γράφει : ΜΙΝΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
Τα εννέα βήματα που θα πρέπει να γίνουν ώστε η ευρωζώνη να βγει από το τούνελ της κρίσης παρουσιάζει η αναλύτρια του Business Insider, Simone Foxman, η οποία θεωρεί ότι ότι μέχρι οι Ευρωπαίοι να ολοκληρώσουν όλα αυτά τα βήματα, και με δεδομένο τον χαμένο χρόνο που έχει περάσει, είναι πολύ πιθανό να δούμε περισσότερα πακέτα διάσωσης και περισσότερες αναδιαρθρώσεις χρέους.
Αναλυτικά τα εννέα βήματα:
1.Οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να ιεραρχήσουν τα προβλήματα τους στο ζήτημα του χρέους
Τα επίσημη ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα (όπως η ΕΚΤ) έχουν αγοράσει κρατικά ομόλογα των προβληματικών χωρών σε μια προσπάθεια να διατηρήσουν το κόστος δανεισμού τους σε χαμηλά επίπεδα. Ωστόσο, το γεγονός ότι οι επίσημοι πιστωτές δεν έλαβαν απώλειες, όταν η Ελλάδα αναδιάρθρωσε τα χρέη της το Μάρτιο σηματοδότησε στο επενδυτικό κοινό ότι οι ίδιοι είχουν γίνει de facto ανώτεροι ομολογιούχοι, ενώ οι ιδιώτες επενδυτές είχαν υποβαθμιστεί.
Η εξέλιξη αυτή αποθάρρυνε τους ιδιώτες επενδυτές από την αγορά περισσότερο δημόσιου χρέους από χώρες που πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να χρεωκοπήσουν. Ένας από τους κυριότερους τρόπους με τους οποίους η ΕΚΤ και τα ταμεία της ΕΕ μπορούν να μετριάσουν τις πιέσεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές είναι η αγορά κρατικών ομολόγων, αλλά ο Draghi αρνείται να κάνει περισσότερα, πριν επιλυθούν τα δημοσιονομικά προβλήματα.
2. Οριστικοποίηση των σχεδίων για τη χρήση των ευρωπαϊκών κονδυλίων διάσωσης, των EFSF και ESM
Η ΕΚΤ δεν θέλει να είναι ο μόνος οργανισμός που θα αγοράζει κρατικά ομόλογα, και αναμένει από τις χώρες της ΕΕ να συμμετάσχουν στην προσπάθεια. Και τα δύο κεφάλαια διάσωσης επιτρέπεται να αγοράσουν κρατικά ομόλογα, αλλά οι χώρες της Βόρειας Ευρώπης έχουν αντισταθεί σε τέτοιου είδους κινήσεις.
Μια τέτοια εξέλιξη είναι πολύ σημαντική για την αντιμετώπιση των ανησυχιών σχετικά με τις αγορές ομολόγων της Ιταλίας και της Ισπανίας. Οι περισσότεροι αναλυτές πιστεύουν ότι οι χώρες αυτές θα πρέπει να έχουν ορισμένες προϋποθέσεις, ώστε τα ευρωπαϊκά κονδύλια διάσωσης για να χρησιμοποιηθούν για το σκοπό αυτό. Παράλληλα, παραμένει να δούμε εάν το γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο θα εγκρινεί τις νέες αρμοδιότητες των Ταμείων και με ποιους όρους θα γίνει αυτό.
3.Να υπάρξει απόφαση σχετικά με ένα νέο ελληνικό πακέτο διάσωσης
Η Ελλάδα έγινε η πρώτη ανεπτυγμένη οικονομία που χρεοκόπησε τα τελευταία 60 χρόνια. Ωστόσο, το υψηλό δημόσιο χρέος έχουν επιδεινώσει τις προοπτικές για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας.
Έτσι μια άλλη αναδιάρθρωση, πιθανόν για τους επίσημους πιστωτές της Ελλάδας φαίνεται σχεδόν αναπόφευκτη σε αυτό το σημείο. Όπως συζητήσαμε στο πρώτο βήμα, αυτό θα στείλει ένα θετικό μήνυμα στους ιδιώτες αγοραστές του δημόσιου χρέους, διότι αυτό θα σημάνει ότι οι επενδυτές δεν θα υποστούν δυσανάλογες απώλειες στην περίπτωση της αναδιάρθρωσης σε άλλη χώρα.
4. Η ΕΚΤ να ξαναρχίσει τις αγορές των κρατικών ομολόγων
Όπως εξηγήθηκε προηγουμένως, οι αγορές ομολόγων από την ΕΚΤ έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της ζήτησης για κρατικά ομόλογα πιέζοντας προς τα κάτω τις αποδόσεις. Σε αντίθεση με την προηγούμενη φορά, η κεντρική τράπεζα όμως φαίνεται αδύναμη να χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά τη νομισματική πολιτική για το σκοπό αυτό, μη μπορώντας να αποκαταστήσει την πίστη στις Ευρωπαϊκές αρχές. Αυτές θα πρέπει να συνοδευτούν με κινήσεις δημοσιονομικής προσαρμογής.
5. Δημιουργία ευρωπαϊκής αρχής τραπεζών
Τον Ιούνιο, οι ευρωπαίοι ηγέτες αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια ευρωπαϊκή τραπεζική αρχή για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Η δημιουργία αυτού του θεσμού θα μπορούσε να αποτελέσει το πρώτο βήμα προς τον διαχωρισμό των προβλημάτων των τραπεζών από τις κυβερνήσεις και τη δημιουργία μιας κεντρικής ευρωπαϊκής κυβέρνησης.
Όμως, οι επενδυτές ανησυχούν ότι αυτός ο οργανισμός δεν θα έχει ούτε τη δύναμη ούτε τη διαφάνεια. Οι ηγέτες της ΕΕ θέλουν την ΕΚΤ να οδηγήσει την δημιουργία αυτού του θεσμού, ωστόσο η ίδια η ΕΚΤ παραμένει αναξιόπιστη (τουλάχιστον σε σύγκριση με την Federal Reserve), καθώς είναι πολύ πιο πιθανό να μην υπάρχει η απαιτούμενη διαφάνεια.
Τέλος, οι ηγέτες της ΕΕ είναι πιθανό να αντισταθούν στις προσπάθειες να φύγει ο έλεγχος των εγχώριων χρηματοπιστωτικών συστημάτων από τις εθνικές αρχές.
6. Δημιουργία συστήματος εγγύησης καταθέσεων
Το επόμενο βήμα μιας ευρωπαϊκής αρχής τραπεζών θα είναι ένα σύστημα εγγύησης καταθέσεων που θα στηρίζουν τις καταθέσεις σε προβληματικές τράπεζες. Αυτό είναι το επόμενο βήμα για το διαχωρισμό των τραπεζικών συστημάτων από τις εθνικές κυβερνήσεις, και θα αποκαταστήσει πιθανό προθυμία των ξένων επενδυτών να δανείσουν χρήματα στην Ευρώπη. Αυτό είναι ένα σημαντικό βήμα για την τόνωση της ανάπτυξης.
7. Η ΕΚΤ να ανακοινώσει σχέδια στόχων για τις αποδόσεις κρατικών ομολόγων
Όταν κριθεί ότι οι ηγέτες της ΕΕ έχουν σημειώσει επαρκή πρόοδο στις οικονομικές μεταρρυθμίσεις, η ΕΚΤ είναι πιθανό να ανακοινώσει σχέδια για τον περιορισμό της διαφοράς μεταξύ του κόστους δανεισμού για τις περιφερειακές χώρες (δηλαδή την Ιταλία και την Ισπανία) και τον πυρήνα της Ευρώπης (Γερμανία, Γαλλία, κλπ.).
8. Εισαγωγή κάποιας μορφής κοινών ευρωομολόγων
Η εφαρμογή των ευρωομολόγων παραμένει ένα αμφιλεγόμενο σχέδιο, το οποίο είναι πιθανό να διαρκέσει χρόνια μέχρι να εγκριθούν. Ένα ορθολογικό επόμενο βήμα θα πρέπει να είναι η ομοσπονδιαοποίηση τουλάχιστον μέρους του χρέους, παρέχοντας την έμμεση υπόσχεση ότι μια ισχυρή χώρα όπως η Γερμανία θα σταθεί σε μία ασθενέστερη χώρα όπως η Πορτογαλία, σε περίπτωση έντασης των προβλημάτων.
9. Η πολιτική ένωση
Το τελικό κομμάτι του ευρωπαϊκού παζλ είναι πολιτική ένωση, με πλήρεις δημοσιονομικές μεταβιβάσεις που θα επιτρέψουν στην ευρωζώνη να λειτουργήσει ως ένα ομοσπονδιακό σύνολο (όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες). Στην περίπτωση αυτή, οι ευρωπαϊκές χώρες θα πρέπει να εγκαταλείψουν μέρους της κυριαρχίας τους.
Σήμερα, παραμένει ασαφές πώς ακριβώς θα έρθει η βαθύτερη πολιτική ένωση.
www.bankingnews.gr
1.Οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να ιεραρχήσουν τα προβλήματα τους στο ζήτημα του χρέους
Τα επίσημη ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα (όπως η ΕΚΤ) έχουν αγοράσει κρατικά ομόλογα των προβληματικών χωρών σε μια προσπάθεια να διατηρήσουν το κόστος δανεισμού τους σε χαμηλά επίπεδα. Ωστόσο, το γεγονός ότι οι επίσημοι πιστωτές δεν έλαβαν απώλειες, όταν η Ελλάδα αναδιάρθρωσε τα χρέη της το Μάρτιο σηματοδότησε στο επενδυτικό κοινό ότι οι ίδιοι είχουν γίνει de facto ανώτεροι ομολογιούχοι, ενώ οι ιδιώτες επενδυτές είχαν υποβαθμιστεί.
Η εξέλιξη αυτή αποθάρρυνε τους ιδιώτες επενδυτές από την αγορά περισσότερο δημόσιου χρέους από χώρες που πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να χρεωκοπήσουν. Ένας από τους κυριότερους τρόπους με τους οποίους η ΕΚΤ και τα ταμεία της ΕΕ μπορούν να μετριάσουν τις πιέσεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές είναι η αγορά κρατικών ομολόγων, αλλά ο Draghi αρνείται να κάνει περισσότερα, πριν επιλυθούν τα δημοσιονομικά προβλήματα.
2. Οριστικοποίηση των σχεδίων για τη χρήση των ευρωπαϊκών κονδυλίων διάσωσης, των EFSF και ESM
Η ΕΚΤ δεν θέλει να είναι ο μόνος οργανισμός που θα αγοράζει κρατικά ομόλογα, και αναμένει από τις χώρες της ΕΕ να συμμετάσχουν στην προσπάθεια. Και τα δύο κεφάλαια διάσωσης επιτρέπεται να αγοράσουν κρατικά ομόλογα, αλλά οι χώρες της Βόρειας Ευρώπης έχουν αντισταθεί σε τέτοιου είδους κινήσεις.
Μια τέτοια εξέλιξη είναι πολύ σημαντική για την αντιμετώπιση των ανησυχιών σχετικά με τις αγορές ομολόγων της Ιταλίας και της Ισπανίας. Οι περισσότεροι αναλυτές πιστεύουν ότι οι χώρες αυτές θα πρέπει να έχουν ορισμένες προϋποθέσεις, ώστε τα ευρωπαϊκά κονδύλια διάσωσης για να χρησιμοποιηθούν για το σκοπό αυτό. Παράλληλα, παραμένει να δούμε εάν το γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο θα εγκρινεί τις νέες αρμοδιότητες των Ταμείων και με ποιους όρους θα γίνει αυτό.
3.Να υπάρξει απόφαση σχετικά με ένα νέο ελληνικό πακέτο διάσωσης
Η Ελλάδα έγινε η πρώτη ανεπτυγμένη οικονομία που χρεοκόπησε τα τελευταία 60 χρόνια. Ωστόσο, το υψηλό δημόσιο χρέος έχουν επιδεινώσει τις προοπτικές για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας.
Έτσι μια άλλη αναδιάρθρωση, πιθανόν για τους επίσημους πιστωτές της Ελλάδας φαίνεται σχεδόν αναπόφευκτη σε αυτό το σημείο. Όπως συζητήσαμε στο πρώτο βήμα, αυτό θα στείλει ένα θετικό μήνυμα στους ιδιώτες αγοραστές του δημόσιου χρέους, διότι αυτό θα σημάνει ότι οι επενδυτές δεν θα υποστούν δυσανάλογες απώλειες στην περίπτωση της αναδιάρθρωσης σε άλλη χώρα.
4. Η ΕΚΤ να ξαναρχίσει τις αγορές των κρατικών ομολόγων
Όπως εξηγήθηκε προηγουμένως, οι αγορές ομολόγων από την ΕΚΤ έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της ζήτησης για κρατικά ομόλογα πιέζοντας προς τα κάτω τις αποδόσεις. Σε αντίθεση με την προηγούμενη φορά, η κεντρική τράπεζα όμως φαίνεται αδύναμη να χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά τη νομισματική πολιτική για το σκοπό αυτό, μη μπορώντας να αποκαταστήσει την πίστη στις Ευρωπαϊκές αρχές. Αυτές θα πρέπει να συνοδευτούν με κινήσεις δημοσιονομικής προσαρμογής.
5. Δημιουργία ευρωπαϊκής αρχής τραπεζών
Τον Ιούνιο, οι ευρωπαίοι ηγέτες αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια ευρωπαϊκή τραπεζική αρχή για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Η δημιουργία αυτού του θεσμού θα μπορούσε να αποτελέσει το πρώτο βήμα προς τον διαχωρισμό των προβλημάτων των τραπεζών από τις κυβερνήσεις και τη δημιουργία μιας κεντρικής ευρωπαϊκής κυβέρνησης.
Όμως, οι επενδυτές ανησυχούν ότι αυτός ο οργανισμός δεν θα έχει ούτε τη δύναμη ούτε τη διαφάνεια. Οι ηγέτες της ΕΕ θέλουν την ΕΚΤ να οδηγήσει την δημιουργία αυτού του θεσμού, ωστόσο η ίδια η ΕΚΤ παραμένει αναξιόπιστη (τουλάχιστον σε σύγκριση με την Federal Reserve), καθώς είναι πολύ πιο πιθανό να μην υπάρχει η απαιτούμενη διαφάνεια.
Τέλος, οι ηγέτες της ΕΕ είναι πιθανό να αντισταθούν στις προσπάθειες να φύγει ο έλεγχος των εγχώριων χρηματοπιστωτικών συστημάτων από τις εθνικές αρχές.
6. Δημιουργία συστήματος εγγύησης καταθέσεων
Το επόμενο βήμα μιας ευρωπαϊκής αρχής τραπεζών θα είναι ένα σύστημα εγγύησης καταθέσεων που θα στηρίζουν τις καταθέσεις σε προβληματικές τράπεζες. Αυτό είναι το επόμενο βήμα για το διαχωρισμό των τραπεζικών συστημάτων από τις εθνικές κυβερνήσεις, και θα αποκαταστήσει πιθανό προθυμία των ξένων επενδυτών να δανείσουν χρήματα στην Ευρώπη. Αυτό είναι ένα σημαντικό βήμα για την τόνωση της ανάπτυξης.
7. Η ΕΚΤ να ανακοινώσει σχέδια στόχων για τις αποδόσεις κρατικών ομολόγων
Όταν κριθεί ότι οι ηγέτες της ΕΕ έχουν σημειώσει επαρκή πρόοδο στις οικονομικές μεταρρυθμίσεις, η ΕΚΤ είναι πιθανό να ανακοινώσει σχέδια για τον περιορισμό της διαφοράς μεταξύ του κόστους δανεισμού για τις περιφερειακές χώρες (δηλαδή την Ιταλία και την Ισπανία) και τον πυρήνα της Ευρώπης (Γερμανία, Γαλλία, κλπ.).
8. Εισαγωγή κάποιας μορφής κοινών ευρωομολόγων
Η εφαρμογή των ευρωομολόγων παραμένει ένα αμφιλεγόμενο σχέδιο, το οποίο είναι πιθανό να διαρκέσει χρόνια μέχρι να εγκριθούν. Ένα ορθολογικό επόμενο βήμα θα πρέπει να είναι η ομοσπονδιαοποίηση τουλάχιστον μέρους του χρέους, παρέχοντας την έμμεση υπόσχεση ότι μια ισχυρή χώρα όπως η Γερμανία θα σταθεί σε μία ασθενέστερη χώρα όπως η Πορτογαλία, σε περίπτωση έντασης των προβλημάτων.
9. Η πολιτική ένωση
Το τελικό κομμάτι του ευρωπαϊκού παζλ είναι πολιτική ένωση, με πλήρεις δημοσιονομικές μεταβιβάσεις που θα επιτρέψουν στην ευρωζώνη να λειτουργήσει ως ένα ομοσπονδιακό σύνολο (όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες). Στην περίπτωση αυτή, οι ευρωπαϊκές χώρες θα πρέπει να εγκαταλείψουν μέρους της κυριαρχίας τους.
Σήμερα, παραμένει ασαφές πώς ακριβώς θα έρθει η βαθύτερη πολιτική ένωση.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών