Η συνάντηση των Vladimir Putin, Xi Jinping και Donald Trump, η οποία έχει προγραμματιστεί στο περιθώριο των εκδηλώσεων της Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC), ενδέχεται να περιλαμβάνει συζητήσεις για τον πόλεμο στην Ουκρανία, το Ιράν, τον έλεγχο των πυρηνικών εξοπλισμών και την τεχνητή νοημοσύνη (AI). Ωστόσο, σύμφωνα με τους αναλυτές, η σύνοδος ενδέχεται να αποτελέσει κυρίως μια διπλωματική άσκηση, με κάθε ηγέτη να επιδιώκει πολιτικά οφέλη, αποφεύγοντας παράλληλα δεσμεύσεις που θα μπορούσαν να υπονομεύσουν τα συμφέροντά του.
Ο Trump αναμένεται να πιέσει για τη δημιουργία ενός νέου πλαισίου ελέγχου των πυρηνικών εξοπλισμών, στο οποίο θα συμμετέχει και η Κίνα, μετά τη λήξη της συνθήκης New START μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας τον Φεβρουάριο. Από την πλευρά της, η Ρωσία επιδιώκει να βελτιώσει τη διεθνή της θέση και να προωθήσει διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία με όρους αποδεκτούς για τη Μόσχα.
Η Κίνα δύσκολα θα δεχθεί περιορισμούς στα πυρηνικά
Η Κίνα είναι απίθανο να συμφωνήσει σε περιορισμούς για τα πυρηνικά της όπλα, σύμφωνα με τον Shen Ming-shih, ερευνητή στο Ινστιτούτο Ερευνών Εθνικής Άμυνας και Ασφάλειας της Ταϊβάν.
Ο Shen δήλωσε στους Epoch Times ότι οι τρεις χώρες έχουν θεμελιωδώς διαφορετικά συμφέροντα στον τομέα της ασφάλειας, γεγονός που καθιστά δύσκολη την επίτευξη μιας δεσμευτικής συμφωνίας. Όπως σημείωσε, το πυρηνικό οπλοστάσιο της Κίνας παραμένει μικρότερο από εκείνα των ΗΠΑ και της Ρωσίας, γεγονός που περιορίζει τα κίνητρα του Πεκίνου να θέσει φραγμούς στην ανάπτυξη των όπλων του.
Σε σχόλιό του στις 6 Ιουλίου, ο αρθρογράφος των Epoch Times Stu Cvrk, πολιτικός σχολιαστής και απόστρατος πλοίαρχος του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού, ανέφερε ότι το κινεζικό πυρηνικό οπλοστάσιο θα μπορούσε να ξεπεράσει τις 1.000 κεφαλές έως το 2030, από περισσότερες από 600 που διαθέτει σήμερα, παρά την επίσημη πολιτική του Πεκίνου περί μη πρώτης χρήσης πυρηνικών όπλων.
Ο Κινέζος συγγραφέας και πολιτικός σχολιαστής Chen Pokong, που ζει στις ΗΠΑ, δήλωσε επίσης στους Epoch Times ότι η συνάντηση δύσκολα θα καταλήξει σε ουσιαστικές συμφωνίες και ενδέχεται να ενέχει πολιτικούς κινδύνους τόσο για τον Trump όσο και για τον Xi. Όπως ανέφερε, εκείνος που έχει τα περισσότερα να κερδίσει είναι ο Putin, καθώς η συνάντηση θα του προσφέρει την ευκαιρία να καθίσει δίπλα στους ηγέτες των δύο άλλων μεγάλων παγκόσμιων δυνάμεων, προβάλλοντας την εικόνα μιας Ρωσίας που ανακτά τη διεθνή της νομιμοποίηση, παρά τις δυτικές κυρώσεις.
Ο Putin θα μπορούσε επίσης να συζητήσει απευθείας με την Ουάσιγκτον και το Πεκίνο για την Ουκρανία, χωρίς την παρουσία εκπροσώπων της ίδιας της Ουκρανίας. Ο Chen χαρακτήρισε αυτή τη δυνατότητα διπλωματική νίκη για τη Μόσχα.
Για τον Trump, η έκβαση της συνάντησης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το εάν ο Xi θα συμφωνήσει να συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις για τον έλεγχο των πυρηνικών εξοπλισμών. Εάν το Πεκίνο αρνηθεί, σύμφωνα με τον Chen, η συνάντηση ενδέχεται τελικά να λειτουργήσει ως μέσο ενίσχυσης της διεθνούς θέσης του Putin, χωρίς να προσφέρει κάποιο σημαντικό επίτευγμα στην Ουάσιγκτον.
Ο Trump αντιμετωπίζει επίσης περιορισμούς στο εσωτερικό πολιτικό μέτωπο όσον αφορά την Ουκρανία. Ο Chen εκτίμησε ότι ο Αμερικανός πρόεδρος δύσκολα θα αποδεχόταν μια συμφωνία που θα θυσίαζε τα συμφέροντα της Ουκρανίας, ιδιαίτερα μετά τις σημαντικές απώλειες που υπέστησαν οι Ρεπουμπλικανοί στις πρόσφατες ενδιάμεσες εκλογές.
Το Πεκίνο βρίσκεται αντιμέτωπο με αντικρουόμενες απαιτήσεις
Το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε επίσημα στις 16 Νοεμβρίου ότι ο Xi θα συναντηθεί με τον Trump και τον Putin στη Shenzhen στις 19 Νοεμβρίου. Ο Λευκός Οίκος είχε ανακοινώσει τη συνάντηση στις 13 Νοεμβρίου, ενώ εκπρόσωπος του Κρεμλίνου την επιβεβαίωσε την επόμενη ημέρα, μιλώντας στα ρωσικά κρατικά μέσα ενημέρωσης TASS.
Ο Shen εκτίμησε ότι η καθυστερημένη ανακοίνωση του Πεκίνου αντανακλά την επιφυλακτικότητά του απέναντι στη συνάντηση. Ο Xi θέλει να αξιοποιήσει τη σύνοδο της Shenzhen για να αναδείξει τη θέση της Κίνας ως μεγάλης δύναμης, κινδυνεύει όμως να εμφανιστεί είτε ως σύμμαχος της Ρωσίας απέναντι στις ΗΠΑ είτε ως συμμετέχων σε μια συμφωνία μεγάλων δυνάμεων που παραμερίζει τις μικρότερες χώρες.
Ο Chen ανέφερε ότι ο Xi θα βρεθεί αντιμέτωπος με αντικρουόμενες απαιτήσεις από τον Trump και τον Putin. Η Μόσχα ενδέχεται να επιδιώξει τη στήριξη του Πεκίνου στο ζήτημα της Ουκρανίας, ενώ η Ουάσιγκτον είναι πιθανό να πιέσει την Κίνα να συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις για τον έλεγχο των πυρηνικών εξοπλισμών.
Σύμφωνα με τον Chen, ο Xi θα μπορούσε να αποσπάσει διεθνή αποδοχή μέσω της συνεργασίας με την Ουάσιγκτον, κάτι τέτοιο όμως ενδέχεται να προκαλέσει πολιτικές δυσκολίες στο εσωτερικό του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας (CCP).
Από την άλλη πλευρά, η στήριξη προς τον Putin θα μπορούσε να επιδεινώσει περαιτέρω τη διεθνή εικόνα του Πεκίνου, ιδιαίτερα στις ευρωπαϊκές χώρες, πρόσθεσε.
Ο Shen σημείωσε ότι ο Trump ενδέχεται να παρουσιάσει απροσδόκητες προτάσεις μπροστά στις κάμερες, οι οποίες θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν απαιτήσεις για τη συμμετοχή της Κίνας στις πυρηνικές διαπραγματεύσεις ή για συνεργασία στο ζήτημα του Ιράν.
Ως οικοδεσπότης της συνάντησης, το Πεκίνο ενδέχεται επομένως να επιδιώξει να ελέγξει αυστηρά τη διάρκειά της και τις δημόσιες δηλώσεις που θα γίνουν, εκτίμησε ο Shen. Αυτό πιθανότατα θα οδηγήσει τις τρεις χώρες στην έκδοση ξεχωριστών ανακοινώσεων μετά τη συνάντηση, αντί για μια κοινή δήλωση. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο, σύμφωνα με τον ίδιο, θα αντανακλούσε την απουσία συναίνεσης.
Οι αναλυτές απορρίπτουν τις συγκρίσεις με τη Γιάλτα
Η σχεδιαζόμενη σύνοδος έχει προκαλέσει συγκρίσεις με τη Διάσκεψη της Γιάλτας το 1945, κατά την οποία οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η Σοβιετική Ένωση συζήτησαν τη διαμόρφωση της μεταπολεμικής διεθνούς τάξης.
Ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Volodymyr Zelensky, έχει προειδοποιήσει για το ενδεχόμενο μιας «Γιάλτας 2.0», κατά την οποία οι μεγάλες δυνάμεις θα αποφασίσουν για το μέλλον μικρότερων χωρών χωρίς τη συμμετοχή τους.
Ο Chen απέρριψε αυτή τη σύγκριση, υποστηρίζοντας ότι οι γεωπολιτικές συνθήκες είναι θεμελιωδώς διαφορετικές. Σε αντίθεση με την προσωρινή συμμαχία ΗΠΑ, Βρετανίας και Σοβιετικής Ένωσης κατά τη διάρκεια του πολέμου, οι τρεις σημερινές δυνάμεις δεν διαθέτουν κοινό στρατηγικό στόχο και μοιράζονται ελάχιστη πολιτική εμπιστοσύνη.
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Shen σημείωσε ότι η Διάσκεψη της Γιάλτας πραγματοποιήθηκε ενώ ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος πλησίαζε στο τέλος του και οι συμμετέχουσες χώρες ήταν ήδη σύμμαχοι απέναντι στη ναζιστική Γερμανία.
Αντίθετα, η συνάντηση στη Shenzhen αποτελεί μια άτυπη συγκέντρωση ηγετών, εν μέσω ανεπίλυτων συγκρούσεων και αντικρουόμενων συμφερόντων.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών