Του Αριστείδη Ρούνη
Εγκλήματα ανά την υφήλιο δυστυχώς διαπράττονταν και θα συνεχιστούν να πραγματοποιούνται. Έτσι, στο σημερινό κείμενο θα αναφερθούμε στη διάπραξη του εγκλήματος της Γενοκτονίας. Αυτό το έγκλημα είναι ένα από τα πιο στυγερά κακουργήματα. Δυστυχώς, ο 20ος, δηλαδή ο προηγούμενος αιώνας, έχει στιγματιστεί από αυτής της φύσης τα εγκλήματα. Είναι ένας «αιματοβαμμένος αιώνας», όπως αναφέραμε σε σχετικό άρθρο μας, με ένα μεγάλο κατάλογο θυμάτων που σχετίζονται με τη γενοκτονία.
Πως ορίζεται η Γενοκτονία
Όπως αναφέραμε σε σχετικό άρθρο μας, σύμφωνα με την διεθνή σύμβαση του Ο.Η.Ε. για την πρόληψη και καταστολή του εγκλήματος της «γενοκτονίας», που εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση του οργανισμού, στις 09 Δεκεμβρίου 1948, στο άρθρο 2 αναφέρεται ότι:
«Ως γενοκτονία νοείται οποιαδήποτε εκ των κατωτέρω πράξεων, ενεργουμένη με την πρόθεση ολικής ή μερικής καταστροφής ομάδος, εθνικής, εθνολογικής, φυλετικής ή θρησκευτικής:
Η Αρμένικη Γενοκτονία
Η πρώτη γενοκτονία του 20ου αιώνα, με τη συστηματική εξόντωση ενάμισυ εκατομμυρίου ανθρώπων από τις Οθωμανικές αρχές την τριετία 1915-1918. Υπήρξε ο προάγγελος του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η γενοκτονία των Αρμενίων είναι γνωστή στους Αρμένιους και ως Medz Yeghern, μετφρ. “Great Crime”).
Στα τέλη του 19ου αιώνα, οι Αρμένιοι — ένας από τους αρχαιότερους χριστιανικούς λαούς της Εγγύς Ανατολής — βρίσκονταν διαμοιρασμένοι ανάμεσα στη Ρωσία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στην τσαρική Ρωσία ζούσαν υπό σχετικά ανεκτικές συνθήκες, παρότι δεν έλειπαν πολιτικές εκρωσισμού, ενώ στην Οθωμανική Αυτοκρατορία αντιμετώπιζαν συστηματικές διώξεις, όπως και άλλοι χριστιανικοί πληθυσμοί, όπως οι Έλληνες και οι Ασσύριοι.
Η άνοδος των Νεοτούρκων τον Ιούλιο του 1908, αν και αρχικά δημιούργησε προσδοκίες για βελτίωση, δεν οδήγησε σε ουσιαστικές αλλαγές για τους χριστιανούς της αυτοκρατορίας. Αντί να τηρηθούν οι υποσχέσεις για μεταρρυθμίσεις και σεβασμό των δικαιωμάτων, το νέο καθεστώς προχώρησε σε νέες διώξεις κατά των Αρμενίων τον Απρίλιο του 1909, στην περιοχή των Αδάνων και γενικότερα στην Κιλικία.
Κυρίως φάση της
Στις 24 Απριλίου 1915, συλλαμβάνονται στην Κωνσταντινούπολη και εκτελούνται εκατοντάδες Αρμένιοι διανοούμενοι: στόχος να παραμείνει ο Αρμενικός λαός χωρίς πνευματική ηγεσία, χωρίς καθοδήγηση. Στις αρμενικές επαρχίες της Ανατολίας, στρατολογούνται, αφοπλίζονται και στη συνέχεια εκτελούνται όλοι οι άρρενες Αρμένιοι ηλικίας 15 – 62 ετών. Ανυπεράσπιστοι άμαχοι, γυναίκες, γέροι και παιδιά, εκδιώκονται βιαίως από τις πατρογονικές τους εστίες και οδηγούνται μαζικά προς τις αφιλόξενες ερήμους της Συρίας… το Ντερ-ελ-Ζορ… Καθ’ οδόν, δέχονται τις επιθέσεις του τακτικού στρατού αλλά και των ατάκτων και των Κούρδων νομάδων. Σφαγές, βιασμοί, δολοφονίες, αρπαγές παιδιών, ληστείες… Ελάχιστοι επιβιώνουν…
Επίλογος
Η Τουρκία, ως διάδοχο κράτος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ποτέ δεν παραδέχτηκε τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Με αφορμή την επέτειο της συμπλήρωσης 111 ετών, στις 24 Απριλίου 2026, από την πλήρη εφαρμογή του σχεδίου των Νεότουρκων στις 24 Απριλίου 1915, κατά του αρμενικού λαού, ας ευχηθούμε από τούδε και στο εξής, η ειρήνη να επικρατήσει μεταξύ των κρατών της υφηλίου. Ωστόσο, είναι κάτι που δύσκολα θα επιτευχθεί, αν κρίνουμε και από τα γεγονότα που συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή, σε μια περιοχή, όπου ζούνε Αρμένιοι, καθώς υφίσταται πληθώρα πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων.
Πηγή: https://greekhumans.com/
www.bankingnews.gr
Πως ορίζεται η Γενοκτονία
Όπως αναφέραμε σε σχετικό άρθρο μας, σύμφωνα με την διεθνή σύμβαση του Ο.Η.Ε. για την πρόληψη και καταστολή του εγκλήματος της «γενοκτονίας», που εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση του οργανισμού, στις 09 Δεκεμβρίου 1948, στο άρθρο 2 αναφέρεται ότι:
«Ως γενοκτονία νοείται οποιαδήποτε εκ των κατωτέρω πράξεων, ενεργουμένη με την πρόθεση ολικής ή μερικής καταστροφής ομάδος, εθνικής, εθνολογικής, φυλετικής ή θρησκευτικής:
α. Φόνος μελών της ομάδος.
β. Σοβαρή βλάβη της σωματικής ή διανοητικής ακεραιότητας των μελών της ομάδος.
γ. Εκ πρόθεσης υποβολή της ομάδος σε συνθήκες, που δύνανται να επιφέρουν την πλήρη ή την μερική σωματική καταστροφή αυτής.
δ. Μέτρα αποβλέποντα στην παρεμπόδιση των γεννήσεων μέσα στους κόλπους ορισμένης ομάδας.
ε. Αναγκαστική μεταφορά παίδων μιας ομάδας σε μια άλλη.»
Από τα ανωτέρω, προκύπτει ότι δεν καθορίζεται κάποιο κατώτερο αριθμητικό όριο στην δολοφονία μελών μιας πληθυσμιακής ομάδας, για να αναχθεί μια πράξη δολοφονίας σε γενοκτονία. Εφόσον πιστοποιηθεί ο φόνος μελών μιας ομάδας, που αποτελεί την πρώτη περίπτωση του ορισμού, τον οποίο δίνει η σύμβαση του οργανισμού, αυτή δύναται να ισούται με τον ορισμό της γενοκτονίας.Η Αρμένικη Γενοκτονία
Η πρώτη γενοκτονία του 20ου αιώνα, με τη συστηματική εξόντωση ενάμισυ εκατομμυρίου ανθρώπων από τις Οθωμανικές αρχές την τριετία 1915-1918. Υπήρξε ο προάγγελος του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η γενοκτονία των Αρμενίων είναι γνωστή στους Αρμένιους και ως Medz Yeghern, μετφρ. “Great Crime”).
Στα τέλη του 19ου αιώνα, οι Αρμένιοι — ένας από τους αρχαιότερους χριστιανικούς λαούς της Εγγύς Ανατολής — βρίσκονταν διαμοιρασμένοι ανάμεσα στη Ρωσία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στην τσαρική Ρωσία ζούσαν υπό σχετικά ανεκτικές συνθήκες, παρότι δεν έλειπαν πολιτικές εκρωσισμού, ενώ στην Οθωμανική Αυτοκρατορία αντιμετώπιζαν συστηματικές διώξεις, όπως και άλλοι χριστιανικοί πληθυσμοί, όπως οι Έλληνες και οι Ασσύριοι.
Η άνοδος των Νεοτούρκων τον Ιούλιο του 1908, αν και αρχικά δημιούργησε προσδοκίες για βελτίωση, δεν οδήγησε σε ουσιαστικές αλλαγές για τους χριστιανούς της αυτοκρατορίας. Αντί να τηρηθούν οι υποσχέσεις για μεταρρυθμίσεις και σεβασμό των δικαιωμάτων, το νέο καθεστώς προχώρησε σε νέες διώξεις κατά των Αρμενίων τον Απρίλιο του 1909, στην περιοχή των Αδάνων και γενικότερα στην Κιλικία.
Κυρίως φάση της
Στις 24 Απριλίου 1915, συλλαμβάνονται στην Κωνσταντινούπολη και εκτελούνται εκατοντάδες Αρμένιοι διανοούμενοι: στόχος να παραμείνει ο Αρμενικός λαός χωρίς πνευματική ηγεσία, χωρίς καθοδήγηση. Στις αρμενικές επαρχίες της Ανατολίας, στρατολογούνται, αφοπλίζονται και στη συνέχεια εκτελούνται όλοι οι άρρενες Αρμένιοι ηλικίας 15 – 62 ετών. Ανυπεράσπιστοι άμαχοι, γυναίκες, γέροι και παιδιά, εκδιώκονται βιαίως από τις πατρογονικές τους εστίες και οδηγούνται μαζικά προς τις αφιλόξενες ερήμους της Συρίας… το Ντερ-ελ-Ζορ… Καθ’ οδόν, δέχονται τις επιθέσεις του τακτικού στρατού αλλά και των ατάκτων και των Κούρδων νομάδων. Σφαγές, βιασμοί, δολοφονίες, αρπαγές παιδιών, ληστείες… Ελάχιστοι επιβιώνουν…
Επίλογος
Η Τουρκία, ως διάδοχο κράτος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ποτέ δεν παραδέχτηκε τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Με αφορμή την επέτειο της συμπλήρωσης 111 ετών, στις 24 Απριλίου 2026, από την πλήρη εφαρμογή του σχεδίου των Νεότουρκων στις 24 Απριλίου 1915, κατά του αρμενικού λαού, ας ευχηθούμε από τούδε και στο εξής, η ειρήνη να επικρατήσει μεταξύ των κρατών της υφηλίου. Ωστόσο, είναι κάτι που δύσκολα θα επιτευχθεί, αν κρίνουμε και από τα γεγονότα που συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή, σε μια περιοχή, όπου ζούνε Αρμένιοι, καθώς υφίσταται πληθώρα πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων.
Πηγή: https://greekhumans.com/
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών