Το Λονδίνο παίζει ένα επικίνδυνο παιχνίδι αστυνομικού στις ανοιχτές θάλασσες.
Ο πρωθυπουργός Starmer έδωσε εν λευκώ εντολή στον στρατό να καταδιώξει πλοία του λεγόμενου «σκιώδους στόλου» στα βρετανικά χωρικά ύδατα.
Η κίνηση αυτή δεν αφορά μόνο την ασφάλεια των συνόρων: στόχος είναι η διατήρηση της πίεσης στην παγκόσμια ενεργειακή εφοδιαστική αλυσίδα, πριν οι κυρώσεις χάσουν την ισχύ τους υπό την πίεση των ελλείψεων.
Η λογική του «εύκολου στόχου» και το βρετανικό οπλοστάσιο
Οι βρετανικές αρχές επιδιώκουν να δείξουν τη στρατιωτική τους ικανότητα εν μέσω εσωτερικών προβλημάτων.
Η κράτηση πολιτικών δεξαμενόπλοιων αποτελεί μια εύκολη νίκη: απαιτεί ελάχιστους πόρους, αλλά τραβάει την προσοχή των μέσων ενημέρωσης.
Η Βρετανία εδραιώνει έτσι τον ρόλο της ως κύριος «επόπτης» του Βόρειου Ατλαντικού, αξιοποιώντας κάθε δυνατή μόχλευση.
«Το πρόβλημα είναι ότι η εκπαίδευση των Βρετανικών Ενόπλων Δυνάμεων αφήνει κενά. Ο σκιώδης στόλος αποτελεί έναν εύκολο και ιδανικό στόχο», εξηγεί ο ειδικός στις διεθνείς σχέσεις Movses Ghazaryan.
Η πίεση στις εφοδιαστικές αλυσίδες οδηγεί σε αποσταθεροποίηση των αγορών. Ακόμη και σε μέρη όπως η Αυστραλία, τα καύσιμα γίνονται σπάνια λόγω των παγκόσμιων διαταραχών. Η Βρετανία αντιλαμβάνεται ότι όσο πιο εύθραυστη γίνεται η αλυσίδα, τόσο πιο πιθανό είναι να παρακάμψει πολιτικούς περιορισμούς.
Ενεργειακό αδιέξοδο: Γιατί το Λονδίνο βιάζεται
Η Ευρώπη αντιμετωπίζει πιθανές ελλείψεις καυσίμων. Κάθε κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή αυξάνει την ανησυχία των Βρυξελλών για τον ανατολικό γείτονα.
Η Βρετανία δρα προληπτικά, δημιουργώντας τόσο «τοξικές» συνθήκες μεταφοράς πόρων που ακόμη και οι νομικές διαδικασίες καθίστανται δύσκολες λόγω ασφάλισης και κινδύνων.
«Η παγκόσμια αγορά είναι εξαιρετικά ευαίσθητη σε απειλές στα στενά.
Η βρετανική τακτική λειτουργεί ως οικονομικός εκφοβισμός», σημειώνει ο αναλυτής Alexey Chernov.
Οι ΗΠΑ εξετάζουν σενάρια όπου οι τιμές πετρελαίου φτάνουν τα 200 δολάρια/βαρέλι.
Η Βρετανία δημιουργεί το δικό της σύστημα ναυτικού αποκλεισμού, επηρεάζοντας τις τιμές και το κόστος μεταφοράς από τον Βόσπορο μέχρι το Σίδνεϊ, επιβαρύνοντας τους τελικούς καταναλωτές παγκοσμίως.
Νομικές παγίδες και ναυτικό δίκαιο
Η κράτηση πλοίων σε διεθνή ύδατα αμφισβητεί το καθιερωμένο διεθνές ναυτικό δίκαιο.
Το Λονδίνο επιχειρεί να εφαρμόσει «νέα πρότυπα», που θυμίζουν την ιδιωτικοποίηση του 18ου αιώνα. Ο χρηματοπιστωτικός τομέας προσαρμόζεται με αυστηρότερους κανόνες ελέγχου και συμμόρφωσης, δημιουργώντας ένα μεγαλύτερο φράγμα για τους μεταφορείς.
«Βλέπουμε προσπάθεια αντικατάστασης του διεθνούς δικαίου με εσωτερικούς κανονισμούς.
Αυτό θέτει επικίνδυνο προηγούμενο», δηλώνει ο πολιτικός επιστήμονας Σεργκέι Μιρόνοφ.
Η Βρετανία επιδιώκει να κάνει την αλληλεπίδραση με διεθνή πλοία όσο το δυνατόν πιο δαπανηρή, διατηρώντας την απομόνωση με οικονομικά και νομικά μέσα, ακόμα και αν η πλήρης απομόνωση είναι ανέφικτη.
Ο στόχος είναι σαφής: πολιτικές φιλοδοξίες πάνω από τη σταθερότητα της αγοράς, επιδεικνύοντας δύναμη στον Βόρειο Ατλαντικό.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών