Φιάσκο η αντεπίθεση των Ουκρανών στην ανατολική Zaporizhia - Οι Ρώσοι εφαρμόζουν νέα τακτική στο μέτωπο
(upd5) Καταιγιστικές είναι οι εξελίξεις από το μέτωπο του πολέμου στην Ουκρανία…
Τη στιγμή που Ρώσοι και Ουκρανοί διαπραγματεύονται υπό το βλέμμα των Αμερικάνων στη Γενεύη σε μια προσπάθεια να φτάσουν κοντά σε μια ειρηνευτική συμφωνία, αποκαλύπτεται η τεράστια υποκρισία της Δύσης…
Δημοσιεύματα και μαρτυρίες καταλήγουν σε ένα εκρηκτικό συμπέρασμα: Πίσω από τα αμερικανικά F-16 και τα αντιαεροπορικά συστήματα Patriot βρίσκονται ΝΑΤΟικοί στρατιώτες και πιλότοι, οι οποίοι επί της ουσίας είναι και αυτοί που πολεμούν τους Ρώσους…
Πρόκειται για μια παραδοχή που αποδεικνύει πόσο επικίνδυνα μπορεί να κλιμακωθεί ο πόλεμος στην Ουκρανία…
Αν και η Ρωσία υποστηρίζει ότι η εξέλιξη αυτή δεν αποτελεί κάτι νέο και ότι εκατοντάδες Δυτικοί στρατιώτες έχουν ήδη σκοτωθεί στο ουκρανικό μέτωπο, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει εάν αυτή η ευρεία εμπλοκή του ΝΑΤΟ σηματοδοτεί το εφιαλτικό προοίμιο μιας νέας και πιο ανοιχτής φάσης του πολέμου… ειδικά από τη στιγμή που οι Ουκρανοί αποδεικνύεται, όπως φάνηκε από την «αντεπίθεση» τους στη Zaporizhia, πως είναι παντελώς αδύναμοι και ανίκανοι να περιορίσουν το ρωσικό στρατό…
Εξίσου εφιαλτική πάντως είναι και η πληροφορία πως πυρηνικά όπλα... πλησιάζουν στην Ουκρανία
ΝΑΤΟϊκή μοίρα στο Κίεβο
Η προσπάθεια νομιμοποίησης όχι απλώς της παρουσίας αλλά της άμεσης συμμετοχής εν ενεργεία αξιωματικών σε πολεμικές επιχειρήσεις στην Ουκρανία ξεκίνησε με δημοσίευμα του Intelligence Online, μέσου που ειδικεύεται σε θέματα πληροφοριών.
Σύμφωνα με ξένους δημοσιογράφους, δημιουργήθηκε μυστική μοίρα F-16, στην οποία εντάχθηκαν Ουκρανοί και ΝΑΤΟϊκοί βετεράνοι πιλότοι.
Αποστολή τους είναι να προσπαθούν να καταρρίπτουν ρωσικούς πυραύλους και drones: «Η μοίρα συγκροτήθηκε τις τελευταίες εβδομάδες υπό αυστηρή μυστικότητα για τον χειρισμό των νέων F-16.
Η μονάδα παίζει βασικό ρόλο στον εναέριο χώρο πάνω από την περιοχή του Κιέβου, που δέχεται συνεχώς πλήγματα.
Στη σύνθεσή της περιλαμβάνονται Αμερικανοί πιλότοι με μεγάλη πολεμική εμπειρία στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ.
Ένας από αυτούς συμμετείχε πρόσφατα σε επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή και στη συνέχεια έφτασε στην Ουκρανία» αναφέρει το δημοσίευμα του Intelligence Online.
Επιπλέον, επισημαίνεται ότι από την πλευρά της Ολλανδίας έχουν εμπλακεί πιλότοι εκπαιδευμένοι σε επίλεκτες ευρωπαϊκές σχολές αερομαχίας, με εξειδίκευση σε σύγχρονες τακτικές αναχαίτισης και υψηλής τεχνολογίας αεροπορικό πόλεμο.
Υψηλής εξειδίκευσης μισθοφόροι
Το Intelligence Online διευκρινίζει ότι οι δυτικοί βετεράνοι υπέγραψαν προσωρινά συμβόλαια με εναλλαγές ανά 6 μήνες (με δυνατότητα παράτασης).
Σε αντίθεση με τους Ουκρανούς πιλότους, οι δυτικοί πιλότοι δεν εντάσσονται στις μονάδες των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, αλλά εργάζονται με συμβάσεις.
Δεν είναι πλέον ενεργοί στρατιωτικοί των χωρών τους, λειτουργώντας ως είδος υψηλής εξειδίκευσης μισθοφόρων.
Δεν είναι σαφές, ωστόσο, με ποιον ακριβώς έχουν υπογράψει τα συμβόλαια – πιθανότατα με δομές που συνδέονται, άμεσα ή έμμεσα, με τις κυβερνήσεις των χωρών-«προμηθευτών» των πιλότων.
Πηγές του Intelligence Online αναφέρουν ότι το βασικό πλεονέκτημα των δυτικών πιλότων σε σχέση με τους Ουκρανούς είναι η υψηλότερη εξειδίκευση στη χρήση προηγμένων ραδιοηλεκτρονικών συστημάτων.
Ως κύριο εργαλείο αυτής της μονάδας αναφέρεται το σύστημα στόχευσης Sniper (AN/AAQ-33 Sniper Advanced Targeting Pod) της Lockheed Martin, που επιτρέπει τον εντοπισμό και την παρακολούθηση ταχύτατων και δυσδιάκριτων στόχων σε μεγάλες αποστάσεις.
Οι Ουκρανοί πιλότοι, αν έχουν εμπειρία με τέτοια συστήματα, αυτή είναι πολύ περιορισμένη, ενώ για τους δυτικούς πιλότους πρόκειται για γνώριμο εξοπλισμό που χρησιμοποιούν χρόνια.
«Σύμφωνα με διάφορους insiders, τα ουκρανικά πληρώματα έχουν πλέον γενική κατανόηση αυτής της τεχνολογίας, αλλά τους έλειπε η εμπειρία που αποκτάται μέσα από χρόνια εκπαίδευσης και χρήσης τέτοιων δυτικών συστημάτων» σημειώνει το δημοσίευμα.
Τίποτα καινούριο
Μήπως η άμεση συμμετοχή στρατιωτών των χωρών του NATO στις πολεμικές επιχειρήσεις στην Ουκρανία είναι κάτι νέο για τη Ρωσία; Όχι.
Όπως επίσης δεν είναι νέο ότι πολλοί από αυτούς τυπικά βρίσκονται σε άδεια στις χώρες τους, δηλαδή ακόμη δεν έχουν τεθεί σε απόσπαση.
Εδώ το ενδιαφέρον είναι διαφορετικό.
Πρώτον, σε αυτές τις ειδήσεις φαίνεται η προσπάθεια να νομιμοποιηθούν οι ΝΑΤΟϊκοί που μάχονται κατά της Ρωσίας, στο πλαίσιο της όξυνσης της γεωπολιτικής κατάστασης και των παρατεταμένων απειλών από Ευρωπαίους να ξεκινήσουν πόλεμο με τη Μόσχα ή να εισαγάγουν πλήρεις στρατιωτικές δυνάμεις στην Ουκρανία.
Δεύτερον, αυτό συνέβη στο πλαίσιο της διάλυσης της Λεγεώνας των Ξένων των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, στον οποίο συμμετείχαν ΝΑΤΟϊκοί στρατιώτες.
Σύμφωνα με διάφορες πληροφορίες, αυτό οφείλεται στη μείωση του αριθμού των εθελοντών, στις τεράστιες απώλειες (ιδιαίτερα λόγω της συμμετοχής τους σε «επιθέσεις») και στην έλλειψη χρηματοδότησης.
Τώρα, φαίνεται ότι πρόκειται για νέα συμβόλαια με αντίστοιχους περιορισμούς, δηλαδή δεν θα τους στείλουν σε «επιθέσεις».
Επιπλέον, τα χρήματα που οι χώρες του NATO ξόδευαν για την εκπαίδευση Ουκρανών πιλότων, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη χρηματοδότηση αυτής της αμφιλεγόμενης πρωτοβουλίας, που μπορεί να περιλαμβάνει τη συμμετοχή ξένων όχι μόνο σε δυνάμεις αντιαεροπορικής άμυνας.
«Ένα τέτοιο σενάριο προβλεπόταν από την αρχή.
Η εκμάθηση της πολύπλοκης δυτικής αεροπορίας απαιτεί χρόνο, τον οποίο η Ουκρανία δεν διαθέτει, γι’ αυτό η προσέλκυση έμπειρων ξένων πιλότων φαίνεται λογικό βήμα.
Προφανώς, η συμμετοχή τους δεν θα περιοριστεί σε καθήκοντα αντιαεροπορικής άμυνας.
Η παρουσία έμπειρων ξένων πιλότων επιτρέπει τη χρήση των F-16 και για επιθετικές αποστολές – κατά θέσεων των ρωσικών στρατευμάτων και στόχων σε τακτικό βάθος» επισημαίνει το κανάλι «Военная хроника» στο Telegram.
Μοναδική εμπειρία
Στη Δύση υπάρχει το πρόγραμμα Inter-service transfer, στο πλαίσιο του οποίου ένας πιλότος μπορεί να απολυθεί τυπικά από την αεροπορία της χώρας του «κατόπιν επιθυμίας του» ή να μεταφερθεί σε εφεδρεία για τη διάρκεια του συμβολαίου.
Μετά την ολοκλήρωση της αποστολής του στην Ουκρανία, επανέρχεται στο βαθμό και στην υπηρεσιακή του προϋπηρεσία.
Αυτό επιτρέπει στο έμπειρο προσωπικό να μην χάνει την πιστοποίηση και την καριέρα του, παραμένοντας υπό τον άτυπο έλεγχο του υπουργείου Άμυνας της χώρας του.
Για τις δυτικές αεροπορίες, η σύγκρουση στην Ουκρανία αποτελεί μοναδική ευκαιρία να ελέγξουν την αποτελεσματικότητα των συστημάτων τους έναντι των πιο σύγχρονων ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων και μέσων ηλεκτρονικού πολέμου.
Η διοίκηση μπορεί να στέλνει ενεργούς πιλότους υπό το πρόσχημα των εθελοντών, ακριβώς για τη συλλογή μοναδικών πληροφοριών και τεχνικών δεδομένων, τα οποία ένας «πολιτικός» βετεράνος δεν θα μπορούσε πάντα να καταγράψει και να μεταφέρει με ακρίβεια.
Κοινό μυστικό
«Στην ουσία, η συμμετοχή δυτικών πιλότων στη σύγκρουση ήταν πάντα «κοινό μυστικό».
Πρώτον, το πρόγραμμα με το οποίο εκπαιδεύτηκαν βιαστικά οι Ουκρανοί πιλότοι δεν επιτρέπει την πλήρη αξιοποίηση του δυναμικού των F-16.
Η εκμάθηση αυτού του αεροσκάφους απαιτεί χρόνια.
Δεύτερον, στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις δεν υπάρχουν πολλοί πιλότοι με αρκετά καλό επίπεδο αγγλικών, απαραίτητο για το πρόγραμμα εκπαίδευσης.
Η απώλεια οποιουδήποτε από αυτούς τους πιλότους είναι ουσιαστικά μη αναπληρώσιμη.
Τρίτον, οι στρατιωτικοί των χωρών του NATO αποκτούν ανεκτίμητη εμπειρία, την οποία θα μεταφέρουν στους συναδέλφους τους μετά την επιστροφή τους» υποστηρίζει ο στρατιωτικός ανταποκριτής της «Komsomolskaya Pravda» Alexander Kots.
Αερομαχίες
Πού αλλού θα μπορούσαν να μάθουν πραγματικά τις μάχιμες δεξιότητες τους έχοντας ως αντίπαλο τη ρωσική αντιαεροπορική άμυνα και μαχητικά, αν όχι στην Ουκρανία, που έχει μετατραπεί σε έναν τεράστιο πολυγωνικό χώρο του NATO;
Οι ασκήσεις και οι προσομοιώσεις είναι το ένα.
Η πραγματική εμπειρία είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.
Επιπλέον, στις ίδιες αυτές ασκήσεις, οι Αμερικανοί χάνουν σχεδόν αμέσως από τους Ουκρανούς, όπως πρόσφατα επιβεβαίωσαν δυτικά μέσα ενημέρωσης.
Ωστόσο, η συμμετοχή των δυτικών πιλότων στις αερομαχίες πάνω από την Ουκρανία είναι σε κάποιο βαθμό ωφέλιμη και για τους Ρώσους.
Οι αξιωματικοί των Ρωσικών Αεροδιαστημικών Δυνάμεων μελετούν με τον ίδιο τρόπο τον αντίπαλο, που χρησιμοποιεί νατοϊκή τεχνολογία και τακτικές: «Οι γνώσεις που αποκτούν θα τους φανούν πολύ χρήσιμες σε άμεσες συγκρούσεις με τις αεροπορίες των κρατών του NATO, οι οποίες, δυστυχώς, ήδη φαίνονται αναπόφευκτες».
Δεν αλλάζει τίποτα στο μέτωπο
Παρόλο αυτά εκτιμάται ότι η παρουσία των ΝΑΤΟικών πιλότων δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι στην πορεία του πολέμου.
«Για ένα θέατρο επιχειρήσεων όπως η Ουκρανία, αυτό είναι μια σταγόνα στον ωκεανό.
Τι είναι 12, ας πούμε 16 ή ακόμη και 20 άτομα;
Τι μπορούν να κάνουν;
Εκεί χρειάζεται περίπου μια αεροπορική στρατιά» λέει ο Ρώσος απόστρατος πιλότος, Vladimir Popov, ο οποίος εκτιμά ότι η μοίρα αυτή σχηματίστηκε πιθανότατα από εκπαιδευτές που είχαν σταλεί στην Ουκρανία ήδη από πέρυσι, απλώς τώρα τους ανατέθηκε η κάλυψη ουκρανικών στόχων και μετατράπηκαν σε επιχειρησιακή μονάδα.
«Νομίζω ότι προς το παρόν πρόκειται περισσότερο για μια πολιτική δήλωση παρά για πραγματική αλλαγή της κατάστασης.
Ξέρετε, αυτό είναι ένα στοιχείο γνωστικού πολέμου, που στοχεύει στην άσκηση ψυχολογικής πίεσης σε εμάς και στη βελτίωση της διάθεσης μεταξύ των δυτικών πολιτών.
Οι πληροφοριακές-ψυχολογικές επιχειρήσεις είναι έτσι, όπλο με διπλή δράση» τονίζει ο Popov, διευκρινίζοντας ότι σύμφωνα με τα στοιχεία του, σε επιχειρησιακή κατάσταση ο ουκρανικός στρατός διαθέτει αυτή τη στιγμή τέσσερα F-16 και αντίστοιχο αριθμό γαλλικών «Mirage».
Τα υπόλοιπα βρίσκονται σε επισκευή και συντήρηση, ενώ μερικά αεροσκάφη έχουν καταστραφεί.
Ωστόσο, όπως λέει, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται η κατάσταση με ελαφρότητα, καθώς ο εχθρός μπορεί εύκολα να προχωρήσει στην επέκταση της παρουσίας του, αν δεν συναντήσει αντάξια αντίδραση.
«Άλλη υπόθεση είναι αν δεν βάλουν τέλος σε αυτό και αρχίσουν να αυξάνουν την κλίμακα της παρουσίας τους.
Έχουν πολλούς καλά εκπαιδευμένους πιλότους.
Σε αυτό το σημείο πρέπει να παρακολουθούμε την εξέλιξη της τάσης.
Αν προχωρήσουν σε κάτι τέτοιο, θα χρειαστεί ήδη ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο αντιδράσεων από την πλευρά μας» επισημαίνει ο Popov.
Δεν είναι μόνο η Αεροπορία
Προηγουμένως, ο απόστρατος Αμερικανός αξιωματικός Stanislav Krapivnik επιβεβαίωσε ότι το προσωπικό των εκτοξευτών — τόσο των HIMARS όσο και άλλων ρανταρ και ρουκετών ξένης προέλευσης — δεν είναι ουκρανικό: «Οι HIMARS που εκτοξεύονται - πίσω από τα χειριστήρια κάθονται Αμερικανοί.
Εκτοξεύουν Patriot.
Ξέρετε, μια πλήρης συστοιχία Patriot έχει 94 άτομα: μηχανικούς, χειριστές, διοικητές και άλλους.
94 άτομα — και δεν είναι Ουκρανοί.
Δεν πρόλαβαν να εκπαιδεύσουν τόσους χειριστές για τους Patriot.
Η βασική εκπαίδευση για μηχανικό Patriot διαρκεί 54 εβδομάδες.
Οι αξιωματικοί κάνουν εξαμηνιαίο μάθημα, οι χειριστές λίγο λιγότερο.
Διαρκεί πολύ. Στην Ευρώπη υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που έχουν εξουδετερωθεί.
Οι Πολωνοί, για παράδειγμα, έχασαν περίπου δέκα χιλιάδες» αναφέρει ο Krapivnik.
Ποιος καταρρίπτει τους ρωσικούς πυραύλους
Τα ξημερώματα της 17ης Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε μία από τις ισχυρότερες συνδυασμένες επιθέσεις στα ουκρανικά μετόπισθεν – στόχοι ήταν κυρίως υποδομές ενέργειας και διανομής φυσικού αερίου.
Επιπλέον, καταγράφηκε ομαδική εκτόξευση βαλλιστικών πυραύλων σε στρατιωτικά αεροδρόμια, συμπεριλαμβανομένων αυτών όπου εδρεύουν ξένα μαχητικά F-16 και Mirage-2000.
Συνολικά, οι Ουκρανοί κατέγραψαν σχεδόν 400 drones-«καμικάζι», μεταξύ των οποίων και τα BM-35, τα οποία πρόσφατα πετούσαν μέσω των «Starlink».
Επιπλέον, οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις κατέγραψαν 24 πυραύλους X-101/«Iskander-K», έναν πύραυλο X-69 και τέσσερις – «Iskander-M».
Ρωσικά ΜΜΕ επικαλούνται μια παρατήρηση του συντονιστή της αντιστασιακής ομάδας στο Mykolaev, Sergey Lebedev, ο οποίος υποστήιριξε ότι αυξήθηκε ο αριθμός των καταρριφθέντων πυραύλων κατά την επίθεση της 17ης Φεβρουαρίου: «Σύμφωνα με την ουκρανική πλευρά, κατά την εκτέλεση των επιθέσεων, μέρος των πυραύλων αναχαιτίστηκε.
Επισημαίνεται η συμμετοχή μαχητικών F-16 και Mirage-2000 στην καταστροφή του πυραύλου X-101, καθώς και η δράση επίγειων συστημάτων ΠΑΑ, συμπεριλαμβανομένων των IRIS-T».
Οι 3 αιτίες
Ο Lebedev ανέδειξε τρεις παράγοντες που πιθανώς συνέβαλαν σε αυτό:
- Πρώτον, η ενίσχυση του αεροπορικού σκέλους της αεροπορικής πυραυλικής άμυνας.
Η εμφάνιση μαχητικών δυτικής κατασκευής επεκτείνει τις δυνατότητες αναχαίτισης πυραύλων cruise: αναχαίτιση σε μεγάλες αποστάσεις και χρήση πυραύλων «αέρα-αέρα» για χαμηλά και δύσκολα ανιχνεύσιμα στόχους.
«Η μαχητική αεροπορία επιτρέπει τη δημιουργία μιας «κινούμενης μοίρας» αεροπορικής πυραυλικής άμυνας αυξάνοντας την ευελιξία της άμυνας. Οι επιθέσεις σε αεροδρόμια γίνονται σχεδόν επιβεβλημένες, και οι επιθέσεις στις οποίες δεν θα υπάρχει οικονομία πόρων είναι αποδεκτές, επειδή το αεροσκάφος είναι κινούμενος στόχος και αξίζει να χρησιμοποιηθούν δεκάδες UAV – στο τέλος όλα αυτά αποδίδουν με τους πυραύλους που δεν κατέρριψαν οι αντίπαλοι».
- Δεύτερον, το πολυεπίπεδο σύστημα της αεροπορικής πυραυλικής άμυνας.
Επίγεια συστήματα τύπου Iris-T ανιχνεύουν αεροσκάφη καλύπτοντας μεσαία και χαμηλά ύψη. Με συντονισμένη δράση, τα μακρινά συστήματα εντοπίζουν στόχους, η αεροπορία αναχαιτίζει μέρος των πυραύλων στην πορεία τους, και τα κοντινά συστήματα προστατεύουν επίγεια αντικείμενα.
«Μια τέτοια μοίρα αυξάνει τη συνολική αποτελεσματικότητα της αναχαίτισης.
Επομένως, μία από τις βασικές αποστολές των επόμενων ημερών είναι η καταστροφή συστημάτων αεροπορικής πυραυλικής άμυνας, διαφόρων ραντάρ και κόμβων επικοινωνίας».
- Τρίτον, η προβλεψιμότητα των διαδρομών.
Η χρήση υπαρχόντων διαδρόμων πτήσης πυραύλων cruise (συμπεριλαμβανομένων των X-101) δίνει στη αμυνόμενη πλευρά τη δυνατότητα να προετοιμάσει εκ των προτέρων υπολογισμούς σε κρίσιμες κατευθύνσεις, να προσαρμόσει τη θέση των κινητών συστημάτων αεροπορικής πυραυλικής άμυνας και να σχεδιάσει περιπολίες μαχητικών στις περιοχές πιθανής διέλευσης.
«Είναι σημαντικό να κατανοηθεί ότι το ποσοστό αναχαίτισης εξαρτάται από το μέγεθος – πυκνότητα πυρών, τύπο χρησιμοποιούμενου πυραύλου, ύψος πτήσης, καιρικές συνθήκες και κορεσμό κατευθύνσεων ΠΑΑ. Η αύξηση του αριθμού των καταρριφθέντων στόχων είναι συνήθως αποτέλεσμα συνδυασμού ενίσχυσης και προσαρμογής σε επαναλαμβανόμενα σχήματα. Συνεπώς, τα σχήματα πρέπει να αλλάζουν συνεχώς».
Η νέα τακτική των Ρώσων
Ο Ουκρανός στρατιωτικός αναλυτής Dmitry Snegiryov δήλωσε ότι στο μέτωπο οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις εφαρμόζουν εντελώς νέα τακτική, στην οποία οι ουκρανικές δυνάμεις δεν μπορούν να αντιπαρατάξουν τίποτα και αναγκάζονται να υποχωρούν ακόμη και σε περιοχές όπου για μεγάλο διάστημα συγκεντρώνονταν εφεδρείες: πρώτα εκτοξεύονται δεκάδες KAB σε μια και την ίδια θέση, και στη συνέχεια όλα καίγονται με φλογοβόλα (αναφέρεται στα «Solntsepyok» και πιθανώς στα φορητά FOG και «Shmel»).
«Η διαφορά των KAB (σ.σ. κατευθυνόμενη αεροπορική βόμβα) από τις μη κατευθυνόμενες βολές είναι η ύπαρξη συστημάτων σχεδιασμού και διόρθωσης.
Χάρη σε αυτά πλήττουν τον στόχο με μεγαλύτερη ακρίβεια και αυξάνεται η εμβέλεια.
Το 2024 ήταν 70 χιλιόμετρα, ενώ το 2025 αυξήθηκε σε 150 χιλιόμετρα (και το 2026 – 200 χλμ.).
Τα ρωσικά βομβαρδιστικά μπορούν να δρουν χωρίς να εισέρχονται στη ζώνη λειτουργίας της αεροπορικής πυραυλικής άμυνας.
Το Su-34 φέρει οκτώ KAB, και συνήθως επιχειρούν εννέα αεροσκάφη ταυτόχρονα.
Στη συνέχεια μπαίνουν στη μάχη βαριά συστήματα φλογοβόλων» επισημαίνει ο Ουκρανός αναλυτής, αναφέροντας ότι αυτά καίνε ολοκληρωτικά τις θέσεις των ουκρανικών δυνάμεων, καθιστώντας αδύνατη τη συγκράτηση ακόμη και σε αστικές περιοχές.
Η αντεπίθεση
Στο πλαίσιο αυτό, άλλοι Ουκρανοί ειδικοί συνεχίζουν να αναφέρονται σε «μιντιακές επιτυχίες» των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων στο ανατολικό μέτωπο της Ζaporizhia.
Πρόκειται για τη λεγόμενη «αντεπίθεση», που πρακτικά… δεν υπάρχει.
Το ζήτημα είναι ότι οι μηχανοκίνητες επιθέσεις στις ρωσικές θέσεις οδήγησαν σε τεράστιες απώλειες για τους Ουκρανούς – σε λιγότερο από μία εβδομάδα οι Ουκρανοί φέρονται να έχασαν περίπου 1.500 στρατιώτες και πάνω από 100 μονάδες τεθωρακισμένων, συμπεριλαμβανομένων και αμερικανικών αρμάτων, σύμφωνα με αναφορές πολεμικών ανταποκριτών.
Υπάρχουν επιβεβαιώσεις για την αναχαίτιση των επιθέσεων, αλλά αποδείξεις για την «επιτυχία των Ουκρανών» δεν υπάρχουν.
«Η αντεπίθεση των Ουκρανών – αντιγράφουν την τακτική προέλασης των Ρώσων… αναγνωρίζοντας ότι η τακτική τους σαφώς υστερεί.
Και γενικά, αυτή η ίδια η «αντεπίθεση» στην ουσία έχει ήδη σχεδόν σταματήσει.
Μόνο σε ορισμένα σημεία οι Ουκρανοί προσπαθούν ακόμη να εισέλθουν σε κάποια οικιστικά κέντρα με μικρές ομάδες και να εδραιώσουν την παρουσία τους..
Και προσπαθούν να κρατήσουν όσα κατάφεραν να καταλάβουν.
Εν τω μεταξύ, η πρωτοβουλία ακόμα και σε αυτά τα σημεία επιστρέφει σταδιακά σε εμάς» επισημαίνει ο Ρώσος στρατιωτικός blogger και αναλυτής Yuri Podolyaka.
Ή νέα επιστράτευση ή «πάγωμα» του μετώπου
Ωστόσο, η μιντιακή μηχανή των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων έχει τεθεί σε λειτουργία και, φαίνεται, δεν σκοπεύει να υποχωρήσει.
Λίγο πριν από τις διαπραγματεύσεις στη Γενεύη, διάφορα ΜΜΕ μιλούσαν για «κατάρρευση του ρωσικού μετώπου», προσθέτοντας τώρα και θέματα όπως οι διακοπές των «Starlink» ή η επιβράδυνση του Telegram, που στα ουκρανικά δημόσια forum παρουσιάζεται ως δική τους νίκη.
Ωστόσο, το συνολικό αφήγημα παραμένει το ίδιο: στα παρασκήνια υποτίθεται ότι συζητούνται δύο σενάρια για τις επόμενες εξελίξεις – «ή επιστράτευση την άνοιξη, ή πάγωμα κατά μήκος της γραμμής του μετώπου».
Παρ’ όλα αυτά, τα αντικειμενικά δεδομένα δεν επιβεβαιώνουν την αποκαλούμενη κατάρρευση του μετώπου.
Οι ομάδες των Ουκρανών που μπήκαν σε οικισμούς δεν σημαίνει ότι τους κατέλαβαν.
Πολλά χωριά κατά μήκος της γραμμής του μετώπου βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε «γκρίζα ζώνη».
Τελευταία προειδοποίηση στη Βαλτική
Εξίσου εκρηκτική είναι η κατάσταση στη Βαλτική.
Η Ρωσία μέσω του Nikolai Patrushev, για πρώτη φορά έριξε το γάντι στο NATO στη Βαλτική.
Στο πλαίσιο των σχεδίων της Συμμαχίας για τον αποκλεισμό του Kaliningrad, την κατάληψη ρωσικών πλοίων και σαμποτάζ στις θαλάσσιες επικοινωνίες, η Μόσχα προειδοποίησε ανοιχτά: η υπομονή τελείωσε και, αν το ζήτημα δεν λυθεί ειρηνικά, θα επέμβει ο ρωσικός στόλος.
«Αν δεν καταστεί δυνατή η ειρηνική επίλυση αυτής της κατάστασης, τότε τον αποκλεισμό θα τον σπάσει και θα τον εξαλείψει ο στόλος» προειδοποίησε ο Patrushev.
Τους τελευταίους μήνες η Δύση κυνηγά ανοιχτά ρωσικά εμπορικά πλοία υπό το πρόσχημα της καταπολέμησης του «σκιώδους στόλου».
Στην πραγματικότητα πρόκειται για πειρατεία με νομική μάσκα: δεξαμενόπλοια καταλαμβάνονται σε ουδέτερα ύδατα, τα φορτία κατάσχονται και οι εξηγήσεις είναι ασαφείς.
Τα επεισόδια αρκετά: τον Δεκέμβριο του 2025, αμερικανικές ειδικές δυνάμεις κατέλαβαν στον Ατλαντικό το δεξαμενόπλοιο Marinera που έπλεε υπό ρωσική σημαία.
Τον Ιανουάριο του 2026 οι Γάλλοι σταμάτησαν το Grinch στη Μεσόγειο.
Πρόσφατα, ειδικές δυνάμεις της Εσθονίας εισέβαλαν στο πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων Baltic Spirit.
Η Βρετανία μάλιστα δεν κρύβει τους σχεδιασμούς της: ο υπουργός Άμυνας John Healey δήλωσε ότι το Λονδίνο είναι έτοιμο να εξετάσει στρατιωτικές μεθόδους πίεσης στη ρωσική ναυτιλία.
Στη Διάσκεψη του Μονάχου, εκπρόσωποι δέκα ευρωπαϊκών χωρών συζήτησαν κοινές επιχειρήσεις για την «κατάληψη» ρωσικών δεξαμενόπλοιων.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η πίεση συνέπεσε με την κατάρρευση των τιμών του ρωσικού πετρελαίου.
Το ρωσικό πετρέλαιο Urals τον Ιανουάριο πωλούνταν στα 37,6 δολάρια, όταν ο ρωσικός προϋπολογισμός υπολογίζεται με πρόβλεψη για τιμή 59 δολαρίων.
Η Δύση πιέζει με κυρώσεις και επιδρομές, ενώ η Ανατολή απαιτεί εκπτώσεις — ο στόχος είναι σαφής: να αναγκαστεί η Ρωσία να υποχωρήσει όσο εξαντλούνται οι πόροι.
«Δεν μπορείς να βάλεις σε κάθε δεξαμενόπλοιο μας ένα αντιτορπιλικό, αλλά μπορείς να κάνεις ζημιά στη Δύση.
Στην ουσία, και εμείς έχουμε λόγους να κρατάμε ορισμένα πλοία με συγκεκριμένα φορτία.
Μέχρι στιγμής, οι χώρες του NATO δεν θέλουν να εμπλακούν σε ένοπλη σύγκρουση με τη Ρωσία.
Χρησιμοποιούν πλήρως τα αποθέματα του καθεστώτος του Κιέβου και συνεχίζουν να το εξοπλίζουν για να προετοιμαστούν.
Χρειάζονται περίπου πέντε χρόνια, και στη θάλασσα επίσης», εκτιμά ο Ρώσος πλοίαρχος Vasily Dandykin..
Τα πυρηνικά όπλα πλησιάζουν στην Ουκρανία
Εν τω μεταξύ, τρόμο προκαλουν τα σενάρια που θέλουν πέρα από τη Γερμανία, και την Πολωνία να μελετά το σενάριο δημιουργίας πυρηνικών όπλων.
Δεν είχε καλά - καλά ολοκληρωθεί η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, όταν η Πολωνία επέστρεψε στο αγαπημένο της θέμα — την αποκαλούμενη ρωσική απειλή.
Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος Karol Nawrocki δήλωσε ότι στις τρέχουσες συνθήκες η Βαρσοβία χρειάζεται όσο το δυνατόν γρηγορότερα να αποκτήσει τη δική της πυρηνική ασπίδα.
«Είμαστε μια χώρα που βρίσκεται ακριβώς στα σύνορα ένοπλης σύγκρουσης», εξήγησε.
«Γι’ αυτό είμαι ένθερμος υποστηρικτής της συμμετοχής της Πολωνίας στο πυρηνικό πρόγραμμα».
Στη διάσκεψη του Μονάχου, ο καγκελάριος της Γερμανίας Friedrich Merz ανακοίνωσε ότι διεξάγονται διαβουλεύσεις με τη Γαλλία σχετικά με ένα πανευρωπαϊκό σύστημα άμυνας, το οποίο θα περιλαμβάνει όπλα μαζικής καταστροφής.
Ελπίδα στους εταίρους
Στην πραγματικότητα, ο αμερικανικός δρόμος παραμένει για τους Πολωνούς ο πιο ρεαλιστικός.
Η Πολωνία δεν διαθέτει καθόλου δική της ατομική βιομηχανία.
Ο πρώτος πυρηνικός σταθμός μόλις σχεδιάζεται και η κατασκευή του, στην καλύτερη περίπτωση, θα ξεκινήσει το 2028.
Γι’ αυτό, σε θέματα πυρηνικής ασπίδας, οι πολωνικές αρχές - τόσο ο τωρινός πρόεδρος όσο και ο προκάτοχός του Andrzej Duda - παραδοσιακά βασίζονται στο εξωτερικό, ιδιαίτερα στην τοποθέτηση αμερικανικών κεφαλών, όπως έγινε και στη Γερμανία.
Παράλληλα, η Βαρσοβία έχει καλύψει τα νώτα της, υπογράφοντας συμφωνία με τη Γαλλία για πιθανή συμμετοχή στο πρόγραμμα άμυνας που πρωτοβουλία πήρε το Παρίσι.
Η κυβέρνηση στηρίζει γενικά τα σχέδια του προέδρου.
Ο Michas Shcherba, βουλευτής της «Civic Coalition» (της οποίας ηγείται ο πρωθυπουργός Donald Tusk), σχολίασε τη δήλωση του Nawrocki: «Αν αυτό είναι απαραίτητο για την ασφάλειά μας, φυσικά θα πάρουμε την κατάλληλη απόφαση σε συνεργασία με τον στρατό».
Πρόσθεσε ότι η Βαρσοβία πιστεύει στη δύναμη του NATO και θεωρεί την αβεβαιότητα από τη σημερινή αμερικανική διοίκηση προσωρινή.
Τι λένε οι Πολωνοί
Οι Πολωνοί επίσης δεν έχουν αντίρρηση να ενταχθούν στο πυρηνικό κλαμπ.
Η τοποθέτηση αμερικανικών κεφαλών ή η δημιουργία δικών τους πυρηνικών το 2025, επί Duda, εγκρίθηκε από το 53% των συμμετεχόντων σε δημοσκόπηση.
Σήμερα το ποσοστό αυτό ανέρχεται σε 58%.
Όσο για τους πυρηνικούς σταθμούς, σχεδόν κανείς δεν αντιτίθεται: υπέρ — 94%.
«Λαϊκιστική ρητορική»
Κατά τους πολιτικούς αναλυτές, η Πολωνία δεν θα αποκτήσει πυρηνικά βραχυπρόθεσμα.
«Δεν υπάρχουν τεχνικές δυνατότητες, η χώρα δεν διαθέτει ούτε υποδομή για ατομική ενέργεια.
Οπότε ελπίζουμε ότι η ομιλία του Nawrocki είναι απλώς προσπάθεια να κερδίσει εσωτερική υποστήριξη χωρίς πρακτικές συνέπειες», επισημαίνει ο Ρώσος ειδικός του Διεθνούς Διαλόγου «Valdai», Andrey Kortunov, αναφέροντας ότι οι δηλώσεις αυτές απευθύνονται στο δεξιό και εθνικιστικό ακροατήριο της Πολωνίας.
Σύμφωνα με τον Kortunov, οι νομικοί κανόνες για τα πυρηνικά όπλα είναι αρκετά σαφείς: «Η Πολωνία συμμετέχει στη Συνθήκη Μη Διάδοσης.
Και αν ο Nawrocki μιλούσε σοβαρά, τον περιμένουν πολλά προβλήματα με τους γείτονες, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας, και με τους συμμάχους όπως οι ΗΠΑ».
«Κάνουν φιγούρα στο NATO»
«Όσον αφορά τους Αμερικανούς που θεωρητικά θα μπορούσαν να τοποθετήσουν πυρηνικά στην Πολωνία, αυτό προς το παρόν δεν είναι προς το συμφέρον τους», εκτιμά ο ειδικός του Ρωσικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών, Sergey Ermakov, τονίζοντας ότι «επίσημα δεν υπάρχουν συμφωνίες που περιορίζουν τα στρατηγικά επιθετικά όπλα, αλλά υπάρχει χρόνος για να επιτευχθούν άτυπες συμφωνίες μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ».
Από την πλευρά της Μόσχας, προς το παρόν δεν αναμένεται έντονη αντίδραση, εκτιμούν οι ειδικοί.
«Φυσικά, μπορούν και πρέπει να γίνουν κάποια διπλωματικά βήματα, καθώς οι δηλώσεις για τα πυρηνικά προέρχονται από τον πρόεδρο και όχι από δημοσιογράφο ή ανεξάρτητο ειδικό», λέει ο Kortunov.
«Αλλά πιθανότατα πρόκειται για πολιτική λαϊκιστική ρητορική, που δεν θα μεταφραστεί σε πρακτικές ενέργειες.
Παρ’ όλα αυτά, η κατάσταση πρέπει να παρακολουθείται στενά».
Ο Ermakov επισημαίνει επίσης την ανάγκη να διατυπωθεί ξανά η ρωσική θέση μέσω διπλωματικών καναλιών.
«Ορισμένες δυτικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Πολωνίας, απλώς χάνουν τον έλεγχο στην επιθετική τους πορεία.
Πρέπει να το αντιμετωπίσουμε σοβαρά, αλλά ήρεμα και με λογική, διότι είναι προφανές ότι η Πολωνία δεν θα αποκτήσει πυρηνικά στο άμεσο μέλλον», εξηγεί.
Και προσθέτει: όταν μιλά για πυρηνικά, η πολωνική κυβέρνηση όχι μόνο θέλει να ικανοποιήσει μέρος του εσωτερικού εκλογικού σώματος, αλλά και να κερδίσει πόντους στο NATO για να αυξήσει το κύρος της στην Ευρώπη. Αυτό σημαίνει ότι οι προκλητικές δηλώσεις θα συνεχιστούν.
www.bankingnews.gr
Τη στιγμή που Ρώσοι και Ουκρανοί διαπραγματεύονται υπό το βλέμμα των Αμερικάνων στη Γενεύη σε μια προσπάθεια να φτάσουν κοντά σε μια ειρηνευτική συμφωνία, αποκαλύπτεται η τεράστια υποκρισία της Δύσης…
Δημοσιεύματα και μαρτυρίες καταλήγουν σε ένα εκρηκτικό συμπέρασμα: Πίσω από τα αμερικανικά F-16 και τα αντιαεροπορικά συστήματα Patriot βρίσκονται ΝΑΤΟικοί στρατιώτες και πιλότοι, οι οποίοι επί της ουσίας είναι και αυτοί που πολεμούν τους Ρώσους…
Πρόκειται για μια παραδοχή που αποδεικνύει πόσο επικίνδυνα μπορεί να κλιμακωθεί ο πόλεμος στην Ουκρανία…
Αν και η Ρωσία υποστηρίζει ότι η εξέλιξη αυτή δεν αποτελεί κάτι νέο και ότι εκατοντάδες Δυτικοί στρατιώτες έχουν ήδη σκοτωθεί στο ουκρανικό μέτωπο, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει εάν αυτή η ευρεία εμπλοκή του ΝΑΤΟ σηματοδοτεί το εφιαλτικό προοίμιο μιας νέας και πιο ανοιχτής φάσης του πολέμου… ειδικά από τη στιγμή που οι Ουκρανοί αποδεικνύεται, όπως φάνηκε από την «αντεπίθεση» τους στη Zaporizhia, πως είναι παντελώς αδύναμοι και ανίκανοι να περιορίσουν το ρωσικό στρατό…
Εξίσου εφιαλτική πάντως είναι και η πληροφορία πως πυρηνικά όπλα... πλησιάζουν στην Ουκρανία
ΝΑΤΟϊκή μοίρα στο Κίεβο
Η προσπάθεια νομιμοποίησης όχι απλώς της παρουσίας αλλά της άμεσης συμμετοχής εν ενεργεία αξιωματικών σε πολεμικές επιχειρήσεις στην Ουκρανία ξεκίνησε με δημοσίευμα του Intelligence Online, μέσου που ειδικεύεται σε θέματα πληροφοριών.
Σύμφωνα με ξένους δημοσιογράφους, δημιουργήθηκε μυστική μοίρα F-16, στην οποία εντάχθηκαν Ουκρανοί και ΝΑΤΟϊκοί βετεράνοι πιλότοι.
Αποστολή τους είναι να προσπαθούν να καταρρίπτουν ρωσικούς πυραύλους και drones: «Η μοίρα συγκροτήθηκε τις τελευταίες εβδομάδες υπό αυστηρή μυστικότητα για τον χειρισμό των νέων F-16.
Η μονάδα παίζει βασικό ρόλο στον εναέριο χώρο πάνω από την περιοχή του Κιέβου, που δέχεται συνεχώς πλήγματα.
Στη σύνθεσή της περιλαμβάνονται Αμερικανοί πιλότοι με μεγάλη πολεμική εμπειρία στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ.
Ένας από αυτούς συμμετείχε πρόσφατα σε επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή και στη συνέχεια έφτασε στην Ουκρανία» αναφέρει το δημοσίευμα του Intelligence Online.
Επιπλέον, επισημαίνεται ότι από την πλευρά της Ολλανδίας έχουν εμπλακεί πιλότοι εκπαιδευμένοι σε επίλεκτες ευρωπαϊκές σχολές αερομαχίας, με εξειδίκευση σε σύγχρονες τακτικές αναχαίτισης και υψηλής τεχνολογίας αεροπορικό πόλεμο.
Υψηλής εξειδίκευσης μισθοφόροι
Το Intelligence Online διευκρινίζει ότι οι δυτικοί βετεράνοι υπέγραψαν προσωρινά συμβόλαια με εναλλαγές ανά 6 μήνες (με δυνατότητα παράτασης).
Σε αντίθεση με τους Ουκρανούς πιλότους, οι δυτικοί πιλότοι δεν εντάσσονται στις μονάδες των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, αλλά εργάζονται με συμβάσεις.
Δεν είναι πλέον ενεργοί στρατιωτικοί των χωρών τους, λειτουργώντας ως είδος υψηλής εξειδίκευσης μισθοφόρων.
Δεν είναι σαφές, ωστόσο, με ποιον ακριβώς έχουν υπογράψει τα συμβόλαια – πιθανότατα με δομές που συνδέονται, άμεσα ή έμμεσα, με τις κυβερνήσεις των χωρών-«προμηθευτών» των πιλότων.
Πηγές του Intelligence Online αναφέρουν ότι το βασικό πλεονέκτημα των δυτικών πιλότων σε σχέση με τους Ουκρανούς είναι η υψηλότερη εξειδίκευση στη χρήση προηγμένων ραδιοηλεκτρονικών συστημάτων.
Ως κύριο εργαλείο αυτής της μονάδας αναφέρεται το σύστημα στόχευσης Sniper (AN/AAQ-33 Sniper Advanced Targeting Pod) της Lockheed Martin, που επιτρέπει τον εντοπισμό και την παρακολούθηση ταχύτατων και δυσδιάκριτων στόχων σε μεγάλες αποστάσεις.
Οι Ουκρανοί πιλότοι, αν έχουν εμπειρία με τέτοια συστήματα, αυτή είναι πολύ περιορισμένη, ενώ για τους δυτικούς πιλότους πρόκειται για γνώριμο εξοπλισμό που χρησιμοποιούν χρόνια.
«Σύμφωνα με διάφορους insiders, τα ουκρανικά πληρώματα έχουν πλέον γενική κατανόηση αυτής της τεχνολογίας, αλλά τους έλειπε η εμπειρία που αποκτάται μέσα από χρόνια εκπαίδευσης και χρήσης τέτοιων δυτικών συστημάτων» σημειώνει το δημοσίευμα.
Τίποτα καινούριο
Μήπως η άμεση συμμετοχή στρατιωτών των χωρών του NATO στις πολεμικές επιχειρήσεις στην Ουκρανία είναι κάτι νέο για τη Ρωσία; Όχι.
Όπως επίσης δεν είναι νέο ότι πολλοί από αυτούς τυπικά βρίσκονται σε άδεια στις χώρες τους, δηλαδή ακόμη δεν έχουν τεθεί σε απόσπαση.
Εδώ το ενδιαφέρον είναι διαφορετικό.
Πρώτον, σε αυτές τις ειδήσεις φαίνεται η προσπάθεια να νομιμοποιηθούν οι ΝΑΤΟϊκοί που μάχονται κατά της Ρωσίας, στο πλαίσιο της όξυνσης της γεωπολιτικής κατάστασης και των παρατεταμένων απειλών από Ευρωπαίους να ξεκινήσουν πόλεμο με τη Μόσχα ή να εισαγάγουν πλήρεις στρατιωτικές δυνάμεις στην Ουκρανία.
Δεύτερον, αυτό συνέβη στο πλαίσιο της διάλυσης της Λεγεώνας των Ξένων των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, στον οποίο συμμετείχαν ΝΑΤΟϊκοί στρατιώτες.
Σύμφωνα με διάφορες πληροφορίες, αυτό οφείλεται στη μείωση του αριθμού των εθελοντών, στις τεράστιες απώλειες (ιδιαίτερα λόγω της συμμετοχής τους σε «επιθέσεις») και στην έλλειψη χρηματοδότησης.
Τώρα, φαίνεται ότι πρόκειται για νέα συμβόλαια με αντίστοιχους περιορισμούς, δηλαδή δεν θα τους στείλουν σε «επιθέσεις».
Επιπλέον, τα χρήματα που οι χώρες του NATO ξόδευαν για την εκπαίδευση Ουκρανών πιλότων, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη χρηματοδότηση αυτής της αμφιλεγόμενης πρωτοβουλίας, που μπορεί να περιλαμβάνει τη συμμετοχή ξένων όχι μόνο σε δυνάμεις αντιαεροπορικής άμυνας.
«Ένα τέτοιο σενάριο προβλεπόταν από την αρχή.
Η εκμάθηση της πολύπλοκης δυτικής αεροπορίας απαιτεί χρόνο, τον οποίο η Ουκρανία δεν διαθέτει, γι’ αυτό η προσέλκυση έμπειρων ξένων πιλότων φαίνεται λογικό βήμα.
Προφανώς, η συμμετοχή τους δεν θα περιοριστεί σε καθήκοντα αντιαεροπορικής άμυνας.
Η παρουσία έμπειρων ξένων πιλότων επιτρέπει τη χρήση των F-16 και για επιθετικές αποστολές – κατά θέσεων των ρωσικών στρατευμάτων και στόχων σε τακτικό βάθος» επισημαίνει το κανάλι «Военная хроника» στο Telegram.
Μοναδική εμπειρία
Στη Δύση υπάρχει το πρόγραμμα Inter-service transfer, στο πλαίσιο του οποίου ένας πιλότος μπορεί να απολυθεί τυπικά από την αεροπορία της χώρας του «κατόπιν επιθυμίας του» ή να μεταφερθεί σε εφεδρεία για τη διάρκεια του συμβολαίου.
Μετά την ολοκλήρωση της αποστολής του στην Ουκρανία, επανέρχεται στο βαθμό και στην υπηρεσιακή του προϋπηρεσία.
Αυτό επιτρέπει στο έμπειρο προσωπικό να μην χάνει την πιστοποίηση και την καριέρα του, παραμένοντας υπό τον άτυπο έλεγχο του υπουργείου Άμυνας της χώρας του.
Για τις δυτικές αεροπορίες, η σύγκρουση στην Ουκρανία αποτελεί μοναδική ευκαιρία να ελέγξουν την αποτελεσματικότητα των συστημάτων τους έναντι των πιο σύγχρονων ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων και μέσων ηλεκτρονικού πολέμου.
Η διοίκηση μπορεί να στέλνει ενεργούς πιλότους υπό το πρόσχημα των εθελοντών, ακριβώς για τη συλλογή μοναδικών πληροφοριών και τεχνικών δεδομένων, τα οποία ένας «πολιτικός» βετεράνος δεν θα μπορούσε πάντα να καταγράψει και να μεταφέρει με ακρίβεια.
Κοινό μυστικό
«Στην ουσία, η συμμετοχή δυτικών πιλότων στη σύγκρουση ήταν πάντα «κοινό μυστικό».
Πρώτον, το πρόγραμμα με το οποίο εκπαιδεύτηκαν βιαστικά οι Ουκρανοί πιλότοι δεν επιτρέπει την πλήρη αξιοποίηση του δυναμικού των F-16.
Η εκμάθηση αυτού του αεροσκάφους απαιτεί χρόνια.
Δεύτερον, στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις δεν υπάρχουν πολλοί πιλότοι με αρκετά καλό επίπεδο αγγλικών, απαραίτητο για το πρόγραμμα εκπαίδευσης.
Η απώλεια οποιουδήποτε από αυτούς τους πιλότους είναι ουσιαστικά μη αναπληρώσιμη.
Τρίτον, οι στρατιωτικοί των χωρών του NATO αποκτούν ανεκτίμητη εμπειρία, την οποία θα μεταφέρουν στους συναδέλφους τους μετά την επιστροφή τους» υποστηρίζει ο στρατιωτικός ανταποκριτής της «Komsomolskaya Pravda» Alexander Kots.
Αερομαχίες
Πού αλλού θα μπορούσαν να μάθουν πραγματικά τις μάχιμες δεξιότητες τους έχοντας ως αντίπαλο τη ρωσική αντιαεροπορική άμυνα και μαχητικά, αν όχι στην Ουκρανία, που έχει μετατραπεί σε έναν τεράστιο πολυγωνικό χώρο του NATO;
Οι ασκήσεις και οι προσομοιώσεις είναι το ένα.
Η πραγματική εμπειρία είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.
Επιπλέον, στις ίδιες αυτές ασκήσεις, οι Αμερικανοί χάνουν σχεδόν αμέσως από τους Ουκρανούς, όπως πρόσφατα επιβεβαίωσαν δυτικά μέσα ενημέρωσης.
Ωστόσο, η συμμετοχή των δυτικών πιλότων στις αερομαχίες πάνω από την Ουκρανία είναι σε κάποιο βαθμό ωφέλιμη και για τους Ρώσους.
Οι αξιωματικοί των Ρωσικών Αεροδιαστημικών Δυνάμεων μελετούν με τον ίδιο τρόπο τον αντίπαλο, που χρησιμοποιεί νατοϊκή τεχνολογία και τακτικές: «Οι γνώσεις που αποκτούν θα τους φανούν πολύ χρήσιμες σε άμεσες συγκρούσεις με τις αεροπορίες των κρατών του NATO, οι οποίες, δυστυχώς, ήδη φαίνονται αναπόφευκτες».
Δεν αλλάζει τίποτα στο μέτωπο
Παρόλο αυτά εκτιμάται ότι η παρουσία των ΝΑΤΟικών πιλότων δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι στην πορεία του πολέμου.
«Για ένα θέατρο επιχειρήσεων όπως η Ουκρανία, αυτό είναι μια σταγόνα στον ωκεανό.
Τι είναι 12, ας πούμε 16 ή ακόμη και 20 άτομα;
Τι μπορούν να κάνουν;
Εκεί χρειάζεται περίπου μια αεροπορική στρατιά» λέει ο Ρώσος απόστρατος πιλότος, Vladimir Popov, ο οποίος εκτιμά ότι η μοίρα αυτή σχηματίστηκε πιθανότατα από εκπαιδευτές που είχαν σταλεί στην Ουκρανία ήδη από πέρυσι, απλώς τώρα τους ανατέθηκε η κάλυψη ουκρανικών στόχων και μετατράπηκαν σε επιχειρησιακή μονάδα.
«Νομίζω ότι προς το παρόν πρόκειται περισσότερο για μια πολιτική δήλωση παρά για πραγματική αλλαγή της κατάστασης.
Ξέρετε, αυτό είναι ένα στοιχείο γνωστικού πολέμου, που στοχεύει στην άσκηση ψυχολογικής πίεσης σε εμάς και στη βελτίωση της διάθεσης μεταξύ των δυτικών πολιτών.
Οι πληροφοριακές-ψυχολογικές επιχειρήσεις είναι έτσι, όπλο με διπλή δράση» τονίζει ο Popov, διευκρινίζοντας ότι σύμφωνα με τα στοιχεία του, σε επιχειρησιακή κατάσταση ο ουκρανικός στρατός διαθέτει αυτή τη στιγμή τέσσερα F-16 και αντίστοιχο αριθμό γαλλικών «Mirage».
Τα υπόλοιπα βρίσκονται σε επισκευή και συντήρηση, ενώ μερικά αεροσκάφη έχουν καταστραφεί.
Ωστόσο, όπως λέει, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται η κατάσταση με ελαφρότητα, καθώς ο εχθρός μπορεί εύκολα να προχωρήσει στην επέκταση της παρουσίας του, αν δεν συναντήσει αντάξια αντίδραση.
«Άλλη υπόθεση είναι αν δεν βάλουν τέλος σε αυτό και αρχίσουν να αυξάνουν την κλίμακα της παρουσίας τους.
Έχουν πολλούς καλά εκπαιδευμένους πιλότους.
Σε αυτό το σημείο πρέπει να παρακολουθούμε την εξέλιξη της τάσης.
Αν προχωρήσουν σε κάτι τέτοιο, θα χρειαστεί ήδη ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο αντιδράσεων από την πλευρά μας» επισημαίνει ο Popov.
Δεν είναι μόνο η Αεροπορία
Προηγουμένως, ο απόστρατος Αμερικανός αξιωματικός Stanislav Krapivnik επιβεβαίωσε ότι το προσωπικό των εκτοξευτών — τόσο των HIMARS όσο και άλλων ρανταρ και ρουκετών ξένης προέλευσης — δεν είναι ουκρανικό: «Οι HIMARS που εκτοξεύονται - πίσω από τα χειριστήρια κάθονται Αμερικανοί.
Εκτοξεύουν Patriot.
Ξέρετε, μια πλήρης συστοιχία Patriot έχει 94 άτομα: μηχανικούς, χειριστές, διοικητές και άλλους.
94 άτομα — και δεν είναι Ουκρανοί.
Δεν πρόλαβαν να εκπαιδεύσουν τόσους χειριστές για τους Patriot.
Η βασική εκπαίδευση για μηχανικό Patriot διαρκεί 54 εβδομάδες.
Οι αξιωματικοί κάνουν εξαμηνιαίο μάθημα, οι χειριστές λίγο λιγότερο.
Διαρκεί πολύ. Στην Ευρώπη υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που έχουν εξουδετερωθεί.
Οι Πολωνοί, για παράδειγμα, έχασαν περίπου δέκα χιλιάδες» αναφέρει ο Krapivnik.
Ποιος καταρρίπτει τους ρωσικούς πυραύλους
Τα ξημερώματα της 17ης Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε μία από τις ισχυρότερες συνδυασμένες επιθέσεις στα ουκρανικά μετόπισθεν – στόχοι ήταν κυρίως υποδομές ενέργειας και διανομής φυσικού αερίου.
Επιπλέον, καταγράφηκε ομαδική εκτόξευση βαλλιστικών πυραύλων σε στρατιωτικά αεροδρόμια, συμπεριλαμβανομένων αυτών όπου εδρεύουν ξένα μαχητικά F-16 και Mirage-2000.
Συνολικά, οι Ουκρανοί κατέγραψαν σχεδόν 400 drones-«καμικάζι», μεταξύ των οποίων και τα BM-35, τα οποία πρόσφατα πετούσαν μέσω των «Starlink».
Επιπλέον, οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις κατέγραψαν 24 πυραύλους X-101/«Iskander-K», έναν πύραυλο X-69 και τέσσερις – «Iskander-M».
Ρωσικά ΜΜΕ επικαλούνται μια παρατήρηση του συντονιστή της αντιστασιακής ομάδας στο Mykolaev, Sergey Lebedev, ο οποίος υποστήιριξε ότι αυξήθηκε ο αριθμός των καταρριφθέντων πυραύλων κατά την επίθεση της 17ης Φεβρουαρίου: «Σύμφωνα με την ουκρανική πλευρά, κατά την εκτέλεση των επιθέσεων, μέρος των πυραύλων αναχαιτίστηκε.
Επισημαίνεται η συμμετοχή μαχητικών F-16 και Mirage-2000 στην καταστροφή του πυραύλου X-101, καθώς και η δράση επίγειων συστημάτων ΠΑΑ, συμπεριλαμβανομένων των IRIS-T».
Οι 3 αιτίες
Ο Lebedev ανέδειξε τρεις παράγοντες που πιθανώς συνέβαλαν σε αυτό:
- Πρώτον, η ενίσχυση του αεροπορικού σκέλους της αεροπορικής πυραυλικής άμυνας.
Η εμφάνιση μαχητικών δυτικής κατασκευής επεκτείνει τις δυνατότητες αναχαίτισης πυραύλων cruise: αναχαίτιση σε μεγάλες αποστάσεις και χρήση πυραύλων «αέρα-αέρα» για χαμηλά και δύσκολα ανιχνεύσιμα στόχους.
«Η μαχητική αεροπορία επιτρέπει τη δημιουργία μιας «κινούμενης μοίρας» αεροπορικής πυραυλικής άμυνας αυξάνοντας την ευελιξία της άμυνας. Οι επιθέσεις σε αεροδρόμια γίνονται σχεδόν επιβεβλημένες, και οι επιθέσεις στις οποίες δεν θα υπάρχει οικονομία πόρων είναι αποδεκτές, επειδή το αεροσκάφος είναι κινούμενος στόχος και αξίζει να χρησιμοποιηθούν δεκάδες UAV – στο τέλος όλα αυτά αποδίδουν με τους πυραύλους που δεν κατέρριψαν οι αντίπαλοι».
- Δεύτερον, το πολυεπίπεδο σύστημα της αεροπορικής πυραυλικής άμυνας.
Επίγεια συστήματα τύπου Iris-T ανιχνεύουν αεροσκάφη καλύπτοντας μεσαία και χαμηλά ύψη. Με συντονισμένη δράση, τα μακρινά συστήματα εντοπίζουν στόχους, η αεροπορία αναχαιτίζει μέρος των πυραύλων στην πορεία τους, και τα κοντινά συστήματα προστατεύουν επίγεια αντικείμενα.
«Μια τέτοια μοίρα αυξάνει τη συνολική αποτελεσματικότητα της αναχαίτισης.
Επομένως, μία από τις βασικές αποστολές των επόμενων ημερών είναι η καταστροφή συστημάτων αεροπορικής πυραυλικής άμυνας, διαφόρων ραντάρ και κόμβων επικοινωνίας».
- Τρίτον, η προβλεψιμότητα των διαδρομών.
Η χρήση υπαρχόντων διαδρόμων πτήσης πυραύλων cruise (συμπεριλαμβανομένων των X-101) δίνει στη αμυνόμενη πλευρά τη δυνατότητα να προετοιμάσει εκ των προτέρων υπολογισμούς σε κρίσιμες κατευθύνσεις, να προσαρμόσει τη θέση των κινητών συστημάτων αεροπορικής πυραυλικής άμυνας και να σχεδιάσει περιπολίες μαχητικών στις περιοχές πιθανής διέλευσης.
«Είναι σημαντικό να κατανοηθεί ότι το ποσοστό αναχαίτισης εξαρτάται από το μέγεθος – πυκνότητα πυρών, τύπο χρησιμοποιούμενου πυραύλου, ύψος πτήσης, καιρικές συνθήκες και κορεσμό κατευθύνσεων ΠΑΑ. Η αύξηση του αριθμού των καταρριφθέντων στόχων είναι συνήθως αποτέλεσμα συνδυασμού ενίσχυσης και προσαρμογής σε επαναλαμβανόμενα σχήματα. Συνεπώς, τα σχήματα πρέπει να αλλάζουν συνεχώς».
Η νέα τακτική των Ρώσων
Ο Ουκρανός στρατιωτικός αναλυτής Dmitry Snegiryov δήλωσε ότι στο μέτωπο οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις εφαρμόζουν εντελώς νέα τακτική, στην οποία οι ουκρανικές δυνάμεις δεν μπορούν να αντιπαρατάξουν τίποτα και αναγκάζονται να υποχωρούν ακόμη και σε περιοχές όπου για μεγάλο διάστημα συγκεντρώνονταν εφεδρείες: πρώτα εκτοξεύονται δεκάδες KAB σε μια και την ίδια θέση, και στη συνέχεια όλα καίγονται με φλογοβόλα (αναφέρεται στα «Solntsepyok» και πιθανώς στα φορητά FOG και «Shmel»).
«Η διαφορά των KAB (σ.σ. κατευθυνόμενη αεροπορική βόμβα) από τις μη κατευθυνόμενες βολές είναι η ύπαρξη συστημάτων σχεδιασμού και διόρθωσης.
Χάρη σε αυτά πλήττουν τον στόχο με μεγαλύτερη ακρίβεια και αυξάνεται η εμβέλεια.
Το 2024 ήταν 70 χιλιόμετρα, ενώ το 2025 αυξήθηκε σε 150 χιλιόμετρα (και το 2026 – 200 χλμ.).
Τα ρωσικά βομβαρδιστικά μπορούν να δρουν χωρίς να εισέρχονται στη ζώνη λειτουργίας της αεροπορικής πυραυλικής άμυνας.
Το Su-34 φέρει οκτώ KAB, και συνήθως επιχειρούν εννέα αεροσκάφη ταυτόχρονα.
Στη συνέχεια μπαίνουν στη μάχη βαριά συστήματα φλογοβόλων» επισημαίνει ο Ουκρανός αναλυτής, αναφέροντας ότι αυτά καίνε ολοκληρωτικά τις θέσεις των ουκρανικών δυνάμεων, καθιστώντας αδύνατη τη συγκράτηση ακόμη και σε αστικές περιοχές.
Η αντεπίθεση
Στο πλαίσιο αυτό, άλλοι Ουκρανοί ειδικοί συνεχίζουν να αναφέρονται σε «μιντιακές επιτυχίες» των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων στο ανατολικό μέτωπο της Ζaporizhia.
Πρόκειται για τη λεγόμενη «αντεπίθεση», που πρακτικά… δεν υπάρχει.
Το ζήτημα είναι ότι οι μηχανοκίνητες επιθέσεις στις ρωσικές θέσεις οδήγησαν σε τεράστιες απώλειες για τους Ουκρανούς – σε λιγότερο από μία εβδομάδα οι Ουκρανοί φέρονται να έχασαν περίπου 1.500 στρατιώτες και πάνω από 100 μονάδες τεθωρακισμένων, συμπεριλαμβανομένων και αμερικανικών αρμάτων, σύμφωνα με αναφορές πολεμικών ανταποκριτών.
Υπάρχουν επιβεβαιώσεις για την αναχαίτιση των επιθέσεων, αλλά αποδείξεις για την «επιτυχία των Ουκρανών» δεν υπάρχουν.
«Η αντεπίθεση των Ουκρανών – αντιγράφουν την τακτική προέλασης των Ρώσων… αναγνωρίζοντας ότι η τακτική τους σαφώς υστερεί.
Και γενικά, αυτή η ίδια η «αντεπίθεση» στην ουσία έχει ήδη σχεδόν σταματήσει.
Μόνο σε ορισμένα σημεία οι Ουκρανοί προσπαθούν ακόμη να εισέλθουν σε κάποια οικιστικά κέντρα με μικρές ομάδες και να εδραιώσουν την παρουσία τους..
Και προσπαθούν να κρατήσουν όσα κατάφεραν να καταλάβουν.
Εν τω μεταξύ, η πρωτοβουλία ακόμα και σε αυτά τα σημεία επιστρέφει σταδιακά σε εμάς» επισημαίνει ο Ρώσος στρατιωτικός blogger και αναλυτής Yuri Podolyaka.
Ή νέα επιστράτευση ή «πάγωμα» του μετώπου
Ωστόσο, η μιντιακή μηχανή των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων έχει τεθεί σε λειτουργία και, φαίνεται, δεν σκοπεύει να υποχωρήσει.
Λίγο πριν από τις διαπραγματεύσεις στη Γενεύη, διάφορα ΜΜΕ μιλούσαν για «κατάρρευση του ρωσικού μετώπου», προσθέτοντας τώρα και θέματα όπως οι διακοπές των «Starlink» ή η επιβράδυνση του Telegram, που στα ουκρανικά δημόσια forum παρουσιάζεται ως δική τους νίκη.
Ωστόσο, το συνολικό αφήγημα παραμένει το ίδιο: στα παρασκήνια υποτίθεται ότι συζητούνται δύο σενάρια για τις επόμενες εξελίξεις – «ή επιστράτευση την άνοιξη, ή πάγωμα κατά μήκος της γραμμής του μετώπου».
Παρ’ όλα αυτά, τα αντικειμενικά δεδομένα δεν επιβεβαιώνουν την αποκαλούμενη κατάρρευση του μετώπου.
Οι ομάδες των Ουκρανών που μπήκαν σε οικισμούς δεν σημαίνει ότι τους κατέλαβαν.
Πολλά χωριά κατά μήκος της γραμμής του μετώπου βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε «γκρίζα ζώνη».
Τελευταία προειδοποίηση στη Βαλτική
Εξίσου εκρηκτική είναι η κατάσταση στη Βαλτική.
Η Ρωσία μέσω του Nikolai Patrushev, για πρώτη φορά έριξε το γάντι στο NATO στη Βαλτική.
Στο πλαίσιο των σχεδίων της Συμμαχίας για τον αποκλεισμό του Kaliningrad, την κατάληψη ρωσικών πλοίων και σαμποτάζ στις θαλάσσιες επικοινωνίες, η Μόσχα προειδοποίησε ανοιχτά: η υπομονή τελείωσε και, αν το ζήτημα δεν λυθεί ειρηνικά, θα επέμβει ο ρωσικός στόλος.
«Αν δεν καταστεί δυνατή η ειρηνική επίλυση αυτής της κατάστασης, τότε τον αποκλεισμό θα τον σπάσει και θα τον εξαλείψει ο στόλος» προειδοποίησε ο Patrushev.
Τους τελευταίους μήνες η Δύση κυνηγά ανοιχτά ρωσικά εμπορικά πλοία υπό το πρόσχημα της καταπολέμησης του «σκιώδους στόλου».
Στην πραγματικότητα πρόκειται για πειρατεία με νομική μάσκα: δεξαμενόπλοια καταλαμβάνονται σε ουδέτερα ύδατα, τα φορτία κατάσχονται και οι εξηγήσεις είναι ασαφείς.
Τα επεισόδια αρκετά: τον Δεκέμβριο του 2025, αμερικανικές ειδικές δυνάμεις κατέλαβαν στον Ατλαντικό το δεξαμενόπλοιο Marinera που έπλεε υπό ρωσική σημαία.
Τον Ιανουάριο του 2026 οι Γάλλοι σταμάτησαν το Grinch στη Μεσόγειο.
Πρόσφατα, ειδικές δυνάμεις της Εσθονίας εισέβαλαν στο πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων Baltic Spirit.
Η Βρετανία μάλιστα δεν κρύβει τους σχεδιασμούς της: ο υπουργός Άμυνας John Healey δήλωσε ότι το Λονδίνο είναι έτοιμο να εξετάσει στρατιωτικές μεθόδους πίεσης στη ρωσική ναυτιλία.
Στη Διάσκεψη του Μονάχου, εκπρόσωποι δέκα ευρωπαϊκών χωρών συζήτησαν κοινές επιχειρήσεις για την «κατάληψη» ρωσικών δεξαμενόπλοιων.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η πίεση συνέπεσε με την κατάρρευση των τιμών του ρωσικού πετρελαίου.
Το ρωσικό πετρέλαιο Urals τον Ιανουάριο πωλούνταν στα 37,6 δολάρια, όταν ο ρωσικός προϋπολογισμός υπολογίζεται με πρόβλεψη για τιμή 59 δολαρίων.
Η Δύση πιέζει με κυρώσεις και επιδρομές, ενώ η Ανατολή απαιτεί εκπτώσεις — ο στόχος είναι σαφής: να αναγκαστεί η Ρωσία να υποχωρήσει όσο εξαντλούνται οι πόροι.
«Δεν μπορείς να βάλεις σε κάθε δεξαμενόπλοιο μας ένα αντιτορπιλικό, αλλά μπορείς να κάνεις ζημιά στη Δύση.
Στην ουσία, και εμείς έχουμε λόγους να κρατάμε ορισμένα πλοία με συγκεκριμένα φορτία.
Μέχρι στιγμής, οι χώρες του NATO δεν θέλουν να εμπλακούν σε ένοπλη σύγκρουση με τη Ρωσία.
Χρησιμοποιούν πλήρως τα αποθέματα του καθεστώτος του Κιέβου και συνεχίζουν να το εξοπλίζουν για να προετοιμαστούν.
Χρειάζονται περίπου πέντε χρόνια, και στη θάλασσα επίσης», εκτιμά ο Ρώσος πλοίαρχος Vasily Dandykin..
Τα πυρηνικά όπλα πλησιάζουν στην Ουκρανία
Εν τω μεταξύ, τρόμο προκαλουν τα σενάρια που θέλουν πέρα από τη Γερμανία, και την Πολωνία να μελετά το σενάριο δημιουργίας πυρηνικών όπλων.
Δεν είχε καλά - καλά ολοκληρωθεί η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, όταν η Πολωνία επέστρεψε στο αγαπημένο της θέμα — την αποκαλούμενη ρωσική απειλή.
Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος Karol Nawrocki δήλωσε ότι στις τρέχουσες συνθήκες η Βαρσοβία χρειάζεται όσο το δυνατόν γρηγορότερα να αποκτήσει τη δική της πυρηνική ασπίδα.
«Είμαστε μια χώρα που βρίσκεται ακριβώς στα σύνορα ένοπλης σύγκρουσης», εξήγησε.
«Γι’ αυτό είμαι ένθερμος υποστηρικτής της συμμετοχής της Πολωνίας στο πυρηνικό πρόγραμμα».
Στη διάσκεψη του Μονάχου, ο καγκελάριος της Γερμανίας Friedrich Merz ανακοίνωσε ότι διεξάγονται διαβουλεύσεις με τη Γαλλία σχετικά με ένα πανευρωπαϊκό σύστημα άμυνας, το οποίο θα περιλαμβάνει όπλα μαζικής καταστροφής.
Ελπίδα στους εταίρους
Στην πραγματικότητα, ο αμερικανικός δρόμος παραμένει για τους Πολωνούς ο πιο ρεαλιστικός.
Η Πολωνία δεν διαθέτει καθόλου δική της ατομική βιομηχανία.
Ο πρώτος πυρηνικός σταθμός μόλις σχεδιάζεται και η κατασκευή του, στην καλύτερη περίπτωση, θα ξεκινήσει το 2028.
Γι’ αυτό, σε θέματα πυρηνικής ασπίδας, οι πολωνικές αρχές - τόσο ο τωρινός πρόεδρος όσο και ο προκάτοχός του Andrzej Duda - παραδοσιακά βασίζονται στο εξωτερικό, ιδιαίτερα στην τοποθέτηση αμερικανικών κεφαλών, όπως έγινε και στη Γερμανία.
Παράλληλα, η Βαρσοβία έχει καλύψει τα νώτα της, υπογράφοντας συμφωνία με τη Γαλλία για πιθανή συμμετοχή στο πρόγραμμα άμυνας που πρωτοβουλία πήρε το Παρίσι.
Η κυβέρνηση στηρίζει γενικά τα σχέδια του προέδρου.
Ο Michas Shcherba, βουλευτής της «Civic Coalition» (της οποίας ηγείται ο πρωθυπουργός Donald Tusk), σχολίασε τη δήλωση του Nawrocki: «Αν αυτό είναι απαραίτητο για την ασφάλειά μας, φυσικά θα πάρουμε την κατάλληλη απόφαση σε συνεργασία με τον στρατό».
Πρόσθεσε ότι η Βαρσοβία πιστεύει στη δύναμη του NATO και θεωρεί την αβεβαιότητα από τη σημερινή αμερικανική διοίκηση προσωρινή.
Τι λένε οι Πολωνοί
Οι Πολωνοί επίσης δεν έχουν αντίρρηση να ενταχθούν στο πυρηνικό κλαμπ.
Η τοποθέτηση αμερικανικών κεφαλών ή η δημιουργία δικών τους πυρηνικών το 2025, επί Duda, εγκρίθηκε από το 53% των συμμετεχόντων σε δημοσκόπηση.
Σήμερα το ποσοστό αυτό ανέρχεται σε 58%.
Όσο για τους πυρηνικούς σταθμούς, σχεδόν κανείς δεν αντιτίθεται: υπέρ — 94%.
«Λαϊκιστική ρητορική»
Κατά τους πολιτικούς αναλυτές, η Πολωνία δεν θα αποκτήσει πυρηνικά βραχυπρόθεσμα.
«Δεν υπάρχουν τεχνικές δυνατότητες, η χώρα δεν διαθέτει ούτε υποδομή για ατομική ενέργεια.
Οπότε ελπίζουμε ότι η ομιλία του Nawrocki είναι απλώς προσπάθεια να κερδίσει εσωτερική υποστήριξη χωρίς πρακτικές συνέπειες», επισημαίνει ο Ρώσος ειδικός του Διεθνούς Διαλόγου «Valdai», Andrey Kortunov, αναφέροντας ότι οι δηλώσεις αυτές απευθύνονται στο δεξιό και εθνικιστικό ακροατήριο της Πολωνίας.
Σύμφωνα με τον Kortunov, οι νομικοί κανόνες για τα πυρηνικά όπλα είναι αρκετά σαφείς: «Η Πολωνία συμμετέχει στη Συνθήκη Μη Διάδοσης.
Και αν ο Nawrocki μιλούσε σοβαρά, τον περιμένουν πολλά προβλήματα με τους γείτονες, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας, και με τους συμμάχους όπως οι ΗΠΑ».
«Κάνουν φιγούρα στο NATO»
«Όσον αφορά τους Αμερικανούς που θεωρητικά θα μπορούσαν να τοποθετήσουν πυρηνικά στην Πολωνία, αυτό προς το παρόν δεν είναι προς το συμφέρον τους», εκτιμά ο ειδικός του Ρωσικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών, Sergey Ermakov, τονίζοντας ότι «επίσημα δεν υπάρχουν συμφωνίες που περιορίζουν τα στρατηγικά επιθετικά όπλα, αλλά υπάρχει χρόνος για να επιτευχθούν άτυπες συμφωνίες μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ».
Από την πλευρά της Μόσχας, προς το παρόν δεν αναμένεται έντονη αντίδραση, εκτιμούν οι ειδικοί.
«Φυσικά, μπορούν και πρέπει να γίνουν κάποια διπλωματικά βήματα, καθώς οι δηλώσεις για τα πυρηνικά προέρχονται από τον πρόεδρο και όχι από δημοσιογράφο ή ανεξάρτητο ειδικό», λέει ο Kortunov.
«Αλλά πιθανότατα πρόκειται για πολιτική λαϊκιστική ρητορική, που δεν θα μεταφραστεί σε πρακτικές ενέργειες.
Παρ’ όλα αυτά, η κατάσταση πρέπει να παρακολουθείται στενά».
Ο Ermakov επισημαίνει επίσης την ανάγκη να διατυπωθεί ξανά η ρωσική θέση μέσω διπλωματικών καναλιών.
«Ορισμένες δυτικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Πολωνίας, απλώς χάνουν τον έλεγχο στην επιθετική τους πορεία.
Πρέπει να το αντιμετωπίσουμε σοβαρά, αλλά ήρεμα και με λογική, διότι είναι προφανές ότι η Πολωνία δεν θα αποκτήσει πυρηνικά στο άμεσο μέλλον», εξηγεί.
Και προσθέτει: όταν μιλά για πυρηνικά, η πολωνική κυβέρνηση όχι μόνο θέλει να ικανοποιήσει μέρος του εσωτερικού εκλογικού σώματος, αλλά και να κερδίσει πόντους στο NATO για να αυξήσει το κύρος της στην Ευρώπη. Αυτό σημαίνει ότι οι προκλητικές δηλώσεις θα συνεχιστούν.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών