Ο τρόπος με τον οποίο η Αμερική διαχειρίζεται αυτόν τον πόλεμο μεταδίδεται ουσιαστικά ως «στρατηγικό σήμα» σε άλλες παγκόσμιες δυνάμεις.
Σχετικά Άρθρα
Καταδικασμένο το χερσαίο show των ΗΠΑ στο Ιράν - Στρατηγοί Ισραήλ: Καταρρέουμε – Διόδια στο Hormuz για έσοδα 100 δισ
Ένα σημαντικό μέρος της προσοχής των Αμερικανών αναλυτών είναι στο σενάριο «επίθεσης στο Ιράν», ειδικά σε σχέση με την περιοχή του Στενού του Hormuz.
Ωστόσο, πολλοί στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες, έχοντας εξετάσει τα στοιχεία πεδίου και την ανάπτυξη δυνάμεων, θεωρούν ότι αυτή η επιλογή δεν έχει επαρκή επιχειρησιακή αιτιολόγηση και πιστεύουν ότι το κόστος και οι κίνδυνοι της θα υπερτερούσαν κατά πολύ των πιθανών οφελών.
Υπό αυτές τις συνθήκες, φαίνεται ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν πολλά πιθανά σενάρια για τη συνέχιση του πολέμου —ειδικά στον άξονα του Στενού του Hormuz.
Σενάριο 1: Επιχείρηση Παραπλάνησης
Σύμφωνα με αυτήν την υπόθεση, η εστίαση στο Στενό του Hormuz θα μπορούσε να είναι αποκλίνουσας φύσης, που σημαίνει ότι επισημαίνοντας την απειλή σε αυτήν την περιοχή, οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν να κατευθύνουν τη δύναμη και τη συγκέντρωση των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων προς αυτόν τον άξονα, ενώ ο πραγματικός στόχος είναι η διεξαγωγή επιχειρήσεων αλλού.
Για παράδειγμα, η δημιουργία ευαισθησίας σε περιοχές όπως το νησί Kharg θα μπορούσε να είναι μέρος αυτής της στρατηγικής εξαπάτησης.
Σενάριο 2: Περιορισμένες επιχειρήσεις με στόχο την επίδειξη ισχύος
Σε αυτό το πλαίσιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες ενδέχεται να επιδιώξουν να πραγματοποιήσουν μια βραχυπρόθεσμη και συμβολική επιχείρηση, στοχεύοντας πρώτα επιλεγμένες υποδομές ή θέσεις με σφοδρές αεροπορικές επιδρομές και δημιουργώντας τη λεγόμενη «καμένη γη», στη συνέχεια κάνοντας μια προσωρινή επίδειξη ισχύος με περιορισμένη είσοδο επίγειων δυνάμεων σε ορισμένα νησιά ή ευαίσθητα σημεία και στη συνέχεια αποσύροντάς τες γρήγορα από την περιοχή.
Οι ΗΠΑ αναζητούν σημείο εξόδου…
Μια τέτοια ενέργεια θα είχε μια πιο δραματική και πολιτική λειτουργία παρά μια στρατηγική.
Το αποτέλεσμα αυτών των σεναρίων δείχνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, ανεξάρτητα από την επιλεγμένη πορεία, επιδιώκουν να βρουν ένα «σημείο εξόδου» από τον πόλεμο... αλλά μια έξοδο που συνοδεύεται από ένα «αποδεδειγμένο επίτευγμα».
Αυτό το επίτευγμα φαίνεται να έχει μια προπαγανδιστική και αφηγηματική λειτουργία και όχι στρατιωτική σημασία.
Με άλλα λόγια, ακόμη και μια περιορισμένη στρατιωτική δράση μπορεί να παρουσιαστεί ως «νίκη» — ανεξάρτητα από την πραγματική της επιτυχία στο πεδίο της μάχης.
Ο Αμερικανικός στρατός με την ρηχή απόδοση… στο μικροσκόπιο Ρωσίας και Κίνας…
Το ενδιαφέρον σημείο εδώ είναι ότι εάν ένας στρατός που διεκδικεί την παγκόσμια υπεροχή εξακολουθεί να αναζητά ένα αρχικό επίτευγμα μετά από περίπου ένα μήνα σύγκρουσης, αυτό εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την ποιότητα του σχεδιασμού, την ύπαρξη εναλλακτικών σεναρίων (Σχέδιο Β) και την έκταση της προηγούμενης ετοιμότητάς του.
Επιπλέον, αυτή η κατάσταση δεν είναι απλώς ένα διμερές ζήτημα, αλλά έχει ευρύτερες επιπτώσεις στο διεθνές σύστημα.
Οι στρατηγικοί αντίπαλοι της Αμερικής -συμπεριλαμβανομένων της Κίνας και της Ρωσίας- παρακολουθούν στενά την απόδοση του αμερικανικού στρατού.
Αυτές οι αξιολογήσεις θα μπορούσαν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στους μελλοντικούς υπολογισμούς τους, ειδικά σε περίπτωση παρόμοιων κρίσεων.
Με άλλα λόγια, ο τρόπος με τον οποίο η Αμερική διαχειρίζεται αυτόν τον πόλεμο μεταδίδεται ουσιαστικά ως «στρατηγικό σήμα» σε άλλες παγκόσμιες δυνάμεις.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών