γράφει : ΜΑΡΙΝΑ ΦΟΥΝΤΑ
Μπαράζ αιτημάτων για «ασφαλείς λιμένες», στους οποίους θα μπορούσαν να τοποθετήσουν τα χρήματα τους, δέχονται τις τελευταίες ημέρες οι τράπεζες. Η πολιτική αστάθεια που βιώνει η χώρα μετά την Κυριακή των εκλογών και ιδίως η κουβέντα περί «μπλοκαρίσματος» των καταθέσεων που ξεκίνησε με αφορμή δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ έχουν προκαλέσει έντονη ανησυχία στους κόλπους των καταθετών.
Όπως αναφέρουν τραπεζικά στελέχη, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, η ανησυχία αυτή δεν έχει μετουσιωθεί σε μαζικές αναλήψεις μετρητών. Όμως, ολοένα και περισσότεροι μπαίνουν στη διαδικασία να ρωτήσουν τις τράπεζες τους ως προς τις επιλογές που έχουν, ώστε να είναι έτοιμοι για την «επόμενη μέρα», ειδικά στην περίπτωση που η χώρα οδηγηθεί στις κάλπες για δεύτερη φορά.
Ως προς τις απαντήσεις που δίνουν οι τραπεζίτες, αλλά και το είδος των επενδύσεων που αναζητούν οι ενδιαφερόμενοι το ενδιαφέρον έχει στραφεί σε εξειδικευμένες τοποθετήσεις, καθώς οι κατάθετες δεν αρκούνται στη λογική «να βγάλω τα χρήματα μου από την Ελλάδα και βλέπουμε». Έτσι, στην πρώτη θέση του ενδιαφέροντος συγκαταλέγονται οι εκδόσεις ομολόγων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων ενώ παράλληλα ενδιαφέρον υπάρχει για νορβηγικά ομόλογα, ή εκδόσεις άλλων χωρών εκτός Ευρωζώνης. Μάλιστα, μεταξύ σοβαρού και αστείου, υπάρχουν τραπεζίτες που προτείνουν τοποθέτηση σε εκδόσεις ακόμη και της… Νέας Ζηλανδίας ή της Αυστραλίας, χώρες οι οποίες απέχουν όσο το δυνατόν περισσότερο από τη φλεγόμενη Ευρωζώνη.
Παρά το γεγονός ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το επιτόκιο είναι συμβολικό, σχεδόν μηδενικό και σαφώς χαμηλότερο από αυτό των προθεσμιακών καταθέσεων, αρκετοί επενδυτές τα προτιμούν, λόγω της ασφάλειας που αυτά παρέχουν.
Όπως αναφέρουν οι τραπεζίτες, στην περίπτωση αυτή, τα ομόλογα λειτουργούν ως ασφάλιστρο έναντι στα όσα μπορούν να συμβούν στην Ευρωζώνη τους επόμενους μήνες και οι επενδυτές δεν ενδιαφέρονται για υψηλές αποδόσεις, αλλά αρκούνται στο να εξασφαλίσουν τα χρήματά τους από τις κακοτοπιές.
Μάλιστα, στις περισσότερες περιπτώσεις οι τοποθετήσεις δεν είναι ιδιαίτερα μακροχρόνιες. Αντίθετα, οι ενδιαφερόμενοι επιλέγουν εκδόσεις οι οποίες λήγουν σε έξι μήνες έως έναν χρόνο από σήμερα, καθώς οι επενδυτές αυτής της κατηγορίας εκτιμούν ότι μέχρι τότε θα έχει λήξει η αναταραχή που επικρατεί στη ζώνη του ευρώ. Για παράδειγμα, υπάρχουν τραπεζικά στελέχη που προτείνουν τοποθέτηση χρημάτων σε έκδοση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, η οποία λήγει το Νοέμβριο του 2012, προσφέροντας όμως συμβολικό επιτόκιο.
Εντούτοις, θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι επενδύσεις αυτού του τύπου δεν απευθύνονται σε χαμηλά βαλάντια. Το ελάχιστο που πρέπει να τοποθετήσει κανείς είναι 50.000 ευρώ ανά ομόλογο, γεγονός που σημαίνει ότι η ασφάλεια αυτού του είδους αφορά μονάχα «παχιά πορτοφόλια».
Πώς γίνεται η επένδυση
Η τοποθέτηση των χρημάτων σε αυτές τις κατηγορίες επενδύσεων δεν είναι καθόλου δύσκολη. Αρκεί κανείς να ζητήσει από την τράπεζα ή τη χρηματιστηριακή εταιρεία με την οποία συνεργάζεται να αγοράσει για λογαριασμό του ένα γερμανικό ομόλογο ή έναν τίτλο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων ή όποιας άλλης χώρα θέλει. Αν και η ελληνική τράπεζα θα χάσει ρευστότητα από την κίνηση αυτή, πολύ δύσκολα θα πει όχι, αφενός γιατί ο πελάτης της μπορεί να βρει την ίδια υπηρεσία από αλλού. Και αφετέρου διότι, ως θεματοφύλακας της επένδυσης μπορεί να εισπράξει μια μικρή προμήθεια και ευελπιστεί ότι στο μέλλον τα χρήματα θα τοποθετηθούν ξανά σε κάποιο προϊόν της τράπεζας.
Εναλλακτικά, για ακόμη μεγαλύτερη ασφάλεια μπορεί κανείς να αγοράσει τα εν λόγω ομόλογα απευθείας από τη Γερμανία ή κάποια άλλη χώρα του ευρωπαϊκού βορά, ώστε να έχει θεματοφύλακα το εκεί χρηματοπιστωτικό ίδρυμα. Επίσης μπορεί, αφού τα αγοράσει στην Ελλάδα, να ζητήσει τη μεταφορά του χαρτοφυλακίου του σε κάποιο θεματοφύλακα με έδρα τη Γερμανία ή κάποια άλλη χώρα της επιλογής του.
Δημήτρης Πεφάνης
www.bankingnews.gr
Ως προς τις απαντήσεις που δίνουν οι τραπεζίτες, αλλά και το είδος των επενδύσεων που αναζητούν οι ενδιαφερόμενοι το ενδιαφέρον έχει στραφεί σε εξειδικευμένες τοποθετήσεις, καθώς οι κατάθετες δεν αρκούνται στη λογική «να βγάλω τα χρήματα μου από την Ελλάδα και βλέπουμε». Έτσι, στην πρώτη θέση του ενδιαφέροντος συγκαταλέγονται οι εκδόσεις ομολόγων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων ενώ παράλληλα ενδιαφέρον υπάρχει για νορβηγικά ομόλογα, ή εκδόσεις άλλων χωρών εκτός Ευρωζώνης. Μάλιστα, μεταξύ σοβαρού και αστείου, υπάρχουν τραπεζίτες που προτείνουν τοποθέτηση σε εκδόσεις ακόμη και της… Νέας Ζηλανδίας ή της Αυστραλίας, χώρες οι οποίες απέχουν όσο το δυνατόν περισσότερο από τη φλεγόμενη Ευρωζώνη.
Παρά το γεγονός ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το επιτόκιο είναι συμβολικό, σχεδόν μηδενικό και σαφώς χαμηλότερο από αυτό των προθεσμιακών καταθέσεων, αρκετοί επενδυτές τα προτιμούν, λόγω της ασφάλειας που αυτά παρέχουν.
Όπως αναφέρουν οι τραπεζίτες, στην περίπτωση αυτή, τα ομόλογα λειτουργούν ως ασφάλιστρο έναντι στα όσα μπορούν να συμβούν στην Ευρωζώνη τους επόμενους μήνες και οι επενδυτές δεν ενδιαφέρονται για υψηλές αποδόσεις, αλλά αρκούνται στο να εξασφαλίσουν τα χρήματά τους από τις κακοτοπιές.
Μάλιστα, στις περισσότερες περιπτώσεις οι τοποθετήσεις δεν είναι ιδιαίτερα μακροχρόνιες. Αντίθετα, οι ενδιαφερόμενοι επιλέγουν εκδόσεις οι οποίες λήγουν σε έξι μήνες έως έναν χρόνο από σήμερα, καθώς οι επενδυτές αυτής της κατηγορίας εκτιμούν ότι μέχρι τότε θα έχει λήξει η αναταραχή που επικρατεί στη ζώνη του ευρώ. Για παράδειγμα, υπάρχουν τραπεζικά στελέχη που προτείνουν τοποθέτηση χρημάτων σε έκδοση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, η οποία λήγει το Νοέμβριο του 2012, προσφέροντας όμως συμβολικό επιτόκιο.
Εντούτοις, θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι επενδύσεις αυτού του τύπου δεν απευθύνονται σε χαμηλά βαλάντια. Το ελάχιστο που πρέπει να τοποθετήσει κανείς είναι 50.000 ευρώ ανά ομόλογο, γεγονός που σημαίνει ότι η ασφάλεια αυτού του είδους αφορά μονάχα «παχιά πορτοφόλια».
Πώς γίνεται η επένδυση
Η τοποθέτηση των χρημάτων σε αυτές τις κατηγορίες επενδύσεων δεν είναι καθόλου δύσκολη. Αρκεί κανείς να ζητήσει από την τράπεζα ή τη χρηματιστηριακή εταιρεία με την οποία συνεργάζεται να αγοράσει για λογαριασμό του ένα γερμανικό ομόλογο ή έναν τίτλο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων ή όποιας άλλης χώρα θέλει. Αν και η ελληνική τράπεζα θα χάσει ρευστότητα από την κίνηση αυτή, πολύ δύσκολα θα πει όχι, αφενός γιατί ο πελάτης της μπορεί να βρει την ίδια υπηρεσία από αλλού. Και αφετέρου διότι, ως θεματοφύλακας της επένδυσης μπορεί να εισπράξει μια μικρή προμήθεια και ευελπιστεί ότι στο μέλλον τα χρήματα θα τοποθετηθούν ξανά σε κάποιο προϊόν της τράπεζας.
Εναλλακτικά, για ακόμη μεγαλύτερη ασφάλεια μπορεί κανείς να αγοράσει τα εν λόγω ομόλογα απευθείας από τη Γερμανία ή κάποια άλλη χώρα του ευρωπαϊκού βορά, ώστε να έχει θεματοφύλακα το εκεί χρηματοπιστωτικό ίδρυμα. Επίσης μπορεί, αφού τα αγοράσει στην Ελλάδα, να ζητήσει τη μεταφορά του χαρτοφυλακίου του σε κάποιο θεματοφύλακα με έδρα τη Γερμανία ή κάποια άλλη χώρα της επιλογής του.
Δημήτρης Πεφάνης
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών