Πρόκειται για ένα πραγματικά αμφιλεγόμενο στρατιωτικό πρωτόκολλο που χρησιμοποιήθηκε από τον στρατό από το 1986 μέχρι το 2016 για να αποτρέψει τη σύλληψη Ισραηλινών στρατιωτών από τις εχθρικές δυνάμεις
H ισραηλινή εφημερίδα Yedioth Ahronoth αποκάλυψε τις παθογένειες και το... χάος που επικρατεί στον ισραηλινό στρατό, με τις αμφιλεγόμενες διαταγές, την έλλειψη ψυχραιμίας και τις... «χαζές» βόμβες που οδηγούν σε σημείο Ισραηλινοί να σκοτώνουν (ή τραυματίζουν) Ισραηλινούς, φαντάρους και μη, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα μια αμφιλεγόμενη ρήτρα στον ισραηλινό κώδικα στρατιωτικής δεοντολογίας, τον διαβόητη εντολή «Αννίβας» (Hannibal) που έλαβαν οι στρατιώτες μετά την 7η Οκτωβρίου.
Τι σημαίνει;
Όλες οι μάχιμες μονάδες είχαν διαταγή να σταματήσουν «πάση θυσία» κάθε προσπάθεια των μαχητών της Hamas να επιστρέψουν στη Γάζα με ομήρους.
Αυτό σήμαινε ότι ισραηλινά ελικόπτερα έπλητταν αυτοκίνητα που προσπαθούσαν να περάσουν στη Γάζα, δίχως να είναι ακόμα γνωστό πόσοι όμηροι θανατώθηκαν από πυρά συμπατριωτών τους, λόγω της εντολής.
Παθογένεια Νου 1: Τι είναι το πρωτόκολλο Hannibal
Πρόκειται για ένα πραγματικά αμφιλεγόμενο στρατιωτικό πρωτόκολλο που χρησιμοποιήθηκε από τον στρατό από το 1986 μέχρι το 2016 για να αποτρέψει τη σύλληψη Ισραηλινών στρατιωτών από τις εχθρικές δυνάμεις, που ακόμη και ο άνθρωπος που σύνταξε τον Ισραηλινό Κώδικα Δεοντολογίας ο φιλόσοφος Asha Kasher, χαρακτήρισε ως «παράνομο, ανήθικο και τρομακτικό», παρότι στοιχειοθετήθηκε πάνω στην αντίληψη ότι, «η απαγωγή πρέπει να σταματήσει με κάθε μέσο, ακόμη και με τίμημα να χτυπήσουμε και να βλάψουμε τις δικές μας δυνάμεις»
Μιλώντας στην έγκριτη Haaretz ο Kasher, δίστασε να επιβεβαιώσει προτού διεξαχθεί έρευνα, αλλά ανέφερε πως «Έχω δει όλες τις εκδόσεις της Οδηγίας Hannibal και δεν έχω δει ποτέ καμία αναφορά σε απόπειρες απαγωγής αμάχων», είπε.
«Η ιδέα ότι θα προσπαθήσετε να αποτρέψετε μια απόπειρα μετακίνησης [αμάχων] στη Γάζα ρίχνοντας όλμο αρμάτων μάχης στη δομή στην οποία κρατούνται είναι απαράδεκτη.
Είναι απαράδεκτο από τη σκοπιά των εντολών του στρατού.
Και είναι απαράδεκτο από την άποψη των αξιών του στρατού», είπε.
Ωστόσο, οι Ισραηλινοί συνέχισαν να αυξάνουν χαρακτηριστικά τα θύματα στις τάξεις, χρησιμοποιώντας ισραηλινές σφαίρες.
Παθογένεια Νου 2: Ισραηλινοί σκοτώνουν Ισραηλινούς
Σύμφωνα με απόστρατο στρατηγό, βετεράνο των μαχών στη Φαλούτζα το 2004 που μίλησε στο Aljazeera, ο τρόπος που διεξάγει την στρατιωτική επιχείρηση σε αστικό πεδίο (MOUT) το Ισραήλ οδηγεί ακόμα πιο έντονα σε περισσότερους θανάτους Ισραηλινών από δικούς τους και προβληματίζει για πολλούς λόγους.
Ενώ στον σύγχρονο πόλεμο οι επιτιθέμενοι μπορεί να υποστούν από 1 έως 3 τραυματίες για κάθε έναν νεκρό, η αναλογία σε αστικό πόλεμο είναι πιθανώς διπλάσια.
Για το Ισραήλ, μπορεί οι 25.000 νεκροί Παλαιστίνιοι να είναι θεμιτοί, αλλά οι θάνατοι Ισραηλινοί στρατιωτών από φιλικά πυρά είναι άλλη μια παράλογη πτυχή αυτών των Ενόπλων Δυνάμεων.
Οι «χαζές ή τυφλές βόμβες» των Ισραηλινών είναι προς το παρόν η μεγαλύτερη απειλή για τους αμάχους, ειδικά στην πυκνοκατοικημένη Γάζα.
Ο ρυθμός με τον οποίο το Ισραήλ χρησιμοποιεί ταυτές τις βόμβες συμβάλλει στον αυξανόμενο αριθμό των νεκρών αμάχων.
Τον Δεκέμβριο ακόμα η πρόοδος που σημείωναν οι Ισραηλινοί ήταν εξαιρετικά αργός, κάτι που μπορεί να εξηγείται από το γεγονός ότι θέλουν να ελαχιστοποιήσουν δικές τους απώλειες.
Mέχρι το τέλος του 2023, σχεδόν τα μισά από τα πυρομαχικά αέρος - εδάφους που χρησιμοποίησε το Ισραήλ στη Γάζα ήταν οι γνωστές ως «χαζές βόμβες», σύμφωνα εκτιμήσεις της CIA.
Ειδικότερα, περίπου το 40-45% από τα 29.000 πυρομαχικά που χρησιμοποίησε το Ισραήλ ήταν τέτοια.
Οι «χαζές βόμβες» μπορούν να στοχεύσουν μόνο στρέφοντας το αεροσκάφος πριν από την απελευθέρωση του θανατηφόρου φορτίου το οποίο μπορεί να αστοχήσει έως και 100 μέτρα!
Για το Ισραήλ, μπορεί να είναι αποδεκτό να σκοτώνονται Παλαιστίνιοι πολίτες με ανακριβείς βομβαρδισμούς, αλλά όχι Ισραηλινοί στρατιώτες.
Πρόβλημα Νου 1: 1 στους 8 Ισραηλινούς στρατιώτες έπεσαν από ίδια πυρά
Το αποτέλεσμα λοιπόν ήταν πως μόνο μέχρι τα μέσα του Δεκεμβρίου 2023, ο 1 στους 8 Ισραηλινούς στρατιώτες έπεσαν από φίλια πυρά, δηλαδή βομβαρδισμούς.
Στις 12 Δεκεμβρίου 2023, η στρατιωτική διοίκηση παραδέχτηκε ότι από τους 105 στρατιώτες που σκοτώθηκαν μέχρι τότε, οι 20 σκοτώθηκαν από «φίλιά πυρά» και άλλα περιστατικά που αφορούσαν Ισραηλινούς στρατιώτες που σκοτώθηκαν μεταξύ τους.
Από αυτούς τους 20 στρατιώτες, οι 13 πέθαναν από βόμβες της ισραηλινής αεροπορίας, είτε λόγω εσφαλμένης αναγνώρισης και τοποθεσίας των στρατευμάτων είτε από βόμβες που έπεσαν πολύ μακριά από τον στόχο τους.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η πλειονότητα αυτών των απωλειών από βόμβες σημειώθηκε στις πρώτες φάσεις του πολέμου που οι αποστάσεις μεταξύ των στρατευμάτων και του εχθρού τους ήταν ακόμα μεγάλες.
Ωστόσο, εφόσον οι Ισραηλινοί πέρασαν σε μάχες μέσα σε πόλεις, οι εχθροί βρίσκονται συχνά σε απόσταση 10 ή 20 μέτρων, επομένως ο μόνος αποδεκτός τρόπος ήταν τα όπλα ακριβείας. Μήπως, όμως τους τελείωσαν;
Πρόβλημα Νου 2: Έλλειψη ψυχραιμίας και κακή ή ανεπαρκής εκπαίδευση
H εκτέλεση τριών Ισραηλινών ομήρων από Ισραηλινούς στρατιώτες που έχασαν τη ψυχραιμία τους στις 15 Δεκεμβρίου είναι άλλο ένα σημείο ενδεικτικό του επιπέδου εκπαίδευσης των Ισραηλινών.
Όπως αναφέρει το δημοσίευμα που στηρίζεται στα λεγόμενα του Αμερικανού στρατηγού (που μίλησε υπό καθεστώς ανωνυμίας Al Jazeera), ακόμη και στον πυρετό της μάχης, οι δολοφονίες αμάχων, ειδικά εκείνων που επιδεικνύουν πρόθεση να παραδοθούν, μπορεί να υποδηλώνουν διάφορα ανεπιθύμητα ζητήματα που βλάπτουν την επιχειρησιακή απόδοση οποιουδήποτε στρατού.
Αυτά περιλαμβάνουν την έλλειψη κατάλληλης εκπαίδευσης για τη διάκριση μεταξύ μαχητών και μη, αδιαφορία για τη ζωή του υποτιθέμενου εχθρού που δείχνει πρόθεση να παραδοθεί και ακραίο άγχος μάχης χωρίς ψυχολογική υποστήριξη για κουρασμένους από τον πόλεμο στρατιώτες.
Πρόβλημα Νου 3: Διοίκηση χαμηλών προσόντων και προδιαγραφών
Στους πιθανούς παράγοντες περιλαμβάνεται και η αγνόηση από την ανώτερη διοίκηση των συνθηκών στο πεδίο της μάχης και την αποτυχία να αντικαταστήσει τις κουρασμένες από τη μάχη μονάδες, ειδικά εάν μια μονάδα έχει υποστεί απώλειες.
Επίσης, μπορεί να είναι και η αποτυχία της αλυσίδας διοίκησης ή ο διορισμός διοικητών που αδυνατούν να ακολουθήσουν οδηγίες ή να δώσουν διαταγές.
Πρόβλημα Νου 4: Τελικά ο Ισραηλινός στρατός ήταν... απροετοίμαστος
Ένα επιπλέον σημείο που θίγει ο Αμερικανός στρατηγός είναι ότι οι Ισραηλινοί μετά την επίθεση μπήκαν στα βαθιά με... μακροβούτι.
«Καμία εκπαίδευση δεν μπορεί να προετοιμάσει τους στρατιώτες για τις πραγματικές συνθήκες μάχης σε στενά δρομάκια, να δέχονται επίθεση από όλες τις πλευρές, ακόμη και από ψηλά, και να πρέπει να ανησυχούν και για τις σήραγγες» αναφέρεται στο δημοσίευμα.
Ο στρατηγός σημείωσε ότι «το πιο αποτελεσματικό όπλο στον αστικό πόλεμο είναι η εμπειρία», εξηγώντας ότι κάθε πυρομαχικό έχει σχεδιαστεί για μια υποτιθέμενη κατάσταση που δεν υπάρχει ποτέ στο έδαφος.
«Κατά την εκπαίδευση ένας στρατιώτης μαθαίνει τι πρέπει να κάνει, πχ μια χειροβομβίδα, και ποιο είναι το βεληνεκές της, αλλά μέχρι να πετάξει μερικές από το ένα δωμάτιο στο άλλο, δεν μπορεί να φανταστεί τη δύναμη της έκρηξης ή την απόσταση που τα σκάγια αναπηδούν στους τσιμεντένιους τοίχους».
Έως ότου κάθε μαχητής και κάθε εμπλεκόμενη μονάδα αποκτήσουν αυτή την κρίσιμη εμπειρία, θα μετρήσουν μεγάλες απώλειες.
Για παράδειγμα, ο θάνατος εννέα Ισραηλινών στρατιωτών σε ένα μόνο περιστατικό στη Shujayea στις 12 Δεκεμβρίου είναι ένα παράδειγμα που αναφέρεται σε στρατιωτικό εγχειρίδιο.
Δύο αξιωματικοί και δύο στρατιώτες από την Ταξιαρχία Golani, μια από τις πιο έμπειρες μονάδες του ισραηλινού στρατού, έπεσαν σε ενέδρα από μαχητές της Ταξιαρχίας Qassam καθώς έμπαιναν σε ένα κτίριο.
Ένας αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός απέκλεισε την έξοδο τους και οι μαχητές της Hamas τους αποδεκάτισαν με χειροβομβίδες και πυρά πολυβόλων.
Καθώς μια δεύτερη ισραηλινή ομάδα προσπάθησε να σώσει τους συντρόφους της, πυροδότησε επίσης μηχανισμούς και στη συνέχεια σκοτώθηκαν από διασταυρούμενα πυρά από το κτίριο στο οποίο βρίσκονταν και από τους ψηλότερους ορόφους του γειτονικού κτιρίου.
Οι ακραίοι κίνδυνοι της αστικής μάχης δεν επηρεάζουν μόνο τους στρατιώτες.
Άμαχοι που πιάνονται σε περιοχές μαχών από σπίτι σε σπίτι σκοτώνονται επίσης — άλλοι από βόμβες από τον αέρα, άλλοι από στρατιώτες στο έδαφος.
www.bankingews.gr
Τι σημαίνει;
Όλες οι μάχιμες μονάδες είχαν διαταγή να σταματήσουν «πάση θυσία» κάθε προσπάθεια των μαχητών της Hamas να επιστρέψουν στη Γάζα με ομήρους.
Αυτό σήμαινε ότι ισραηλινά ελικόπτερα έπλητταν αυτοκίνητα που προσπαθούσαν να περάσουν στη Γάζα, δίχως να είναι ακόμα γνωστό πόσοι όμηροι θανατώθηκαν από πυρά συμπατριωτών τους, λόγω της εντολής.
Παθογένεια Νου 1: Τι είναι το πρωτόκολλο Hannibal
Πρόκειται για ένα πραγματικά αμφιλεγόμενο στρατιωτικό πρωτόκολλο που χρησιμοποιήθηκε από τον στρατό από το 1986 μέχρι το 2016 για να αποτρέψει τη σύλληψη Ισραηλινών στρατιωτών από τις εχθρικές δυνάμεις, που ακόμη και ο άνθρωπος που σύνταξε τον Ισραηλινό Κώδικα Δεοντολογίας ο φιλόσοφος Asha Kasher, χαρακτήρισε ως «παράνομο, ανήθικο και τρομακτικό», παρότι στοιχειοθετήθηκε πάνω στην αντίληψη ότι, «η απαγωγή πρέπει να σταματήσει με κάθε μέσο, ακόμη και με τίμημα να χτυπήσουμε και να βλάψουμε τις δικές μας δυνάμεις»
Μιλώντας στην έγκριτη Haaretz ο Kasher, δίστασε να επιβεβαιώσει προτού διεξαχθεί έρευνα, αλλά ανέφερε πως «Έχω δει όλες τις εκδόσεις της Οδηγίας Hannibal και δεν έχω δει ποτέ καμία αναφορά σε απόπειρες απαγωγής αμάχων», είπε.
«Η ιδέα ότι θα προσπαθήσετε να αποτρέψετε μια απόπειρα μετακίνησης [αμάχων] στη Γάζα ρίχνοντας όλμο αρμάτων μάχης στη δομή στην οποία κρατούνται είναι απαράδεκτη.
Είναι απαράδεκτο από τη σκοπιά των εντολών του στρατού.
Και είναι απαράδεκτο από την άποψη των αξιών του στρατού», είπε.
Ωστόσο, οι Ισραηλινοί συνέχισαν να αυξάνουν χαρακτηριστικά τα θύματα στις τάξεις, χρησιμοποιώντας ισραηλινές σφαίρες.
Παθογένεια Νου 2: Ισραηλινοί σκοτώνουν Ισραηλινούς
Σύμφωνα με απόστρατο στρατηγό, βετεράνο των μαχών στη Φαλούτζα το 2004 που μίλησε στο Aljazeera, ο τρόπος που διεξάγει την στρατιωτική επιχείρηση σε αστικό πεδίο (MOUT) το Ισραήλ οδηγεί ακόμα πιο έντονα σε περισσότερους θανάτους Ισραηλινών από δικούς τους και προβληματίζει για πολλούς λόγους.
Ενώ στον σύγχρονο πόλεμο οι επιτιθέμενοι μπορεί να υποστούν από 1 έως 3 τραυματίες για κάθε έναν νεκρό, η αναλογία σε αστικό πόλεμο είναι πιθανώς διπλάσια.
Για το Ισραήλ, μπορεί οι 25.000 νεκροί Παλαιστίνιοι να είναι θεμιτοί, αλλά οι θάνατοι Ισραηλινοί στρατιωτών από φιλικά πυρά είναι άλλη μια παράλογη πτυχή αυτών των Ενόπλων Δυνάμεων.
Οι «χαζές ή τυφλές βόμβες» των Ισραηλινών είναι προς το παρόν η μεγαλύτερη απειλή για τους αμάχους, ειδικά στην πυκνοκατοικημένη Γάζα.
Ο ρυθμός με τον οποίο το Ισραήλ χρησιμοποιεί ταυτές τις βόμβες συμβάλλει στον αυξανόμενο αριθμό των νεκρών αμάχων.
Τον Δεκέμβριο ακόμα η πρόοδος που σημείωναν οι Ισραηλινοί ήταν εξαιρετικά αργός, κάτι που μπορεί να εξηγείται από το γεγονός ότι θέλουν να ελαχιστοποιήσουν δικές τους απώλειες.
Mέχρι το τέλος του 2023, σχεδόν τα μισά από τα πυρομαχικά αέρος - εδάφους που χρησιμοποίησε το Ισραήλ στη Γάζα ήταν οι γνωστές ως «χαζές βόμβες», σύμφωνα εκτιμήσεις της CIA.
Ειδικότερα, περίπου το 40-45% από τα 29.000 πυρομαχικά που χρησιμοποίησε το Ισραήλ ήταν τέτοια.
Οι «χαζές βόμβες» μπορούν να στοχεύσουν μόνο στρέφοντας το αεροσκάφος πριν από την απελευθέρωση του θανατηφόρου φορτίου το οποίο μπορεί να αστοχήσει έως και 100 μέτρα!
Για το Ισραήλ, μπορεί να είναι αποδεκτό να σκοτώνονται Παλαιστίνιοι πολίτες με ανακριβείς βομβαρδισμούς, αλλά όχι Ισραηλινοί στρατιώτες.
Πρόβλημα Νου 1: 1 στους 8 Ισραηλινούς στρατιώτες έπεσαν από ίδια πυρά
Το αποτέλεσμα λοιπόν ήταν πως μόνο μέχρι τα μέσα του Δεκεμβρίου 2023, ο 1 στους 8 Ισραηλινούς στρατιώτες έπεσαν από φίλια πυρά, δηλαδή βομβαρδισμούς.
Στις 12 Δεκεμβρίου 2023, η στρατιωτική διοίκηση παραδέχτηκε ότι από τους 105 στρατιώτες που σκοτώθηκαν μέχρι τότε, οι 20 σκοτώθηκαν από «φίλιά πυρά» και άλλα περιστατικά που αφορούσαν Ισραηλινούς στρατιώτες που σκοτώθηκαν μεταξύ τους.
Από αυτούς τους 20 στρατιώτες, οι 13 πέθαναν από βόμβες της ισραηλινής αεροπορίας, είτε λόγω εσφαλμένης αναγνώρισης και τοποθεσίας των στρατευμάτων είτε από βόμβες που έπεσαν πολύ μακριά από τον στόχο τους.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η πλειονότητα αυτών των απωλειών από βόμβες σημειώθηκε στις πρώτες φάσεις του πολέμου που οι αποστάσεις μεταξύ των στρατευμάτων και του εχθρού τους ήταν ακόμα μεγάλες.
Ωστόσο, εφόσον οι Ισραηλινοί πέρασαν σε μάχες μέσα σε πόλεις, οι εχθροί βρίσκονται συχνά σε απόσταση 10 ή 20 μέτρων, επομένως ο μόνος αποδεκτός τρόπος ήταν τα όπλα ακριβείας. Μήπως, όμως τους τελείωσαν;
Πρόβλημα Νου 2: Έλλειψη ψυχραιμίας και κακή ή ανεπαρκής εκπαίδευση
H εκτέλεση τριών Ισραηλινών ομήρων από Ισραηλινούς στρατιώτες που έχασαν τη ψυχραιμία τους στις 15 Δεκεμβρίου είναι άλλο ένα σημείο ενδεικτικό του επιπέδου εκπαίδευσης των Ισραηλινών.
Όπως αναφέρει το δημοσίευμα που στηρίζεται στα λεγόμενα του Αμερικανού στρατηγού (που μίλησε υπό καθεστώς ανωνυμίας Al Jazeera), ακόμη και στον πυρετό της μάχης, οι δολοφονίες αμάχων, ειδικά εκείνων που επιδεικνύουν πρόθεση να παραδοθούν, μπορεί να υποδηλώνουν διάφορα ανεπιθύμητα ζητήματα που βλάπτουν την επιχειρησιακή απόδοση οποιουδήποτε στρατού.
Αυτά περιλαμβάνουν την έλλειψη κατάλληλης εκπαίδευσης για τη διάκριση μεταξύ μαχητών και μη, αδιαφορία για τη ζωή του υποτιθέμενου εχθρού που δείχνει πρόθεση να παραδοθεί και ακραίο άγχος μάχης χωρίς ψυχολογική υποστήριξη για κουρασμένους από τον πόλεμο στρατιώτες.
Πρόβλημα Νου 3: Διοίκηση χαμηλών προσόντων και προδιαγραφών
Στους πιθανούς παράγοντες περιλαμβάνεται και η αγνόηση από την ανώτερη διοίκηση των συνθηκών στο πεδίο της μάχης και την αποτυχία να αντικαταστήσει τις κουρασμένες από τη μάχη μονάδες, ειδικά εάν μια μονάδα έχει υποστεί απώλειες.
Επίσης, μπορεί να είναι και η αποτυχία της αλυσίδας διοίκησης ή ο διορισμός διοικητών που αδυνατούν να ακολουθήσουν οδηγίες ή να δώσουν διαταγές.
Πρόβλημα Νου 4: Τελικά ο Ισραηλινός στρατός ήταν... απροετοίμαστος
Ένα επιπλέον σημείο που θίγει ο Αμερικανός στρατηγός είναι ότι οι Ισραηλινοί μετά την επίθεση μπήκαν στα βαθιά με... μακροβούτι.
«Καμία εκπαίδευση δεν μπορεί να προετοιμάσει τους στρατιώτες για τις πραγματικές συνθήκες μάχης σε στενά δρομάκια, να δέχονται επίθεση από όλες τις πλευρές, ακόμη και από ψηλά, και να πρέπει να ανησυχούν και για τις σήραγγες» αναφέρεται στο δημοσίευμα.
Ο στρατηγός σημείωσε ότι «το πιο αποτελεσματικό όπλο στον αστικό πόλεμο είναι η εμπειρία», εξηγώντας ότι κάθε πυρομαχικό έχει σχεδιαστεί για μια υποτιθέμενη κατάσταση που δεν υπάρχει ποτέ στο έδαφος.
«Κατά την εκπαίδευση ένας στρατιώτης μαθαίνει τι πρέπει να κάνει, πχ μια χειροβομβίδα, και ποιο είναι το βεληνεκές της, αλλά μέχρι να πετάξει μερικές από το ένα δωμάτιο στο άλλο, δεν μπορεί να φανταστεί τη δύναμη της έκρηξης ή την απόσταση που τα σκάγια αναπηδούν στους τσιμεντένιους τοίχους».
Έως ότου κάθε μαχητής και κάθε εμπλεκόμενη μονάδα αποκτήσουν αυτή την κρίσιμη εμπειρία, θα μετρήσουν μεγάλες απώλειες.
Για παράδειγμα, ο θάνατος εννέα Ισραηλινών στρατιωτών σε ένα μόνο περιστατικό στη Shujayea στις 12 Δεκεμβρίου είναι ένα παράδειγμα που αναφέρεται σε στρατιωτικό εγχειρίδιο.
Δύο αξιωματικοί και δύο στρατιώτες από την Ταξιαρχία Golani, μια από τις πιο έμπειρες μονάδες του ισραηλινού στρατού, έπεσαν σε ενέδρα από μαχητές της Ταξιαρχίας Qassam καθώς έμπαιναν σε ένα κτίριο.
Ένας αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός απέκλεισε την έξοδο τους και οι μαχητές της Hamas τους αποδεκάτισαν με χειροβομβίδες και πυρά πολυβόλων.
Καθώς μια δεύτερη ισραηλινή ομάδα προσπάθησε να σώσει τους συντρόφους της, πυροδότησε επίσης μηχανισμούς και στη συνέχεια σκοτώθηκαν από διασταυρούμενα πυρά από το κτίριο στο οποίο βρίσκονταν και από τους ψηλότερους ορόφους του γειτονικού κτιρίου.
Οι ακραίοι κίνδυνοι της αστικής μάχης δεν επηρεάζουν μόνο τους στρατιώτες.
Άμαχοι που πιάνονται σε περιοχές μαχών από σπίτι σε σπίτι σκοτώνονται επίσης — άλλοι από βόμβες από τον αέρα, άλλοι από στρατιώτες στο έδαφος.
www.bankingews.gr
Σχόλια αναγνωστών