γράφει : Αλεξάνδρα Τόμπρα
Στο ύψος των 41,251 δισ. ευρώ διαμορφώθηκε ο συνολικός δανεισμός (βραχυπρόθεσμος και μακροπρόθεσμος) των εισηγμένων το 2010 εκτός τραπεζικών εισηγμένων από 40,878 δισ. ευρώ το 2009.
Ο βραχυπρόθεσμος δανεισμός των 251 εισηγμένων την παρελθούσα χρήση διαμορφώθηκε στα 16,876 δισ. ευρώ έναντι 14,597 δισ. ευρώ το 2009.
Η αύξηση του δανεισμού επιβαρύνει τη σχέση δανεισμός προς ίδια κεφάλαια, με αποτέλεσμα να απειλείται η επιβίωση πολλών επιχειρήσεων. Πολλές εισηγμένες προσπάθησαν το 2010 να μειώσουν τον δανεισμό τους και έδωσαν προτεραιότητα στο να πείσουν τους πιστωτές τους ότι μπορούν να έχουν μία ακόμη ευκαιρία πριν οδηγηθούν σε επώδυνες αποφάσεις (μετοχοποίηση δανείων, κλείσιμο θυγατρικών).
Οι αποφάσεις για τους 9 μήνες που υπολείπονται να εκπνεύσει το 2011 θα είναι επώδυνες και βασανιστικές για τις επιχειρήσεις.
Οι περισσότερο επιβαρυμένες επιχειρήσεις προέρχονται από τους κλάδους του εμπορίου, του ενδύματος, των τροφίμων, της ακτοπλοΐας και των κατασκευαστικών εταιρειών.
Πάντως, οι τράπεζες δηλώνουν ότι το επόμενο διάστημα θα εστιαστούν σε επιχειρήσεις που αποδεδειγμένα μπορούν να αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους όσον αφορά τα νέα δάνεια, ενώ στις αναχρηματοδοτήσεις προφανώς και θα δώσουν βαρύτητα στην αποφυγή χρεοκοπιών.
Σημειώνεται ότι οι επιχειρήσεις, μικρομεσαίες και μεγάλες πέραν της επιμήκυνσης του κόστους δανεισμού ζητούν να αποπληρώνουν μόνο τους τόκους των δανείων και όχι το κεφάλαιο. Ωστόσο, για την ελληνική οικονομία ο κίνδυνος γι' αυτές τις επιχειρήσεις δεν αφορά την καταγραφή κάποιας ζημίας και άρα την απώλεια κάποιων φορολογικών εσόδων, αλλά την αλλαγή της έδρας της. Είναι μια κίνηση η οποία αποκτά τάση και θα ήταν καταστροφικό σε επίπεδο γενικής οικονομίας η χώρα να απογυμνωθεί από ανθεκτικές επιχειρήσεις.
Υπάρχουν βέβαια και οι εξαιρέσεις των εισηγμένων με μηδενικό δανεισμό όπως είναι ο ΟΠΑΠ, τα Ελληνικά Χρηματιστήρια και ο Καρέλιας.
Οι εταιρείες πορεύονται σε συνθήκες κινούμενης άμμου, με την ελληνική οικονομία να στενάζει υπό την επιτήρηση του Mνημονίου, ενώ έχει σημειωθεί καθίζηση στην κατανάλωση, με συνέπεια να δημιουργείται το γνωστό αδιέξοδο ρευστότητας.
Ο υψηλός δανεισμός που εμφανίζει η πλειοψηφία των εισηγμένων επιχειρήσεων δημιουργεί κλίμα ανησυχίας στις τράπεζες. Όσες επιχειρήσεις είχαν αξιόλογα πάγια περιουσιακά στοιχεία και σταθερές ταμειακές ροές κατάφεραν το 2010 να πείσουν τους πιστωτές τους για την αναπροσαρμογή των υφισταμένων τους δανείων και να πετύχουν την πολυπόθητη αναδιάρθρωση.
Ωστόσο, στην παρούσα φάση η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δύσκολη, καθώς η μετακύλιση του κόστους του χρήματος προς τις επιχειρήσεις επιδεινώνει περισσότερο τη στενότητα ρευστότητας, ενώ ενδεχόμενες αυξήσεις κεφαλαίων για την αποπληρωμή δανείων είναι υψηλού ρίσκου εάν δεν υπάρξει μία σταθεροποίηση του κλίματος στην αγορά μετοχών.
Οι συσσωρευμένες ζημίες αποτελούν «ναρκοπέδιο» για την επιχείρηση, όταν μάλιστα δεν υπάρχει ξεκάθαρη εικόνα στη στρατηγική της εκάστοτε διοίκησης για να εξέλθει η εταιρεία από τον εκρηκτικό συνδυασμό των
ζημιών και του υψηλού δανεισμού. Οσες επιχειρήσεις δεν πετύχουν αναδιάρθρωση των δανείων τους μέσα στο β΄ τρίμηνο του 2011 έχουν συγκεκριμένες επιλογές: πώληση θυγατρικών, αλλαγή έδρας ή εξαγορά από μεγαλύτερες εταιρείες του κλάδου. Ο χρόνος ήδη μετρά αντίστροφα. Δεν υπάρχει περιθώριο ελιγμών και καθυστερήσεων.
Ανέστης Ντόκας
www.bankingnews.gr
Η αύξηση του δανεισμού επιβαρύνει τη σχέση δανεισμός προς ίδια κεφάλαια, με αποτέλεσμα να απειλείται η επιβίωση πολλών επιχειρήσεων. Πολλές εισηγμένες προσπάθησαν το 2010 να μειώσουν τον δανεισμό τους και έδωσαν προτεραιότητα στο να πείσουν τους πιστωτές τους ότι μπορούν να έχουν μία ακόμη ευκαιρία πριν οδηγηθούν σε επώδυνες αποφάσεις (μετοχοποίηση δανείων, κλείσιμο θυγατρικών).
Οι αποφάσεις για τους 9 μήνες που υπολείπονται να εκπνεύσει το 2011 θα είναι επώδυνες και βασανιστικές για τις επιχειρήσεις.
Οι περισσότερο επιβαρυμένες επιχειρήσεις προέρχονται από τους κλάδους του εμπορίου, του ενδύματος, των τροφίμων, της ακτοπλοΐας και των κατασκευαστικών εταιρειών.
Πάντως, οι τράπεζες δηλώνουν ότι το επόμενο διάστημα θα εστιαστούν σε επιχειρήσεις που αποδεδειγμένα μπορούν να αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους όσον αφορά τα νέα δάνεια, ενώ στις αναχρηματοδοτήσεις προφανώς και θα δώσουν βαρύτητα στην αποφυγή χρεοκοπιών.
Σημειώνεται ότι οι επιχειρήσεις, μικρομεσαίες και μεγάλες πέραν της επιμήκυνσης του κόστους δανεισμού ζητούν να αποπληρώνουν μόνο τους τόκους των δανείων και όχι το κεφάλαιο. Ωστόσο, για την ελληνική οικονομία ο κίνδυνος γι' αυτές τις επιχειρήσεις δεν αφορά την καταγραφή κάποιας ζημίας και άρα την απώλεια κάποιων φορολογικών εσόδων, αλλά την αλλαγή της έδρας της. Είναι μια κίνηση η οποία αποκτά τάση και θα ήταν καταστροφικό σε επίπεδο γενικής οικονομίας η χώρα να απογυμνωθεί από ανθεκτικές επιχειρήσεις.
Υπάρχουν βέβαια και οι εξαιρέσεις των εισηγμένων με μηδενικό δανεισμό όπως είναι ο ΟΠΑΠ, τα Ελληνικά Χρηματιστήρια και ο Καρέλιας.
Οι εταιρείες πορεύονται σε συνθήκες κινούμενης άμμου, με την ελληνική οικονομία να στενάζει υπό την επιτήρηση του Mνημονίου, ενώ έχει σημειωθεί καθίζηση στην κατανάλωση, με συνέπεια να δημιουργείται το γνωστό αδιέξοδο ρευστότητας.
Ο υψηλός δανεισμός που εμφανίζει η πλειοψηφία των εισηγμένων επιχειρήσεων δημιουργεί κλίμα ανησυχίας στις τράπεζες. Όσες επιχειρήσεις είχαν αξιόλογα πάγια περιουσιακά στοιχεία και σταθερές ταμειακές ροές κατάφεραν το 2010 να πείσουν τους πιστωτές τους για την αναπροσαρμογή των υφισταμένων τους δανείων και να πετύχουν την πολυπόθητη αναδιάρθρωση.
Ωστόσο, στην παρούσα φάση η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δύσκολη, καθώς η μετακύλιση του κόστους του χρήματος προς τις επιχειρήσεις επιδεινώνει περισσότερο τη στενότητα ρευστότητας, ενώ ενδεχόμενες αυξήσεις κεφαλαίων για την αποπληρωμή δανείων είναι υψηλού ρίσκου εάν δεν υπάρξει μία σταθεροποίηση του κλίματος στην αγορά μετοχών.
Οι συσσωρευμένες ζημίες αποτελούν «ναρκοπέδιο» για την επιχείρηση, όταν μάλιστα δεν υπάρχει ξεκάθαρη εικόνα στη στρατηγική της εκάστοτε διοίκησης για να εξέλθει η εταιρεία από τον εκρηκτικό συνδυασμό των
ζημιών και του υψηλού δανεισμού. Οσες επιχειρήσεις δεν πετύχουν αναδιάρθρωση των δανείων τους μέσα στο β΄ τρίμηνο του 2011 έχουν συγκεκριμένες επιλογές: πώληση θυγατρικών, αλλαγή έδρας ή εξαγορά από μεγαλύτερες εταιρείες του κλάδου. Ο χρόνος ήδη μετρά αντίστροφα. Δεν υπάρχει περιθώριο ελιγμών και καθυστερήσεων.
Ανέστης Ντόκας
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών