Χαμένη υπόθεση η εμπιστοσύνη των πολιτών
Ο ξύλινος πολιτικός λόγος και το κτίσιμο της «νέας Ελλάδας της ελπίδας»
Ο ξύλινος πολιτικός λόγος και το κτίσιμο της «νέας Ελλάδας της ελπίδας»
Tην περασμένη Παρασκευή ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Σίμος Κεδίκογλου σε ομιλία του σε συνέδριο υποστήριξε μεταξύ άλλων ότι «η εμπιστοσύνη και η αυτοπεποίθηση είναι η ουσία της δημοκρατίας».
Μάλιστα, αφού έκανε μνεία στις θυσίες των Ελλήνων τα τελευταία χρόνια, αναφέροντας ότι τώρα φαίνονται οι «καρποί» αυτών των προσπαθειών, τόνισε ότι «οι αγορές που εξώθησαν την χώρα στην κρίση, τώρα αρχίζουν να εμπιστεύονται την Ελλάδα».
Την ίδια ώρα που ο κ.Κεδίκογλου ανέπτυσσε τη θεωρία του περί εμπιστοσύνης, οι ιδιοκτήτες φωτοβολταϊκών είχαν αποκλείσει τη Λεωφόρο Μεσογείων, διαμαρτυρόμενοι για την «εξαπάτηση» τους από το Κράτος ύστερα από την πρόβλεψη στο πολυνομοσχέδιο, με την οποία μειώνεται δραστικά η τιμή, στην οποία αγοράζει η ΔΕΗ το ρεύμα που παράγουν τα φ/β τους συστήματα.
Οι ιδιοκτήτες των οικιακών φ/β, οι οποίοι εμπιστεύτηκαν τις δεσμεύσεις του Κράτους και την προτροπή του για «στροφή» στην πράσινη οικονομία, σύνηψαν συμφωνίες που πλέον ανατρέπονται με συνέπεια, όπως υποστηρίζουν, να καταστρέφονται.
Την ίδια ακριβώς εμπιστοσύνη στις συμφωνίες τους με το Κράτος «απόλαυσαν» και οι χιλιάδες μικροομολογιούχοι, οι οποίοι αφού εμπιστεύτηκαν τα χρήματα τους στα ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου, τα έχασαν ύστερα από το γνωστό «κούρεμα».
Παρά τις πολιτικές διαβεβαιώσεις περί εύρεσης δίκαιων τρόπων για την «αποκατάσταση» τους, πριν από 10 ημέρες το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι το «κούρεμα» των ομολόγων των φυσικών προσώπων με το PSI δεν παραβιάζει ούτε το Σύνταγμα ούτε την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Την εμπιστοσύνη αυτή άλλωστε την έχει «καλλιεργήσει» το Κράτος και η εκάστοτε κυβέρνηση με τον τρόπο που αποπληρώνει τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις της προς τους ιδιώτες αλλά και με τον τρόπο που αντιμετωπίζει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές των πολιτών προς το Δημόσιο.
Την ίδια ακριβώς εμπιστοσύνη Κράτους-πολιτών, η κυβέρνηση Σαμαρά την απέδειξε και με τον τρόπο που μοίρασε στην κοινωνία το πρωτογενές πλεόνασμα (βλέπε εισοδηματικά κριτήρια για ένστολους και οικογένειες ανέργων), ενώ ενδεικτικό της πολιτικής αυτής είναι και το μοίρασμα των 20 εκατ. ευρώ στους αστέγους, οι οποίοι πλέον και επισήμως «αναγνωρίζονται» ως μια νέα κοινωνική τάξη.
Οι πολιτικές αυτές δηλώσεις και πράξεις αντί να αμβλύνουν, ενισχύουν την έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στην κυβέρνηση. Δεν είναι ευχάριστη εξέλιξη, αλλά είναι η πραγματικότητα.
Και υπό αυτό το πλαίσιο έχει ενδιαφέρον το πως οι αγορές μπορούν πραγματικά να εμπιστευτούν το ελληνικό Κράτος.
Σε χθεσινή συνέντευξη του ο κ. Σαμαράς ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «αφήνουμε τη μιζέρια σε όσους νοσταλγούν το χθες. Που λίγο έλειψε να οδηγήσει την χώρα σε εφιάλτη. Τον εφιάλτη τον διώξαμε. Και χτίζουμε τη νέα Ελλάδα της ελπίδας».
Ισχυρισμός γεμάτος αυτοπεποίθηση, αλλά εξαιρετικά προβληματικός, αν όχι κυνικός.
Αυτό αποδεικνύουν όχι μόνο τα 1,5 εκατομμύρια των ανέργων, τα 2,5 με 3 εκατομμύρια που στερούνται ιατροφαρμακευτικής και νοσοκομειακής περίθαλψης ή τα περίπου 3 εκατομμύρια νοικοκυριά που ζούσαν σε σπίτια με μη επαρκή θέρμανση το 2012, αλλά και η «ξύλινη» επιχειρηματολογία και η «ψηφοθηρική» πολιτική της κυβέρνησης.
Λόγια και πράξεις που όχι μόνο δεν συμβάλλουν στην επανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών, αλλά αντιθέτως διογκώνουν το θυμό και την απογοήτευση.
Σπύρος Χριστόπουλος
www.bankingnews.gr
Μάλιστα, αφού έκανε μνεία στις θυσίες των Ελλήνων τα τελευταία χρόνια, αναφέροντας ότι τώρα φαίνονται οι «καρποί» αυτών των προσπαθειών, τόνισε ότι «οι αγορές που εξώθησαν την χώρα στην κρίση, τώρα αρχίζουν να εμπιστεύονται την Ελλάδα».
Την ίδια ώρα που ο κ.Κεδίκογλου ανέπτυσσε τη θεωρία του περί εμπιστοσύνης, οι ιδιοκτήτες φωτοβολταϊκών είχαν αποκλείσει τη Λεωφόρο Μεσογείων, διαμαρτυρόμενοι για την «εξαπάτηση» τους από το Κράτος ύστερα από την πρόβλεψη στο πολυνομοσχέδιο, με την οποία μειώνεται δραστικά η τιμή, στην οποία αγοράζει η ΔΕΗ το ρεύμα που παράγουν τα φ/β τους συστήματα.
Οι ιδιοκτήτες των οικιακών φ/β, οι οποίοι εμπιστεύτηκαν τις δεσμεύσεις του Κράτους και την προτροπή του για «στροφή» στην πράσινη οικονομία, σύνηψαν συμφωνίες που πλέον ανατρέπονται με συνέπεια, όπως υποστηρίζουν, να καταστρέφονται.
Την ίδια ακριβώς εμπιστοσύνη στις συμφωνίες τους με το Κράτος «απόλαυσαν» και οι χιλιάδες μικροομολογιούχοι, οι οποίοι αφού εμπιστεύτηκαν τα χρήματα τους στα ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου, τα έχασαν ύστερα από το γνωστό «κούρεμα».
Παρά τις πολιτικές διαβεβαιώσεις περί εύρεσης δίκαιων τρόπων για την «αποκατάσταση» τους, πριν από 10 ημέρες το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι το «κούρεμα» των ομολόγων των φυσικών προσώπων με το PSI δεν παραβιάζει ούτε το Σύνταγμα ούτε την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Την εμπιστοσύνη αυτή άλλωστε την έχει «καλλιεργήσει» το Κράτος και η εκάστοτε κυβέρνηση με τον τρόπο που αποπληρώνει τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις της προς τους ιδιώτες αλλά και με τον τρόπο που αντιμετωπίζει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές των πολιτών προς το Δημόσιο.
Την ίδια ακριβώς εμπιστοσύνη Κράτους-πολιτών, η κυβέρνηση Σαμαρά την απέδειξε και με τον τρόπο που μοίρασε στην κοινωνία το πρωτογενές πλεόνασμα (βλέπε εισοδηματικά κριτήρια για ένστολους και οικογένειες ανέργων), ενώ ενδεικτικό της πολιτικής αυτής είναι και το μοίρασμα των 20 εκατ. ευρώ στους αστέγους, οι οποίοι πλέον και επισήμως «αναγνωρίζονται» ως μια νέα κοινωνική τάξη.
Οι πολιτικές αυτές δηλώσεις και πράξεις αντί να αμβλύνουν, ενισχύουν την έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στην κυβέρνηση. Δεν είναι ευχάριστη εξέλιξη, αλλά είναι η πραγματικότητα.
Και υπό αυτό το πλαίσιο έχει ενδιαφέρον το πως οι αγορές μπορούν πραγματικά να εμπιστευτούν το ελληνικό Κράτος.
Σε χθεσινή συνέντευξη του ο κ. Σαμαράς ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «αφήνουμε τη μιζέρια σε όσους νοσταλγούν το χθες. Που λίγο έλειψε να οδηγήσει την χώρα σε εφιάλτη. Τον εφιάλτη τον διώξαμε. Και χτίζουμε τη νέα Ελλάδα της ελπίδας».
Ισχυρισμός γεμάτος αυτοπεποίθηση, αλλά εξαιρετικά προβληματικός, αν όχι κυνικός.
Αυτό αποδεικνύουν όχι μόνο τα 1,5 εκατομμύρια των ανέργων, τα 2,5 με 3 εκατομμύρια που στερούνται ιατροφαρμακευτικής και νοσοκομειακής περίθαλψης ή τα περίπου 3 εκατομμύρια νοικοκυριά που ζούσαν σε σπίτια με μη επαρκή θέρμανση το 2012, αλλά και η «ξύλινη» επιχειρηματολογία και η «ψηφοθηρική» πολιτική της κυβέρνησης.
Λόγια και πράξεις που όχι μόνο δεν συμβάλλουν στην επανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών, αλλά αντιθέτως διογκώνουν το θυμό και την απογοήτευση.
Σπύρος Χριστόπουλος
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών