γράφει : Αλεξάνδρα Τόμπρα
Δύο επιλογές έχουν οι Ευρωπαίοι. Ή να κάνουν ένα βήμα προς το άγνωστο αφήνοντας ή ωθώντας την Ελλάδα εκτός ευρώ, ή να προσπαθήσουν να τη φέρουν σε βιώσιμη τροχιά, θεωρεί ο επικεφαλής της VR Capital Group, Richard Deitz, σε άρθρο του στο περιοδικό Economist, συστήνοντας ότι στην παρούσα φάση η δεύτερη επιλογή είναι και αυτή που θα πρέπει να επιλέξουν οι Ευρωπαίοι.
Σύμφωνα με τον Deitz, η ελληνική φερεγγυότητα θα μπορούσε να αποκατασταθεί με ελάχιστο κόστος για τους Ευρωπαίους, εάν ο επίσημος τομέας περιλαμβάνει μια εποικοδομητική και δημιουργική προσέγγιση τριών σταδίων.
Το ταξίδι της επιστροφής δεν θα είναι εύκολο. Η κακή εφαρμογή του Μνημονίου από την Ελλάδα, σε συνδυασμό με τη βαθιά ύφεση και τη μαζική εκροή καταθέσεων έχουν δημιουργήσει μια πολύ δυσάρεστη κατάσταση στη χώρα. Η BNP Paribas εκτιμά ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας θα ανέλθει σε 335 δις. ευρώ στο τέλος του 2012 (υποθέτοντας τη συνέχεια των εκταμιεύσεων των δόσεων από το πακέτο στήριξης). Εν τω μεταξύ, το ΑΕΠ θα μειωθεί πιθανότατα φέτος τουλάχιστον κατά 6%, διαμορφώνοντας το στα 202 δις. ευρώ, οδηγώντας το χρέος στο 166%.
Αυτό το επίπεδο του χρέους είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό για τον επίσημο τομέα των πιστωτών της χώρας, καθώς μετά τη φετινή συμμετοχή των ιδιωτών στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, πλέον ο «κλήρος» σε περίπτωση και νέας αναδιάρθρωσης στο μέλλον, θα πέσει στον επίσημο τομέα.
Αν όμως η Ελλάδα τηρήσει το πρόγραμμα προσαρμογής της πιστά, τότε μπορεί η χώρα, με την κατάλληλη υποστήριξη να επανέλθει σε βιώσιμη τροχιά. Με την εφαρμογή τριών βασικών σημείων στην πολιτική, θα μπορούσε να μειωθεί το χρέος προς το ΑΕΠ στην Ελλάδα κατά τουλάχιστον 40%.
Ποια είναι αυτά;
Πρώτον, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα πρέπει να πουλήσει σε τιμή κτήσης τα 50 δις. ευρώ ελληνικών ομολόγων που κατέχει στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (EFSF/ESM). Η ΕΚΤ θα μπορούσε να πωλήσει τα ομόλογα της στα 70 σεντς του ευρώ, χωρίς να υποστεί απώλειες. Το EFSF, με τη σειρά του, θα μπορούσε να ανταλλάξει τα ομόλογα αυτά με νέα, μακροπρόθεσμα ομόλογα με την Ελλάδα. Το βήμα αυτό θα μπορούσε να πετύχει μια μείωση κατά 15 δισ. ευρώ (7,4% του ΑΕΠ) του συνολικού χρέους της Ελλάδας, παρέχοντας παράλληλα τις ανάσες που ζήτησε η χώρα, από το Βερολίνο και το Παρίσι.
Στη συνέχεια, η ευρωζώνη θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει, μέσω EFSF ή ESM νέο δάνειο, για την αγορά ιδίων τίτλων έως 63 δις. ευρώ, δηλαδή των ομολόγων που προέκυψαν από το PSI. Δεδομένου του υψηλού πιστωτικού κινδύνου της χώρας, αι τις φήμες για επικείμενο "Grexit", αυτά τα ομόλογα διαπραγματεύονται στην αγορά σε πολύ χαμηλή τιμή. Σε αυτή την περίπτωση, περίπου 50 δισ. του δημοσίου χρέους θα μπορούσαν να αντικατασταθούν από 12,5 δισ. ευρώ δανείου από το EFSF, μειώνοντας το χρέος κατά 37,5 δις. ευρώ ή 18,6% του ΑΕΠ.
Ενώ η αγορά ιδίων τίτλων θα απαιτούσε νέα από το δημόσιο τομέα, η Ελλάδα θα μπορούσε να παράσχει πρόσθετες εγγυήσεις με περιουσιακά στοιχεία που προορίζονται για ιδιωτικοποίηση. Τα έσοδα από τις πωλήσεις ιδιωτικοποιήσεων θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να ακυρώσουν αυτό το χρέος και οι δανειστές θα έχουν μικρό κίνδυνο ως προς την τελική αποπληρωμή. Στην πραγματικότητα, η προσέγγιση αυτή θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα «πολλαπλασιαστή ισχύος», καθώς για κάθε ευρώ ιδιωτικοποιήσεων, θα μπορούσε να ακυρώσει 4 ευρώ εθνικού χρέους.
Τέλος, στην Ελλάδα θα πρέπει να παρέχονται οι ίδιες δυνατότητες με την Ισπανία και τις άλλες υπό διάσωση χώρες, να μεταφερθούν τα δάνεια που προορίζονται για τη διάσωση των τραπεζών από το Ελληνικό Δημόσιο (μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας) στον ESM. Στην περίπτωση της Ελλάδα, τέσσερις συστημικές τράπεζες έχουν λάβει 18,5 δις. ευρώ ΤΧΣ έως σήμερα, ενώ αναμένεται να λάβουν ακόμη περισσότερα.
Ο συνδυασμός αυτών των τριών βημάτων θα μπορούσε να μειώσει το ελληνικό χρέος κατά 41,1% ή 83 δις. ευρώ, φτάνοντας το ελληνικό χρέος κοντά στο 120%, επίπεδα που μπορούν να θεωρηθούν βιώσιμα, καταλήγει ο Deitz.
www.bankingnews.gr
Το ταξίδι της επιστροφής δεν θα είναι εύκολο. Η κακή εφαρμογή του Μνημονίου από την Ελλάδα, σε συνδυασμό με τη βαθιά ύφεση και τη μαζική εκροή καταθέσεων έχουν δημιουργήσει μια πολύ δυσάρεστη κατάσταση στη χώρα. Η BNP Paribas εκτιμά ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας θα ανέλθει σε 335 δις. ευρώ στο τέλος του 2012 (υποθέτοντας τη συνέχεια των εκταμιεύσεων των δόσεων από το πακέτο στήριξης). Εν τω μεταξύ, το ΑΕΠ θα μειωθεί πιθανότατα φέτος τουλάχιστον κατά 6%, διαμορφώνοντας το στα 202 δις. ευρώ, οδηγώντας το χρέος στο 166%.
Αυτό το επίπεδο του χρέους είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό για τον επίσημο τομέα των πιστωτών της χώρας, καθώς μετά τη φετινή συμμετοχή των ιδιωτών στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, πλέον ο «κλήρος» σε περίπτωση και νέας αναδιάρθρωσης στο μέλλον, θα πέσει στον επίσημο τομέα.
Αν όμως η Ελλάδα τηρήσει το πρόγραμμα προσαρμογής της πιστά, τότε μπορεί η χώρα, με την κατάλληλη υποστήριξη να επανέλθει σε βιώσιμη τροχιά. Με την εφαρμογή τριών βασικών σημείων στην πολιτική, θα μπορούσε να μειωθεί το χρέος προς το ΑΕΠ στην Ελλάδα κατά τουλάχιστον 40%.
Ποια είναι αυτά;
Πρώτον, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα πρέπει να πουλήσει σε τιμή κτήσης τα 50 δις. ευρώ ελληνικών ομολόγων που κατέχει στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (EFSF/ESM). Η ΕΚΤ θα μπορούσε να πωλήσει τα ομόλογα της στα 70 σεντς του ευρώ, χωρίς να υποστεί απώλειες. Το EFSF, με τη σειρά του, θα μπορούσε να ανταλλάξει τα ομόλογα αυτά με νέα, μακροπρόθεσμα ομόλογα με την Ελλάδα. Το βήμα αυτό θα μπορούσε να πετύχει μια μείωση κατά 15 δισ. ευρώ (7,4% του ΑΕΠ) του συνολικού χρέους της Ελλάδας, παρέχοντας παράλληλα τις ανάσες που ζήτησε η χώρα, από το Βερολίνο και το Παρίσι.
Στη συνέχεια, η ευρωζώνη θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει, μέσω EFSF ή ESM νέο δάνειο, για την αγορά ιδίων τίτλων έως 63 δις. ευρώ, δηλαδή των ομολόγων που προέκυψαν από το PSI. Δεδομένου του υψηλού πιστωτικού κινδύνου της χώρας, αι τις φήμες για επικείμενο "Grexit", αυτά τα ομόλογα διαπραγματεύονται στην αγορά σε πολύ χαμηλή τιμή. Σε αυτή την περίπτωση, περίπου 50 δισ. του δημοσίου χρέους θα μπορούσαν να αντικατασταθούν από 12,5 δισ. ευρώ δανείου από το EFSF, μειώνοντας το χρέος κατά 37,5 δις. ευρώ ή 18,6% του ΑΕΠ.
Ενώ η αγορά ιδίων τίτλων θα απαιτούσε νέα από το δημόσιο τομέα, η Ελλάδα θα μπορούσε να παράσχει πρόσθετες εγγυήσεις με περιουσιακά στοιχεία που προορίζονται για ιδιωτικοποίηση. Τα έσοδα από τις πωλήσεις ιδιωτικοποιήσεων θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να ακυρώσουν αυτό το χρέος και οι δανειστές θα έχουν μικρό κίνδυνο ως προς την τελική αποπληρωμή. Στην πραγματικότητα, η προσέγγιση αυτή θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα «πολλαπλασιαστή ισχύος», καθώς για κάθε ευρώ ιδιωτικοποιήσεων, θα μπορούσε να ακυρώσει 4 ευρώ εθνικού χρέους.
Τέλος, στην Ελλάδα θα πρέπει να παρέχονται οι ίδιες δυνατότητες με την Ισπανία και τις άλλες υπό διάσωση χώρες, να μεταφερθούν τα δάνεια που προορίζονται για τη διάσωση των τραπεζών από το Ελληνικό Δημόσιο (μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας) στον ESM. Στην περίπτωση της Ελλάδα, τέσσερις συστημικές τράπεζες έχουν λάβει 18,5 δις. ευρώ ΤΧΣ έως σήμερα, ενώ αναμένεται να λάβουν ακόμη περισσότερα.
Ο συνδυασμός αυτών των τριών βημάτων θα μπορούσε να μειώσει το ελληνικό χρέος κατά 41,1% ή 83 δις. ευρώ, φτάνοντας το ελληνικό χρέος κοντά στο 120%, επίπεδα που μπορούν να θεωρηθούν βιώσιμα, καταλήγει ο Deitz.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών