γράφει : ΜΙΝΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
Για πρώτη φορά την τελευταία δεκαετία παρατηρείται σοβαρή αλλαγή στη στρατηγική των επιχειρήσεων αναφορικά με τη διάθεση των προϊόντων.
Ολοι προετοιμάζονται για το 2012, όπου οι άνεργοι στη χώρα μας θα ξεπεράσουν το 1.000.000 και κυρίως οι μισθοί θα έχουν υποστεί σοβαρή μείωση. Συνεπώς, οι οδηγίες που έχουν δοθεί είναι για προϊόντα με χαμηλότερες τιμές που θα συνδυασθούν με προσφορές, ενώ θα αρχίσουν να περιορίζονται τα εισαγόμενα προϊόντα που κοστίζουν και χάνουν συνεχώς σε μερίδια αγοράς.Επίσης, πολλοί managers αναζητούν εταιρείες με εξαγωγικό προσανατολισμό για να αντέξουν στην ύφεση που προκαλεί κλυδωνισμούς στις εταιρείες που εξαρτώνται μόνο από την εγχώρια ζήτηση, ενώ μεγάλη ζήτηση παρουσιάζουν οι εταιρείες της ποντοπόρου ναυτιλίας. Για παράδειγμα, ο πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς παραιτήθηκε για να επιστρέψει στον ιδιωτικό τομέα και ειδικότερα σε ναυτιλιακή εταιρεία. Δεκάδες στελέχη εισηγμένων βρίσκονται σε αναζήτηση εταιριων με εξαγωγικό προσανατολισμό για να διασφαλίσουν τις θέσεις τους. Στην εβδομάδα έχει περιορισθεί ο επιχειρηματικός ορίζοντας των ελληνικών εταιρειών.
Ο καθημερινός αγώνας των διοικήσεων είναι να περιορισθεί το λειτουργικό κόστος με κάθε θυσία, προκειμένου στο τέλος κάθε μήνα να εξασφαλίζεται η απαιτούμενη ταμειακή ρευστότητα για να αποπληρωθούν οι δόσεις για τα τραπεζικά δάνεια και να γίνουν οι παραγγελίες προς τους προμηθευτές (ειδικά στο εξωτερικό απαιτούν μετρητά ως προκαταβολή και όχι επιταγές) όταν πρόκειται για το λιανεμπόριο. Πολλές εισηγμένες έχουν φτάσει να δουλεύουν με ελάχιστα έως μηδενικά περιθώρια κέρδους, καθώς εκείνο που τους απασχολεί είναι να αυξάνουν τον τζίρο τους προκειμένου να διατηρήσουν τις ταμειακές ροές.
Με τις τράπεζες να έχουν κλείσει... αεροστεγώς κάθε παροχή πίστωσης, οι επιχειρήσεις προσπαθούν να εξασφαλίσουν τη μείωση των λειτουργικών τους εξόδων περικόπτοντας και τις παροχές (πιστωτικές κάρτες, αυτοκίνητα μέσω leasing) που παρείχαν στα στελέχη τους. Οι συνεδριάσεις των διοικητικών συμβουλίων σε επιχειρήσεις έχουν ως κυρίαρχο θέμα στην ατζέντα το πώς θα στεγανοποιηθούν τα έξοδα της εταιρείας. Η εγχώρια ύφεση, που κλείνει φέτος τρία χρόνια, αναμένεται από το 2012 να προκαλέσει κι ένα κύκλο συγχωνεύσεων και εξαγορών στην εγχώρια επιχειρηματική σκηνή που θα διαρκέσει τα επόμενα χρόνια. Ο κύκλος θα διακρίνεται σε δύο φάσεις: η πρώτη φάση αφορά τις αναγκαστικές συγχωνεύσεις (distress) των εταιρειών που έχουν μειωμένη ζήτηση προϊόντων και κατ? επέκτασιν έλλειψη πρόσβασης σε τραπεζικές γραμμές πίστωσης. Αυτές θα αναγκαστούν να προχωρήσουν σε πώληση των περιουσιακών τους στοιχείων. Αυτή η εξέλιξη χρονικά εντοπίζεται στις αρχές του 2012, όταν οι πιο δανεισμένες εταιρείες που δεν κατάφεραν να αναχρηματοδοτήσουν τα τραπεζικά τους βάρη θα υποχρεωθούν να αναζητήσουν αγοραστή.
Οι εξαγορές του δεύτερου κύκλου θα γίνουν με σημαντικό discount (έκπτωση) και όχι με premium (υψηλότερη απόδοση). Οσο βαθαίνει η ύφεση στην επιχειρηματική κοινότητα, τόσο θ? αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται οι εξαγορές αδύναμων εισηγμένων από τις ισχυρότερες του κάθε κλάδου.
Ανάλογο παράδειγμα είχαμε και με την περίπτωση της πτωχευθείσης αλυσίδας σούπερ μάρκετ Ατλάντικ, που δεν κατόρθωσε να εισαχθεί στο άρθρο 99 κι έτσι η διοίκησή της υποχρεώθηκε να μεταβιβάζει τα καταστήματά της σε ανταγωνίστριες επιχειρήσεις για να μειώσει τον τραπεζικό της δανεισμό. Αξίζει, άλλωστε, να σημειωθεί ότι οι επιθετικές εξαγορές, όπως και οι διασυνοριακές συμφωνίες, είναι φαινόμενα που πυκνώνουν κυρίως κατά την τελευταία φάση του εκάστοτε κύκλου συγχωνεύσεων και εξαγορών και όχι στην αρχή του, όταν οι αγοραστές είναι πιθανότερο να προβούν σε σχετικά συντηρητικές προσφορές, στα γεωγραφικά όρια των δικών τους αγορών.
Ανέστης Ντόκας
www.bankingnews.gr
Ο καθημερινός αγώνας των διοικήσεων είναι να περιορισθεί το λειτουργικό κόστος με κάθε θυσία, προκειμένου στο τέλος κάθε μήνα να εξασφαλίζεται η απαιτούμενη ταμειακή ρευστότητα για να αποπληρωθούν οι δόσεις για τα τραπεζικά δάνεια και να γίνουν οι παραγγελίες προς τους προμηθευτές (ειδικά στο εξωτερικό απαιτούν μετρητά ως προκαταβολή και όχι επιταγές) όταν πρόκειται για το λιανεμπόριο. Πολλές εισηγμένες έχουν φτάσει να δουλεύουν με ελάχιστα έως μηδενικά περιθώρια κέρδους, καθώς εκείνο που τους απασχολεί είναι να αυξάνουν τον τζίρο τους προκειμένου να διατηρήσουν τις ταμειακές ροές.
Με τις τράπεζες να έχουν κλείσει... αεροστεγώς κάθε παροχή πίστωσης, οι επιχειρήσεις προσπαθούν να εξασφαλίσουν τη μείωση των λειτουργικών τους εξόδων περικόπτοντας και τις παροχές (πιστωτικές κάρτες, αυτοκίνητα μέσω leasing) που παρείχαν στα στελέχη τους. Οι συνεδριάσεις των διοικητικών συμβουλίων σε επιχειρήσεις έχουν ως κυρίαρχο θέμα στην ατζέντα το πώς θα στεγανοποιηθούν τα έξοδα της εταιρείας. Η εγχώρια ύφεση, που κλείνει φέτος τρία χρόνια, αναμένεται από το 2012 να προκαλέσει κι ένα κύκλο συγχωνεύσεων και εξαγορών στην εγχώρια επιχειρηματική σκηνή που θα διαρκέσει τα επόμενα χρόνια. Ο κύκλος θα διακρίνεται σε δύο φάσεις: η πρώτη φάση αφορά τις αναγκαστικές συγχωνεύσεις (distress) των εταιρειών που έχουν μειωμένη ζήτηση προϊόντων και κατ? επέκτασιν έλλειψη πρόσβασης σε τραπεζικές γραμμές πίστωσης. Αυτές θα αναγκαστούν να προχωρήσουν σε πώληση των περιουσιακών τους στοιχείων. Αυτή η εξέλιξη χρονικά εντοπίζεται στις αρχές του 2012, όταν οι πιο δανεισμένες εταιρείες που δεν κατάφεραν να αναχρηματοδοτήσουν τα τραπεζικά τους βάρη θα υποχρεωθούν να αναζητήσουν αγοραστή.
Οι εξαγορές του δεύτερου κύκλου θα γίνουν με σημαντικό discount (έκπτωση) και όχι με premium (υψηλότερη απόδοση). Οσο βαθαίνει η ύφεση στην επιχειρηματική κοινότητα, τόσο θ? αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται οι εξαγορές αδύναμων εισηγμένων από τις ισχυρότερες του κάθε κλάδου.
Ανάλογο παράδειγμα είχαμε και με την περίπτωση της πτωχευθείσης αλυσίδας σούπερ μάρκετ Ατλάντικ, που δεν κατόρθωσε να εισαχθεί στο άρθρο 99 κι έτσι η διοίκησή της υποχρεώθηκε να μεταβιβάζει τα καταστήματά της σε ανταγωνίστριες επιχειρήσεις για να μειώσει τον τραπεζικό της δανεισμό. Αξίζει, άλλωστε, να σημειωθεί ότι οι επιθετικές εξαγορές, όπως και οι διασυνοριακές συμφωνίες, είναι φαινόμενα που πυκνώνουν κυρίως κατά την τελευταία φάση του εκάστοτε κύκλου συγχωνεύσεων και εξαγορών και όχι στην αρχή του, όταν οι αγοραστές είναι πιθανότερο να προβούν σε σχετικά συντηρητικές προσφορές, στα γεωγραφικά όρια των δικών τους αγορών.
Ανέστης Ντόκας
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών