γράφει : Αλεξάνδρα Τόμπρα
Στον τραπεζικό γκισέ και όχι στους ασφαλιστικούς πράκτορες στρέφονται πλέον οι δανειολήπτες που ψάχνουν «ασπίδα προστασίας» απέναντι στις οικονομικές δυσκολίες και την κρίση.
Την ίδια στιγμή, οι ίδιες οι τράπεζες επιδιώκουν να «θωρακίσουν» τα χαρτοφυλάκια τους, συνδυάζοντας παλιά και νέα δάνεια με ασφαλιστικές καλύψεις, σε περίπτωση ασθένειας, ατυχήματος ή απώλειας εργασίας του δανειολήπτη.
Την ίδια στιγμή, οι ίδιες οι τράπεζες επιδιώκουν να «θωρακίσουν» τα χαρτοφυλάκια τους, συνδυάζοντας παλιά και νέα δάνεια με ασφαλιστικές καλύψεις, σε περίπτωση ασθένειας, ατυχήματος ή απώλειας εργασίας του δανειολήπτη.
Για αμφότερους τους λόγους, τα τραπεζοασφαλιστικά προγράμματα έχουν πάρει την ανιούσα το τελευταίο διάστημα ενώ μια σειρά από τράπεζες λανσάρουν και διαφημίζουν «πακέτα» στεγαστικών δανείων με έξτρα ασφαλιστικές καλύψεις.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι Alpha Bank και Eurobank, οι οποίες «παντρεύουν» τα στεγαστικά τους δάνεια όχι μόνο με προστασία έναντι της ανόδου των επιτοκίων, αλλά και αναλαμβάνουν –μέσω ειδικού ασφαλιστικού όρου- να πληρώνουν τη δόση του πελάτη τους αν αυτό πάθει ατύχημα, αρρωστήσει ή χάσει τη δουλειά του.
Γενικότερα πάντως, είτε πρόκειται για στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια είτε για περίθαλψη και συνταξιοδότηση, το τελευταίο διάστημα ένα μεγάλο κομμάτι των Ελλήνων αναζητά εξασφάλιση από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
Αντίστοιχα, πέρα από τις δύο παραπάνω τράπεζες το τελευταίο διάστημα μια σειρά από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα έχουν λανσάρει μια σειρά από νέου τύπου ασφάλειες, που απευθύνονται σε παλιούς αλλά και νέους δανειολήπτες, ενώ παράλληλα ενισχύουν τα τραπεζοασφαλιστικά τους προϊόντα.
Καταλυτικά στην αύξηση του ενδιαφέροντος για τα τραπεζοασφαλιστικά προγράμματα λειτουργούν επίσης η αυξημένη ανασφάλεια που υπάρχει το τελευταίο διάστημα σε σχέση με το συνταξιοδοτικό καθεστώς και το ύψος των συντάξεων που θα πάρει κανείς αν και όταν ολοκληρώσει τον εργασιακό του βίο, αλλά και οι φοροαπαλλαγές που δίνουν τα ασφαλιστικά προϊόντα.
Τι προσφέρουν τα τραπεζικά ιδρύματα
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον λοιπόν, μόνο τυχαίο δεν είναι το «μπαράζ» επιπλέον καλύψεων με τις οποίες οι τράπεζες συνοδεύουν τα στεγαστικά αλλά και καταναλωτικά δάνεια.
Στο παρελθόν, για να πάρει τη χρηματοδότηση από την τράπεζα ο δανειολήπτης ασφαλιζόταν αναγκαστικά σε περίπτωση σεισμού και θανάτου. Τώρα όμως το «πακέτο» περιλαμβάνει κάλυψη στην περίπτωση απώλειας εργασίας, ατυχήματος ή και ασθένειας. Με άλλα λόγια, αν ο δανειολήπτης αντιμετωπίσει μια έκτακτη ανάγκη, η ασφαλιστική αναλαμβάνει να πληρώσει τη δόση του δανείου στην τράπεζα. Μάλιστα, ενώ στο παρελθόν οι έξτρα παροχές ήταν προαιρετικές σήμερα αρκετά συχνά, στους νέους δανειολήπτες ή στις περιπτώσεις αναχρηματοδότησης οφειλών, οι ίδιες οι τράπεζες περιλαμβάνουν τις καλύψεις αυτές στο «πακέτο» του δανείου –συνυπολογίζοντάς τις στο τελικό επιτόκιο.
Με τον τρόπο αυτό καταφέρνουν να δημιουργήσουν ένα ανάχωμα, τόσο για τους εαυτούς τους όσο και τους πελάτες τους για το ενδεχόμενο επισφαλειών, ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζουν την επιπλέον εξασφάλιση ως δώρο προς το δανειολήπτη.
Την ίδια στιγμή, τόσο έντονη είναι η ανασφάλεια και από την πλευρά των πελατών, ώστε ολοένα και περισσότεροι δανειολήπτες είναι διατεθειμένοι να δώσουν ένα επιπλέον, «συμβολικό» ποσό της τάξης των 5 με 10 ευρώ ανά μήνα, προκειμένου να «έχουν το κεφάλι τους ήσυχο», ειδικά στην τρέχουσα συγκυρία, όπου οι πάσης φύσεως απώλειες εισοδήματος είναι αρκετά συχνές
Γιατί γυρνούν την πλάτη στις ασφαλιστικές
Η στροφή των πελατών στις τραπεζοασφάλειες σηματοδοτεί παράλληλα και μειωμένο ενδιαφέρον για τις παραδοσιακές ασφαλιστικές εταιρείες. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι το μερίδιο αγοράς των τραπεζοασφαλειών στον κλάδο ζωής πλησιάζει το 35% έναντι μόλις 10% το 2001ενώ στις γενικές ασφαλίσεις το μερίδιο εκτιμάται ότι ανέρχεται στο 20% περίπου. Μάλιστα, σύμφωνα με στελέχη της αγοράς, υπάρχει «πεδίο δόξης λαμπρό» καθώς στο εξωτερικό τα αντίστοιχα ποσοστά είναι σαφώς μεγαλύτερα. Στην Πορτογαλία, το μερίδιο αγοράς του bancassurance στον κλάδο ζωής φτάνει περίπου το 80%, στην Ισπανία ξεπερνά το 70%, στη Γαλλία το 60% και στην Ιταλία το 50%.
Οι λόγοι για τους οποίους οι τραπεζοασφάλειες κερδίζουν έδαφος είναι αρκετοί. Το χαμηλότερο κόστος είναι ίσως ο πιο βασικός. Παράλληλα, αρκετοί είναι οι πελάτες των ασφαλιστικών που «γυρίζουν την πλάτη» σε αυτές, προτιμώντας το κύρος των τραπεζών. Επιπλέον, η πρότερη συνεργασία με τα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα είναι ένας ακόμη λόγος εμπιστοσύνης. Τέλος, οι ίδιες οι εγχώριες τράπεζες προτάσσουν τις συνεργασίες που έχουν αναπτύξει με παγκόσμιου βεληνεκούς ασφαλιστικούς κολοσσούς, επιτείνοντας έτσι το αίσθημα σιγουριάς προς τους πελάτες τους.
Γιώργος Θεοδώρου
www.bankingnews.gr
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι Alpha Bank και Eurobank, οι οποίες «παντρεύουν» τα στεγαστικά τους δάνεια όχι μόνο με προστασία έναντι της ανόδου των επιτοκίων, αλλά και αναλαμβάνουν –μέσω ειδικού ασφαλιστικού όρου- να πληρώνουν τη δόση του πελάτη τους αν αυτό πάθει ατύχημα, αρρωστήσει ή χάσει τη δουλειά του.
Γενικότερα πάντως, είτε πρόκειται για στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια είτε για περίθαλψη και συνταξιοδότηση, το τελευταίο διάστημα ένα μεγάλο κομμάτι των Ελλήνων αναζητά εξασφάλιση από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
Αντίστοιχα, πέρα από τις δύο παραπάνω τράπεζες το τελευταίο διάστημα μια σειρά από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα έχουν λανσάρει μια σειρά από νέου τύπου ασφάλειες, που απευθύνονται σε παλιούς αλλά και νέους δανειολήπτες, ενώ παράλληλα ενισχύουν τα τραπεζοασφαλιστικά τους προϊόντα.
Καταλυτικά στην αύξηση του ενδιαφέροντος για τα τραπεζοασφαλιστικά προγράμματα λειτουργούν επίσης η αυξημένη ανασφάλεια που υπάρχει το τελευταίο διάστημα σε σχέση με το συνταξιοδοτικό καθεστώς και το ύψος των συντάξεων που θα πάρει κανείς αν και όταν ολοκληρώσει τον εργασιακό του βίο, αλλά και οι φοροαπαλλαγές που δίνουν τα ασφαλιστικά προϊόντα.
Τι προσφέρουν τα τραπεζικά ιδρύματα
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον λοιπόν, μόνο τυχαίο δεν είναι το «μπαράζ» επιπλέον καλύψεων με τις οποίες οι τράπεζες συνοδεύουν τα στεγαστικά αλλά και καταναλωτικά δάνεια.
Στο παρελθόν, για να πάρει τη χρηματοδότηση από την τράπεζα ο δανειολήπτης ασφαλιζόταν αναγκαστικά σε περίπτωση σεισμού και θανάτου. Τώρα όμως το «πακέτο» περιλαμβάνει κάλυψη στην περίπτωση απώλειας εργασίας, ατυχήματος ή και ασθένειας. Με άλλα λόγια, αν ο δανειολήπτης αντιμετωπίσει μια έκτακτη ανάγκη, η ασφαλιστική αναλαμβάνει να πληρώσει τη δόση του δανείου στην τράπεζα. Μάλιστα, ενώ στο παρελθόν οι έξτρα παροχές ήταν προαιρετικές σήμερα αρκετά συχνά, στους νέους δανειολήπτες ή στις περιπτώσεις αναχρηματοδότησης οφειλών, οι ίδιες οι τράπεζες περιλαμβάνουν τις καλύψεις αυτές στο «πακέτο» του δανείου –συνυπολογίζοντάς τις στο τελικό επιτόκιο.
Με τον τρόπο αυτό καταφέρνουν να δημιουργήσουν ένα ανάχωμα, τόσο για τους εαυτούς τους όσο και τους πελάτες τους για το ενδεχόμενο επισφαλειών, ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζουν την επιπλέον εξασφάλιση ως δώρο προς το δανειολήπτη.
Την ίδια στιγμή, τόσο έντονη είναι η ανασφάλεια και από την πλευρά των πελατών, ώστε ολοένα και περισσότεροι δανειολήπτες είναι διατεθειμένοι να δώσουν ένα επιπλέον, «συμβολικό» ποσό της τάξης των 5 με 10 ευρώ ανά μήνα, προκειμένου να «έχουν το κεφάλι τους ήσυχο», ειδικά στην τρέχουσα συγκυρία, όπου οι πάσης φύσεως απώλειες εισοδήματος είναι αρκετά συχνές
Γιατί γυρνούν την πλάτη στις ασφαλιστικές
Η στροφή των πελατών στις τραπεζοασφάλειες σηματοδοτεί παράλληλα και μειωμένο ενδιαφέρον για τις παραδοσιακές ασφαλιστικές εταιρείες. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι το μερίδιο αγοράς των τραπεζοασφαλειών στον κλάδο ζωής πλησιάζει το 35% έναντι μόλις 10% το 2001ενώ στις γενικές ασφαλίσεις το μερίδιο εκτιμάται ότι ανέρχεται στο 20% περίπου. Μάλιστα, σύμφωνα με στελέχη της αγοράς, υπάρχει «πεδίο δόξης λαμπρό» καθώς στο εξωτερικό τα αντίστοιχα ποσοστά είναι σαφώς μεγαλύτερα. Στην Πορτογαλία, το μερίδιο αγοράς του bancassurance στον κλάδο ζωής φτάνει περίπου το 80%, στην Ισπανία ξεπερνά το 70%, στη Γαλλία το 60% και στην Ιταλία το 50%.
Οι λόγοι για τους οποίους οι τραπεζοασφάλειες κερδίζουν έδαφος είναι αρκετοί. Το χαμηλότερο κόστος είναι ίσως ο πιο βασικός. Παράλληλα, αρκετοί είναι οι πελάτες των ασφαλιστικών που «γυρίζουν την πλάτη» σε αυτές, προτιμώντας το κύρος των τραπεζών. Επιπλέον, η πρότερη συνεργασία με τα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα είναι ένας ακόμη λόγος εμπιστοσύνης. Τέλος, οι ίδιες οι εγχώριες τράπεζες προτάσσουν τις συνεργασίες που έχουν αναπτύξει με παγκόσμιου βεληνεκούς ασφαλιστικούς κολοσσούς, επιτείνοντας έτσι το αίσθημα σιγουριάς προς τους πελάτες τους.
Γιώργος Θεοδώρου
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών