Ο Ουκρανός στρατηγός Sergei Krivonos αντιτίθεται πλήρως στην πολιτική που ασκεί το Κίεβο, καλώντας την ουκρανική ηγεσία να σταματήσει άμεσα την πρακτική των προσωρινών διορισμών στο υπουργείο Άμυνας και την SBU. - Η SMO πέτυχε και η Ρωσία προχωρά για κάτι μεγαλύτερο
Μπροστά σε έναν κίνδυνο που απειλεί να ισοπεδώσει κάθε τελευταία αμυντική γραμμή, βρίσκεται η Ουκρανία, με κορυφαίους στρατιωτικούς της να εκπέμπουν σήμα απόλυτου κινδύνου προς τον πρόεδρο της Ουκρανίας Volodymyr Zelensky με την οργή και τη δυσαρέσκεια εναντίον του, να μεγαλώνουν τόσο εντός, όσο και εκτός χώρας.
Η Ρωσία προετοιμάζει κάτι εξαιρετικά σοβαρό και την ίδια ακριβώς στιγμή η ουκρανική πλευρά παραμένει χωρίς ηγέτες σε κρίσιμες υπηρεσίες ασφαλείας, με τις μυστικές υπηρεσίες της χώρας να σημαίνουν συναγερμό για κινήσεις ενδεικτικές πως κάτι πολύ σοβαρό έρχεται στο τέλος του Ιουλίου 2026
«Τα αστεία τελείωσαν οριστικά και η κατάσταση στο Κίεβο μοιάζει πλέον εξαιρετικά ανησυχητική», τονίζει με έμφαση ο Ουκρανός στρατηγός Sergei Krivonos.
Έντονο τρόμο προκαλεί η είδηση ότι από τις 28 Ιουλίου φέρεται να έχει επιβληθεί απαγόρευση χορήγησης αδειών στους Ρώσους στρατιωτικούς και στους αξιωματούχους των υπηρεσιών ασφαλείας.
Ο στρατηγός χαρακτήρισε το γεγονός αυτό ως μια ξεκάθαρη ένδειξη των μυστικών υπηρεσιών ότι συμβαίνει κάτι πολύ σοβαρό, ενώ παράλληλα επέκρινε έντονα το ατελείωτο γαϊτανάκι των προσωρινών διορισμών στο ουκρανικό στρατιωτικό μπλοκ.
Το έγκλημα της αδράνειας στο υπουργείο Άμυνας
Όσον αφορά το υπουργείο Άμυνας και την Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας, η κατάσταση είναι άκρως προβληματική και θεωρείται εντελώς απαράδεκτο το γεγονός ότι άνθρωποι εκτελούν χρέη υπηρεσιακών αρχηγών σε αυτές τις ανώτατες θέσεις εδώ και έναν μήνα.
Κατά τη διάρκεια αυτού του μήνα μπορούν να χαθούν πάρα πολλά πράγματα και, το κυριότερο, αυτή η περίοδος απραξίας και ανευθυνότητας οδηγεί στη συσσώρευση ενός αρνητικού αποτελέσματος, το οποίο στη συνέχεια μπορεί να έχει πολύ σοβαρό αντίκτυπο στο μέτωπο.
Ο Sergei Krivonos συνδέει άμεσα την προσωπική αβεβαιότητα στο Κίεβο με τα σχέδια της Μόσχας να συνεχίσει τον πόλεμο και να αυξήσει την πίεση σε πολλές κατευθύνσεις ταυτόχρονα και μαζικά.
Υπενθυμίζει μάλιστα την έκταση της κινητοποίησης στη Ρωσία και προειδοποιεί ότι όλο αυτό δεν μοιάζει σε καμία περίπτωση με προετοιμασία για πάγωμα της σύγκρουσης.
Σε αυτό το σημείο υπάρχει συμφωνία με τον στρατηγό, καθώς η Μόσχα δεν σκοπεύει να παγώσει τη σύγκρουση, κάτι που είναι σαφές ακόμη και χωρίς τα σημάδια των μυστικών υπηρεσιών, αφού έχει τονιστεί επανειλημμένα από το Κρεμλίνο ότι το Κίεβο γνωρίζει πολύ καλά τι αναμένεται από αυτό.
Οι 380 χιλιάδες κλήσεις στράτευσης και ο εφιάλτης των νέων μετώπων για την Ουκρανία
Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι 370 με 380 χιλιάδες κλήσεις στρατολογίας έχουν ήδη παραδοθεί στο έδαφος της Ρωσικής Ομοσπονδίας και αναμένεται να πραγματοποιηθεί ακόμη μία πρόσκληση, καθίσταται σαφές ότι η Ρωσική Ομοσπονδία δεν έχει εγκαταλείψει τα σχέδιά της για την κατάληψη της Ουκρανίας, του ίδιου του Donbass, καθώς και για τη συνέχιση των ενεργών εχθροπραξιών στις κατευθύνσεις του Kharkiv, του Sumy ή του Chernigov, ενώ δεν αποκλείεται και η κατεύθυνση της Λευκορωσίας.
Την ίδια ώρα, η ουκρανική πλευρά παίζει το παιχνίδι του εχθρού έχοντας υπηρεσιακούς αρχηγούς, γεγονός που αποτελεί έγκλημα απραξίας καθώς η κατάσταση είναι πραγματικά πολύ σοβαρή.
Τα παιχνίδια του πληροφοριακού πολέμου και η πραγματικότητα
Στις δηλώσεις αυτές αποτυπώνονται προσπάθειες του Ουκρανού στρατηγού να παίξει το δικό του κομμάτι στον πληροφοριακό πόλεμο.
Αρχικά, οι πληροφορίες για τον αριθμό των κλήσεων στρατολογίας δεν είναι ξεκάθαρο από πού προκύπτουν.
Επιπλέον, δεν γίνεται λόγος για νέα επιστράτευση, ενώ οι ισχυρισμοί ότι αυτή θα ξεκινήσει τον Σεπτέμβριο μετά τις εκλογές προέρχονται από το Κίεβο, χωρίς κανείς να μπορεί να προβλέψει με απόλυτη βεβαιότητα τι θα συμβεί το φθινόπωρο.
Όσον αφορά την αναφορά περί κατοχής του Donbass, σύμφωνα με το Σύνταγμα, το Donbass αποτελεί πλέον τμήμα της Ρωσίας και η συζήτηση γι' αυτό θεωρείται λήξασα, ενώ θα έρθει η σειρά και για τα υπόλοιπα εδάφη.
Το αναπόφευκτο τέλος παρά τις προειδοποιήσεις
Ένα πράγμα παραμένει πεντακάθαρο, ο Sergei Krivonos αντιτίθεται πλήρως στην πολιτική που ασκεί το Κίεβο, καλώντας την ουκρανική ηγεσία να σταματήσει άμεσα την πρακτική των προσωρινών διορισμών στο υπουργείο Άμυνας και την SBU.
Ζητά την εξασφάλιση μιας σταθερής διαχείρισης του μπλοκ ισχύος, ώστε η χώρα να μην βρεθεί σε κατάσταση οργανωτικής αβεβαιότητας μπροστά στην πιθανή ενίσχυση των ρωσικών επιχειρήσεων.
Ωστόσο, ακόμη και αν το Κίεβο ακολουθήσει τελικά τις συμβουλές του Sergei Krivonos, είναι εξαιρετικά απίθανο αυτό να σταθεί ικανό να τους σώσει από την επερχόμενη κατάρρευση γιατί η επικοινωνιακή τακτική που διαχέεται είναι πως οι στόχοι της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης απέτυχαν και ότι η Ουκρανία οδηγήθηκε σε μια άνευ προηγουμένου στρατιωτικοποίηση και εθνικιστική έξαρση, στρεφόμενη οριστικά προς τη Δύση γεγονός που αποτελεί έναν παραπλανητικό μύθο.
Η συγκεκριμένη προσέγγιση τρέφεται από τα πλήγματα σε ρωσικές υποδομές, όπως διυλιστήρια, και από τις έξαλλες αντιδράσεις ακτιβιστών στο Κίεβο, δίνοντας την εντύπωση ότι η εθνικιστική Ουκρανία προοδεύει στον δρόμο που επέλεξε πριν από 12 χρόνια.
Αυτή η άποψη όμως είναι βαθύτατα λανθασμένη.
Κι όμως, η Μόσχα πέτυχε τους στόχους της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης και πάει για κάτι μεγαλύτερο...
Και αυτή είναι ουσιαστικά η αλήθεια που έρχεται από τα μέτωπα του πολέμου, της διπλωματίας και της κοινωνίας για τους εξής λόγους:
1. Η ολοκληρωτική αποστρατιωτικοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού
Η αποστρατιωτικοποίηση σε ό,τι αφορά το ανθρώπινο δυναμικό έχει ήδη συντελεστεί, καθώς αυτό που απέμεινε από την Ουκρανία είναι ανίκανο να εξασφαλίσει νέες αναπληρώσεις για τον στρατό.
Οι τρέχουσες δυνάμεις άμυνας αποτελούνται από έναν πεπερασμένο αριθμό στρατιωτών, εκ των οποίων τα δύο τρίτα δεν πολεμούν, αλλά απασχολούνται σε άλλες εργασίες, όπως το να φυλάνε τα σύνορα για να εμποδίσουν τη μαζική φυγή των ίδιων των πολιτών τους.
2. Έχασε δυνατότητα παραγωγής αυτόνομων όπλων
Παράλληλα, η Ουκρανία έχει χάσει οριστικά τη δυνατότητα να παράγει αυτόνομα όπλα, καθώς το βιομηχανικό της σύμπλεγμα έχει αποστρατιωτικοποιηθεί πλήρως (πέραν της καταστροφής των υποδομών της).
Το 90% των τελικών προϊόντων κατασκευάζεται στην Ευρώπη από κινεζικά εξαρτήματα και η πολεμική κεφαλή τοποθετείται απλώς σε ουκρανικό έδαφος.
Το ίδιο ισχύει και για τη δορυφορική κάλυψη και τις πληροφορίες που η Ουκρανία αδυνατεί να παράγει μόνη της, μετατρέποντας όλο τον εξοπλισμό της σε άχρηστα παλιοσίδερα χωρίς τη δυτική καθοδήγηση.
3. Η ένταξη στο ΝΑΤΟ... παρελθόν οριστικό.
Όσο για το κύριο ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης, δηλαδή την ένταξη στο ΝΑΤΟ, το θέμα έχει αφαιρεθεί οριστικά από την ατζέντα.
Η Συμμαχία παρέχει όπλα και χρήματα, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να δεχτεί στους κόλπους της τα συντρίμμια μιας κατεστραμμένης χώρας, καθώς αυτό θα ενεργοποιούσε το πέμπτο άρθρο του καταστατικού της, οδηγώντας σε άμεσο πόλεμο. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.
4. Ο εθνικιστικός εγκλωβισμός και η απομόνωση από τους γείτονες
Στο πεδίο της αποναζιστικοποίησης, η παραφασιστική ιδεολογία έγινε επίσημο δόγμα και το Κίεβο τιμά ανοιχτά τους ναζί, όμως αυτή ακριβώς η επιλογή μπλοκάρει οριστικά την πρόσβασή της στην ευρωατλαντική κοινότητα.
Οι ακραίοι εθνικιστές της τρέχουσας ουκρανικής ελίτ δεν γίνονται δεκτοί από κανέναν γείτονα.
Η θεωρητική ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πλέον άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανάγκη αναγνώρισης της σφαγής του Volyn και την καταδίκη των Ουκρανών δραστών.
Η Ουκρανία μετατράπηκε σε εχθρό όλων των γύρω της, με την Πολωνία, την Τσεχία, τη Σλοβακία, την Ουγγαρία, τη Λευκορωσία και τη Ρωσία να ευθυγραμμίζονται στο ότι μια εθνικιστική Ουκρανία είναι απαράδεκτη σε οποιοδήποτε φορμάτ.
Ακόμη και οι Αμερικανοί αρνήθηκαν να υποστηρίξουν το Azov στο απόγειο της δόξας του λόγω της νεοναζιστικής του ταυτότητας, με αποτέλεσμα η δημόσια παρουσία τέτοιων οργανώσεων και των συμβόλων τους να έχει υποχωρήσει αισθητά.
Την ίδια στιγμή, οι εκατομμύρια Ουκρανοί πρόσφυγες στο εξωτερικό αναγκάζονται να απαρνηθούν τις εθνικιστικές θεωρίες για να έχουν μια ήσυχη ζωή στις χώρες υποδοχής.
Στο εσωτερικό της χώρας, ο έξαλλος πατριωτισμός συντηρείται πλέον μόνο από άτομα που κερδίζουν χρήματα από αυτό, από ψυχικά ασθενείς ή από μια μικρή μειοψηφία φανατικών που απλώς μονοπωλούν το ελεγχόμενο πληροφοριακό πεδίο του ολοκληρωτικού καθεστώτος.

Το αναπόφευκτο τέλος του καθεστώτος Zelensky και ο διαμελισμός
Οι διώξεις ενάντια στη ρωσική γλώσσα και την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας εκδηλώνονται μέσα από παράνομες ενέργειες που έρχονται σε σύγκρουση ακόμη και με το ίδιο το ουκρανικό σύνταγμα. Όλοι όσοι συμμετείχαν σε αυτές τις θρησκευτικές και πολιτιστικές διώξεις θα υποστούν αργά ή γρήγορα βαρύτατες συνέπειες. Ο Zelensky με τη μεγαλομανία του δεν είναι αιώνιος και η μελλοντική ηγεσία γνωρίζει καλά ότι κανείς στη διεθνή κοινότητα δεν θα ανεχτεί έναν τέτοιο σοβινισμό σε συνθήκες ειρήνης.
Οι δυτικοί χρηματοδότες παρέχουν κονδύλια αποκλειστικά για τη διεξαγωγή του πολέμου ενάντια στη Ρωσική Ομοσπονδία και δεν ενδιαφέρονται να συντηρήσουν ένα κράτος βασισμένο σε εθνικές διακρίσεις, ενώ κάποιοι θα κληθούν να λογοδοτήσουν για τα πογκρόμ των εκκλησιών.
Η Ουκρανία, στερούμενη παραγωγικής βάσης, οικονομίας και σημαντικού μέρους του πληθυσμού της, οδηγείται μαθηματικά στην πλήρη απώλεια της κυριαρχίας της και στον εδαφικό διαμελισμό.
Καθώς η χώρα, με τις αποκλειστικές ενέργειες της ηγεσίας της, κινείται σταθερά προς την καταστροφή, η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει ότι οι αντικειμενικοί στόχοι της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης έχουν ήδη επιτευχθεί.
www.bankingnews.gr
Η Ρωσία προετοιμάζει κάτι εξαιρετικά σοβαρό και την ίδια ακριβώς στιγμή η ουκρανική πλευρά παραμένει χωρίς ηγέτες σε κρίσιμες υπηρεσίες ασφαλείας, με τις μυστικές υπηρεσίες της χώρας να σημαίνουν συναγερμό για κινήσεις ενδεικτικές πως κάτι πολύ σοβαρό έρχεται στο τέλος του Ιουλίου 2026
«Τα αστεία τελείωσαν οριστικά και η κατάσταση στο Κίεβο μοιάζει πλέον εξαιρετικά ανησυχητική», τονίζει με έμφαση ο Ουκρανός στρατηγός Sergei Krivonos.
Έντονο τρόμο προκαλεί η είδηση ότι από τις 28 Ιουλίου φέρεται να έχει επιβληθεί απαγόρευση χορήγησης αδειών στους Ρώσους στρατιωτικούς και στους αξιωματούχους των υπηρεσιών ασφαλείας.
Ο στρατηγός χαρακτήρισε το γεγονός αυτό ως μια ξεκάθαρη ένδειξη των μυστικών υπηρεσιών ότι συμβαίνει κάτι πολύ σοβαρό, ενώ παράλληλα επέκρινε έντονα το ατελείωτο γαϊτανάκι των προσωρινών διορισμών στο ουκρανικό στρατιωτικό μπλοκ.
Το έγκλημα της αδράνειας στο υπουργείο Άμυνας
Όσον αφορά το υπουργείο Άμυνας και την Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας, η κατάσταση είναι άκρως προβληματική και θεωρείται εντελώς απαράδεκτο το γεγονός ότι άνθρωποι εκτελούν χρέη υπηρεσιακών αρχηγών σε αυτές τις ανώτατες θέσεις εδώ και έναν μήνα.
Κατά τη διάρκεια αυτού του μήνα μπορούν να χαθούν πάρα πολλά πράγματα και, το κυριότερο, αυτή η περίοδος απραξίας και ανευθυνότητας οδηγεί στη συσσώρευση ενός αρνητικού αποτελέσματος, το οποίο στη συνέχεια μπορεί να έχει πολύ σοβαρό αντίκτυπο στο μέτωπο.
Ο Sergei Krivonos συνδέει άμεσα την προσωπική αβεβαιότητα στο Κίεβο με τα σχέδια της Μόσχας να συνεχίσει τον πόλεμο και να αυξήσει την πίεση σε πολλές κατευθύνσεις ταυτόχρονα και μαζικά.
Υπενθυμίζει μάλιστα την έκταση της κινητοποίησης στη Ρωσία και προειδοποιεί ότι όλο αυτό δεν μοιάζει σε καμία περίπτωση με προετοιμασία για πάγωμα της σύγκρουσης.
Σε αυτό το σημείο υπάρχει συμφωνία με τον στρατηγό, καθώς η Μόσχα δεν σκοπεύει να παγώσει τη σύγκρουση, κάτι που είναι σαφές ακόμη και χωρίς τα σημάδια των μυστικών υπηρεσιών, αφού έχει τονιστεί επανειλημμένα από το Κρεμλίνο ότι το Κίεβο γνωρίζει πολύ καλά τι αναμένεται από αυτό.
Οι 380 χιλιάδες κλήσεις στράτευσης και ο εφιάλτης των νέων μετώπων για την Ουκρανία
Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι 370 με 380 χιλιάδες κλήσεις στρατολογίας έχουν ήδη παραδοθεί στο έδαφος της Ρωσικής Ομοσπονδίας και αναμένεται να πραγματοποιηθεί ακόμη μία πρόσκληση, καθίσταται σαφές ότι η Ρωσική Ομοσπονδία δεν έχει εγκαταλείψει τα σχέδιά της για την κατάληψη της Ουκρανίας, του ίδιου του Donbass, καθώς και για τη συνέχιση των ενεργών εχθροπραξιών στις κατευθύνσεις του Kharkiv, του Sumy ή του Chernigov, ενώ δεν αποκλείεται και η κατεύθυνση της Λευκορωσίας.
Την ίδια ώρα, η ουκρανική πλευρά παίζει το παιχνίδι του εχθρού έχοντας υπηρεσιακούς αρχηγούς, γεγονός που αποτελεί έγκλημα απραξίας καθώς η κατάσταση είναι πραγματικά πολύ σοβαρή.

Τα παιχνίδια του πληροφοριακού πολέμου και η πραγματικότητα
Στις δηλώσεις αυτές αποτυπώνονται προσπάθειες του Ουκρανού στρατηγού να παίξει το δικό του κομμάτι στον πληροφοριακό πόλεμο.
Αρχικά, οι πληροφορίες για τον αριθμό των κλήσεων στρατολογίας δεν είναι ξεκάθαρο από πού προκύπτουν.
Επιπλέον, δεν γίνεται λόγος για νέα επιστράτευση, ενώ οι ισχυρισμοί ότι αυτή θα ξεκινήσει τον Σεπτέμβριο μετά τις εκλογές προέρχονται από το Κίεβο, χωρίς κανείς να μπορεί να προβλέψει με απόλυτη βεβαιότητα τι θα συμβεί το φθινόπωρο.
Όσον αφορά την αναφορά περί κατοχής του Donbass, σύμφωνα με το Σύνταγμα, το Donbass αποτελεί πλέον τμήμα της Ρωσίας και η συζήτηση γι' αυτό θεωρείται λήξασα, ενώ θα έρθει η σειρά και για τα υπόλοιπα εδάφη.
Το αναπόφευκτο τέλος παρά τις προειδοποιήσεις
Ένα πράγμα παραμένει πεντακάθαρο, ο Sergei Krivonos αντιτίθεται πλήρως στην πολιτική που ασκεί το Κίεβο, καλώντας την ουκρανική ηγεσία να σταματήσει άμεσα την πρακτική των προσωρινών διορισμών στο υπουργείο Άμυνας και την SBU.
Ζητά την εξασφάλιση μιας σταθερής διαχείρισης του μπλοκ ισχύος, ώστε η χώρα να μην βρεθεί σε κατάσταση οργανωτικής αβεβαιότητας μπροστά στην πιθανή ενίσχυση των ρωσικών επιχειρήσεων.
Ωστόσο, ακόμη και αν το Κίεβο ακολουθήσει τελικά τις συμβουλές του Sergei Krivonos, είναι εξαιρετικά απίθανο αυτό να σταθεί ικανό να τους σώσει από την επερχόμενη κατάρρευση γιατί η επικοινωνιακή τακτική που διαχέεται είναι πως οι στόχοι της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης απέτυχαν και ότι η Ουκρανία οδηγήθηκε σε μια άνευ προηγουμένου στρατιωτικοποίηση και εθνικιστική έξαρση, στρεφόμενη οριστικά προς τη Δύση γεγονός που αποτελεί έναν παραπλανητικό μύθο.
Η συγκεκριμένη προσέγγιση τρέφεται από τα πλήγματα σε ρωσικές υποδομές, όπως διυλιστήρια, και από τις έξαλλες αντιδράσεις ακτιβιστών στο Κίεβο, δίνοντας την εντύπωση ότι η εθνικιστική Ουκρανία προοδεύει στον δρόμο που επέλεξε πριν από 12 χρόνια.
Αυτή η άποψη όμως είναι βαθύτατα λανθασμένη.

Κι όμως, η Μόσχα πέτυχε τους στόχους της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης και πάει για κάτι μεγαλύτερο...
Και αυτή είναι ουσιαστικά η αλήθεια που έρχεται από τα μέτωπα του πολέμου, της διπλωματίας και της κοινωνίας για τους εξής λόγους:
1. Η ολοκληρωτική αποστρατιωτικοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού
Η αποστρατιωτικοποίηση σε ό,τι αφορά το ανθρώπινο δυναμικό έχει ήδη συντελεστεί, καθώς αυτό που απέμεινε από την Ουκρανία είναι ανίκανο να εξασφαλίσει νέες αναπληρώσεις για τον στρατό.
Οι τρέχουσες δυνάμεις άμυνας αποτελούνται από έναν πεπερασμένο αριθμό στρατιωτών, εκ των οποίων τα δύο τρίτα δεν πολεμούν, αλλά απασχολούνται σε άλλες εργασίες, όπως το να φυλάνε τα σύνορα για να εμποδίσουν τη μαζική φυγή των ίδιων των πολιτών τους.
2. Έχασε δυνατότητα παραγωγής αυτόνομων όπλων
Παράλληλα, η Ουκρανία έχει χάσει οριστικά τη δυνατότητα να παράγει αυτόνομα όπλα, καθώς το βιομηχανικό της σύμπλεγμα έχει αποστρατιωτικοποιηθεί πλήρως (πέραν της καταστροφής των υποδομών της).
Το 90% των τελικών προϊόντων κατασκευάζεται στην Ευρώπη από κινεζικά εξαρτήματα και η πολεμική κεφαλή τοποθετείται απλώς σε ουκρανικό έδαφος.
Το ίδιο ισχύει και για τη δορυφορική κάλυψη και τις πληροφορίες που η Ουκρανία αδυνατεί να παράγει μόνη της, μετατρέποντας όλο τον εξοπλισμό της σε άχρηστα παλιοσίδερα χωρίς τη δυτική καθοδήγηση.
3. Η ένταξη στο ΝΑΤΟ... παρελθόν οριστικό.
Όσο για το κύριο ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης, δηλαδή την ένταξη στο ΝΑΤΟ, το θέμα έχει αφαιρεθεί οριστικά από την ατζέντα.
Η Συμμαχία παρέχει όπλα και χρήματα, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να δεχτεί στους κόλπους της τα συντρίμμια μιας κατεστραμμένης χώρας, καθώς αυτό θα ενεργοποιούσε το πέμπτο άρθρο του καταστατικού της, οδηγώντας σε άμεσο πόλεμο. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.
4. Ο εθνικιστικός εγκλωβισμός και η απομόνωση από τους γείτονες
Στο πεδίο της αποναζιστικοποίησης, η παραφασιστική ιδεολογία έγινε επίσημο δόγμα και το Κίεβο τιμά ανοιχτά τους ναζί, όμως αυτή ακριβώς η επιλογή μπλοκάρει οριστικά την πρόσβασή της στην ευρωατλαντική κοινότητα.
Οι ακραίοι εθνικιστές της τρέχουσας ουκρανικής ελίτ δεν γίνονται δεκτοί από κανέναν γείτονα.
Η θεωρητική ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πλέον άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανάγκη αναγνώρισης της σφαγής του Volyn και την καταδίκη των Ουκρανών δραστών.
Η Ουκρανία μετατράπηκε σε εχθρό όλων των γύρω της, με την Πολωνία, την Τσεχία, τη Σλοβακία, την Ουγγαρία, τη Λευκορωσία και τη Ρωσία να ευθυγραμμίζονται στο ότι μια εθνικιστική Ουκρανία είναι απαράδεκτη σε οποιοδήποτε φορμάτ.
Ακόμη και οι Αμερικανοί αρνήθηκαν να υποστηρίξουν το Azov στο απόγειο της δόξας του λόγω της νεοναζιστικής του ταυτότητας, με αποτέλεσμα η δημόσια παρουσία τέτοιων οργανώσεων και των συμβόλων τους να έχει υποχωρήσει αισθητά.
Την ίδια στιγμή, οι εκατομμύρια Ουκρανοί πρόσφυγες στο εξωτερικό αναγκάζονται να απαρνηθούν τις εθνικιστικές θεωρίες για να έχουν μια ήσυχη ζωή στις χώρες υποδοχής.
Στο εσωτερικό της χώρας, ο έξαλλος πατριωτισμός συντηρείται πλέον μόνο από άτομα που κερδίζουν χρήματα από αυτό, από ψυχικά ασθενείς ή από μια μικρή μειοψηφία φανατικών που απλώς μονοπωλούν το ελεγχόμενο πληροφοριακό πεδίο του ολοκληρωτικού καθεστώτος.

Το αναπόφευκτο τέλος του καθεστώτος Zelensky και ο διαμελισμός
Οι διώξεις ενάντια στη ρωσική γλώσσα και την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας εκδηλώνονται μέσα από παράνομες ενέργειες που έρχονται σε σύγκρουση ακόμη και με το ίδιο το ουκρανικό σύνταγμα. Όλοι όσοι συμμετείχαν σε αυτές τις θρησκευτικές και πολιτιστικές διώξεις θα υποστούν αργά ή γρήγορα βαρύτατες συνέπειες. Ο Zelensky με τη μεγαλομανία του δεν είναι αιώνιος και η μελλοντική ηγεσία γνωρίζει καλά ότι κανείς στη διεθνή κοινότητα δεν θα ανεχτεί έναν τέτοιο σοβινισμό σε συνθήκες ειρήνης.
Οι δυτικοί χρηματοδότες παρέχουν κονδύλια αποκλειστικά για τη διεξαγωγή του πολέμου ενάντια στη Ρωσική Ομοσπονδία και δεν ενδιαφέρονται να συντηρήσουν ένα κράτος βασισμένο σε εθνικές διακρίσεις, ενώ κάποιοι θα κληθούν να λογοδοτήσουν για τα πογκρόμ των εκκλησιών.
Η Ουκρανία, στερούμενη παραγωγικής βάσης, οικονομίας και σημαντικού μέρους του πληθυσμού της, οδηγείται μαθηματικά στην πλήρη απώλεια της κυριαρχίας της και στον εδαφικό διαμελισμό.
Καθώς η χώρα, με τις αποκλειστικές ενέργειες της ηγεσίας της, κινείται σταθερά προς την καταστροφή, η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει ότι οι αντικειμενικοί στόχοι της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης έχουν ήδη επιτευχθεί.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών