Γιατί τα σήματα στους αυτοκινητόδρομους είναι πράσινα ή μπλε; Η λογική πίσω από το χρώμα

Οι περισσότεροι όμως δεν γνωρίζουμε ότι το χρώμα τους -μπλε ή πράσινο- είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων αποφάσεων που συνδέονται με την οδηγική ασφάλεια, τη διεθνή τυποποίηση και την ψυχολογία των οδηγών. Η ανάγκη για ευδιάκριτη και λειτουργική σήμανση έγινε εμφανής ήδη από τα πρώτα χρόνια της ανάπτυξης μεγάλων οδικών αρτηριών στην Ευρώπη. Στη Γερμανία, όπου δημιουργήθηκε ένα από τα πρώτα δίκτυα αυτοκινητοδρόμων, η χρήση μπλε φόντου με λευκή γραφή καθιερώθηκε ήδη από το 1938. Η επιλογή αυτή προσέφερε καθαρό οπτικό διαχωρισμό από τις πινακίδες των τοπικών και επαρχιακών δρόμων, οι οποίες ήταν τότε κυρίως κίτρινες. Το μπλε θεωρήθηκε σύγχρονο, εύκολα αναγνωρίσιμο και αποδοτικό σε όλες τις συνθήκες φωτισμού. Τη δεκαετία του 1970, το βαθύ μπλε αντικαταστάθηκε από έναν πιο φωτεινό τόνο (RAL 5017), ώστε να ενισχυθεί η αντανακλαστικότητα και η ορατότητα τη νύχτα. Το 1968, η Σύμβαση της Βιέννης για τη Σήμανση των Οδών, που ισχύει μέχρι σήμερα και έχει υπογραφεί από την Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όρισε ότι οι πινακίδες κατεύθυνσης για αυτοκινητοδρόμους μπορούν να έχουν είτε μπλε είτε πράσινο φόντο. Από εκεί και πέρα, κάθε κράτος επέλεξε το σύστημα που εξυπηρετούσε καλύτερα τις δικές του ανάγκες (διαβάστε περισσότερα)