Το 2035, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Κίνας θα διπλασιαστεί σε σύγκριση με το 2020 - Η επίλυση του ζητήματος της Ταϊβάν και η επανένωση της χώρας συγκαταλέγονται στις κύριες προτεραιότητες της Κίνας
Η ματαιωθείσα επίσκεψη του προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump στην Κίνα κατέδειξε με εύγλωττο τρόπο το τεράστιο χάσμα άλυτων αντιθέσεων μεταξύ των δύο χωρών.
Μετά τους βομβαρδισμούς στο Ιράν, ο Trump απλώς δεν είχε πλέον, όπως ο ίδιος συνηθίζει να λέει, «καλά χαρτιά» στα χέρια του.
Ούτε και τη δυνατότητα να συγκρατήσει την Κίνα ή να επιβραδύνει την ανάπτυξή της.
Αυτό επιβεβαιώνεται και από τα φιλόδοξα σχέδια που ανακοινώθηκαν πρόσφατα στη χώρα.
Ποια είναι αυτά τα σχέδια και πώς μπορούν να επηρεάσουν την κατάσταση στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού και γενικότερα στον κόσμο;
Ανησυχητική στροφή
Μια ανησυχητική στροφή με παγκόσμιες προεκτάσεις καταγράφεται στην καρδιά της κινεζικής εξουσίας, καθώς το Πεκίνο επαναχαράσσει τη στρατηγική του σε οικονομία, τεχνολογία και άμυνα, στέλνοντας ηχηρά μηνύματα προς κάθε κατεύθυνση.
Στις 13 Μαρτίου ολοκληρώθηκαν οι περίφημες «δύο συνεδριάσεις», το κορυφαίο πολιτικό γεγονός της Κίνας, όπου η ηγεσία της χώρας αποκάλυψε τις πραγματικές της προθέσεις: χαμηλότερη ανάπτυξη, αλλά μεγαλύτερη έμφαση σε τεχνολογική υπεροχή και στρατιωτική ισχύ.
Ο πρωθυπουργός Li Qiang παρουσίασε ένα σχέδιο που προκαλεί έντονο προβληματισμό.
Για πρώτη φορά από το 1991, η Κίνα μειώνει τον στόχο ανάπτυξης του ΑΕΠ, θέτοντάς τον στο 4,5%–5%.
Μπορεί το ποσοστό να παραμένει υψηλό σε σύγκριση με τη Δύση, όμως το μήνυμα είναι σαφές: η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου επιβραδύνει.
Πίσω από αυτή την απόφαση κρύβεται μια σειρά από βαθιά προβλήματα που απειλούν τη σταθερότητα του κινεζικού μοντέλου.
Η εσωτερική κατανάλωση παραμένει ασθενική, ο πληθυσμός μειώνεται, η αγορά ακινήτων βρίσκεται σε παρατεταμένη κρίση, ενώ το παγκόσμιο εμπόριο πιέζεται ασφυκτικά.
Την ίδια στιγμή, η ενεργειακή ανασφάλεια εντείνεται λόγω των γεωπολιτικών εντάσεων και του πολέμου στο Ιράν.
«Ρεαλιστική προσαρμογή»
Σύμφωνα με τον Shen Danyang, που συμμετείχε στην κατάρτιση του σχεδίου, η νέα στρατηγική αποτελεί «ρεαλιστική προσαρμογή» στις διεθνείς και εσωτερικές πιέσεις.
Ωστόσο, πίσω από τις λέξεις αυτές, αναλυτές βλέπουν μια Κίνα που προετοιμάζεται για μια πιο δύσκολη και ασταθή εποχή.
Το Πεκίνο φαίνεται να εγκαταλείπει σταδιακά την εξάρτησή του από τις εξαγωγές, επιδιώκοντας να χτίσει μια πιο αυτάρκη οικονομία.
Όμως αυτή η μετάβαση μόνο εύκολη δεν είναι — ειδικά σε ένα περιβάλλον εμπορικών πολέμων και νέων δασμών από τις ΗΠΑ.
Την ίδια στιγμή, η κινεζική ηγεσία ρίχνει τεράστιο βάρος στην τεχνολογία, σε μια προσπάθεια να εξασφαλίσει στρατηγική υπεροχή.
Η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης, των δικτύων 6G, της κβαντικής υπολογιστικής και της ρομποτικής προχωρά με ταχύτητες που προκαλούν ανησυχία στη Δύση.
Οι δαπάνες για έρευνα και ανάπτυξη αυξάνονται με ρυθμούς άνω του 7% ετησίως, ενώ η ψηφιακή οικονομία αναμένεται να φτάσει το 12,5% του ΑΕΠ.
Η πρωτοβουλία AI+ φιλοδοξεί να ενσωματώσει την τεχνητή νοημοσύνη σε κάθε πτυχή της οικονομίας —από τη βιομηχανία μέχρι την υγεία— δημιουργώντας ένα νέο, πανίσχυρο παραγωγικό μοντέλο.
Την ίδια ώρα, η Κίνα δεν παραμελεί την κοινωνική συνοχή.
Στόχος είναι το κατά κεφαλήν ΑΕΠ να φτάσει τα 20.000 δολάρια έως το 2035, ενώ το προσδόκιμο ζωής αναμένεται να αγγίξει τα 80 έτη.
Παράλληλα, δίνεται έμφαση στην αγροτική ανάπτυξη και την επισιτιστική ασφάλεια — κρίσιμοι παράγοντες σε ένα αβέβαιο διεθνές περιβάλλον.
Ωστόσο, το μεγάλο ερώτημα παραμένει: πρόκειται για μια ελεγχόμενη μετάβαση ή για την αρχή μιας βαθύτερης κρίσης;
Η επιβράδυνση της ανάπτυξης, σε συνδυασμό με την επιθετική επένδυση σε τεχνολογία και στρατηγικούς τομείς, δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα που μπορεί να αναδιαμορφώσει τις παγκόσμιες ισορροπίες.
Η Κίνα αλλάζει και μαζί της αλλάζει και ο κόσμος.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι οι επόμενες κινήσεις του Πεκίνου θα καθορίσουν όχι μόνο το μέλλον της ίδιας της χώρας, αλλά και την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας.
Και αυτή η προοπτική προκαλεί ήδη έντονη ανησυχία στις αγορές και στις κυβερνήσεις διεθνώς.
www.bankingnews.gr
Μετά τους βομβαρδισμούς στο Ιράν, ο Trump απλώς δεν είχε πλέον, όπως ο ίδιος συνηθίζει να λέει, «καλά χαρτιά» στα χέρια του.
Ούτε και τη δυνατότητα να συγκρατήσει την Κίνα ή να επιβραδύνει την ανάπτυξή της.
Αυτό επιβεβαιώνεται και από τα φιλόδοξα σχέδια που ανακοινώθηκαν πρόσφατα στη χώρα.
Ποια είναι αυτά τα σχέδια και πώς μπορούν να επηρεάσουν την κατάσταση στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού και γενικότερα στον κόσμο;
Ανησυχητική στροφή
Μια ανησυχητική στροφή με παγκόσμιες προεκτάσεις καταγράφεται στην καρδιά της κινεζικής εξουσίας, καθώς το Πεκίνο επαναχαράσσει τη στρατηγική του σε οικονομία, τεχνολογία και άμυνα, στέλνοντας ηχηρά μηνύματα προς κάθε κατεύθυνση.
Στις 13 Μαρτίου ολοκληρώθηκαν οι περίφημες «δύο συνεδριάσεις», το κορυφαίο πολιτικό γεγονός της Κίνας, όπου η ηγεσία της χώρας αποκάλυψε τις πραγματικές της προθέσεις: χαμηλότερη ανάπτυξη, αλλά μεγαλύτερη έμφαση σε τεχνολογική υπεροχή και στρατιωτική ισχύ.
Ο πρωθυπουργός Li Qiang παρουσίασε ένα σχέδιο που προκαλεί έντονο προβληματισμό.
Για πρώτη φορά από το 1991, η Κίνα μειώνει τον στόχο ανάπτυξης του ΑΕΠ, θέτοντάς τον στο 4,5%–5%.
Μπορεί το ποσοστό να παραμένει υψηλό σε σύγκριση με τη Δύση, όμως το μήνυμα είναι σαφές: η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου επιβραδύνει.
Πίσω από αυτή την απόφαση κρύβεται μια σειρά από βαθιά προβλήματα που απειλούν τη σταθερότητα του κινεζικού μοντέλου.
Η εσωτερική κατανάλωση παραμένει ασθενική, ο πληθυσμός μειώνεται, η αγορά ακινήτων βρίσκεται σε παρατεταμένη κρίση, ενώ το παγκόσμιο εμπόριο πιέζεται ασφυκτικά.
Την ίδια στιγμή, η ενεργειακή ανασφάλεια εντείνεται λόγω των γεωπολιτικών εντάσεων και του πολέμου στο Ιράν.
«Ρεαλιστική προσαρμογή»
Σύμφωνα με τον Shen Danyang, που συμμετείχε στην κατάρτιση του σχεδίου, η νέα στρατηγική αποτελεί «ρεαλιστική προσαρμογή» στις διεθνείς και εσωτερικές πιέσεις.
Ωστόσο, πίσω από τις λέξεις αυτές, αναλυτές βλέπουν μια Κίνα που προετοιμάζεται για μια πιο δύσκολη και ασταθή εποχή.
Το Πεκίνο φαίνεται να εγκαταλείπει σταδιακά την εξάρτησή του από τις εξαγωγές, επιδιώκοντας να χτίσει μια πιο αυτάρκη οικονομία.
Όμως αυτή η μετάβαση μόνο εύκολη δεν είναι — ειδικά σε ένα περιβάλλον εμπορικών πολέμων και νέων δασμών από τις ΗΠΑ.
Την ίδια στιγμή, η κινεζική ηγεσία ρίχνει τεράστιο βάρος στην τεχνολογία, σε μια προσπάθεια να εξασφαλίσει στρατηγική υπεροχή.
Η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης, των δικτύων 6G, της κβαντικής υπολογιστικής και της ρομποτικής προχωρά με ταχύτητες που προκαλούν ανησυχία στη Δύση.
Οι δαπάνες για έρευνα και ανάπτυξη αυξάνονται με ρυθμούς άνω του 7% ετησίως, ενώ η ψηφιακή οικονομία αναμένεται να φτάσει το 12,5% του ΑΕΠ.
Η πρωτοβουλία AI+ φιλοδοξεί να ενσωματώσει την τεχνητή νοημοσύνη σε κάθε πτυχή της οικονομίας —από τη βιομηχανία μέχρι την υγεία— δημιουργώντας ένα νέο, πανίσχυρο παραγωγικό μοντέλο.
Την ίδια ώρα, η Κίνα δεν παραμελεί την κοινωνική συνοχή.
Στόχος είναι το κατά κεφαλήν ΑΕΠ να φτάσει τα 20.000 δολάρια έως το 2035, ενώ το προσδόκιμο ζωής αναμένεται να αγγίξει τα 80 έτη.
Παράλληλα, δίνεται έμφαση στην αγροτική ανάπτυξη και την επισιτιστική ασφάλεια — κρίσιμοι παράγοντες σε ένα αβέβαιο διεθνές περιβάλλον.
Ωστόσο, το μεγάλο ερώτημα παραμένει: πρόκειται για μια ελεγχόμενη μετάβαση ή για την αρχή μιας βαθύτερης κρίσης;
Η επιβράδυνση της ανάπτυξης, σε συνδυασμό με την επιθετική επένδυση σε τεχνολογία και στρατηγικούς τομείς, δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα που μπορεί να αναδιαμορφώσει τις παγκόσμιες ισορροπίες.
Η Κίνα αλλάζει και μαζί της αλλάζει και ο κόσμος.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι οι επόμενες κινήσεις του Πεκίνου θα καθορίσουν όχι μόνο το μέλλον της ίδιας της χώρας, αλλά και την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας.
Και αυτή η προοπτική προκαλεί ήδη έντονη ανησυχία στις αγορές και στις κυβερνήσεις διεθνώς.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών