Παρά τα όσα υποστηρίζουν και αναλύουν καθημερινά στα μέσα ενημέρωσης πολιτικοί και οικονομολόγοι, η κρίση του ευρώ δεν υπάρχει. Το ευρώ δεν χρειάζεται να ''διασωθεί'', γιατί αλλιώς θα καταρρεύσει, καθώς δεν υπάρχει νομισματική κρίση αλλά μόνο κρίση χρέους σε ορισμένες μεμονωμένες χώρες.
Μια διαφορετική όσο και ενδιαφέρουσα άποψη αναλύει σε άρθρο του στη Wall Street Journal ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Paris-Dauphine, Pascal Salin.
'Οπως γράφει ο Salin, η παρούσα κρίση δεν συνιστά νομισματικό πρόβλημα της Ευρώπης, αλλά κυρίως ένα πρόβλημα χρέους σε ορισμένες χώρες, όπως η Ελλάδα και η Ισπανία, που απλά τυχγάνει να είναι μέλη της ευρωζώνης. Ειδικότερα, πρόκειται για προβλήματα δημοσίου χρέους, που προέρχονται από κακή διαχέιριση του προϋπολογισμού από τις κυβερνήσεις τους. Αλλά δεν υπάρχει λογική σύνδεση μεταξύ των δημοσιονομικών καταστάσεων των εν λόγω χωρών και της λειτουργικότητας του ευρωσυστήματος, υποστηρίζει.
Το πρόβλημα του δημοσίου χρέους γίνεται πρόβλημα του ευρώ μόνο όσον αφορά τη στάση που κρατούν οι ευρωπαίκές κυβερνήσεις, επιμένοντας για ''ευρωπαίκή αλληλεγγύη'' μέσα στην ευρωζώνη. Αλλά πώς, διερωτάται ο καθηγητής, γίνεται η αμοιβαία συμμετοχή στο ίδιο νόμισμα να συνεπάγεται βοήθεια των υπερχρεωμένων χωρών από τις υπόλοιπες; 'Οποτε μια αμερικανική πολιτεία αντιμετωπίζει πρόβλημα χρέους, επισημαίνει, δεν γίνεται ποτέ λόγος για ''κρίση δολαρίου''. Πρόκειται απλώς για πρόβλημα προύπολογισμού στη συγκεκριμένη πολιτεία.
Συνεπώς, η δημιουργία της ευρωκρίσης οφείλεται στην σύνδεση που προωθούν οι Ευρωπαίοι πολιτικοί μεταξύ των εθνικών προβλημάτων χρέους με τη λειτουργικότητα του ευρωσυστήματος. Οι ΗΠΑ όμως με τη ζώνη του δολαρίου, έχουν αποδείξει ότι μπορούν μια χαρά να συνυπάρξουν πολύ διαφορετικά μέλη μέσα σε μια νομισματική ένωση.
Η ευρωκρίση, σημειώνει ο Salin, είναι μια καθαρά πολιτική ''εφεύρεση" με κανένα οικονομικό περιεχόμενο. Θα μπορούσε μάλιστα κάποιος να πει ότι η κρίση παρουσιάζει μια μοναδική ευκαιρία για πολλούς πολιτικούς για να προωθήσουν τους μακροπρόθεσμους στόχους τους με αυτό το πρόσχημα, όπως για παράδειγμα η κατεύθυνση προς μία πολιτική ένωση.
Που βρίσκονται οι αληθινές λύσεις για τα προβλήματα χρέους της Ευρώπης; Σύμφωνα με τον καθηγητή, σε μειώσεις της φορολογίας και απελευθέρωση της αγοράς. Η πανευρωπαϊκή συνεργασία δεν θα δώσει λύση σε εθνικές δημοσιονομικές ή οικονομικές κρίσεις. Μόνο η κάθε κυβέρνηση ξεχωριστά μπορεί να εφαρμόσει τις σωστές πολιτικές για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, καταλήγει.
www.bankingnews.gr
'Οπως γράφει ο Salin, η παρούσα κρίση δεν συνιστά νομισματικό πρόβλημα της Ευρώπης, αλλά κυρίως ένα πρόβλημα χρέους σε ορισμένες χώρες, όπως η Ελλάδα και η Ισπανία, που απλά τυχγάνει να είναι μέλη της ευρωζώνης. Ειδικότερα, πρόκειται για προβλήματα δημοσίου χρέους, που προέρχονται από κακή διαχέιριση του προϋπολογισμού από τις κυβερνήσεις τους. Αλλά δεν υπάρχει λογική σύνδεση μεταξύ των δημοσιονομικών καταστάσεων των εν λόγω χωρών και της λειτουργικότητας του ευρωσυστήματος, υποστηρίζει.
Το πρόβλημα του δημοσίου χρέους γίνεται πρόβλημα του ευρώ μόνο όσον αφορά τη στάση που κρατούν οι ευρωπαίκές κυβερνήσεις, επιμένοντας για ''ευρωπαίκή αλληλεγγύη'' μέσα στην ευρωζώνη. Αλλά πώς, διερωτάται ο καθηγητής, γίνεται η αμοιβαία συμμετοχή στο ίδιο νόμισμα να συνεπάγεται βοήθεια των υπερχρεωμένων χωρών από τις υπόλοιπες; 'Οποτε μια αμερικανική πολιτεία αντιμετωπίζει πρόβλημα χρέους, επισημαίνει, δεν γίνεται ποτέ λόγος για ''κρίση δολαρίου''. Πρόκειται απλώς για πρόβλημα προύπολογισμού στη συγκεκριμένη πολιτεία.
Συνεπώς, η δημιουργία της ευρωκρίσης οφείλεται στην σύνδεση που προωθούν οι Ευρωπαίοι πολιτικοί μεταξύ των εθνικών προβλημάτων χρέους με τη λειτουργικότητα του ευρωσυστήματος. Οι ΗΠΑ όμως με τη ζώνη του δολαρίου, έχουν αποδείξει ότι μπορούν μια χαρά να συνυπάρξουν πολύ διαφορετικά μέλη μέσα σε μια νομισματική ένωση.
Η ευρωκρίση, σημειώνει ο Salin, είναι μια καθαρά πολιτική ''εφεύρεση" με κανένα οικονομικό περιεχόμενο. Θα μπορούσε μάλιστα κάποιος να πει ότι η κρίση παρουσιάζει μια μοναδική ευκαιρία για πολλούς πολιτικούς για να προωθήσουν τους μακροπρόθεσμους στόχους τους με αυτό το πρόσχημα, όπως για παράδειγμα η κατεύθυνση προς μία πολιτική ένωση.
Που βρίσκονται οι αληθινές λύσεις για τα προβλήματα χρέους της Ευρώπης; Σύμφωνα με τον καθηγητή, σε μειώσεις της φορολογίας και απελευθέρωση της αγοράς. Η πανευρωπαϊκή συνεργασία δεν θα δώσει λύση σε εθνικές δημοσιονομικές ή οικονομικές κρίσεις. Μόνο η κάθε κυβέρνηση ξεχωριστά μπορεί να εφαρμόσει τις σωστές πολιτικές για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, καταλήγει.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών