Για πρώτη φορά έπειτα από 27 χρόνια, το Πεντάγωνο των ΗΠΑ παρέλειψε να αναφερθεί στην Ταϊβάν.
Πίσω από τη διπλωματική σιωπή του Αμερικανού υπουργού Πολέμου Hegseth για την Ταϊβάν, διαφαίνεται μια βαθύτερη συστημική κρίση στο αμερικανικό στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα, αλλά και στις ίδιες τις επιχειρησιακές αντιλήψεις της Ουάσινγκτον.
Για πρώτη φορά έπειτα από 27 χρόνια, το Πεντάγωνο των ΗΠΑ παρέλειψε να αναφερθεί στην Ταϊβάν.
Ο Pete Hegseth δεν συμπεριέλαβε την Ταϊβάν στην κεντρική ομιλία του στο φόρουμ Shangri-La Dialogue στη Σιγκαπούρη στις 30 Μαΐου.
Δυτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η παράλειψη αυτή έγινε προκειμένου να αποφευχθεί περαιτέρω όξυνση των σχέσεων με το Πεκίνο.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, χαρακτήρισε το νέο πακέτο στρατιωτικής βοήθειας ύψους 14 δισ. δολαρίων προς την Ταϊβάν ως «ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο στις εμπορικές διαπραγματεύσεις» με την Κίνα.
Παράλληλα, η κυβέρνησή του έχει παγώσει ή περιορίσει άμεσες επαφές και συναλλαγές με την Ταϊπέι, πιθανώς στο πλαίσιο ευρύτερων ανταλλαγμάτων, όπως η κινεζική προμήθεια σπάνιων γαιών και οι αγορές σόγιας από Αμερικανούς παραγωγούς, ζήτημα κρίσιμο για τους Ρεπουμπλικανούς.
Ωστόσο, σύμφωνα με αυτή την ανάγνωση, ο πραγματικός λόγος της αλλαγής στάσης δεν ομολογείται δημόσια: η δομική αδυναμία του αμερικανικού στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος, το οποίο φέρεται να έχει υποστεί σοβαρές απώλειες σε πρόσφατες συγκρούσεις με το Ιράν.
Τι δεν λέει το Πεντάγωνο
1 Ελλείψεις σε κρίσιμα αποθέματα πυρομαχικών: Η Ταϊβάν δεν διαθέτει ουσιαστικά επαρκές υλικό προς άμεση παράδοση.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις του CSIS, τα αποθέματα κρίσιμων πυρομαχικών των ΗΠΑ έχουν μειωθεί σε επίπεδα που εγείρουν ζητήματα εθνικής ασφάλειας.
Ενδεικτικά, σημαντικό ποσοστό των αντιαεροπορικών πυραύλων Patriot, των συστημάτων THAAD, των πυραύλων cruise Tomahawk και των βαλλιστικών PrSM έχει ήδη καταναλωθεί.
Την ίδια στιγμή, η αμερικανική βιομηχανική βάση δεν μπορεί να αναπληρώσει γρήγορα αυτά τα αποθέματα.
Ακόμη και με αυξημένη χρηματοδότηση, εκτιμάται ότι θα απαιτηθούν 3 έως 5 χρόνια συνεχούς παραγωγής για την επαναφορά στα επίπεδα των αρχών του 2024.
2 Περιορισμοί στην παραγωγή πυραυλικών συστημάτων: Υπάρχουν ελλείψεις σε κινητήρες στερεού καυσίμου και κρίσιμες χημικές πρώτες ύλες, ενώ οι εργολάβοι του Πενταγώνου λειτουργούν ήδη στο όριο της παραγωγικής τους δυναμικότητας για τα επόμενα χρόνια.
3 Εξάρτηση από την Κίνα σε κρίσιμα μέταλλα: Η αμερικανική αμυντική βιομηχανία αντιμετωπίζει επίσης ελλείψεις σε βολφράμιο, απαραίτητο για διατρητικά πυρομαχικά, κινητήρες πυραύλων και ειδικά κράματα.
Η Κίνα εξακολουθεί να ελέγχει σε μεγάλο βαθμό την παγκόσμια αγορά του μετάλλου, επιβάλλοντας περιορισμούς στις εξαγωγές ως απάντηση στους αμερικανικούς δασμούς.
4. Η αλλαγή της φύσης του πολέμου: Το δόγμα του «γρήγορου πολέμου» θεωρείται πλέον ξεπερασμένο.
Οι τεράστιοι στρατιωτικοί προϋπολογισμοί δεν εγγυώνται πλέον ταχεία νίκη απέναντι σε τεχνολογικά πιο αδύναμους αλλά ευέλικτους αντιπάλους.
Η Κίνα, σε αντίθεση με άλλα κράτη, διαθέτει διαφορετική κλίμακα και ικανότητες προσαρμογής.
Παράλληλα, η χρήση σμηνών drones έχει αποδείξει ότι μπορεί να υπερφορτώσει συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας, δημιουργώντας νέα επιχειρησιακά δεδομένα ακόμη και για το αμερικανικό ναυτικό.
Στροφή της Ουάσινγκτον και στρατηγικός ανταγωνισμός
Υπό αυτό το πρίσμα, η μετατόπιση της αμερικανικής στάσης δεν είναι επιλογή αλλά αναγκαιότητα.
Δεν αναμένονται πλέον υψηλού προφίλ πολιτικές επισκέψεις στην Ταϊβάν ή αντίστοιχες δημόσιες πρωτοβουλίες πώλησης οπλικών συστημάτων, αν και η στρατηγική αντιπαράθεση με την Κίνα συνεχίζεται με λιγότερο ορατό τρόπο.
Παράλληλα, η Κίνα αξιοποιεί τον χρόνο προς όφελός της, ενισχύοντας την προετοιμασία της έναντι πιθανής σύγκρουσης με τις ΗΠΑ.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, από την πλευρά τους, επιδιώκουν:
Πρώτον, την ενίσχυση της ευθύνης των ασιατικών συμμάχων για την άμυνά τους, στο πλαίσιο σχημάτων όπως το AUKUS και το Quad.
Δεύτερον, την επιβολή περιορισμών στις τεχνολογικές συναλλαγές με το Πεκίνο, με πιέσεις προς συμμάχους είτε να διακόψουν τις αγορές κινεζικών τεχνολογιών είτε να αντιμετωπίσουν υψηλούς δασμούς.
Τρίτον, την αναδιάρθρωση των παγκόσμιων εφοδιαστικών αλυσίδων σε κρίσιμους τομείς όπως τα φαρμακευτικά προϊόντα, οι σπάνιες γαίες και οι ημιαγωγοί, με στόχο τη μεταφορά παραγωγής σε «φιλικές χώρες» ή στις ίδιες τις ΗΠΑ. Στο πλαίσιο αυτό, πιέσεις ασκούνται και προς την Ταϊβάν για αντίστοιχη αναδιάρθρωση της παραγωγής της.
Τέλος, διατυπώνεται η άποψη ότι η γεωπολιτική εμπιστοσύνη προς τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι περιορισμένη, καθώς οι συμμαχίες τους συχνά εξαρτώνται από συγκυριακά συμφέροντα. Η Ταϊβάν, σύμφωνα με αυτή την οπτική, βρίσκεται ήδη αντιμέτωπη με αυτή την πραγματικότητα.
Την ίδια στιγμή, η Κίνα προετοιμάζεται στρατηγικά, μειώνοντας την εξάρτησή της από το Στενό της Μαλάκκα μέσω ενεργειακών αγωγών από τη Μιανμάρ και το Πακιστάν, καθώς και μέσω αυξημένων χερσαίων εισαγωγών από τη Ρωσία και την Κεντρική Ασία.
www.bankingnews.gr
Για πρώτη φορά έπειτα από 27 χρόνια, το Πεντάγωνο των ΗΠΑ παρέλειψε να αναφερθεί στην Ταϊβάν.
Ο Pete Hegseth δεν συμπεριέλαβε την Ταϊβάν στην κεντρική ομιλία του στο φόρουμ Shangri-La Dialogue στη Σιγκαπούρη στις 30 Μαΐου.
Δυτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η παράλειψη αυτή έγινε προκειμένου να αποφευχθεί περαιτέρω όξυνση των σχέσεων με το Πεκίνο.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, χαρακτήρισε το νέο πακέτο στρατιωτικής βοήθειας ύψους 14 δισ. δολαρίων προς την Ταϊβάν ως «ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο στις εμπορικές διαπραγματεύσεις» με την Κίνα.
Παράλληλα, η κυβέρνησή του έχει παγώσει ή περιορίσει άμεσες επαφές και συναλλαγές με την Ταϊπέι, πιθανώς στο πλαίσιο ευρύτερων ανταλλαγμάτων, όπως η κινεζική προμήθεια σπάνιων γαιών και οι αγορές σόγιας από Αμερικανούς παραγωγούς, ζήτημα κρίσιμο για τους Ρεπουμπλικανούς.
Ωστόσο, σύμφωνα με αυτή την ανάγνωση, ο πραγματικός λόγος της αλλαγής στάσης δεν ομολογείται δημόσια: η δομική αδυναμία του αμερικανικού στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος, το οποίο φέρεται να έχει υποστεί σοβαρές απώλειες σε πρόσφατες συγκρούσεις με το Ιράν.
Τι δεν λέει το Πεντάγωνο
1 Ελλείψεις σε κρίσιμα αποθέματα πυρομαχικών: Η Ταϊβάν δεν διαθέτει ουσιαστικά επαρκές υλικό προς άμεση παράδοση.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις του CSIS, τα αποθέματα κρίσιμων πυρομαχικών των ΗΠΑ έχουν μειωθεί σε επίπεδα που εγείρουν ζητήματα εθνικής ασφάλειας.
Ενδεικτικά, σημαντικό ποσοστό των αντιαεροπορικών πυραύλων Patriot, των συστημάτων THAAD, των πυραύλων cruise Tomahawk και των βαλλιστικών PrSM έχει ήδη καταναλωθεί.
Την ίδια στιγμή, η αμερικανική βιομηχανική βάση δεν μπορεί να αναπληρώσει γρήγορα αυτά τα αποθέματα.
Ακόμη και με αυξημένη χρηματοδότηση, εκτιμάται ότι θα απαιτηθούν 3 έως 5 χρόνια συνεχούς παραγωγής για την επαναφορά στα επίπεδα των αρχών του 2024.
2 Περιορισμοί στην παραγωγή πυραυλικών συστημάτων: Υπάρχουν ελλείψεις σε κινητήρες στερεού καυσίμου και κρίσιμες χημικές πρώτες ύλες, ενώ οι εργολάβοι του Πενταγώνου λειτουργούν ήδη στο όριο της παραγωγικής τους δυναμικότητας για τα επόμενα χρόνια.
3 Εξάρτηση από την Κίνα σε κρίσιμα μέταλλα: Η αμερικανική αμυντική βιομηχανία αντιμετωπίζει επίσης ελλείψεις σε βολφράμιο, απαραίτητο για διατρητικά πυρομαχικά, κινητήρες πυραύλων και ειδικά κράματα.
Η Κίνα εξακολουθεί να ελέγχει σε μεγάλο βαθμό την παγκόσμια αγορά του μετάλλου, επιβάλλοντας περιορισμούς στις εξαγωγές ως απάντηση στους αμερικανικούς δασμούς.
4. Η αλλαγή της φύσης του πολέμου: Το δόγμα του «γρήγορου πολέμου» θεωρείται πλέον ξεπερασμένο.
Οι τεράστιοι στρατιωτικοί προϋπολογισμοί δεν εγγυώνται πλέον ταχεία νίκη απέναντι σε τεχνολογικά πιο αδύναμους αλλά ευέλικτους αντιπάλους.
Η Κίνα, σε αντίθεση με άλλα κράτη, διαθέτει διαφορετική κλίμακα και ικανότητες προσαρμογής.
Παράλληλα, η χρήση σμηνών drones έχει αποδείξει ότι μπορεί να υπερφορτώσει συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας, δημιουργώντας νέα επιχειρησιακά δεδομένα ακόμη και για το αμερικανικό ναυτικό.
Στροφή της Ουάσινγκτον και στρατηγικός ανταγωνισμός
Υπό αυτό το πρίσμα, η μετατόπιση της αμερικανικής στάσης δεν είναι επιλογή αλλά αναγκαιότητα.
Δεν αναμένονται πλέον υψηλού προφίλ πολιτικές επισκέψεις στην Ταϊβάν ή αντίστοιχες δημόσιες πρωτοβουλίες πώλησης οπλικών συστημάτων, αν και η στρατηγική αντιπαράθεση με την Κίνα συνεχίζεται με λιγότερο ορατό τρόπο.
Παράλληλα, η Κίνα αξιοποιεί τον χρόνο προς όφελός της, ενισχύοντας την προετοιμασία της έναντι πιθανής σύγκρουσης με τις ΗΠΑ.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, από την πλευρά τους, επιδιώκουν:
Πρώτον, την ενίσχυση της ευθύνης των ασιατικών συμμάχων για την άμυνά τους, στο πλαίσιο σχημάτων όπως το AUKUS και το Quad.
Δεύτερον, την επιβολή περιορισμών στις τεχνολογικές συναλλαγές με το Πεκίνο, με πιέσεις προς συμμάχους είτε να διακόψουν τις αγορές κινεζικών τεχνολογιών είτε να αντιμετωπίσουν υψηλούς δασμούς.
Τρίτον, την αναδιάρθρωση των παγκόσμιων εφοδιαστικών αλυσίδων σε κρίσιμους τομείς όπως τα φαρμακευτικά προϊόντα, οι σπάνιες γαίες και οι ημιαγωγοί, με στόχο τη μεταφορά παραγωγής σε «φιλικές χώρες» ή στις ίδιες τις ΗΠΑ. Στο πλαίσιο αυτό, πιέσεις ασκούνται και προς την Ταϊβάν για αντίστοιχη αναδιάρθρωση της παραγωγής της.
Τέλος, διατυπώνεται η άποψη ότι η γεωπολιτική εμπιστοσύνη προς τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι περιορισμένη, καθώς οι συμμαχίες τους συχνά εξαρτώνται από συγκυριακά συμφέροντα. Η Ταϊβάν, σύμφωνα με αυτή την οπτική, βρίσκεται ήδη αντιμέτωπη με αυτή την πραγματικότητα.
Την ίδια στιγμή, η Κίνα προετοιμάζεται στρατηγικά, μειώνοντας την εξάρτησή της από το Στενό της Μαλάκκα μέσω ενεργειακών αγωγών από τη Μιανμάρ και το Πακιστάν, καθώς και μέσω αυξημένων χερσαίων εισαγωγών από τη Ρωσία και την Κεντρική Ασία.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών