα αποτελέσματα των ερευνών σε περιοχές όπου αναμένεται παρθένα αρχαία χημεία.
Σε αντίθεση με τη Γη, στη Σελήνη δεν υπάρχει ατμόσφαιρα για να διασπαρεί σταδιακά το αέριο.
Τα μόρια κινούνται με «άλματα» ακολουθώντας βαλλιστικές τροχιές.
Σύμφωνα με το μοντέλο, σε λιγότερο από δύο σεληνιακές ημέρες το μεθάνιο φτάνει από τον Νότιο στον Βόρειο Πόλο. Μέσα σε επτά ημέρες, περισσότερα από τα μισά εκλυόμενα μόρια κατακάθονται στις «ψυχρές παγίδες» των πόλων, όπου μπορούν να παραμείνουν για απροσδιόριστα μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η Σελήνη μετατρέπεται σε χωματερή
Το ενδιαφέρον για τη Σελήνη εκτοξεύεται: κρατικά προγράμματα σχεδιάζουν επανδρωμένες αποστολές, ιδιωτικές εταιρείες βλέπουν οικονομικές προοπτικές και επιστημονικές ομάδες σπεύδουν να πάρουν δείγματα.
Όμως, κάθε νέα προσεδάφιση αυξάνει το χημικό αποτύπωμα της ανθρώπινης δραστηριότητας.
Εκτός από το μεθάνιο, κίνδυνο αποτελούν τα υλικά των περιβλημάτων, τα χρώματα, τα στεγανωτικά και τα ελαστικά μέρη των σκαφών.
Το δίλημμα είναι πλέον οξύ: η εξερεύνηση της Σελήνης επιταχύνει την τεχνολογία, αλλά κινδυνεύει να καταστρέψει οριστικά τα μοναδικά επιστημονικά δεδομένα που δεν μπορούν να αποκατασταθούν μετά τη μόλυνση.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών