γράφει : Αλεξάνδρα Τόμπρα
Να μεταρρυθμίσει τις οικονομικές σχέσεις μεταξύ των διαφόρων επιπέδων διακυβέρνησης έως το 2020, καλεί τη γερμανική κυβέρνηση η Deutsche Bank, στην σημερινή της ανάλυση για τις επιπτώσεις του δανεισμού των κυβερνήσεων των κρατιδίων στο ομοσπονδιακό χρέος.
Σύμφωνα με την ανάλυση της Deutsche Bank, η οποία στην ουσία αποτελεί και έναν προπομπό για τη διαμόρφωση των μελλοντικών ευρωπαϊκών σχέσεων, στο τέλος του 2011 (σύμφωνα με τα πιο ολοκληρωμένα οικονομικά στοιχεία διαθέσιμα στατιστικά στοιχεία), το επίπεδο του ομοσπονδιακού χρέους ανήλθε στα 1,272 τρισ. ευρώ. Αυτό μπορεί είτε να χωριστεί ανάλογα με το αντίστοιχο μερίδιο του γερμανικού ΑΕΠ για κάθε ομόσπονδο κράτος ή με το μερίδιο του συνολικού πληθυσμού της Γερμανίας. Υπάρχουν επιχειρήματα υπέρ και των δύο αυτών επιλογών. Το μέγεθος του πληθυσμού είναι ένας σημαντικός παράγοντας στο σύστημα εξισορρόπησης και την κατανομή των φορολογικών εσόδων. Ακαθάριστο εγχώριο προϊόν είναι ένα μέγεθος που δείχνει την οικονομική δύναμη με την οποία ένα ομόσπονδο κράτος μπορεί να εκτελέσει την εξυπηρέτηση του χρέους του (τόκοι και αποπληρωμή του αρχικού κεφαλαίου). Επιπλέον, το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι ένα διεθνές πρότυπο μέτρο σύγκρισης.
Λόγω της ομοσπονδιακής δομής της Γερμανίας, θα μπορούσε κανείς να θέσει το ερώτημα για το πώς τα ομόσπονδα κρατίδια θα μπορούσαν να ευημερήσουν, αν η ομοσπονδιακή κυβέρνηση μοίραζε το χρέος μεταξύ τους. Από τα παραπάνω στοιχεία, γίνεται σαφές ότι σε ορισμένα ομόσπονδα κράτη, η κατάσταση είναι ακόμη πιο επισφαλής και σε άλλους δεν είναι τόσο θετική όσο θα έπρεπε.
Από την επεξεργασία των στοιχείων υπάρχουν τρία ευρήματα που μπορούν να εντοπιστούν:
- Υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των κρατιδίων με τιμές που κυμαίνονται από μόλις κάτω από το 60% έως το 120% περίπου του ΑΕΠ.
- Με βάση την αναλογία του ΑΕΠ υπάρχουν μόνο δύο ομόσπονδα κρατίδια (Βαυαρία και Σαξονία) που συμμορφώνονται με το όριο του Μάαστριχτ του 60%. Τα χρέη του Βερολίνου και της Βρέμης, ιδίως διογκωμένων (το 2011) σε επίπεδα όπως αυτά της Ιρλανδίας ή της Ιταλίας.
- Η ευθύνη για την αύξηση του χρέους δεν έγκειται αποκλειστικά και μόνο με την οικονομική κρίση. Στην πραγματικότητα, το επίπεδο του χρέους έχει αυξηθεί σταθερά σε πολλά από τα ομόσπονδα κράτη από την επανένωση της Γερμανίας.
Μέχρι το 2020 το αργότερο, η Γερμανία πρέπει να μεταρρυθμίσει τις οικονομικές σχέσεις μεταξύ των διαφόρων επιπέδων διακυβέρνησης. Με δεδομένη την ανησυχητική κατάσταση του χρέους και τον αδιαφανή ιστό των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των κρατιδίων και της ομοσπονδιακής κυβέρνησης χρειάζεται προσοχή. Το φρένο χρέους από μόνο του θα μπορούσε διαφορετικά να αποδειχθεί ανεπαρκές, καταλήγει η Deutsche Bank.
www.bankingnews.gr
Λόγω της ομοσπονδιακής δομής της Γερμανίας, θα μπορούσε κανείς να θέσει το ερώτημα για το πώς τα ομόσπονδα κρατίδια θα μπορούσαν να ευημερήσουν, αν η ομοσπονδιακή κυβέρνηση μοίραζε το χρέος μεταξύ τους. Από τα παραπάνω στοιχεία, γίνεται σαφές ότι σε ορισμένα ομόσπονδα κράτη, η κατάσταση είναι ακόμη πιο επισφαλής και σε άλλους δεν είναι τόσο θετική όσο θα έπρεπε.
Από την επεξεργασία των στοιχείων υπάρχουν τρία ευρήματα που μπορούν να εντοπιστούν:
- Υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των κρατιδίων με τιμές που κυμαίνονται από μόλις κάτω από το 60% έως το 120% περίπου του ΑΕΠ.
- Με βάση την αναλογία του ΑΕΠ υπάρχουν μόνο δύο ομόσπονδα κρατίδια (Βαυαρία και Σαξονία) που συμμορφώνονται με το όριο του Μάαστριχτ του 60%. Τα χρέη του Βερολίνου και της Βρέμης, ιδίως διογκωμένων (το 2011) σε επίπεδα όπως αυτά της Ιρλανδίας ή της Ιταλίας.
- Η ευθύνη για την αύξηση του χρέους δεν έγκειται αποκλειστικά και μόνο με την οικονομική κρίση. Στην πραγματικότητα, το επίπεδο του χρέους έχει αυξηθεί σταθερά σε πολλά από τα ομόσπονδα κράτη από την επανένωση της Γερμανίας.
Μέχρι το 2020 το αργότερο, η Γερμανία πρέπει να μεταρρυθμίσει τις οικονομικές σχέσεις μεταξύ των διαφόρων επιπέδων διακυβέρνησης. Με δεδομένη την ανησυχητική κατάσταση του χρέους και τον αδιαφανή ιστό των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των κρατιδίων και της ομοσπονδιακής κυβέρνησης χρειάζεται προσοχή. Το φρένο χρέους από μόνο του θα μπορούσε διαφορετικά να αποδειχθεί ανεπαρκές, καταλήγει η Deutsche Bank.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών