Οι Δημοκρατικοί υποψήφιοι προτείνουν πολιτικές που θα έφερναν την αμερικανική οικονομία πιο κοντά στο κοινωνικό σύστημα της Ευρώπης, ενώ οι Ρεπουμπλικάνοι θέλουν να αντιστρέψουν τις αυξήσεις φόρων και δαπανών του προέδρου Obama
Μεγάλες αλλαγές βρίσκονται καθ' οδόν στις ΗΠΑ, καθώς η χώρα προετοιμάζεται να εκλέξει ένα νέο πρόεδρο και να ανανεώσει το 1/3 της Γερουσίας και ολόκληρη τη Βουλή των Αντιπροσώπων τον ερχόμενο Νοέμβριο.
Το αποτέλεσμα θα έχει βαθιές επιπτώσεις στην αμερικανική οικονομική πολιτική, άρα και για την παγκόσμια οικονομία, σημειώνει ο καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Stanford, Michael J. Boskin, ο οποίος ήταν επικεφαλής της ομώνυμης επιτροπής (Boskin Commission) που υπέδειξε τα λάθη στον τρόπο υπολογισμού των εκτιμήσεων για τον πληθωρισμό.
Με άρθρο του στο Project Syndicate o Boskin σημειώνει ότι όπως έχουν τα πράγματα, η Hillary Clinton παραμένει το φαβορί για το χρίσμα των Δημοκρατικών απέναντι στο σοσιαλιστή αντίπαλό της, Γερουσιαστή Bernie Sanders.
Από την άλλη, ο δισεκατομμυριούχος Donald Trump προηγείται στο στρατόπεδο των Ρεπουμπλικάνων, ενώ ακολουθούν οι γερουσιαστές Ted Cruz και Marco Rubio, ο κυβερνήτης του Οχάιο John Kasich και ο νευροχειρούργος Ben Carson.
Είναι αδύνατο να γνωρίζει κανείς τι θα συμβεί.
Μπορεί ο Rubio να συγκεντρώσει πίσω του τους Ρεπουμπλικάνους, ή θα κερδίσει το χρίσμα ο Trump; Εάν είναι υποψήφιος ο Trump, αυτό θα βοηθήσει την Clinton;
Στην πραγματικότητα, πολλοί Ρεπουμπλικάνοι φοβούνται μία κόντρα Trump - Clinton.
Παρότι η Clinton έχει αρκετές αδυναμίες, αφού ειδικά οι ψηφοφόροι και ειδικά οι νέοι δεν την εμπιστεύονται και μπορεί να έρθει αντιμέτωπη με τη δικαιοσύνη για την πρόσβαση σε απόρρητα στοιχεία ενόσω ήταν υπ. Εξωτερικών, η άγρια εσωτερική κόντρα στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα μπορεί να της δώσει ένα μεγάλο προβάδισμα.
Πολλοί Ρεπουμπλικάνοι πιστεύουν ότι η υποψηφιότητα του Trump θα τους κόστιζε τη Γερουσία και το Λευκό Οίκο.
Με τόση αβεβαιότητα, υπάρχουν πολλές κατευθύνσεις που μπορούν να ακολουθήσουν οι ΗΠΑ τα επόμενα χρόνια, ενώ οι ψηφοφόροι ανησυχούν ιδιαίτερα για τα οικονομικά θέματα, τα οποία οι υποψήφιοι θα αντιμετώπιζαν με διαφορετικούς τρόπους.
Στο εμπόριο, οι ιδέες του Trump είναι επικίνδυνες και θα ανέτρεπαν δεκαετίες επωφελών διμερών σχέσεων και την ηγεσία των ΗΠΑ στην απελευθέρωση του εμπορίου.
Στους Δημοκρατικούς, ο Sanders καταφέρεται εναντίον του ελεύθερου εμπορίου.
Η Clinton παλινωδεί στο θέμα.
Ο κίνδυνος ενός εμπορικού πολέμου είναι μικρός, αλλά αυξάνεται.
Η Clinton έχει επίσης πλησιάσει τις θέσεις του Sanders για τη μεταρρύθμιση του χρηματοοικονομικού συστήματος, καθώς οι επιθέσεις του δεύτερου κατά των μεγάλων τραπεζών έχουν απήχηση στους ψηφοφόρους.
Οι Δημοκρατικοί στηρίζουν τη χαλαρή νομισματική πολιτική, τα χαμηλά επιτόκια και ένα υποτιμημένο δολάριο.
Οι Ρεπουμπλικάνοι αντιτίθενται στα bailout, αλλά ανησυχούν για την υπερβολικά χαλαρή νομισματική πολιτική και τη διακριτικότητα της Fed εκτός περιστάσεων έκτακτης ανάγκης.
Αυτές οι διαφορές θα έχουν σημαντικό αντίκτυπο.
Διορίζοντας ένα νέο επικεφαλής στη Fed (ή ανανεώνοντας τη θητεία της Yellen) και πιθανώς νέους διοικητές στις Fed κάθε πολιτείας, ο επόμενος πρόεδρος θα έχει μία έμμεση επιρροή στα επιτόκια, τις συναλλαγματικές ισοτιμίες και τις παγκόσμιες χρηματαγορές.
Εάν ο πληθωρισμός αυξηθεί, η αντίδραση της Fed θα αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα για την οικονομική σταθερότητα.
Οι υποψήφιοι έχουν επίσης μεγάλες διαφορές όσον αφορά τα σχέδιά τους για τους φόρους και τις δαπάνες, άρα και για το έλλειμμα και το δημόσιο χρέος.
Ο Sanders προτείνει επιπλέον δαπάνες ύψους 18 τρισ. δολ. την επόμενη δεκαετία, προκειμένου να καλύψει ένα νέο σύστημα υγείας, επενδύσεις στις υποδομές και «δωρεάν» (που θα πληρώνονται από τους φορολογούμενους δηλαδή) κολλέγια για όλους.
Σε αυτή την περίοδο θα επιβάλει νέους φόρους ύψους 6,5 τρισ. δολ., κυρίως στους «πλούσιους».
Το θέμα είναι ότι οι Δημοκρατικοί θεωρούν «πλούσια» τα νοικοκυριά με ετήσιο εισόδημα άνω των 250.000 δολ., όσο περίπου είναι ο μισθός ενός νέου ζευγαριού που μόλις έχουν τελειώσει τη νομική σχολή.
Το έλλειμμα των 11,5 τρισ. δολ. που θα προκύψει θα πρέπει να καλυφθεί από μελλοντική γιγαντιαία αύξηση των φόρων.
Η Clinton κινείται σε παρόμοια κατεύθυνση, αλλά με μικρότερες αυξήσεις.
Οι Ρεπουμπλικάνοι θέλουν να χαμηλώσουν τους φόρους για τα προσωπικά εισοδήματα και να διευρύνουν τη φορολογική βάση.
Επίσης θα μείωναν τους φόρους για τις εταιρείες, που είναι οι υψηλότεροι μεταξύ των χωρών-μελών του ΟΟΣΑ, σε πολύ πιο ανταγωνιστικό επίπεδο.
Μερικοί προτείνουν αντικατάσταση του σημερινού προσωπικού και εταιρικού φόρου με έναν φόρο στην κατανάλωση.
Οι Ρεπουμπλικάνοι θα μείωναν την ανάπτυξη των δαπανών στους περισσότερους τομείς, αλλά θα αύξαναν τις αμυντικές δαπάνες.
Ενώ ο Trump προτείνει περικοπές 10 τρισ. δολ. στους φόρους και ο Cruz περίπου 4 τρισ., ο Rubio και ο Kasich έχουν πιο λογικά δημοσιονομικά σχέδια.
Η εμπειρία δείχνει ότι οι μειώσεις φόρων περισσότερο από την αύξηση των δαπανών βοηθούν την ανάπτυξη, ενώ η μείωση των δαπανών έναντι της αύξησης φόρων είναι καλύτερο μέτρο για να εξορθολογιστεί ο προϋπολογισμός.
Συνολικά, οι πολιτικές που προτείνουν οι Sanders και Clinton θα έφερναν την αμερικανική οικονομία πιο κοντά στο κοινωνικό σύστημα της Ευρώπης.
Αλλά όπως υπογραμμίζουν οι Ρεπουμπλικάνοι, το επίπεδο της ζωής στη Δυτική Ευρώπη είναι 30% χαμηλότερο από εκείνο των ΗΠΑ.
Επίσης, η Ευρώπη είναι αντιμέτωπη με χαμηλότερη ανάπτυξη και αυξημένες κοινωνικές εντάσεις.
Γι' αυτό οι Ρεπουμπλικανοί υποψήφιοι θέλουν να αντιστρέψουν τις αυξήσεις φόρων και δαπανών του προέδρου Obama, καθώς και την ακριβή μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας και την υπερβολική επέκταση δικαιοδοσίας των ρυθμιστικών αρχών.
www.bankingnews.gr
Το αποτέλεσμα θα έχει βαθιές επιπτώσεις στην αμερικανική οικονομική πολιτική, άρα και για την παγκόσμια οικονομία, σημειώνει ο καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Stanford, Michael J. Boskin, ο οποίος ήταν επικεφαλής της ομώνυμης επιτροπής (Boskin Commission) που υπέδειξε τα λάθη στον τρόπο υπολογισμού των εκτιμήσεων για τον πληθωρισμό.
Με άρθρο του στο Project Syndicate o Boskin σημειώνει ότι όπως έχουν τα πράγματα, η Hillary Clinton παραμένει το φαβορί για το χρίσμα των Δημοκρατικών απέναντι στο σοσιαλιστή αντίπαλό της, Γερουσιαστή Bernie Sanders.
Από την άλλη, ο δισεκατομμυριούχος Donald Trump προηγείται στο στρατόπεδο των Ρεπουμπλικάνων, ενώ ακολουθούν οι γερουσιαστές Ted Cruz και Marco Rubio, ο κυβερνήτης του Οχάιο John Kasich και ο νευροχειρούργος Ben Carson.
Είναι αδύνατο να γνωρίζει κανείς τι θα συμβεί.
Μπορεί ο Rubio να συγκεντρώσει πίσω του τους Ρεπουμπλικάνους, ή θα κερδίσει το χρίσμα ο Trump; Εάν είναι υποψήφιος ο Trump, αυτό θα βοηθήσει την Clinton;
Στην πραγματικότητα, πολλοί Ρεπουμπλικάνοι φοβούνται μία κόντρα Trump - Clinton.
Παρότι η Clinton έχει αρκετές αδυναμίες, αφού ειδικά οι ψηφοφόροι και ειδικά οι νέοι δεν την εμπιστεύονται και μπορεί να έρθει αντιμέτωπη με τη δικαιοσύνη για την πρόσβαση σε απόρρητα στοιχεία ενόσω ήταν υπ. Εξωτερικών, η άγρια εσωτερική κόντρα στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα μπορεί να της δώσει ένα μεγάλο προβάδισμα.
Πολλοί Ρεπουμπλικάνοι πιστεύουν ότι η υποψηφιότητα του Trump θα τους κόστιζε τη Γερουσία και το Λευκό Οίκο.
Με τόση αβεβαιότητα, υπάρχουν πολλές κατευθύνσεις που μπορούν να ακολουθήσουν οι ΗΠΑ τα επόμενα χρόνια, ενώ οι ψηφοφόροι ανησυχούν ιδιαίτερα για τα οικονομικά θέματα, τα οποία οι υποψήφιοι θα αντιμετώπιζαν με διαφορετικούς τρόπους.
Στο εμπόριο, οι ιδέες του Trump είναι επικίνδυνες και θα ανέτρεπαν δεκαετίες επωφελών διμερών σχέσεων και την ηγεσία των ΗΠΑ στην απελευθέρωση του εμπορίου.
Στους Δημοκρατικούς, ο Sanders καταφέρεται εναντίον του ελεύθερου εμπορίου.
Η Clinton παλινωδεί στο θέμα.
Ο κίνδυνος ενός εμπορικού πολέμου είναι μικρός, αλλά αυξάνεται.
Η Clinton έχει επίσης πλησιάσει τις θέσεις του Sanders για τη μεταρρύθμιση του χρηματοοικονομικού συστήματος, καθώς οι επιθέσεις του δεύτερου κατά των μεγάλων τραπεζών έχουν απήχηση στους ψηφοφόρους.
Οι Δημοκρατικοί στηρίζουν τη χαλαρή νομισματική πολιτική, τα χαμηλά επιτόκια και ένα υποτιμημένο δολάριο.
Οι Ρεπουμπλικάνοι αντιτίθενται στα bailout, αλλά ανησυχούν για την υπερβολικά χαλαρή νομισματική πολιτική και τη διακριτικότητα της Fed εκτός περιστάσεων έκτακτης ανάγκης.
Αυτές οι διαφορές θα έχουν σημαντικό αντίκτυπο.
Διορίζοντας ένα νέο επικεφαλής στη Fed (ή ανανεώνοντας τη θητεία της Yellen) και πιθανώς νέους διοικητές στις Fed κάθε πολιτείας, ο επόμενος πρόεδρος θα έχει μία έμμεση επιρροή στα επιτόκια, τις συναλλαγματικές ισοτιμίες και τις παγκόσμιες χρηματαγορές.
Εάν ο πληθωρισμός αυξηθεί, η αντίδραση της Fed θα αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα για την οικονομική σταθερότητα.
Οι υποψήφιοι έχουν επίσης μεγάλες διαφορές όσον αφορά τα σχέδιά τους για τους φόρους και τις δαπάνες, άρα και για το έλλειμμα και το δημόσιο χρέος.
Ο Sanders προτείνει επιπλέον δαπάνες ύψους 18 τρισ. δολ. την επόμενη δεκαετία, προκειμένου να καλύψει ένα νέο σύστημα υγείας, επενδύσεις στις υποδομές και «δωρεάν» (που θα πληρώνονται από τους φορολογούμενους δηλαδή) κολλέγια για όλους.
Σε αυτή την περίοδο θα επιβάλει νέους φόρους ύψους 6,5 τρισ. δολ., κυρίως στους «πλούσιους».
Το θέμα είναι ότι οι Δημοκρατικοί θεωρούν «πλούσια» τα νοικοκυριά με ετήσιο εισόδημα άνω των 250.000 δολ., όσο περίπου είναι ο μισθός ενός νέου ζευγαριού που μόλις έχουν τελειώσει τη νομική σχολή.
Το έλλειμμα των 11,5 τρισ. δολ. που θα προκύψει θα πρέπει να καλυφθεί από μελλοντική γιγαντιαία αύξηση των φόρων.
Η Clinton κινείται σε παρόμοια κατεύθυνση, αλλά με μικρότερες αυξήσεις.
Οι Ρεπουμπλικάνοι θέλουν να χαμηλώσουν τους φόρους για τα προσωπικά εισοδήματα και να διευρύνουν τη φορολογική βάση.
Επίσης θα μείωναν τους φόρους για τις εταιρείες, που είναι οι υψηλότεροι μεταξύ των χωρών-μελών του ΟΟΣΑ, σε πολύ πιο ανταγωνιστικό επίπεδο.
Μερικοί προτείνουν αντικατάσταση του σημερινού προσωπικού και εταιρικού φόρου με έναν φόρο στην κατανάλωση.
Οι Ρεπουμπλικάνοι θα μείωναν την ανάπτυξη των δαπανών στους περισσότερους τομείς, αλλά θα αύξαναν τις αμυντικές δαπάνες.
Ενώ ο Trump προτείνει περικοπές 10 τρισ. δολ. στους φόρους και ο Cruz περίπου 4 τρισ., ο Rubio και ο Kasich έχουν πιο λογικά δημοσιονομικά σχέδια.
Η εμπειρία δείχνει ότι οι μειώσεις φόρων περισσότερο από την αύξηση των δαπανών βοηθούν την ανάπτυξη, ενώ η μείωση των δαπανών έναντι της αύξησης φόρων είναι καλύτερο μέτρο για να εξορθολογιστεί ο προϋπολογισμός.
Συνολικά, οι πολιτικές που προτείνουν οι Sanders και Clinton θα έφερναν την αμερικανική οικονομία πιο κοντά στο κοινωνικό σύστημα της Ευρώπης.
Αλλά όπως υπογραμμίζουν οι Ρεπουμπλικάνοι, το επίπεδο της ζωής στη Δυτική Ευρώπη είναι 30% χαμηλότερο από εκείνο των ΗΠΑ.
Επίσης, η Ευρώπη είναι αντιμέτωπη με χαμηλότερη ανάπτυξη και αυξημένες κοινωνικές εντάσεις.
Γι' αυτό οι Ρεπουμπλικανοί υποψήφιοι θέλουν να αντιστρέψουν τις αυξήσεις φόρων και δαπανών του προέδρου Obama, καθώς και την ακριβή μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας και την υπερβολική επέκταση δικαιοδοσίας των ρυθμιστικών αρχών.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών