Απόψεις - Άρθρα

European Super League: Άλλη μία ευκαιρία για εξυγίανση στα σκουπίδια

European Super League: Άλλη μία ευκαιρία για εξυγίανση στα σκουπίδια
Τον τελευταίο καιρό πολύ μελάνι έχει χυθεί με αφορμή την προσπάθεια 12 αποστατών - επαναστατών του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου…

Το ποδόσφαιρο είναι ο καθρέπτης της κοινωνίας, λένε.
Αλλά ποιας κοινωνίας; Μιας κοινωνίας αντιπαραγωγικής, με χίλιες δυο παθογένειες να την ταλανίζουν…
Με ασθενικές κυβερνήσεις και, συνήθως, με μια γραφειοκρατία-μέγγενη, που επικρέμαται ως δαμόκλειος σπάθη πάνω από τον ιστό τον οποίο προσπαθούν να υφάνουν οι ικανοί και διαρρηγνύουν οι κηφήνες.
Αυτά στην Ευρώπη… διότι στις ΗΠΑ έχουν λύσει τα προβλήματά τους, με πετυχημένες και οικονομικά ανεξάρτητες λίγκες, με αστρονομικούς τζίρους και, φυσικά, με θέαμα που προσελκύει φίλους και θαυμαστές από όλο τον πλανήτη.
Και εμείς εδώ;…
Κολλημένοι σε νόρμες του άλλοτε, ανεχόμεθα υπανάπτυκτες φόρμες απλώς και μόνον για να μη βγούμε από την comfort zone μας.
Διότι περί αυτού πρόκειται και τίποτε άλλο.
Τον τελευταίο καιρό πολύ μελάνι έχει χυθεί με αφορμή την προσπάθεια 12 αποστατών - επαναστατών του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου να δημιουργήσουν τη δική τους λίγκα, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να ελέγξουν τις εισοδηματικές ροές τους και, άρα, τη μοίρα τους.
Πρόκειται για υπερχρεωμένες εταιρείες τα στελέχη των οποίων τα «ζύγισαν» και θεώρησαν σωστό να απαλλαγούν από τους γραφειοκράτες της ευρωπαϊκής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας που λυμαίνονται το προϊόν τους.

Επιτακτική ανάγκη, αλλά...

Και είναι επιτακτική ανάγκη να γίνει κάτι τέτοιο γι’ αυτά τα κολοσσιαία κλαμπ, με τα εκατομμύρια οπαδούς, αλλά και με τα δυσθεώρητα χρέη προς τις τράπεζες.
Απόριας άξιον πώς αυτοί οι σύλλογοι που απευθύνονται σε μια αγορά άνω των 4 δισεκατομμυρίων ανθρώπων είναι ελλειμματικοί και, σε πολλές περιπτώσεις, δεν έχουν να πληρώσουν τους μισθούς ούτε των πλέον χαμηλόμισθων υπαλλήλων τους.
Τελευταίο τέτοιο παράδειγμα υπήρξε η Λίβερπουλ…
Μα, φυσικά, είναι θέμα διαχείρισης.
Η νέα λίγκα θα έλυνε πολλά προβλήματα, καθώς με τη βοήθεια τεχνοκρατών θα δημιουργούνταν ένα προϊόν βιώσιμο, το οποίο θα έσφυζε από οικονομική υγεία – κάτι ανάλογο με το NBA στην Αμερική.
Ωστόσο, οι οπαδοί-πελάτες είχαν άλλη γνώμη.
Με παλιακές νοοτροπίες, αρνούνται τον εκσυγχρονισμό.
Προτιμούν την υπερχρέωση των ομάδων, με τις τράπεζες να βάζουν υποθήκη τον χρυσό του ποδοσφαίρου.
Αλλά και σε αυτή την περίπτωση, ας αναρωτηθούμε:
Ποιος θα αποβεί ζημιωμένος από την επιδείνωση των στοιχείων ενεργητικού των τραπεζών;…
Τελικός αποδέκτης των επιπτώσεων των κρίσεων χρέους, είτε ιδιωτικού είτε δημοσίου, είναι πάντα ο φορολογούμενος.
Ψιλά γράμματα…

www.bankingnews.gr

Ρoή Ειδήσεων

Σχόλια αναγνωστών

Δείτε επίσης