γράφει : ΜΙΝΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
Τέσσερις ερωτήματα και οκτώ παράγοντες που καθορίζουν την πορεία του ευρώ το επόμενο διάστημα κατέγραψε στην 6σέλιδη έκθεση της η Goldman Sachs, υπό τον τίλο "Eight Issues That Will Decide the Fate of the Euro" (οκτώ θέματα που θα καθορίσουν την τύχη του ευρώ).
1. Το ευρώ είναι τώρα ελαφρώς υποτιμημένο
Το ευρώ πέρασε πλέον σε επίπεδα που μπορεί να θεωρείται υποτιμημένο για πρώτη φορά από τον Ιανουάριο του 2003. Με βάση τις τελευταίες εκτιμήσεις η «εύλογη αξία» για το ευρώ είναι περίπου 1,5% υψηλότερα, κυρίως λόγω της επιβράδυνσης της ανάπτυξης που έχει προκαλέσει η εμπροσθοβαρής δημοσιονομική προσαρμογή.
Παράλληλα, η ΕΚΤ προχώρησε πιο γρήγορα στις κινήσεις νομισματικής χαλάρωσης, ενώ άλλες κεντρικές τράπεζες, ιδίως η Fed, εμφανίστηκαν πιο προσεκτικοί με την πολιτική της χαλάρωσης. Αυτό κυρίως εξηγεί τη συνεχιζόμενη πτώση του ευρώ.
Την ίδια ώρα, η εντατικοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων σε όλες σχεδόν τις ευρωπαικές οικονομίες, σε συνδυασμό με την προσπάθεια για βαθύτερη δημοσιονομική ολοκλήρωση, προκαλεί αναπόφευκτα πιέσεις στο νόμισμα, αλλά μακροπρόθεσμα θέτει τις βάσεις για ανάκαμψη.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Goldman Sachs αναμένει μια ουσιαστική ανάκαμψη του ευρώ τους επόμενους τρεις μήνες, θέτοντας πλέον τους στόχους μεταξύ 1,25 και 1,33 δολ.
2. Τι έχει οδηγήσει μέχρι στιγμής σε πτώση το ευρώ;
Είδαμε δύο διαφορετικές περιόδους πτώσης για το ευρώ:
- Η πρώτη πτώση ήταν η πιο σημαντική, με υποτίμηση της τάξης του 14% που συνέπεσε με την πρώτη Ελληνική κρίση. Το εύρος της μείωσης ήταν το βασικό χαρακτηριστικό της περιόδου, ενώ εξαιρετική σημασία είχε και το γεγονός ότι το ευρώ υποαπέδωσε έναντι σχεδόν κάθε άλλου νομίσματος. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι αυτή η περίοδος έκλεισε έναν κύκλο σκεπτικισμού σχετικά με το ρόλο του αμερικανικού δολαρίου ως αποθεματικού νομίσματος. Η έκρηξη της ελληνικής κρίσης και η αδυναμία των ευρωπαϊκών αρχών να ανταποκριθούν αποτελεσματικά, διέλυσε όλες τις αμφισβητήσεις για την κυριαρχία του δολαρίου.
Αυτή η πρώτη φάση, ουσιαστικά μετατόπισε το περιθώριο κινδύνου στην ευρωζώνη, αυξάνοντας ασφαλώς τα spreads
- Η δεύτερη περίοδος της πτώσης, που ακολούθησε μια μέτρια ανάκαμψη κατά τη διάρκεια του οποίου η νομισματική πολιτική της ΕΚΤ ήταν διαφορετική από αυτή της Fed, ήταν με την προσφυγή της Ιρλανδίας και της Ισπανίας στον EFSF. Μέχρι τα τέλη του 2011, ωστόσο, η δεύτερη ελληνική κρίση άρχισε να εξαπλώνεται και για τα ιταλικά και ισπανικά ομόλογα, ενώ και η γενικευμένη λιτότητα είχαν αποτέλεσμα να συμπιέσουν την οικονομική δραστηριότητα στην περιφέρεια.
Για να συνοψίσουμε, την πτώση του ευρώ μέχρι σήμερα, οδήγησαν η επιβράδυνση της ανάπτυξης, η νομισματική χαλάρωση και η συνεχής αύξηση των short θέσεων. Φυσικά, η κύρια αιτία και των δύο περιόδων πτώση ήταν η πολιτική κρίση στη ζώνη του ευρώ, με την σχετική αβεβαιότητα για τη σταθερότητα του θεσμικού πλαισίου της ζώνης του ευρώ.
3. Υποτιμημένα Επιτεύγματα
Από την αρχή της κρίσης μέχρι σήμερα η ζώνη του ευρώ έχει κάνει σημαντική πρόοδο όσον αφορά την πολιτική και δημοσιονομική προσαρμογή.
Από τότε έχουμε δει:
- Δημιουργία πανευρωπαϊκών μηχανισμών διάσωσης, η οποία έχει ήδη προσαρμοσθεί αρκετές φορές
-Ένα εντελώς νέο πλαίσιο για την παρακολούθηση και την πρόληψη μακροοικονομικών ανισορροπιών
-Μηχανισμούς συντονισμού της δημοσιονομικής πολιτικής (δημοσιονομικό Σύμφωνο)
-Εσκεμμένη χρήση των πιέσεων της αγοράς για την επιβολή οικονομικών πολιτικών (PSI).
-Άνοδος των πανευρωπαϊκών κομμάτων
Μέχρι την κρίση, τα μέλη της ζώνης ευρώ, κατ 'ουσίαν αντιμετώπιζαν τα προβλήματα τους ανεξάρτητα απο την ευρωζώνη. Καμία κυβέρνηση εμπλέκονταν άμεσα στη δημοκρατική διαδικασία του άλλου. Αλλά αυτό έχει αλλάξει. Οι τεχνοκρατικές κυβερνήσεις στην Ελλάδα και την Ιταλία ήταν το άμεσο αποτέλεσμα εξωτερικής πίεσης από το υπόλοιπο της ζώνης του ευρώ. Οι εθνικές κυβερνήσεις τώρα συνήθως επιδιώκουν την έγκριση στους προϋπολογισμούς τους τις αποφάσεις του Eurogroup, με αποτέλεσμα τα εθνικά σύνορα να αρχίζουν να εξαφανίζονται.
4. Βασικά ζητήματα που θα καθορίσουν την τύχη του Ευρώ
Αυτά τα οκτώ σημεία είναι που θα καθορίσουν την πορεία του ευρώ, δηλαδή αν θα υποτιμηθεί περατείρω ή θα ανακάμψει:
Θέμα 1: Διάσωση των ισπανικών τραπεζών
Η έλλειψη διαφάνειας στον ισπανικό τραπεζικό τομέα ήταν η κύρια ανησυχία για τους επενδυτές από την αρχή της κρίσης, καθώς όλο και περισσότερο υπονομεύει τη βιωσιμότητα του χρέους της Ισπανίας. Αν και τα ισπανικά επίπεδα χρέους είναι σχετικά χαμηλά, ωστόσο η έλλειψη αξιοπιστίας για τον τραπεζικό κλάδο της χώρας, με δεδομένη την πολιτική της λιτότητας, υπονομεύει την εμπιστοσύνη των επενδυτών στα ισπανικά κρατικά ομόλογα.
Μόλις ξεκαθαρίσει το τοπίο με τη μετάβαση του EFSF στον ESM, θα δούμε που οδεύει η ισπανική κρίση. Το βέλτιστο αποτέλεσμα, κατά την άποψη της GS, θα ήταν αν η πιστωτικές συνθήκες βελτιώνονταν στην χώρα λαο η ισπανική κυβέρνηση διατηρούσε την πλήρη πρόσβαση της στις κεφαλαιαγορές. Η εξόφληση ομολόγων ύψους 22 δις. ευρώ τον Οκτώβριο θα είναι κρίσιμη για τη χώρα.
Θέμα 2: Σταθεροποίηση της ανάπτυξης σε Ελλάδα και Ιταλία
Η Ελλάδα-ακόμη και μετά το PSI-και η Ιταλία παραμένουν οι δύο χώρες με ανησυχητικά υψηλό δημόσιο χρέος. Υπάρχει βέβαια και η θετική πλευρά, αφού οι δύο χώρες έχουν αρχίσει να οδεύουν προς τα πρωτογενή πλεονάσματα, τα οποία δείχνουν ότι είναι σε μία καλή τροχιά εξυγίανσης.
Όμως, η επαναφορά της βιωσιμότητας του χρέους είναι κρίσιμης σημασίας για τη μακροπρόθεσμη προοπτική ανάπτυξης. Στην Ιταλία αναμένουμε να επανέλθει στην ανάπτυξη από το 1ο τρίμηνο του επόμενου έτους, ενώ θετικός ρυθμός ανάπτυξης για την Ελλάδα εκτιμάται από το 2013. Οι αποδόσεις των ομολόγων θα υποχωρήσουν τελικά σε μια πιο σταθερή βάση, αν οι συμμετέχοντες στην αγορά αρχίσουν να πιστεύουν ότι η βιωσιμότητα του χρέους έχει πράγματι βελτιωθεί.
Θέμα 3: Η Τραπεζική Ένωση
Είναι πλέον σαφές ότι οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές των τραπεζων ήταν ανεπαρκώς ανεξάρτητες και αντικειμενικές, και αυτό διαφάνηκε από τα αποτελέσματα των stress tests. Χαρακτηριστικό ήταν το παράδειγμα της Ισπανίας, όπου τα stress tests έδειξαν ισχυρό κλάδο, ενώ πλέον ανακεφαλαιοποίηση έχει γίνει απαραίτητη εάν δεν θέλουμε να δούμε την κατάρρευση. Μια ισχυρή ανεξάρτητη ρυθμιστική αρχή σε ομοσπονδιακό επίπεδο της ζώνης του ευρώ είναι επομένως ένα κρίσιμο εργαλείο για την οικοδόμηση της εμπιστοσύνης. Ένα ομοσπονδιακό σύστημα εγγύησης των καταθέσεων, θα πρέπει να ακολουθήσει, αλλά μεταγενέστερο στάδιο, αν και αυτό δεν είναι απαραίτητο, επειδή επί του παρόντος η ΕΚΤ παρέχει απεριόριστη χρηματοδότηση στον τραπεζικό τομέα.
Θέμα 4: Γαλλο-γερμανικό όραμα για μια Πολιτική / Φορολογική Ένωση
Στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αρχής γενομένης με τη διακύρηξη του Robert Schuman τον Μάιο του 1950, σχεδόν όλες οι σημαντικές πρωτοβουλίες προς μια βαθύτερη ενοποίηση έχουν καθοδηγηθεί έπειτα από κοινή γαλλο-γερμανική πρότασγ.
Παρά τις σποραδικές προτάσεις που κατά καιρούς έχουν γίνει, το αξιοσημείωτο είναι ότι δεν υπάρχει μία σαφώς καθορισμένη και κοινή γαλλο-γερμανική θέση για περαιτέρω δημοσιονομική και πολιτική ολοκλήρωση σήμερα. Αυτή, τη στιγμή το πλαίσιο παραμένει ιδιαίτερα αβέβαιο.
Θέμα 5: Η συνεχιζόμενη ισχυρή θέση BBoP
Παρά τη σταθερή πτώση του ευρώ, δεν υπήρξε απόδειξη ενός ευρύ bank run μέχρι στιγμής. Υπήρξαν εισροές στην Ελβετία, στη Δανία και σε άλλα νομίσματα, αλλά σε σχέση με το μέγεθος της ζώνης του ευρώ οι ροές αυτές είναι μέσα στα πλαίσια του συνηθισμένου.
Η Ευρωζώνη, παραμένει σε όρους BBoP (ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών = ΑΞΕ + ροές χαρτοφυλακίων) παραμένει σε οριακό πλεόνασμα σε 12-μηνη βάση, ενώ τα πιο πρόσφατα στοιχεία του Απριλίου εμφάνισαν πλεόνασμα 7,8 δις. ευρώ. Η GS πιστεύει ότι η BBoP θέση ως πρωταρχικός παράγοντας στήριξης του ευρώ εμπόδισε πολύ πιο γρήγορα το bank run μέχρι σήμερα.
Θέμα 6: Περισσότερη δημοσιονομική λιτότητα εκτός της ζώνης του ευρώ
Τελευταίες έρευνες έδειξαν ότι η ζώνη του ευρώ είναι η μόνη μεγάλη περιοχή που παρουσιάζει προσαρμοσμένο πρωτογενές πλεόνασμα (0,7% του ΑΕΠ). Αυτό σημαίνει ότι η επιπλέον δημοσιονομική λιτότητα είναι αναγκαία για την προσαρμογή των υπολοίπων χωρών, ασκώντας πιέσεις στα άλλα νομίσματα.
Θέμα 7: Διαφορές στη Νομισματική Πολιτική
Η επιβράδυνση της ανάπτυξης και η χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής στη ζώνη του ευρώ συνδέονται σταθερά με το πρόσφατο sell-off στο ευρώ. Είναι επομένως πιθανό ότι η τύχη του ευρώ θα συνεχίσει να εξαρτάται από τις προοπτικές για την πολιτική της ΕΚΤ. Πρόσθετη χαλάρωση μέσω περαιτέρω μειώσεων των επιτοκίων ή άλλων μη-συμβατικών μέτρων όπως τα LTROs, πιθανόν να προσθέσουν περισσότερες πιέσεις στο ευρώ.
Από την άλλη πλευρά, η νομισματική πολιτική που θα ασκηθεί από τις άλλες χώρες, έχει επίσης, σημασία. Πολλές άλλες κεντρικές τράπεζες έχουν πλέον αρχίσει να χαλαρώνουν την πολιτική τους.
Θέμα 8: Σημαντική μείωση των θέσεων short
Η συσσώρευση των κερδοσκοπικών short θέσεων κατά την τελευταία διετία ήταν εντυπωσιακή. Αυτό θα αντιστραφεί σχεδόν σίγουρα κατά τη διάρκεια μιας περιόδου ανάκαμψης του Ευρώ.
5. Η συμπεριφορά της αγοράς είναι ο Μπαλαντέρ
Όταν εξετάζουμε ορισμένα από τα βασικά ζητήματα που περιγράφονται στην προηγούμενη ενότητα, η πιθανότητα και το χρονοδιάγραμμα της ανάκαμψης του ευρώ παραμένουν πολύ αβέβαια.
Ορισμένα από τα βασικά ζητήματα πιθανόν να λυθούν από τα μέσα του επόμενου έτους, αλλά ο καθορισμός συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος για το πώς οι πολιτικές εξελίξεις είναι πιθανόν να επηρεάσουν το ευρώ, είναι πολύ δύσκολος.
www.bankingnews.gr
Το ευρώ πέρασε πλέον σε επίπεδα που μπορεί να θεωρείται υποτιμημένο για πρώτη φορά από τον Ιανουάριο του 2003. Με βάση τις τελευταίες εκτιμήσεις η «εύλογη αξία» για το ευρώ είναι περίπου 1,5% υψηλότερα, κυρίως λόγω της επιβράδυνσης της ανάπτυξης που έχει προκαλέσει η εμπροσθοβαρής δημοσιονομική προσαρμογή.
Παράλληλα, η ΕΚΤ προχώρησε πιο γρήγορα στις κινήσεις νομισματικής χαλάρωσης, ενώ άλλες κεντρικές τράπεζες, ιδίως η Fed, εμφανίστηκαν πιο προσεκτικοί με την πολιτική της χαλάρωσης. Αυτό κυρίως εξηγεί τη συνεχιζόμενη πτώση του ευρώ.
Την ίδια ώρα, η εντατικοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων σε όλες σχεδόν τις ευρωπαικές οικονομίες, σε συνδυασμό με την προσπάθεια για βαθύτερη δημοσιονομική ολοκλήρωση, προκαλεί αναπόφευκτα πιέσεις στο νόμισμα, αλλά μακροπρόθεσμα θέτει τις βάσεις για ανάκαμψη.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Goldman Sachs αναμένει μια ουσιαστική ανάκαμψη του ευρώ τους επόμενους τρεις μήνες, θέτοντας πλέον τους στόχους μεταξύ 1,25 και 1,33 δολ.
2. Τι έχει οδηγήσει μέχρι στιγμής σε πτώση το ευρώ;
Είδαμε δύο διαφορετικές περιόδους πτώσης για το ευρώ:
- Η πρώτη πτώση ήταν η πιο σημαντική, με υποτίμηση της τάξης του 14% που συνέπεσε με την πρώτη Ελληνική κρίση. Το εύρος της μείωσης ήταν το βασικό χαρακτηριστικό της περιόδου, ενώ εξαιρετική σημασία είχε και το γεγονός ότι το ευρώ υποαπέδωσε έναντι σχεδόν κάθε άλλου νομίσματος. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι αυτή η περίοδος έκλεισε έναν κύκλο σκεπτικισμού σχετικά με το ρόλο του αμερικανικού δολαρίου ως αποθεματικού νομίσματος. Η έκρηξη της ελληνικής κρίσης και η αδυναμία των ευρωπαϊκών αρχών να ανταποκριθούν αποτελεσματικά, διέλυσε όλες τις αμφισβητήσεις για την κυριαρχία του δολαρίου.
Αυτή η πρώτη φάση, ουσιαστικά μετατόπισε το περιθώριο κινδύνου στην ευρωζώνη, αυξάνοντας ασφαλώς τα spreads
- Η δεύτερη περίοδος της πτώσης, που ακολούθησε μια μέτρια ανάκαμψη κατά τη διάρκεια του οποίου η νομισματική πολιτική της ΕΚΤ ήταν διαφορετική από αυτή της Fed, ήταν με την προσφυγή της Ιρλανδίας και της Ισπανίας στον EFSF. Μέχρι τα τέλη του 2011, ωστόσο, η δεύτερη ελληνική κρίση άρχισε να εξαπλώνεται και για τα ιταλικά και ισπανικά ομόλογα, ενώ και η γενικευμένη λιτότητα είχαν αποτέλεσμα να συμπιέσουν την οικονομική δραστηριότητα στην περιφέρεια.
Για να συνοψίσουμε, την πτώση του ευρώ μέχρι σήμερα, οδήγησαν η επιβράδυνση της ανάπτυξης, η νομισματική χαλάρωση και η συνεχής αύξηση των short θέσεων. Φυσικά, η κύρια αιτία και των δύο περιόδων πτώση ήταν η πολιτική κρίση στη ζώνη του ευρώ, με την σχετική αβεβαιότητα για τη σταθερότητα του θεσμικού πλαισίου της ζώνης του ευρώ.
3. Υποτιμημένα Επιτεύγματα
Από την αρχή της κρίσης μέχρι σήμερα η ζώνη του ευρώ έχει κάνει σημαντική πρόοδο όσον αφορά την πολιτική και δημοσιονομική προσαρμογή.
Από τότε έχουμε δει:
- Δημιουργία πανευρωπαϊκών μηχανισμών διάσωσης, η οποία έχει ήδη προσαρμοσθεί αρκετές φορές
-Ένα εντελώς νέο πλαίσιο για την παρακολούθηση και την πρόληψη μακροοικονομικών ανισορροπιών
-Μηχανισμούς συντονισμού της δημοσιονομικής πολιτικής (δημοσιονομικό Σύμφωνο)
-Εσκεμμένη χρήση των πιέσεων της αγοράς για την επιβολή οικονομικών πολιτικών (PSI).
-Άνοδος των πανευρωπαϊκών κομμάτων
Μέχρι την κρίση, τα μέλη της ζώνης ευρώ, κατ 'ουσίαν αντιμετώπιζαν τα προβλήματα τους ανεξάρτητα απο την ευρωζώνη. Καμία κυβέρνηση εμπλέκονταν άμεσα στη δημοκρατική διαδικασία του άλλου. Αλλά αυτό έχει αλλάξει. Οι τεχνοκρατικές κυβερνήσεις στην Ελλάδα και την Ιταλία ήταν το άμεσο αποτέλεσμα εξωτερικής πίεσης από το υπόλοιπο της ζώνης του ευρώ. Οι εθνικές κυβερνήσεις τώρα συνήθως επιδιώκουν την έγκριση στους προϋπολογισμούς τους τις αποφάσεις του Eurogroup, με αποτέλεσμα τα εθνικά σύνορα να αρχίζουν να εξαφανίζονται.
4. Βασικά ζητήματα που θα καθορίσουν την τύχη του Ευρώ
Αυτά τα οκτώ σημεία είναι που θα καθορίσουν την πορεία του ευρώ, δηλαδή αν θα υποτιμηθεί περατείρω ή θα ανακάμψει:
Θέμα 1: Διάσωση των ισπανικών τραπεζών
Η έλλειψη διαφάνειας στον ισπανικό τραπεζικό τομέα ήταν η κύρια ανησυχία για τους επενδυτές από την αρχή της κρίσης, καθώς όλο και περισσότερο υπονομεύει τη βιωσιμότητα του χρέους της Ισπανίας. Αν και τα ισπανικά επίπεδα χρέους είναι σχετικά χαμηλά, ωστόσο η έλλειψη αξιοπιστίας για τον τραπεζικό κλάδο της χώρας, με δεδομένη την πολιτική της λιτότητας, υπονομεύει την εμπιστοσύνη των επενδυτών στα ισπανικά κρατικά ομόλογα.
Μόλις ξεκαθαρίσει το τοπίο με τη μετάβαση του EFSF στον ESM, θα δούμε που οδεύει η ισπανική κρίση. Το βέλτιστο αποτέλεσμα, κατά την άποψη της GS, θα ήταν αν η πιστωτικές συνθήκες βελτιώνονταν στην χώρα λαο η ισπανική κυβέρνηση διατηρούσε την πλήρη πρόσβαση της στις κεφαλαιαγορές. Η εξόφληση ομολόγων ύψους 22 δις. ευρώ τον Οκτώβριο θα είναι κρίσιμη για τη χώρα.
Θέμα 2: Σταθεροποίηση της ανάπτυξης σε Ελλάδα και Ιταλία
Η Ελλάδα-ακόμη και μετά το PSI-και η Ιταλία παραμένουν οι δύο χώρες με ανησυχητικά υψηλό δημόσιο χρέος. Υπάρχει βέβαια και η θετική πλευρά, αφού οι δύο χώρες έχουν αρχίσει να οδεύουν προς τα πρωτογενή πλεονάσματα, τα οποία δείχνουν ότι είναι σε μία καλή τροχιά εξυγίανσης.
Όμως, η επαναφορά της βιωσιμότητας του χρέους είναι κρίσιμης σημασίας για τη μακροπρόθεσμη προοπτική ανάπτυξης. Στην Ιταλία αναμένουμε να επανέλθει στην ανάπτυξη από το 1ο τρίμηνο του επόμενου έτους, ενώ θετικός ρυθμός ανάπτυξης για την Ελλάδα εκτιμάται από το 2013. Οι αποδόσεις των ομολόγων θα υποχωρήσουν τελικά σε μια πιο σταθερή βάση, αν οι συμμετέχοντες στην αγορά αρχίσουν να πιστεύουν ότι η βιωσιμότητα του χρέους έχει πράγματι βελτιωθεί.
Θέμα 3: Η Τραπεζική Ένωση
Είναι πλέον σαφές ότι οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές των τραπεζων ήταν ανεπαρκώς ανεξάρτητες και αντικειμενικές, και αυτό διαφάνηκε από τα αποτελέσματα των stress tests. Χαρακτηριστικό ήταν το παράδειγμα της Ισπανίας, όπου τα stress tests έδειξαν ισχυρό κλάδο, ενώ πλέον ανακεφαλαιοποίηση έχει γίνει απαραίτητη εάν δεν θέλουμε να δούμε την κατάρρευση. Μια ισχυρή ανεξάρτητη ρυθμιστική αρχή σε ομοσπονδιακό επίπεδο της ζώνης του ευρώ είναι επομένως ένα κρίσιμο εργαλείο για την οικοδόμηση της εμπιστοσύνης. Ένα ομοσπονδιακό σύστημα εγγύησης των καταθέσεων, θα πρέπει να ακολουθήσει, αλλά μεταγενέστερο στάδιο, αν και αυτό δεν είναι απαραίτητο, επειδή επί του παρόντος η ΕΚΤ παρέχει απεριόριστη χρηματοδότηση στον τραπεζικό τομέα.
Θέμα 4: Γαλλο-γερμανικό όραμα για μια Πολιτική / Φορολογική Ένωση
Στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αρχής γενομένης με τη διακύρηξη του Robert Schuman τον Μάιο του 1950, σχεδόν όλες οι σημαντικές πρωτοβουλίες προς μια βαθύτερη ενοποίηση έχουν καθοδηγηθεί έπειτα από κοινή γαλλο-γερμανική πρότασγ.
Παρά τις σποραδικές προτάσεις που κατά καιρούς έχουν γίνει, το αξιοσημείωτο είναι ότι δεν υπάρχει μία σαφώς καθορισμένη και κοινή γαλλο-γερμανική θέση για περαιτέρω δημοσιονομική και πολιτική ολοκλήρωση σήμερα. Αυτή, τη στιγμή το πλαίσιο παραμένει ιδιαίτερα αβέβαιο.
Θέμα 5: Η συνεχιζόμενη ισχυρή θέση BBoP
Παρά τη σταθερή πτώση του ευρώ, δεν υπήρξε απόδειξη ενός ευρύ bank run μέχρι στιγμής. Υπήρξαν εισροές στην Ελβετία, στη Δανία και σε άλλα νομίσματα, αλλά σε σχέση με το μέγεθος της ζώνης του ευρώ οι ροές αυτές είναι μέσα στα πλαίσια του συνηθισμένου.
Η Ευρωζώνη, παραμένει σε όρους BBoP (ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών = ΑΞΕ + ροές χαρτοφυλακίων) παραμένει σε οριακό πλεόνασμα σε 12-μηνη βάση, ενώ τα πιο πρόσφατα στοιχεία του Απριλίου εμφάνισαν πλεόνασμα 7,8 δις. ευρώ. Η GS πιστεύει ότι η BBoP θέση ως πρωταρχικός παράγοντας στήριξης του ευρώ εμπόδισε πολύ πιο γρήγορα το bank run μέχρι σήμερα.
Θέμα 6: Περισσότερη δημοσιονομική λιτότητα εκτός της ζώνης του ευρώ
Τελευταίες έρευνες έδειξαν ότι η ζώνη του ευρώ είναι η μόνη μεγάλη περιοχή που παρουσιάζει προσαρμοσμένο πρωτογενές πλεόνασμα (0,7% του ΑΕΠ). Αυτό σημαίνει ότι η επιπλέον δημοσιονομική λιτότητα είναι αναγκαία για την προσαρμογή των υπολοίπων χωρών, ασκώντας πιέσεις στα άλλα νομίσματα.
Θέμα 7: Διαφορές στη Νομισματική Πολιτική
Η επιβράδυνση της ανάπτυξης και η χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής στη ζώνη του ευρώ συνδέονται σταθερά με το πρόσφατο sell-off στο ευρώ. Είναι επομένως πιθανό ότι η τύχη του ευρώ θα συνεχίσει να εξαρτάται από τις προοπτικές για την πολιτική της ΕΚΤ. Πρόσθετη χαλάρωση μέσω περαιτέρω μειώσεων των επιτοκίων ή άλλων μη-συμβατικών μέτρων όπως τα LTROs, πιθανόν να προσθέσουν περισσότερες πιέσεις στο ευρώ.
Από την άλλη πλευρά, η νομισματική πολιτική που θα ασκηθεί από τις άλλες χώρες, έχει επίσης, σημασία. Πολλές άλλες κεντρικές τράπεζες έχουν πλέον αρχίσει να χαλαρώνουν την πολιτική τους.
Θέμα 8: Σημαντική μείωση των θέσεων short
Η συσσώρευση των κερδοσκοπικών short θέσεων κατά την τελευταία διετία ήταν εντυπωσιακή. Αυτό θα αντιστραφεί σχεδόν σίγουρα κατά τη διάρκεια μιας περιόδου ανάκαμψης του Ευρώ.
5. Η συμπεριφορά της αγοράς είναι ο Μπαλαντέρ
Όταν εξετάζουμε ορισμένα από τα βασικά ζητήματα που περιγράφονται στην προηγούμενη ενότητα, η πιθανότητα και το χρονοδιάγραμμα της ανάκαμψης του ευρώ παραμένουν πολύ αβέβαια.
Ορισμένα από τα βασικά ζητήματα πιθανόν να λυθούν από τα μέσα του επόμενου έτους, αλλά ο καθορισμός συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος για το πώς οι πολιτικές εξελίξεις είναι πιθανόν να επηρεάσουν το ευρώ, είναι πολύ δύσκολος.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών