Η πρωτοβουλία των κινήσεων έχει περάσει πλέον στα χέρια των Ιρανών, οι οποίοι διαχειρίζονται τους πόρους τους με σύνεση, ενώ η Ουάσιγκτον φαίνεται να έχει χάσει τον έλεγχο των εξελίξεων, αδυνατώντας να επιβάλει τους όρους της - Η στρατιωτική επιχείρηση που εξαπέλυσε ο Donald Trump εναντίον του Ιράν, αντί να οδηγήσει σε μια γρήγορη και αποφασιστική νίκη, εξελίσσεται σε μια από τις μεγαλύτερες γεωπολιτικές οπισθοδρομήσεις στην ιστορία των ΗΠΑ.
Την απόλυτη στρατιωτική και στρατηγική πανωλεθρία ζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, υπό την καθοδήγηση του Donald Trump καθώς ο πόλεμος που ξεκίνησε με το Ισραήλ, μετατρέπεται σε μια εφιαλτική παγίδα θανάτου και οικονομικής εξόντωσης, ευρισκόμενο στη χειρότερη θέση στην ιστορία του, έχοντας δώσει το «πάνω χέρι» στον εχθρό, το Ιράν, που υποτίθεται πως ήθελε να εξοντώσει.
Αυτό επισημαίνει με πολύ έντονο χαρακτήρα ανάλυση της βρετανικής εφημερίδας Guardian.
Ενώ η Ουάσιγκτον «αιμορραγεί» 40 δισεκατομμύρια δολάρια σε λίγες μόνο εβδομάδες και το Ισραήλ καίει 300 εκατομμύρια τη μέρα για να επιβιώσει, το Ιράν κρατά πλέον την παγκόσμια οικονομία από τον λαιμό, μετατρέποντας τα Στενά του Hormuz σε ιδιωτική... τάφρο.
Με τις τιμές της ενέργειας έτοιμες να τινάξουν τον πλανήτη στον αέρα και τον τρόμο της ιρανικής αντίδρασης να παραλύει τη ναυσιπλοΐα, οι άλλοτε πανίσχυρες ΗΠΑ εκλιπαρούν για διαπραγματεύσεις, έχοντας χάσει κάθε πρωτοβουλία κινήσεων.
Πρόκειται για τον μεγαλύτερο στρατηγικό «βάλτο» στην ιστορία της Δύσης, όπου οι μέγιστες απαιτήσεις του Trump κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος, αφήνοντας την Τεχεράνη απόλυτο κυρίαρχο του παιχνιδιού και τη διεθνή σταθερότητα ένα βήμα πριν την ολική καταστροφή!

Σε τρομερή παγίδα ο Donald Trump: Από τον «αστραπιαίο πόλεμο» στο βαθύ τέλμα
Η στρατιωτική επιχείρηση που εξαπέλυσε ο Donald Trump εναντίον του Ιράν, αντί να οδηγήσει σε μια γρήγορη και αποφασιστική νίκη, εξελίσσεται σε μια από τις μεγαλύτερες γεωπολιτικές οπισθοδρομήσεις στην ιστορία των ΗΠΑ.
Σύμφωνα με την ανάλυση του Guardian, ο πόλεμος που υποτίθεται ότι θα διαρκούσε μόλις τέσσερις ημέρες, συμπληρώνει ήδη τέσσερις εβδομάδες αδιεξόδου.
Το κόστος για την Ουάσιγκτον είναι δυσβάσταχτο, αγγίζοντας τα 30-40 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ το Ισραήλ «καίει» καθημερινά 300 εκατομμύρια δολάρια χωρίς να έχει καταφέρει να κάμψει την ιρανική αντίσταση.
Αντί για θρίαμβο, η Αμερική βρίσκεται σήμερα σε πολύ χειρότερη θέση από ό,τι πριν την έναρξη των εχθροπραξιών.
Απόλυτος κυρίαρχος το Ιράν στο πεδίο: Η αποτυχία των δυτικών μυστικών υπηρεσιών
Κορυφαίοι αναλυτές και πρώην αξιωματούχοι των μυστικών υπηρεσιών, όπως ο Sir Alex Younger της MI6, επισημαίνουν ότι οι ΗΠΑ υποτίμησαν τραγικά την επιχειρησιακή ικανότητα της Τεχεράνης.
Το Ιράν έχοντας προβλέψει την κλιμάκωση, εφάρμοσε μια ευέλικτη στρατηγική διασποράς των δυνάμεών του, καθιστώντας τα αμερικανικά πλήγματα λιγότερο αποτελεσματικά.
Η πρωτοβουλία των κινήσεων έχει περάσει πλέον στα χέρια των Ιρανών, οι οποίοι διαχειρίζονται τους πόρους τους με σύνεση, ενώ η Ουάσιγκτον φαίνεται να έχει χάσει τον έλεγχο των εξελίξεων, αδυνατώντας να επιβάλει τους όρους της.
Οικονομικός στραγγαλισμός: Τα Στενά του Hormuz ως μοχλός πίεσης
Η μεγαλύτερη αποτυχία της κυβέρνησης Trump εντοπίζεται στον οικονομικό τομέα.
Το Ιράν κατάφερε να μετατρέψει τα Στενά του Hormuz σε ένα «ιδιωτικό τελωνείο», αποκλείοντας το 95% της ναυσιπλοΐας και αποσύροντας καθημερινά εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου από την παγκόσμια αγορά.
Αυτό το «ενεργειακό όπλο» έχει προκαλέσει παγκόσμιο σοκ, με τις τιμές να εκτοξεύονται και το κόστος ασφάλισης των πλοίων να γίνεται απαγορευτικό.
Η Ουάσιγκτον, αντί να επιβάλει τη δική της ατζέντα, βρίσκεται τώρα στη θέση του ικέτη, διαπραγματευόμενη απλώς για να παραμείνει ανοιχτή η δίοδος, την ώρα που το Ιράν οραματίζεται τη μετατροπή των Στενών σε μια πηγή εσόδων ανάλογη με τη Διώρυγα του Σουέζ.

Η εσωτερική κατάρρευση του αφηγήματος Trump
Παρά την προσπάθεια του Λευκού Οίκου να παρουσιάσει μια εικόνα «νίκης» μέσω των κοινωνικών δικτύων, η πραγματικότητα στο εσωτερικό των ΗΠΑ είναι διαφορετική.
Η Mirav Zonszein από το International Crisis Group χαρακτηρίζει την κατάσταση ως μια από τις μεγαλύτερες στρατηγικές αποτυχίες της Δύσης, η οποία αντί να λύσει το πυρηνικό ζήτημα, δημιούργησε νέες, ανεξέλεγκτες κρίσεις.
Η πίεση προς τον Trump αυξάνεται ακόμη και από το εσωτερικό του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, καθώς το οικονομικό και πολιτικό κόστος ενός παρατεταμένου πολέμου γίνεται μη αναστρέψιμο.
Η Αμερική φαίνεται να έχει εγκλωβιστεί σε έναν πόλεμο φθοράς, χωρίς σαφή στρατηγική εξόδου, την ώρα που η περιφερειακή επιρροή του Ιράν συνεχίζει να επεκτείνεται.
Ιρανικό «Σχέδιο Βαλκυρία»: Απόρρητη οδηγία «ολικής ρήξης» για γενικευμένο χάος και αυτόνομη δράση
Την ώρα που ο πρόεδρος Trump εξετάζει τα δεδομένα και τα επόμενα βήματα, η Τεχεράνη ενεργοποίησε ήδη ένα νέο, εξαιρετικά επιθετικό στρατιωτικό δόγμα, προετοιμαζόμενη για το σενάριο μιας αμερικανικής χερσαίας εισβολής.
Η απόρρητη οδηγία που διανεμήθηκε από το ιρανικό Γενικό Επιτελείο δεν αποτελεί απλώς ένα αμυντικό πλάνο, αλλά μια στρατηγική «ολικής ρήξης» που επιδιώκει να δημιουργήσει τετελεσμένα σε ολόκληρο τον Περσικό Κόλπο, στοχεύοντας άμεσα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν.

Δόγμα "Atash be Ekhtiar": Το πράσινο φως για αυτόνομα πλήγματα
Η καρδιά της νέας ιρανικής στρατηγικής εδράζεται στο δόγμα «Atash be Ekhtiar» (Πυρ κατά βούληση). Εμπνεόμενο από το ιστορικό γερμανικό «Σχέδιο Βαλκυρία» (Unternehmen Walküre) του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το ιρανικό επιτελείο εξουσιοδοτεί πλέον τους τοπικούς διοικητές να λαμβάνουν επιχειρησιακές αποφάσεις και να ανοίγουν πυρ αυτόνομα.
Η φιλοσοφία είναι σαφής: αν οι ΗΠΑ καταφέρουν να τυφλώσουν τα κέντρα επικοινωνιών της Τεχεράνης, ο πόλεμος δεν θα σταματήσει.
Αντιθέτως, κάθε επαρχία και κάθε ναυτική μονάδα στο Στενό του Hormuz μετατρέπεται σε ένα αυτόνομο «φρούριο-φάντασμα» που δρα βάσει προκαθορισμένων αντανακλαστικών (reflex action).
Αντιμετώπιση εσωτερικής αποσταθεροποίησης και εξεγέρσεων
Όπως το πρωτότυπο σχέδιο «Βαλκυρία» προέβλεπε την επιβολή στρατιωτικού νόμου στις γερμανικές πόλεις σε περίπτωση κατάρρευσης της κεντρικής διοίκησης, έτσι και η οδηγία της Τεχεράνης δίνει στις μονάδες των Φρουρών της Επανάστασης την απόλυτη εξουσία να καταστέλλουν κάθε εσωτερική εστία αποσταθεροποίησης.
Ο φόβος της ιρανικής ηγεσίας είναι ότι μια εισβολή θα μπορούσε να πυροδοτήσει εξεγέρσεις στις μεγάλες πόλεις. Με το νέο δόγμα, ο στρατός έχει την εντολή να επιβάλλει τον νόμο με τη βία, χωρίς να περιμένει έγκριση από το κέντρο, διασφαλίζοντας τη συνέχεια του καθεστώτος μέσα στο χάος.
Ένα «δίκτυο-φάντασμα» χωρίς επιστροφή
Η υιοθέτηση αυτής της αποκεντρωμένης δομής καθιστά την κατάσταση στον Κόλπο εξαιρετικά εύφλεκτη.
Από τη στιγμή που οι μονάδες έχουν ήδη λάβει την εντολή για «αυτόνομη εκδίκηση», ο μηχανισμός του πολέμου γίνεται σχεδόν αδύνατο να σταματήσει μέσω διπλωματίας.
Ακόμη και αν η κεντρική ηγεσία στην Τεχεράνη εξουδετερωθεί, οι διάσπαρτες μονάδες θα συνεχίσουν να επιτίθενται σε αμερικανικούς και συμμάχους στόχους στην περιοχή.
Αυτό το «μοντέλο Βαλκυρίας» μετατρέπει ένα τυχαίο τοπικό επεισόδιο σε θρυαλλίδα που μπορεί να πυροδοτήσει μια ανεξέλεγκτη πολεμική ανάφλεξη σε ολόκληρο τον πλανήτη.
www.bankingnews.gr
Αυτό επισημαίνει με πολύ έντονο χαρακτήρα ανάλυση της βρετανικής εφημερίδας Guardian.
Ενώ η Ουάσιγκτον «αιμορραγεί» 40 δισεκατομμύρια δολάρια σε λίγες μόνο εβδομάδες και το Ισραήλ καίει 300 εκατομμύρια τη μέρα για να επιβιώσει, το Ιράν κρατά πλέον την παγκόσμια οικονομία από τον λαιμό, μετατρέποντας τα Στενά του Hormuz σε ιδιωτική... τάφρο.
Με τις τιμές της ενέργειας έτοιμες να τινάξουν τον πλανήτη στον αέρα και τον τρόμο της ιρανικής αντίδρασης να παραλύει τη ναυσιπλοΐα, οι άλλοτε πανίσχυρες ΗΠΑ εκλιπαρούν για διαπραγματεύσεις, έχοντας χάσει κάθε πρωτοβουλία κινήσεων.
Πρόκειται για τον μεγαλύτερο στρατηγικό «βάλτο» στην ιστορία της Δύσης, όπου οι μέγιστες απαιτήσεις του Trump κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος, αφήνοντας την Τεχεράνη απόλυτο κυρίαρχο του παιχνιδιού και τη διεθνή σταθερότητα ένα βήμα πριν την ολική καταστροφή!

Σε τρομερή παγίδα ο Donald Trump: Από τον «αστραπιαίο πόλεμο» στο βαθύ τέλμα
Η στρατιωτική επιχείρηση που εξαπέλυσε ο Donald Trump εναντίον του Ιράν, αντί να οδηγήσει σε μια γρήγορη και αποφασιστική νίκη, εξελίσσεται σε μια από τις μεγαλύτερες γεωπολιτικές οπισθοδρομήσεις στην ιστορία των ΗΠΑ.
Σύμφωνα με την ανάλυση του Guardian, ο πόλεμος που υποτίθεται ότι θα διαρκούσε μόλις τέσσερις ημέρες, συμπληρώνει ήδη τέσσερις εβδομάδες αδιεξόδου.
Το κόστος για την Ουάσιγκτον είναι δυσβάσταχτο, αγγίζοντας τα 30-40 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ το Ισραήλ «καίει» καθημερινά 300 εκατομμύρια δολάρια χωρίς να έχει καταφέρει να κάμψει την ιρανική αντίσταση.
Αντί για θρίαμβο, η Αμερική βρίσκεται σήμερα σε πολύ χειρότερη θέση από ό,τι πριν την έναρξη των εχθροπραξιών.
Απόλυτος κυρίαρχος το Ιράν στο πεδίο: Η αποτυχία των δυτικών μυστικών υπηρεσιών
Κορυφαίοι αναλυτές και πρώην αξιωματούχοι των μυστικών υπηρεσιών, όπως ο Sir Alex Younger της MI6, επισημαίνουν ότι οι ΗΠΑ υποτίμησαν τραγικά την επιχειρησιακή ικανότητα της Τεχεράνης.
Το Ιράν έχοντας προβλέψει την κλιμάκωση, εφάρμοσε μια ευέλικτη στρατηγική διασποράς των δυνάμεών του, καθιστώντας τα αμερικανικά πλήγματα λιγότερο αποτελεσματικά.
Η πρωτοβουλία των κινήσεων έχει περάσει πλέον στα χέρια των Ιρανών, οι οποίοι διαχειρίζονται τους πόρους τους με σύνεση, ενώ η Ουάσιγκτον φαίνεται να έχει χάσει τον έλεγχο των εξελίξεων, αδυνατώντας να επιβάλει τους όρους της.
Οικονομικός στραγγαλισμός: Τα Στενά του Hormuz ως μοχλός πίεσης
Η μεγαλύτερη αποτυχία της κυβέρνησης Trump εντοπίζεται στον οικονομικό τομέα.
Το Ιράν κατάφερε να μετατρέψει τα Στενά του Hormuz σε ένα «ιδιωτικό τελωνείο», αποκλείοντας το 95% της ναυσιπλοΐας και αποσύροντας καθημερινά εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου από την παγκόσμια αγορά.
Αυτό το «ενεργειακό όπλο» έχει προκαλέσει παγκόσμιο σοκ, με τις τιμές να εκτοξεύονται και το κόστος ασφάλισης των πλοίων να γίνεται απαγορευτικό.
Η Ουάσιγκτον, αντί να επιβάλει τη δική της ατζέντα, βρίσκεται τώρα στη θέση του ικέτη, διαπραγματευόμενη απλώς για να παραμείνει ανοιχτή η δίοδος, την ώρα που το Ιράν οραματίζεται τη μετατροπή των Στενών σε μια πηγή εσόδων ανάλογη με τη Διώρυγα του Σουέζ.

Η εσωτερική κατάρρευση του αφηγήματος Trump
Παρά την προσπάθεια του Λευκού Οίκου να παρουσιάσει μια εικόνα «νίκης» μέσω των κοινωνικών δικτύων, η πραγματικότητα στο εσωτερικό των ΗΠΑ είναι διαφορετική.
Η Mirav Zonszein από το International Crisis Group χαρακτηρίζει την κατάσταση ως μια από τις μεγαλύτερες στρατηγικές αποτυχίες της Δύσης, η οποία αντί να λύσει το πυρηνικό ζήτημα, δημιούργησε νέες, ανεξέλεγκτες κρίσεις.
Η πίεση προς τον Trump αυξάνεται ακόμη και από το εσωτερικό του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, καθώς το οικονομικό και πολιτικό κόστος ενός παρατεταμένου πολέμου γίνεται μη αναστρέψιμο.
Η Αμερική φαίνεται να έχει εγκλωβιστεί σε έναν πόλεμο φθοράς, χωρίς σαφή στρατηγική εξόδου, την ώρα που η περιφερειακή επιρροή του Ιράν συνεχίζει να επεκτείνεται.
Ιρανικό «Σχέδιο Βαλκυρία»: Απόρρητη οδηγία «ολικής ρήξης» για γενικευμένο χάος και αυτόνομη δράση
Την ώρα που ο πρόεδρος Trump εξετάζει τα δεδομένα και τα επόμενα βήματα, η Τεχεράνη ενεργοποίησε ήδη ένα νέο, εξαιρετικά επιθετικό στρατιωτικό δόγμα, προετοιμαζόμενη για το σενάριο μιας αμερικανικής χερσαίας εισβολής.
Η απόρρητη οδηγία που διανεμήθηκε από το ιρανικό Γενικό Επιτελείο δεν αποτελεί απλώς ένα αμυντικό πλάνο, αλλά μια στρατηγική «ολικής ρήξης» που επιδιώκει να δημιουργήσει τετελεσμένα σε ολόκληρο τον Περσικό Κόλπο, στοχεύοντας άμεσα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν.

Δόγμα "Atash be Ekhtiar": Το πράσινο φως για αυτόνομα πλήγματα
Η καρδιά της νέας ιρανικής στρατηγικής εδράζεται στο δόγμα «Atash be Ekhtiar» (Πυρ κατά βούληση). Εμπνεόμενο από το ιστορικό γερμανικό «Σχέδιο Βαλκυρία» (Unternehmen Walküre) του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το ιρανικό επιτελείο εξουσιοδοτεί πλέον τους τοπικούς διοικητές να λαμβάνουν επιχειρησιακές αποφάσεις και να ανοίγουν πυρ αυτόνομα.
Η φιλοσοφία είναι σαφής: αν οι ΗΠΑ καταφέρουν να τυφλώσουν τα κέντρα επικοινωνιών της Τεχεράνης, ο πόλεμος δεν θα σταματήσει.
Αντιθέτως, κάθε επαρχία και κάθε ναυτική μονάδα στο Στενό του Hormuz μετατρέπεται σε ένα αυτόνομο «φρούριο-φάντασμα» που δρα βάσει προκαθορισμένων αντανακλαστικών (reflex action).
Αντιμετώπιση εσωτερικής αποσταθεροποίησης και εξεγέρσεων
Όπως το πρωτότυπο σχέδιο «Βαλκυρία» προέβλεπε την επιβολή στρατιωτικού νόμου στις γερμανικές πόλεις σε περίπτωση κατάρρευσης της κεντρικής διοίκησης, έτσι και η οδηγία της Τεχεράνης δίνει στις μονάδες των Φρουρών της Επανάστασης την απόλυτη εξουσία να καταστέλλουν κάθε εσωτερική εστία αποσταθεροποίησης.
Ο φόβος της ιρανικής ηγεσίας είναι ότι μια εισβολή θα μπορούσε να πυροδοτήσει εξεγέρσεις στις μεγάλες πόλεις. Με το νέο δόγμα, ο στρατός έχει την εντολή να επιβάλλει τον νόμο με τη βία, χωρίς να περιμένει έγκριση από το κέντρο, διασφαλίζοντας τη συνέχεια του καθεστώτος μέσα στο χάος.

Ένα «δίκτυο-φάντασμα» χωρίς επιστροφή
Η υιοθέτηση αυτής της αποκεντρωμένης δομής καθιστά την κατάσταση στον Κόλπο εξαιρετικά εύφλεκτη.
Από τη στιγμή που οι μονάδες έχουν ήδη λάβει την εντολή για «αυτόνομη εκδίκηση», ο μηχανισμός του πολέμου γίνεται σχεδόν αδύνατο να σταματήσει μέσω διπλωματίας.
Ακόμη και αν η κεντρική ηγεσία στην Τεχεράνη εξουδετερωθεί, οι διάσπαρτες μονάδες θα συνεχίσουν να επιτίθενται σε αμερικανικούς και συμμάχους στόχους στην περιοχή.
Αυτό το «μοντέλο Βαλκυρίας» μετατρέπει ένα τυχαίο τοπικό επεισόδιο σε θρυαλλίδα που μπορεί να πυροδοτήσει μια ανεξέλεγκτη πολεμική ανάφλεξη σε ολόκληρο τον πλανήτη.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών