γράφει : Αλεξάνδρα Τόμπρα
Η συνεχιζόμενη κρίση στην ελληνική οικονομία, αυξάνει περαιτέρω τα «ρήγματα» στο εγχώριο παραγωγικό δυναμικό, τα προβλήματα του οποίου εξακολουθούν να παραμένουν εντεινόμενα, δεδομένης της περιστελλόμενης οικονομικής δραστηριότητας.
Το κλίμα αβεβαιότητας, το ρευστό οικονομικό περιβάλλον, η δραματική μείωση της ρευστότητας και οι άγνωστες προοπτικές, συνεχίζουν να σημαδεύουν το επιχειρηματικό περιβάλλον και κατά το β΄ εξάμηνο του 2011, δημιουργώντας ένα εξαιρετικά αρνητικό μίγμα συνθηκών, υπό τις οποίες λειτουργούν σήμερα οι εγχώριες παραγωγικές μονάδες. Η τακτική έρευνα, που πραγματοποιεί ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Θεσσαλίας & Κεντρικής Ελλάδος κάθε εξάμηνο, μεταξύ των επιχειρήσεων - μελών του επιβεβαιώνει ότι οι επιχειρήσεις λειτουργούν κάτω από εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες κλάδοι ολόκληροι συνεχίζουν να βρίσκονται σε φάση μακράς ύφεσης και ότι το κλίμα αισιοδοξίας στην αγορά είναι είδος σε ανεπάρκεια.
Τα συμπεράσματα από την έρευνα, η οποία πραγματοποιήθηκε στην περίοδο από 16/12/11 έως 31/12/2011, και στην οποία συμμετείχαν 110 μεταποιητικές επιχειρήσεις των Νομών της Θεσσαλίας και της Στερεάς Ελλάδος περιέχουν όλα εκείνα τα συστατικά στοιχεία, που επιβεβαιώνουν την επιδείνωση του παραγωγικού έργου, την απαισιοδοξία, που κυριαρχεί στην επιχειρηματική κοινότητα, αλλά και την αναγκαιότητα μεγαλύτερης αποφασιστικότητας στις πολιτικές για την ανάκαμψη της οικονομίας. Τα βασικά συμπεράσματα της έρευνας είναι τα εξής:
1. Τα αποτελέσματα των επιχειρήσεων το δεύτερο εξάμηνο του 2011 διαφοροποιήθηκαν προς τα κάτω, σε σχέση με εκείνα του α΄ εξαμήνου σε κείνες που είχαν θετικές επιδόσεις συγκριτικά με την προηγούμενη χρονιά, ενώ αυξήθηκε η κατηγορία με τα αμετάβλητα αποτελέσματα.
2. Παρά τις αρχικές εκτιμήσεις, κατά το μέσον του προηγούμενου έτους, τα αποτελέσματα στο τέλος του 2011 είναι πολύ χειρότερα από τα αναμενόμενα. Δύο στις τρεις επιχειρήσεις έχει χειρότερα αποτελέσματα, από εκείνα του 2010, ενώ μειώνονται στο μισό οι επιχειρήσεις που εκτιμούσαν θετικότερα αποτελέσματα.
3. Τα μεγαλύτερα προβλήματα των επιχειρήσεων παραμένουν τα ίδια, που είχαν εντοπιστεί στο α΄ εξάμηνο αλλά, πλέον, η έντασή τους είναι μεγαλύτερη σε ό,τι
4. Οι επιχειρήσεις, πιεζόμενες από την κρίση και τον περιορισμό των παραγγελιών τους, εξαναγκάζονται να περιορίσουν την παραγωγή τους. Το δεύτερο εξάμηνο του 2011 οι επιχειρήσεις που περιορίζουν την παραγωγή και τις παραγγελίες τους σε ποσοστό από 10% - 30% μειώνονται σε σχέση με πρώτο εξάμηνο, όμως, αρχίζει να
5. Ανάλογη είναι η εικόνα, που προκύπτει και στην εξέλιξη του κύκλου εργασιών των επιχειρήσεων του δείγματος. Το β΄ εξάμηνο αυξάνονται οι επιχειρήσεις με περιορισμούς πάνω από 30%, ενώ μειώνονται οι επιχειρήσεις που ο κύκλος εργασιών τους δεν επηρεάσθηκε αρνητικά. Οι επιχειρήσεις με τις περισσότερες απώλειες ανήκουν στον κλάδο των κεφαλαιουχικών αγαθών, και ακολουθούν αυτές των ενδιάμεσων.
6. Σε ό,τι αφορά στις εργασιακές σχέσεις, οι δραματικοί περιορισμοί σε παραγγελίες, παραγωγή και τζίρο, έχουν αρχίσει να επηρεάζουν σταδιακά όλες τις εναλλακτικές λύσεις των εργασιακών σχέσεων. Τόσο στις προηγούμενες Έρευνες, όσο και σε αυτή του α΄ εξαμήνου, οι αλλαγές αφορούσαν σε πεδία, που δεν πρόκριναν σημαντικά τις απολύσεις. Στο β΄ εξάμηνο, όμως, με τις εξελίξεις πλέον να παίρνουν υψηλές αρνητικές τιμές, όλα σχεδόν τα πεδία εμφανίζουν σημαντική κινητικότητα, ενώ μειώνεται σταδιακά ο αριθμός των επιχειρήσεων, που δεν επεμβαίνουν να αλλάξουν τις εργασιακές σχέσεις. Στους κλάδους των κεφαλαιουχικών και των ενδιάμεσων αγαθών οι αλλαγές είναι ευρύτερες.
7 Οι επιχειρήσεις, κρίνοντας τα χαρακτηριστικά και την κατεύθυνση των ασκούμενων πολιτικών, εκτιμούν ότι τους λείπει ο αναπτυξιακός χαρακτήρας, δεν
τους λείπει η αποφασιστικότητα, κατά την εφαρμογή και δεν παρουσιάζουν την αναγκαία συνοχή.
Τέλος, σε ό,τι αφορά στο κλίμα αισιοδοξίας της επιχειρηματικής κοινότητας, αυτό φαίνεται ότι παρουσιάζει τον ίδιο βαθμό επιδείνωσης με αυτόν της γενικότερης εξέλιξης στην οικονομία στην αγορά και την παραγωγή. Οι επιχειρήσεις, δηλαδή αυτές που συνθέτουν το κύριο όχημα εξόδου από την κρίση της οικονομίας προσδιορίζουν την ανάκαμψη σε χρόνο μετά το 2012, στοιχείο που χρειάζεται να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη. Συμπερασματικά, η συνολική εικόνα που παρέχει η Έρευνα συγκυρίας, για το β΄ εξάμηνο του 2011, δεν αφήνει περιθώρια άλλης ερμηνείας, πέραν εκείνης που υπογραμμίζει μία συνεχώς επιδεινούμενη οικονομική και παραγωγική πορεία. Ολόκληροι κλάδοι, όπως αυτοί των κεφαλαιουχικών και των ενδιάμεσων αγαθών, πλήττονται, πλέον, ανεπανόρθωτα, χάνοντας μερίδια αγοράς, μειώνοντας την παραγωγική τους δραστηριότητα, επεμβαίνοντας με κάθε τρόπο στην μείωση και του κόστους εργασίας. Η πιστωτική ασφυξία και η δραματική μείωση της ρευστότητας οδηγεί στην αναγκαία συρρίκνωση της παραγωγής, η οποία πλέον υπονομεύεται και από το γεγονός ότι οι ξένοι προμηθευτές έχουν πάψει να πουλάνε στις ελληνικές επιχειρήσεις επί πιστώσει. Ειδικά αυτή η πτυχή της κρίσης, που εδράζεται στην αναξιοπιστία του κράτους και διαχέεται στην μόνη δραστηριότητα, που δεν ευθύνεται για την κατάσταση αυτή, την μεταποιητική, μπορεί σταδιακά να εξελιχθεί από περιορισμό σε πρώτες, ενδιάμεσες ύλες και επενδυτικά αγαθά, σε προϊόντα και εμπορεύματα ειδών πρώτης ανάγκης, τα οποία καλύπτουν ανάγκες της κατανάλωσης.
Τελικά, η αβεβαιότητα και η ασάφεια του περιβάλλοντος, η απουσία αποφασιστικότητας και καθοδήγησης φαίνεται πως είναι η ικανή συνθήκη, που, υπό όρους, μπορεί να οδηγήσουν σε δυσ-αντιμετωπίσιμα αδιέξοδα με ανυπολόγιστο κοινωνικό και οικονομικό κόστος. Αντίθετα, η έγκαιρη εμφάνιση αποτελεσματικών πολιτικών, που μπορούν να εγείρουν αναπτυξιακό ανάχωμα στην σημερινή κατάσταση, είναι το μοναδικό αντίδοτο στην σταδιακή ανατροπή της αβεβαιότητας και την εμπέδωση ενός κλίματος αισιοδοξίας.
Ανέστης Ντόκας
www.bankingnews.gr
Τα συμπεράσματα από την έρευνα, η οποία πραγματοποιήθηκε στην περίοδο από 16/12/11 έως 31/12/2011, και στην οποία συμμετείχαν 110 μεταποιητικές επιχειρήσεις των Νομών της Θεσσαλίας και της Στερεάς Ελλάδος περιέχουν όλα εκείνα τα συστατικά στοιχεία, που επιβεβαιώνουν την επιδείνωση του παραγωγικού έργου, την απαισιοδοξία, που κυριαρχεί στην επιχειρηματική κοινότητα, αλλά και την αναγκαιότητα μεγαλύτερης αποφασιστικότητας στις πολιτικές για την ανάκαμψη της οικονομίας. Τα βασικά συμπεράσματα της έρευνας είναι τα εξής:
1. Τα αποτελέσματα των επιχειρήσεων το δεύτερο εξάμηνο του 2011 διαφοροποιήθηκαν προς τα κάτω, σε σχέση με εκείνα του α΄ εξαμήνου σε κείνες που είχαν θετικές επιδόσεις συγκριτικά με την προηγούμενη χρονιά, ενώ αυξήθηκε η κατηγορία με τα αμετάβλητα αποτελέσματα.
2. Παρά τις αρχικές εκτιμήσεις, κατά το μέσον του προηγούμενου έτους, τα αποτελέσματα στο τέλος του 2011 είναι πολύ χειρότερα από τα αναμενόμενα. Δύο στις τρεις επιχειρήσεις έχει χειρότερα αποτελέσματα, από εκείνα του 2010, ενώ μειώνονται στο μισό οι επιχειρήσεις που εκτιμούσαν θετικότερα αποτελέσματα.
3. Τα μεγαλύτερα προβλήματα των επιχειρήσεων παραμένουν τα ίδια, που είχαν εντοπιστεί στο α΄ εξάμηνο αλλά, πλέον, η έντασή τους είναι μεγαλύτερη σε ό,τι
4. Οι επιχειρήσεις, πιεζόμενες από την κρίση και τον περιορισμό των παραγγελιών τους, εξαναγκάζονται να περιορίσουν την παραγωγή τους. Το δεύτερο εξάμηνο του 2011 οι επιχειρήσεις που περιορίζουν την παραγωγή και τις παραγγελίες τους σε ποσοστό από 10% - 30% μειώνονται σε σχέση με πρώτο εξάμηνο, όμως, αρχίζει να
5. Ανάλογη είναι η εικόνα, που προκύπτει και στην εξέλιξη του κύκλου εργασιών των επιχειρήσεων του δείγματος. Το β΄ εξάμηνο αυξάνονται οι επιχειρήσεις με περιορισμούς πάνω από 30%, ενώ μειώνονται οι επιχειρήσεις που ο κύκλος εργασιών τους δεν επηρεάσθηκε αρνητικά. Οι επιχειρήσεις με τις περισσότερες απώλειες ανήκουν στον κλάδο των κεφαλαιουχικών αγαθών, και ακολουθούν αυτές των ενδιάμεσων.
6. Σε ό,τι αφορά στις εργασιακές σχέσεις, οι δραματικοί περιορισμοί σε παραγγελίες, παραγωγή και τζίρο, έχουν αρχίσει να επηρεάζουν σταδιακά όλες τις εναλλακτικές λύσεις των εργασιακών σχέσεων. Τόσο στις προηγούμενες Έρευνες, όσο και σε αυτή του α΄ εξαμήνου, οι αλλαγές αφορούσαν σε πεδία, που δεν πρόκριναν σημαντικά τις απολύσεις. Στο β΄ εξάμηνο, όμως, με τις εξελίξεις πλέον να παίρνουν υψηλές αρνητικές τιμές, όλα σχεδόν τα πεδία εμφανίζουν σημαντική κινητικότητα, ενώ μειώνεται σταδιακά ο αριθμός των επιχειρήσεων, που δεν επεμβαίνουν να αλλάξουν τις εργασιακές σχέσεις. Στους κλάδους των κεφαλαιουχικών και των ενδιάμεσων αγαθών οι αλλαγές είναι ευρύτερες.
7 Οι επιχειρήσεις, κρίνοντας τα χαρακτηριστικά και την κατεύθυνση των ασκούμενων πολιτικών, εκτιμούν ότι τους λείπει ο αναπτυξιακός χαρακτήρας, δεν
τους λείπει η αποφασιστικότητα, κατά την εφαρμογή και δεν παρουσιάζουν την αναγκαία συνοχή.
Τέλος, σε ό,τι αφορά στο κλίμα αισιοδοξίας της επιχειρηματικής κοινότητας, αυτό φαίνεται ότι παρουσιάζει τον ίδιο βαθμό επιδείνωσης με αυτόν της γενικότερης εξέλιξης στην οικονομία στην αγορά και την παραγωγή. Οι επιχειρήσεις, δηλαδή αυτές που συνθέτουν το κύριο όχημα εξόδου από την κρίση της οικονομίας προσδιορίζουν την ανάκαμψη σε χρόνο μετά το 2012, στοιχείο που χρειάζεται να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη. Συμπερασματικά, η συνολική εικόνα που παρέχει η Έρευνα συγκυρίας, για το β΄ εξάμηνο του 2011, δεν αφήνει περιθώρια άλλης ερμηνείας, πέραν εκείνης που υπογραμμίζει μία συνεχώς επιδεινούμενη οικονομική και παραγωγική πορεία. Ολόκληροι κλάδοι, όπως αυτοί των κεφαλαιουχικών και των ενδιάμεσων αγαθών, πλήττονται, πλέον, ανεπανόρθωτα, χάνοντας μερίδια αγοράς, μειώνοντας την παραγωγική τους δραστηριότητα, επεμβαίνοντας με κάθε τρόπο στην μείωση και του κόστους εργασίας. Η πιστωτική ασφυξία και η δραματική μείωση της ρευστότητας οδηγεί στην αναγκαία συρρίκνωση της παραγωγής, η οποία πλέον υπονομεύεται και από το γεγονός ότι οι ξένοι προμηθευτές έχουν πάψει να πουλάνε στις ελληνικές επιχειρήσεις επί πιστώσει. Ειδικά αυτή η πτυχή της κρίσης, που εδράζεται στην αναξιοπιστία του κράτους και διαχέεται στην μόνη δραστηριότητα, που δεν ευθύνεται για την κατάσταση αυτή, την μεταποιητική, μπορεί σταδιακά να εξελιχθεί από περιορισμό σε πρώτες, ενδιάμεσες ύλες και επενδυτικά αγαθά, σε προϊόντα και εμπορεύματα ειδών πρώτης ανάγκης, τα οποία καλύπτουν ανάγκες της κατανάλωσης.
Τελικά, η αβεβαιότητα και η ασάφεια του περιβάλλοντος, η απουσία αποφασιστικότητας και καθοδήγησης φαίνεται πως είναι η ικανή συνθήκη, που, υπό όρους, μπορεί να οδηγήσουν σε δυσ-αντιμετωπίσιμα αδιέξοδα με ανυπολόγιστο κοινωνικό και οικονομικό κόστος. Αντίθετα, η έγκαιρη εμφάνιση αποτελεσματικών πολιτικών, που μπορούν να εγείρουν αναπτυξιακό ανάχωμα στην σημερινή κατάσταση, είναι το μοναδικό αντίδοτο στην σταδιακή ανατροπή της αβεβαιότητας και την εμπέδωση ενός κλίματος αισιοδοξίας.
Ανέστης Ντόκας
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών