γράφει : ΜΙΝΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
«Άρρηκτα» συνδεδεμένη μοίρα ανάμεσα στις τράπεζες και τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εντοπίζει σε δημοσίευμά τους στου FT ο Jim Millstein, Πρόεδρος της Millstein & Co.
«Αφού οι τράπεζες είναι οι πρωταρχικές πηγές δανεισμού στα κυβερνητικά ελλείμματα, τα κρατικά χρέη εκπροσωπούν μεγάλο κομμάτι των ενεργητικών των περισσοτέρων τραπεζών της ευρωζώνης. Το αξιόχρεο του ενός, απειλεί το αξιόχρεο του άλλου…», αναφέρεται χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας παράλληλα, ότι οι «ευρωπαϊκές τράπεζες είναι πολύ μεγάλες για να διασωθούν».
«Αφού οι τράπεζες είναι οι πρωταρχικές πηγές δανεισμού στα κυβερνητικά ελλείμματα, τα κρατικά χρέη εκπροσωπούν μεγάλο κομμάτι των ενεργητικών των περισσοτέρων τραπεζών της ευρωζώνης. Το αξιόχρεο του ενός, απειλεί το αξιόχρεο του άλλου…», αναφέρεται χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας παράλληλα, ότι οι «ευρωπαϊκές τράπεζες είναι πολύ μεγάλες για να διασωθούν».
Ο Millstein εκτιμά ότι το haircut σε πολλά κράτη της ΕΕ είναι αναπόφευκτο, με αποτέλεσμα να ισχύουν οι υπολογισμοί του ΔΝΤ για κεφαλαιακές ελλείψεις άνω των 300 δις. ευρώ. «Ούτε οι ισχυρότερες ευρωπαϊκές οικονομίες δεν αντέχουν».
«Έτσι, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα πρέπει να εγκαταλείψουν την κατάθεση εγγυήσεων υπέρ των τραπεζών, προκειμένου να υπερασπιστούν την δική τους βιωσιμότητα. Παράλληλα όμως, βραχυπρόθεσμα, οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να εγκαταλείψουν την υποστήριξη του τραπεζικού τους κλάδου, γιατί θα διακυβεύσουν τις άμεσες χρηματοδοτικές ανάγκες του κράτους και ενδεχομένως θα προκαλέσουν κατάρρευση της ιδιωτικής πίστωσης στην ευρωζώνη, με καταστροφικές επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία», επισημαίνεται στο δημοσίευμα.
Πιο συγκεκριμένα, «μια σειρά κυβερνήσεις θα χρειαστεί να κάνουν αναδιοργάνωση χρεών για να τα κατεβάσουν σε ανεκτά επίπεδα. Ως εκ τούτου, οι τράπεζες θα πρέπει να έχουν επαρκή κεφάλαια ώστε να απορροφήσουν αυτές τις ζημιές. Και, με δεδομένα τα υψηλά επίπεδα κρατικών χρεών σε όλη την ευρωζώνη, νέες πηγές ιδιωτικού δανεισμού θα πρέπει να βρεθούν ώστε να καλύψουν αυτές τις ζημιές».
Ο Millstein εντοπίζει 5 σημεία, τα οποία σύντομα αναμένεται να γίνουν πραγματικότητα:
1. Θα πρέπει να γίνει μια ειλικρινής αποτίμηση του προβλήματος, όπου θα εντοπιστούν οι οικονομίες που έχουν χρέη τα οποία δεν υπάρχει ελπίδα να εξυπηρετηθούν
2. Η Ευρωπαϊκή Τραπεζική Αρχή (EBA) πρέπει να εφαρμόσει stress tests τα οποία θα συνυπολογίζουν τις εκτιμώμενες ανάγκες απομειώσεων σε κρατικά χρέη και τα συνακόλουθα τραπεζικά κεφάλαια που θα πρέπει να αντληθούν.
3. Η ΕΒΑ, θα πρέπει να παραγγείλει με τελεσίγραφο στις εταιρίες που επηρεάζονται να αποκαταστήσουν τα ελλείμματα από τις ιδιωτικές αγορές ή από τα κέρδη τους.
4. Η ΕΤΕπ (EIB), ή κάποιος ανάλογος θεσμός θα πρέπει να έχει την δυνατότητα να αντλεί κεφάλαια με την υποστήριξη σειράς νέων φορολογικών εσόδων για να στηρίξει την κατάσταση, αν δεν βρεθούν ιδιωτικά κεφάλαια
5. Λόγω του ότι η κρίση καθιστά ακόμη πιο αντιπαραγωγική την αξιοποίηση γενικών φορολογικών εσόδων και παράλληλα η συνολική πιστωτική στήριξη περιορίζεται λόγω των μεγάλων υποχρεώσεων των κρατών μελών, η ΕΤΕπ θα πρέπει να χρηματοδοτηθεί μέσω νέου ομοσπονδιακού φόρου επί των τραπεζικών μισθών και κερδών τα οποία υπερβαίνουν συγκεκριμένα επίπεδα.
Ο Millstein κάνει λόγο και για το αντίδοτο στην απειλή κατά της χρηματοοικονομικής σταθερότητας.
Πιο συγκεκριμένα, «οι αρχές θα πρέπει να δανειστούν εδάφια από τις οδηγίες περί καταπολέμησης των μονοπωλίων και να διασπάσουν οποιαδήποτε εταιρία είναι «πολύ μεγάλη για να σωθεί», αφαιρώντας έτσι μια κοινή απειλή προς τους ισολογισμούς τους και προς την δημοσιονομική σταθερότητα».
www.bankingnews.gr
«Έτσι, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα πρέπει να εγκαταλείψουν την κατάθεση εγγυήσεων υπέρ των τραπεζών, προκειμένου να υπερασπιστούν την δική τους βιωσιμότητα. Παράλληλα όμως, βραχυπρόθεσμα, οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να εγκαταλείψουν την υποστήριξη του τραπεζικού τους κλάδου, γιατί θα διακυβεύσουν τις άμεσες χρηματοδοτικές ανάγκες του κράτους και ενδεχομένως θα προκαλέσουν κατάρρευση της ιδιωτικής πίστωσης στην ευρωζώνη, με καταστροφικές επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία», επισημαίνεται στο δημοσίευμα.
Πιο συγκεκριμένα, «μια σειρά κυβερνήσεις θα χρειαστεί να κάνουν αναδιοργάνωση χρεών για να τα κατεβάσουν σε ανεκτά επίπεδα. Ως εκ τούτου, οι τράπεζες θα πρέπει να έχουν επαρκή κεφάλαια ώστε να απορροφήσουν αυτές τις ζημιές. Και, με δεδομένα τα υψηλά επίπεδα κρατικών χρεών σε όλη την ευρωζώνη, νέες πηγές ιδιωτικού δανεισμού θα πρέπει να βρεθούν ώστε να καλύψουν αυτές τις ζημιές».
Ο Millstein εντοπίζει 5 σημεία, τα οποία σύντομα αναμένεται να γίνουν πραγματικότητα:
1. Θα πρέπει να γίνει μια ειλικρινής αποτίμηση του προβλήματος, όπου θα εντοπιστούν οι οικονομίες που έχουν χρέη τα οποία δεν υπάρχει ελπίδα να εξυπηρετηθούν
2. Η Ευρωπαϊκή Τραπεζική Αρχή (EBA) πρέπει να εφαρμόσει stress tests τα οποία θα συνυπολογίζουν τις εκτιμώμενες ανάγκες απομειώσεων σε κρατικά χρέη και τα συνακόλουθα τραπεζικά κεφάλαια που θα πρέπει να αντληθούν.
3. Η ΕΒΑ, θα πρέπει να παραγγείλει με τελεσίγραφο στις εταιρίες που επηρεάζονται να αποκαταστήσουν τα ελλείμματα από τις ιδιωτικές αγορές ή από τα κέρδη τους.
4. Η ΕΤΕπ (EIB), ή κάποιος ανάλογος θεσμός θα πρέπει να έχει την δυνατότητα να αντλεί κεφάλαια με την υποστήριξη σειράς νέων φορολογικών εσόδων για να στηρίξει την κατάσταση, αν δεν βρεθούν ιδιωτικά κεφάλαια
5. Λόγω του ότι η κρίση καθιστά ακόμη πιο αντιπαραγωγική την αξιοποίηση γενικών φορολογικών εσόδων και παράλληλα η συνολική πιστωτική στήριξη περιορίζεται λόγω των μεγάλων υποχρεώσεων των κρατών μελών, η ΕΤΕπ θα πρέπει να χρηματοδοτηθεί μέσω νέου ομοσπονδιακού φόρου επί των τραπεζικών μισθών και κερδών τα οποία υπερβαίνουν συγκεκριμένα επίπεδα.
Ο Millstein κάνει λόγο και για το αντίδοτο στην απειλή κατά της χρηματοοικονομικής σταθερότητας.
Πιο συγκεκριμένα, «οι αρχές θα πρέπει να δανειστούν εδάφια από τις οδηγίες περί καταπολέμησης των μονοπωλίων και να διασπάσουν οποιαδήποτε εταιρία είναι «πολύ μεγάλη για να σωθεί», αφαιρώντας έτσι μια κοινή απειλή προς τους ισολογισμούς τους και προς την δημοσιονομική σταθερότητα».
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών