Ο δείκτης βασίζεται στη θεωρία της ισοτιμίας της αγοραστικής δύναμης (purchasing-power parity)
Πράγματι, οι χώρες που φιλοξενούν την αλυσίδα ταχυφαγείων McDonald's σπάνια μπορεί να εμπλακούν σε ένοπλες στρατιωτικές συρράξεις (η Ρωσία και η Ουκρανία είναι οι πρόσφατες εξαιρέσεις), ωστόσο συχνά εμπλέκονται σε νομισματικούς πολέμους.
Σύμφωνα με την ηλεκτρονική έκδοση του Economist ο δείκτης Big Mac, που αφορά το γνωστό προϊόν της εταιρείας, και που συντέθηκε με τη βοήθεια της αλυσίδας McDonalds, είναι χαρακτηριστικός του νομισματικού πολέμου των τελευταίων χρόνων.
"Οι κεντρικές τράπεζες των ανεπτυγμένων οικονομιών τα τελευταία χρόναι επιστράτευσαν πληθώρα τεχνικών, ώστε να "ξεπαγώσουν" από την ύφεση, όπως αγορές ομολόγων. Ωστόσο, αυτό προκάλεσε προβλήματα στις αναδυόμενες οικονομίες, καθώς δεν μπορούσαν να αφομοιώσουν τις κεφαλαιακές εισροές", σύμφωνα με τον Economist, ο οποίος επιχειρεί να αποδείξει ακριβώς αυτό το ζήτημα μέσω του δείκτη Big Mac.
Ο δείκτης βασίζεται στη θεωρία της ισοτιμίας της αγοραστικής δύναμης (purchasing-power parity). Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία σε μακροπρόθεσμο διάστημα τα επιτόκια συναλλαγών οφείλουν να προσαρμοστούν σε βαθμό τέτοιο, ώστε τα αγαθά και οι υπηρεσίες να κοστίζουν το ίδιο διακρατικά.
Για παράδειγμα το μπέργκερ Big Mac (στην Ινδία υπολογίζεται το Maharaja Mac, με κοτόπουλο, γιατί δεν τρων μοσχάρι) κοστίζει 48 κορώνες στη Νορβηγία (7,76 δολάρια) και μόλιες 4,80 δολάρια στις ΗΠΑ. Άρα η κορώνα είναι υπερτιμημένη κατά 62%. Στην Ουκρανία, δε, το Big Mac κοστίζει μόλις 1,63 δολάρια.
Από ό,τι φαίνεται, ωστόσο, παρά τις προσπάθειες της Federal Reserve, το δολάριο ενισχύεται. Η μέση αποτίμηση των νομισμάτων στον ανωτέρω πίνακα που παραθέτει ο Economist έχει μετακινηθεί από σχεδόν ουδέτερη το 2009 σε 15% υποτίμηση του δολαρίου. Εξάλλου, οι αμερικανικές επιχείρησεις ήθελαν να αυξήσουν την ανταγωνίστικότητά τους σε συνθήκες κρίσης.
Από το πιο φθηνό στο πιο ακριβό Big Mac
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με την ηλεκτρονική έκδοση του Economist ο δείκτης Big Mac, που αφορά το γνωστό προϊόν της εταιρείας, και που συντέθηκε με τη βοήθεια της αλυσίδας McDonalds, είναι χαρακτηριστικός του νομισματικού πολέμου των τελευταίων χρόνων.
"Οι κεντρικές τράπεζες των ανεπτυγμένων οικονομιών τα τελευταία χρόναι επιστράτευσαν πληθώρα τεχνικών, ώστε να "ξεπαγώσουν" από την ύφεση, όπως αγορές ομολόγων. Ωστόσο, αυτό προκάλεσε προβλήματα στις αναδυόμενες οικονομίες, καθώς δεν μπορούσαν να αφομοιώσουν τις κεφαλαιακές εισροές", σύμφωνα με τον Economist, ο οποίος επιχειρεί να αποδείξει ακριβώς αυτό το ζήτημα μέσω του δείκτη Big Mac.
Ο δείκτης βασίζεται στη θεωρία της ισοτιμίας της αγοραστικής δύναμης (purchasing-power parity). Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία σε μακροπρόθεσμο διάστημα τα επιτόκια συναλλαγών οφείλουν να προσαρμοστούν σε βαθμό τέτοιο, ώστε τα αγαθά και οι υπηρεσίες να κοστίζουν το ίδιο διακρατικά.
Για παράδειγμα το μπέργκερ Big Mac (στην Ινδία υπολογίζεται το Maharaja Mac, με κοτόπουλο, γιατί δεν τρων μοσχάρι) κοστίζει 48 κορώνες στη Νορβηγία (7,76 δολάρια) και μόλιες 4,80 δολάρια στις ΗΠΑ. Άρα η κορώνα είναι υπερτιμημένη κατά 62%. Στην Ουκρανία, δε, το Big Mac κοστίζει μόλις 1,63 δολάρια.
Από ό,τι φαίνεται, ωστόσο, παρά τις προσπάθειες της Federal Reserve, το δολάριο ενισχύεται. Η μέση αποτίμηση των νομισμάτων στον ανωτέρω πίνακα που παραθέτει ο Economist έχει μετακινηθεί από σχεδόν ουδέτερη το 2009 σε 15% υποτίμηση του δολαρίου. Εξάλλου, οι αμερικανικές επιχείρησεις ήθελαν να αυξήσουν την ανταγωνίστικότητά τους σε συνθήκες κρίσης.
Από το πιο φθηνό στο πιο ακριβό Big Mac
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών