γράφει : Αλεξάνδρα Τόμπρα
«Ασφαλείς λιμένες» απέναντι στην κρίση που μαστίζει πλέον ολόκληρη την Ευρωζώνη αναζητούν πλέον μαζικά επενδυτές σε παγκόσμια κλίμακα. Έτσι, στρέφονται στα γερμανικά ομόλογα καθώς και στις εκδόσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων που θεωρούνται οι πιο σίγουρες τοποθετήσεις μέσα σε αυτή τη συγκυρία.
Ενδεικτικό είναι ότι το γερμανικό 10ετές ομόλογο, το γνωστό Bund, κατέγραψε πρόσφατα ιστορικό αρνητικό ρεκόρ στην απόδοση του, η οποία έφτασε να διαμορφώνεται κοντά στο 1,83%. Η πτώση στην απόδοση σημαίνει αύξηση της ζήτησης, επιβεβαιώνοντας τη μαζική στροφή των επενδυτών.
Το κλίμα της αβεβαιότητας έχει αντίκτυπο και στην Ελλάδα, καθώς αρκετοί είναι εκείνοι που αναζητούν τρόπους όχι μόνο να «βγάλουν» τα όποια χρήματα διαθέτουν από την Ελλάδα, φοβούμενοι τη χρεοκοπία της χώρας και να τα τοποθετήσουν σε κάποια άλλη χώρα του εξωτερικού, αλλά και να προστατευθούν έναντι άλλου είδους αναταραχών σε ολόκληρη τη ζώνη του ευρώ. Επιπλέον, η επιστροφή των σεναρίων περί εξόδου της χώρας από το ευρώ εντείνει το φόβο και «σπρώχνει» ολοένα και περισσότερους στη λύση αυτή.
Έτσι, πλέον υπάρχει έντονο ενδιαφέρον και για άλλου τύπου επενδύσεις, με πρώτα στις προτιμήσεις τα ομόλογα του γερμανικού δημοσίου, ακολουθούμενα από τις εκδόσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Με δεδομένο μάλιστα ότι ο χρυσός, που θεωρείται ο άλλος «ασφαλής λιμένας» καλπάζει συνεχώς, ξεπερνώντας τα 1.900 δολάρια ανά ουγγιά και θεωρείται από πολλούς υπερτιμημένη επένδυση, τα ομόλογα της Γερμανίας και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων φαντάζουν ακόμη πιο δελεαστικά.
Παρά το γεγονός ότι και στις δύο αυτές περιπτώσεις το επιτόκιο είναι συμβολικό, σχεδόν μηδενικό και σαφώς χαμηλότερο από αυτό των προθεσμιακών καταθέσεων, αρκετοί επενδυτές τα προτιμούν, λόγω της ασφάλειας που αυτά παρέχουν.
Όπως αναφέρουν οι τραπεζίτες, στην περίπτωση αυτή, τα ομόλογα λειτουργούν ως ασφάλιστρο έναντι στα όσα μπορούν να συμβούν στην Ευρωζώνη τους επόμενους μήνες και οι επενδυτές δεν ενδιαφέρονται για υψηλές αποδόσεις, αλλά αρκούνται στο να εξασφαλίσουν τα χρήματά τους από τις κακοτοπιές.
Μάλιστα, στις περισσότερες περιπτώσεις οι τοποθετήσεις δεν είναι ιδιαίτερα μακροχρόνιες. Αντίθετα, οι ενδιαφερόμενοι επιλέγουν εκδόσεις οι οποίες λήγουν το 2013, καθώς εκτιμούν ότι τότε θα έχει λήξει η αναταραχή που επικρατεί και θα έχει ξεκαθαρίσει η πορεία της Ελλάδας.
Εντούτοις, θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι επενδύσεις αυτού του τύπου δεν απευθύνονται σε χαμηλά βαλάντια. Το ελάχιστο που πρέπει να τοποθετήσει κανείς είναι 50.000 ευρώ ανά ομόλογο, γεγονός που σημαίνει ότι η ασφάλεια αυτού του είδους αφορά μονάχα «παχιά πορτοφόλια».
Πώς γίνεται η επένδυση
Η τοποθέτηση των χρημάτων σε αυτές τις κατηγορίες επενδύσεων δεν είναι καθόλου δύσκολη. Αρκεί κανείς να ζητήσει από την τράπεζα ή τη χρηματιστηριακή εταιρεία με την οποία συνεργάζεται να αγοράσει για λογαριασμό του ένα γερμανικό ομόλογο ή έναν τίτλο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Αν και η ελληνική τράπεζα θα χάσει ρευστότητα από την κίνηση αυτή, πολύ δύσκολα θα πει όχι, αφενός γιατί ο πελάτης της μπορεί να βρει την ίδια υπηρεσία από αλλού. Και αφετέρου διότι, ως θεματοφύλακας της επένδυσης μπορεί να εισπράξει μια μικρή προμήθεια και ευελπιστεί ότι στο μέλλον τα χρήματα θα τοποθετηθούν ξανά σε κάποιο προϊόν της τράπεζας.
Εναλλακτικά, για ακόμη μεγαλύτερη ασφάλεια μπορεί κανείς να αγοράσει τα εν λόγω ομόλογα απευθείας από τη Γερμανία ή κάποια άλλη χώρα του ευρωπαϊκού βορά, ώστε να έχει θεματοφύλακα το εκεί χρηματοπιστωτικό ίδρυμα. Επίσης μπορεί, αφού τα αγοράσει στην Ελλάδα, να ζητήσει τη μεταφορά του χαρτοφυλακίου του σε κάποιο θεματοφύλακα με έδρα τη Γερμανία ή κάποια άλλη χώρα της επιλογής του.
Η γνώμη μας
Η επιλογή των τοποθετήσεων είναι σαφώς προσωπική και απηχεί το επενδυτικό προφίλ και τους φόβους του καθενός. Σαφώς αυτή τη στιγμή οι συγκεκριμένες εκδόσεις συγκαταλέγονται ανάμεσα στις πιο ασφαλείς τοποθετήσεις παγκοσμίως. Από την άλλη, η ασφάλεια συνεπάγεται διαφυγόντα κέρδη, που θα έρθουν στις μετοχές και σε άλλες επενδύσεις αν και όταν ηρεμήσει η αγορά. Η σωστή κίνηση, ή ο συνδυασμός κινήσεων εξαρτάται πάντα από το ρίσκο που θέλει να αναλάβει ο επενδυτής και τις αποδόσεις που προσδοκά. Για το συντηρητικό κομμάτι λοιπόν, η τοποθέτηση χρημάτων στις συγκεκριμένες εκδόσεις συγκαταλέγεται ανάμεσα στις ενδεδειγμένες επιλογές.
Γιώργος Θεοδώρου
www.bankingnews.gr
Το κλίμα της αβεβαιότητας έχει αντίκτυπο και στην Ελλάδα, καθώς αρκετοί είναι εκείνοι που αναζητούν τρόπους όχι μόνο να «βγάλουν» τα όποια χρήματα διαθέτουν από την Ελλάδα, φοβούμενοι τη χρεοκοπία της χώρας και να τα τοποθετήσουν σε κάποια άλλη χώρα του εξωτερικού, αλλά και να προστατευθούν έναντι άλλου είδους αναταραχών σε ολόκληρη τη ζώνη του ευρώ. Επιπλέον, η επιστροφή των σεναρίων περί εξόδου της χώρας από το ευρώ εντείνει το φόβο και «σπρώχνει» ολοένα και περισσότερους στη λύση αυτή.
Έτσι, πλέον υπάρχει έντονο ενδιαφέρον και για άλλου τύπου επενδύσεις, με πρώτα στις προτιμήσεις τα ομόλογα του γερμανικού δημοσίου, ακολουθούμενα από τις εκδόσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Με δεδομένο μάλιστα ότι ο χρυσός, που θεωρείται ο άλλος «ασφαλής λιμένας» καλπάζει συνεχώς, ξεπερνώντας τα 1.900 δολάρια ανά ουγγιά και θεωρείται από πολλούς υπερτιμημένη επένδυση, τα ομόλογα της Γερμανίας και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων φαντάζουν ακόμη πιο δελεαστικά.
Παρά το γεγονός ότι και στις δύο αυτές περιπτώσεις το επιτόκιο είναι συμβολικό, σχεδόν μηδενικό και σαφώς χαμηλότερο από αυτό των προθεσμιακών καταθέσεων, αρκετοί επενδυτές τα προτιμούν, λόγω της ασφάλειας που αυτά παρέχουν.
Όπως αναφέρουν οι τραπεζίτες, στην περίπτωση αυτή, τα ομόλογα λειτουργούν ως ασφάλιστρο έναντι στα όσα μπορούν να συμβούν στην Ευρωζώνη τους επόμενους μήνες και οι επενδυτές δεν ενδιαφέρονται για υψηλές αποδόσεις, αλλά αρκούνται στο να εξασφαλίσουν τα χρήματά τους από τις κακοτοπιές.
Μάλιστα, στις περισσότερες περιπτώσεις οι τοποθετήσεις δεν είναι ιδιαίτερα μακροχρόνιες. Αντίθετα, οι ενδιαφερόμενοι επιλέγουν εκδόσεις οι οποίες λήγουν το 2013, καθώς εκτιμούν ότι τότε θα έχει λήξει η αναταραχή που επικρατεί και θα έχει ξεκαθαρίσει η πορεία της Ελλάδας.
Εντούτοις, θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι επενδύσεις αυτού του τύπου δεν απευθύνονται σε χαμηλά βαλάντια. Το ελάχιστο που πρέπει να τοποθετήσει κανείς είναι 50.000 ευρώ ανά ομόλογο, γεγονός που σημαίνει ότι η ασφάλεια αυτού του είδους αφορά μονάχα «παχιά πορτοφόλια».
Πώς γίνεται η επένδυση
Η τοποθέτηση των χρημάτων σε αυτές τις κατηγορίες επενδύσεων δεν είναι καθόλου δύσκολη. Αρκεί κανείς να ζητήσει από την τράπεζα ή τη χρηματιστηριακή εταιρεία με την οποία συνεργάζεται να αγοράσει για λογαριασμό του ένα γερμανικό ομόλογο ή έναν τίτλο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Αν και η ελληνική τράπεζα θα χάσει ρευστότητα από την κίνηση αυτή, πολύ δύσκολα θα πει όχι, αφενός γιατί ο πελάτης της μπορεί να βρει την ίδια υπηρεσία από αλλού. Και αφετέρου διότι, ως θεματοφύλακας της επένδυσης μπορεί να εισπράξει μια μικρή προμήθεια και ευελπιστεί ότι στο μέλλον τα χρήματα θα τοποθετηθούν ξανά σε κάποιο προϊόν της τράπεζας.
Εναλλακτικά, για ακόμη μεγαλύτερη ασφάλεια μπορεί κανείς να αγοράσει τα εν λόγω ομόλογα απευθείας από τη Γερμανία ή κάποια άλλη χώρα του ευρωπαϊκού βορά, ώστε να έχει θεματοφύλακα το εκεί χρηματοπιστωτικό ίδρυμα. Επίσης μπορεί, αφού τα αγοράσει στην Ελλάδα, να ζητήσει τη μεταφορά του χαρτοφυλακίου του σε κάποιο θεματοφύλακα με έδρα τη Γερμανία ή κάποια άλλη χώρα της επιλογής του.
Η γνώμη μας
Η επιλογή των τοποθετήσεων είναι σαφώς προσωπική και απηχεί το επενδυτικό προφίλ και τους φόβους του καθενός. Σαφώς αυτή τη στιγμή οι συγκεκριμένες εκδόσεις συγκαταλέγονται ανάμεσα στις πιο ασφαλείς τοποθετήσεις παγκοσμίως. Από την άλλη, η ασφάλεια συνεπάγεται διαφυγόντα κέρδη, που θα έρθουν στις μετοχές και σε άλλες επενδύσεις αν και όταν ηρεμήσει η αγορά. Η σωστή κίνηση, ή ο συνδυασμός κινήσεων εξαρτάται πάντα από το ρίσκο που θέλει να αναλάβει ο επενδυτής και τις αποδόσεις που προσδοκά. Για το συντηρητικό κομμάτι λοιπόν, η τοποθέτηση χρημάτων στις συγκεκριμένες εκδόσεις συγκαταλέγεται ανάμεσα στις ενδεδειγμένες επιλογές.
Γιώργος Θεοδώρου
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών