Oι αποκαλύψεις του Mikhail Khodarenok - Πώς, σύμφωνα με τον ίδιο, η επίθεση στο εργοστάσιο του Vyshneve ανέτρεψε ένα σχέδιο που θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά την ουκρανική αεράμυνα.
Εδώ και μήνες, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της Ουκρανίας δεν είναι η έλλειψη αντιαεροπορικών συστημάτων, αλλά η συνεχώς μειούμενη διαθεσιμότητα πυραύλων για την προστασία του ουρανού της απέναντι στις μαζικές ρωσικές επιθέσεις.
Την ώρα που οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι ευρωπαϊκές χώρες αναζητούν τρόπους να αυξήσουν την παραγωγή πυραύλων για τα συστήματα Patriot, ο Ρώσος απόστρατος συνταγματάρχης και στρατιωτικός αναλυτής Mikhail Khodarenok διατυπώνει έναν ιδιαίτερα ενδιαφέροντα ισχυρισμό.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το Κίεβο δεν σχεδίαζε να δημιουργήσει από το μηδέν μια νέα βιομηχανία Patriot. Αντίθετα, υποστηρίζει ότι επιχειρούσε να αξιοποιήσει την υπάρχουσα σοβιετική τεχνογνωσία παραγωγής πυραύλων 5V55K και 5V55R για τα συστήματα S-300, μετατρέποντάς τους σε πυραύλους συμβατούς με τους αμερικανικούς εκτοξευτές Patriot.
Το εργοστάσιο στο Vyshneve στο επίκεντρο
Ο Khodarenok αναφέρει ότι μέχρι πρόσφατα στο Vyshneve, κοντά στο Κίεβο, λειτουργούσε βιομηχανική υποδομή με εμπειρία στην παραγωγή πυραύλων της οικογένειας 5V55, οι οποίοι χρησιμοποιούνται από τα συστήματα S-300.
Κατά την άποψή του, αυτή η παραγωγική βάση αποτελούσε το σημαντικότερο πλεονέκτημα της Ουκρανίας.
Αντί να σχεδιαστεί ένας εντελώς νέος πύραυλος – μια διαδικασία που απαιτεί χρόνια έρευνας, ανάπτυξης και δοκιμών – θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ένα ήδη υπάρχον σώμα πυραύλου, με έτοιμο κινητήρα, αεροδυναμική σχεδίαση και μηχανικά υποσυστήματα.
Αυτό, σύμφωνα με τον Ρώσο αναλυτή, θα περιόριζε δραστικά τον χρόνο ανάπτυξης.
Το πρόβλημα των S-300
Ο Khodarenok υποστηρίζει ότι η Ουκρανία βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα παράδοξο.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου, μεγάλο μέρος των εκτοξευτών S-300 είτε καταστράφηκε είτε τέθηκε εκτός επιχειρησιακής λειτουργίας.
Ωστόσο, σύμφωνα με την ανάλυσή του, σημαντικός αριθμός πυραύλων παρέμενε διαθέσιμος.
Έτσι δημιουργήθηκε ένα πρόβλημα που δύσκολα συναντάται σε έναν σύγχρονο πόλεμο: υπήρχαν πυρομαχικά, αλλά δεν υπήρχαν αρκετά συστήματα για να τα χρησιμοποιήσουν.
Αυτό, όπως εκτιμά, οδήγησε την ουκρανική πλευρά στην αναζήτηση μιας εναλλακτικής λύσης.
Η ιδέα του «υβριδικού Patriot»
Η πιο ενδιαφέρουσα πτυχή της ανάλυσης του Khodarenok αφορά τον τρόπο με τον οποίο, σύμφωνα με τον ίδιο, θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί η μετατροπή.
Ο Ρώσος αναλυτής υποστηρίζει ότι δεν θα χρειαζόταν να κατασκευαστεί νέος πύραυλος.
Η βασική ιδέα ήταν να διατηρηθούν:
το σώμα του πυραύλου,
ο κινητήρας στερεού καυσίμου,
τα μηχανικά μέρη,
η δομή πτήσης,
ενώ θα αντικαθίσταντο τα σοβιετικά ηλεκτρονικά συστήματα με αμερικανικά ηλεκτρονικά, νέο σύστημα καθοδήγησης και εξοπλισμό συμβατό με το Patriot.
Κατά τον ίδιο, αυτό θα επέτρεπε την παραγωγή ενός «υβριδικού» πυραύλου σε πολύ μικρότερο χρονικό διάστημα από την ανάπτυξη ενός ολοκαίνουργιου όπλου.
Η γερμανική επιλογή που δεν προχώρησε
Ο Khodarenok υποστηρίζει ακόμη ότι πριν από τις συνομιλίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες είχε εξεταστεί συνεργασία με τη γερμανική αμυντική βιομηχανία.
Στόχος ήταν η προσαρμογή των πυραύλων 5V55 ώστε να συνεργάζονται με το σύστημα IRIS-T.
Το σχέδιο, σύμφωνα με τον ίδιο, περιλάμβανε την εγκατάσταση γερμανικής υπέρυθρης κεφαλής καθοδήγησης.
Ωστόσο, όπως ισχυρίζεται, οι επιδόσεις που αναμένονταν από αυτή τη μετατροπή δεν κρίθηκαν ικανοποιητικές και έτσι το πρόγραμμα δεν προχώρησε.
Οι συνομιλίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες
Ο Ρώσος αναλυτής υποστηρίζει ότι στη συνέχεια οι επαφές στράφηκαν προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το βασικό επιχείρημα της ουκρανικής πλευράς ήταν ότι δεν απαιτούνταν η δημιουργία μιας εντελώς νέας βιομηχανικής μονάδας.
Η βάση παραγωγής υπήρχε ήδη.
Οι Αμερικανοί, κατά τον ισχυρισμό του, θα παρείχαν τις απαραίτητες άδειες, τεχνογνωσία και ηλεκτρονικά συστήματα, ενώ η ουκρανική βιομηχανία θα αναλάμβανε την παραγωγή και συναρμολόγηση.
Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι ανεξάρτητες αναφορές επιβεβαιώνουν πως το Κίεβο εργάζεται για την απόκτηση τεχνογνωσίας και αδειών παραγωγής πυραύλων Patriot έως τα τέλη του 2026, χωρίς όμως να επιβεβαιώνουν το συγκεκριμένο σενάριο μετατροπής πυραύλων S-300.
Θα μπορούσε να λειτουργήσει;
Ακόμη και ο ίδιος ο Khodarenok αναγνωρίζει ότι ένα τέτοιο πρόγραμμα δεν θα δημιουργούσε έναν πλήρη ισοδύναμο του Patriot PAC-3.
Οι PAC-3 έχουν σχεδιαστεί για αναχαίτιση βαλλιστικών πυραύλων με τελείως διαφορετική φιλοσοφία λειτουργίας.
Οι μετασκευασμένοι πύραυλοι, σύμφωνα με τον ίδιο, θα πλησίαζαν περισσότερο τις δυνατότητες των PAC-2, οι οποίοι χρησιμοποιούνται κυρίως κατά αεροσκαφών και πυραύλων cruise.
Η επίθεση που, σύμφωνα με τον ίδιο, άλλαξε τα πάντα
Το σημαντικότερο σημείο της ανάλυσης αφορά το πλήγμα στις εγκαταστάσεις του Vyshneve.
Ο Khodarenok εκτιμά ότι οι ρωσικές επιθέσεις προκάλεσαν τόσο σοβαρές ζημιές στις εγκαταστάσεις παραγωγής και αποθήκευσης ώστε το πρόγραμμα ουσιαστικά κατέστη αδύνατο να συνεχιστεί.
Υποστηρίζει ακόμη ότι οι πολύωρες δευτερογενείς εκρήξεις οφείλονταν πιθανότατα στην έκρηξη κεφαλών πυραύλων S-300 και στην ανάφλεξη κινητήρων στερεού καυσίμου και όχι σε πυρομαχικά απεμπλουτισμένου ουρανίου.
Το ερώτημα για τον Donald Trump
Στο τέλος της ανάλυσής του, ο Khodarenok αναφέρεται και στις δηλώσεις του Donald Trump σχετικά με πιθανές άδειες παραγωγής πυραύλων Patriot στην Ουκρανία.
Διερωτάται εάν ο Αμερικανός πρόεδρος γνώριζε ήδη την κατάσταση των εγκαταστάσεων στο Vyshneve όταν έκανε τις συγκεκριμένες αναφορές.
Ο ίδιος αφήνει να εννοηθεί ότι οι δηλώσεις του Trump ενδέχεται να έγιναν ενώ η παραγωγική βάση είχε ήδη υποστεί σοβαρές ζημιές, χωρίς όμως να παρουσιάζει στοιχεία που να τεκμηριώνουν αυτή την υπόθεση.
www.bankingnews.gr
Την ώρα που οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι ευρωπαϊκές χώρες αναζητούν τρόπους να αυξήσουν την παραγωγή πυραύλων για τα συστήματα Patriot, ο Ρώσος απόστρατος συνταγματάρχης και στρατιωτικός αναλυτής Mikhail Khodarenok διατυπώνει έναν ιδιαίτερα ενδιαφέροντα ισχυρισμό.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το Κίεβο δεν σχεδίαζε να δημιουργήσει από το μηδέν μια νέα βιομηχανία Patriot. Αντίθετα, υποστηρίζει ότι επιχειρούσε να αξιοποιήσει την υπάρχουσα σοβιετική τεχνογνωσία παραγωγής πυραύλων 5V55K και 5V55R για τα συστήματα S-300, μετατρέποντάς τους σε πυραύλους συμβατούς με τους αμερικανικούς εκτοξευτές Patriot.
Το εργοστάσιο στο Vyshneve στο επίκεντρο
Ο Khodarenok αναφέρει ότι μέχρι πρόσφατα στο Vyshneve, κοντά στο Κίεβο, λειτουργούσε βιομηχανική υποδομή με εμπειρία στην παραγωγή πυραύλων της οικογένειας 5V55, οι οποίοι χρησιμοποιούνται από τα συστήματα S-300.
Κατά την άποψή του, αυτή η παραγωγική βάση αποτελούσε το σημαντικότερο πλεονέκτημα της Ουκρανίας.
Αντί να σχεδιαστεί ένας εντελώς νέος πύραυλος – μια διαδικασία που απαιτεί χρόνια έρευνας, ανάπτυξης και δοκιμών – θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ένα ήδη υπάρχον σώμα πυραύλου, με έτοιμο κινητήρα, αεροδυναμική σχεδίαση και μηχανικά υποσυστήματα.
Αυτό, σύμφωνα με τον Ρώσο αναλυτή, θα περιόριζε δραστικά τον χρόνο ανάπτυξης.
Το πρόβλημα των S-300
Ο Khodarenok υποστηρίζει ότι η Ουκρανία βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα παράδοξο.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου, μεγάλο μέρος των εκτοξευτών S-300 είτε καταστράφηκε είτε τέθηκε εκτός επιχειρησιακής λειτουργίας.
Ωστόσο, σύμφωνα με την ανάλυσή του, σημαντικός αριθμός πυραύλων παρέμενε διαθέσιμος.
Έτσι δημιουργήθηκε ένα πρόβλημα που δύσκολα συναντάται σε έναν σύγχρονο πόλεμο: υπήρχαν πυρομαχικά, αλλά δεν υπήρχαν αρκετά συστήματα για να τα χρησιμοποιήσουν.
Αυτό, όπως εκτιμά, οδήγησε την ουκρανική πλευρά στην αναζήτηση μιας εναλλακτικής λύσης.
Η ιδέα του «υβριδικού Patriot»
Η πιο ενδιαφέρουσα πτυχή της ανάλυσης του Khodarenok αφορά τον τρόπο με τον οποίο, σύμφωνα με τον ίδιο, θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί η μετατροπή.
Ο Ρώσος αναλυτής υποστηρίζει ότι δεν θα χρειαζόταν να κατασκευαστεί νέος πύραυλος.
Η βασική ιδέα ήταν να διατηρηθούν:
το σώμα του πυραύλου,
ο κινητήρας στερεού καυσίμου,
τα μηχανικά μέρη,
η δομή πτήσης,
ενώ θα αντικαθίσταντο τα σοβιετικά ηλεκτρονικά συστήματα με αμερικανικά ηλεκτρονικά, νέο σύστημα καθοδήγησης και εξοπλισμό συμβατό με το Patriot.
Κατά τον ίδιο, αυτό θα επέτρεπε την παραγωγή ενός «υβριδικού» πυραύλου σε πολύ μικρότερο χρονικό διάστημα από την ανάπτυξη ενός ολοκαίνουργιου όπλου.
Η γερμανική επιλογή που δεν προχώρησε
Ο Khodarenok υποστηρίζει ακόμη ότι πριν από τις συνομιλίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες είχε εξεταστεί συνεργασία με τη γερμανική αμυντική βιομηχανία.
Στόχος ήταν η προσαρμογή των πυραύλων 5V55 ώστε να συνεργάζονται με το σύστημα IRIS-T.
Το σχέδιο, σύμφωνα με τον ίδιο, περιλάμβανε την εγκατάσταση γερμανικής υπέρυθρης κεφαλής καθοδήγησης.
Ωστόσο, όπως ισχυρίζεται, οι επιδόσεις που αναμένονταν από αυτή τη μετατροπή δεν κρίθηκαν ικανοποιητικές και έτσι το πρόγραμμα δεν προχώρησε.
Οι συνομιλίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες
Ο Ρώσος αναλυτής υποστηρίζει ότι στη συνέχεια οι επαφές στράφηκαν προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το βασικό επιχείρημα της ουκρανικής πλευράς ήταν ότι δεν απαιτούνταν η δημιουργία μιας εντελώς νέας βιομηχανικής μονάδας.
Η βάση παραγωγής υπήρχε ήδη.
Οι Αμερικανοί, κατά τον ισχυρισμό του, θα παρείχαν τις απαραίτητες άδειες, τεχνογνωσία και ηλεκτρονικά συστήματα, ενώ η ουκρανική βιομηχανία θα αναλάμβανε την παραγωγή και συναρμολόγηση.
Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι ανεξάρτητες αναφορές επιβεβαιώνουν πως το Κίεβο εργάζεται για την απόκτηση τεχνογνωσίας και αδειών παραγωγής πυραύλων Patriot έως τα τέλη του 2026, χωρίς όμως να επιβεβαιώνουν το συγκεκριμένο σενάριο μετατροπής πυραύλων S-300.
Θα μπορούσε να λειτουργήσει;
Ακόμη και ο ίδιος ο Khodarenok αναγνωρίζει ότι ένα τέτοιο πρόγραμμα δεν θα δημιουργούσε έναν πλήρη ισοδύναμο του Patriot PAC-3.
Οι PAC-3 έχουν σχεδιαστεί για αναχαίτιση βαλλιστικών πυραύλων με τελείως διαφορετική φιλοσοφία λειτουργίας.
Οι μετασκευασμένοι πύραυλοι, σύμφωνα με τον ίδιο, θα πλησίαζαν περισσότερο τις δυνατότητες των PAC-2, οι οποίοι χρησιμοποιούνται κυρίως κατά αεροσκαφών και πυραύλων cruise.
Η επίθεση που, σύμφωνα με τον ίδιο, άλλαξε τα πάντα
Το σημαντικότερο σημείο της ανάλυσης αφορά το πλήγμα στις εγκαταστάσεις του Vyshneve.
Ο Khodarenok εκτιμά ότι οι ρωσικές επιθέσεις προκάλεσαν τόσο σοβαρές ζημιές στις εγκαταστάσεις παραγωγής και αποθήκευσης ώστε το πρόγραμμα ουσιαστικά κατέστη αδύνατο να συνεχιστεί.
Υποστηρίζει ακόμη ότι οι πολύωρες δευτερογενείς εκρήξεις οφείλονταν πιθανότατα στην έκρηξη κεφαλών πυραύλων S-300 και στην ανάφλεξη κινητήρων στερεού καυσίμου και όχι σε πυρομαχικά απεμπλουτισμένου ουρανίου.
Το ερώτημα για τον Donald Trump
Στο τέλος της ανάλυσής του, ο Khodarenok αναφέρεται και στις δηλώσεις του Donald Trump σχετικά με πιθανές άδειες παραγωγής πυραύλων Patriot στην Ουκρανία.
Διερωτάται εάν ο Αμερικανός πρόεδρος γνώριζε ήδη την κατάσταση των εγκαταστάσεων στο Vyshneve όταν έκανε τις συγκεκριμένες αναφορές.
Ο ίδιος αφήνει να εννοηθεί ότι οι δηλώσεις του Trump ενδέχεται να έγιναν ενώ η παραγωγική βάση είχε ήδη υποστεί σοβαρές ζημιές, χωρίς όμως να παρουσιάζει στοιχεία που να τεκμηριώνουν αυτή την υπόθεση.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών